Sabitlenmiş Tweet
R.zabib / رضا زبیب
7.2K posts

R.zabib / رضا زبیب
@r_zabib
کارمند. شیفته میهن. سیاستخارجی، حقوق و ادبیات. دیدگاهها شخصی است. Interests: Foreign Policy, int. law & literature. Views are personal
Katılım Ekim 2020
848 Takip Edilen5.7K Takipçiler
R.zabib / رضا زبیب retweetledi

@HosseinGhatib این وقاحت تزویر غربی در ایکس، بیش از یکسال است که حساب ما را هم محدود کرده است.
#Flagrante_Hypocrisy
فارسی

رجزخوانی شهید امیر سرتیپ بهرام آریافر
خلیج فارس میخواهی؟
چنین گستاخ میگویی؟
بدان این را
میان آبهای نیلگونش غرق میگردی!
بدان این را من و هممیهنان من
به پاس یک وجب زین خاک جاویدان
چه خونها، خونبهای این سرا کردیم!
#روز_ملی_خلیج_پارس
@iribnews
فارسی

"تمدن" یک واژه زیبای ادبی نیست. تاریخ دارد و معرکهها با دشمن تجربه کرده که اسطوره شدهاند. به همین دلیل فرزندان #تمدن_ایرانی باکی از دزدان دریایی نوکیسه 🇺🇸 ندارند.
حکایت حمله تورانیان تا شلیک آرش کمانگیر تثبیت توافق را باید بارها خواند.
پاینده #ایران t.me/royemiz/740
فارسی
R.zabib / رضا زبیب retweetledi
R.zabib / رضا زبیب retweetledi

@HosseinGhatib بدون تردید با امریکاییها باید پحتاط و دقیق بود اما بطور طبیعی جزئیات هر توافقی پشت میز روشن میشود. همچنان که مثلا ایشان هم نگفته پیشنهادهای مربوط به ایران هم چگونه و چه زمانی اجرا میشود.
گمان میکنم نگرانی درست جنابعالی ناظر بر یک تعهد نهایی شده باشد تا یک ایده اولیه.
فارسی

پانوشت یک:
من هم مثل شما گمان نمیکنم که باید تا ابد جنگید و کشور را در آستانه نابودی قرار داد، حتما باید راه سیاسی برای خروج پیدا کرد و امریکایی ها را به آن سمت هدایت کرد. اما این سیگنال آن راه نیست.
ایران قبلا همین بسته هستهای را روی میز گذاشت. با همین در خواست رفع تحریم. گفتگو آخر ایران و امریکا همین بود. همان که عمان میانجی گری کرد. اما نه ایالات متحده و نه اسراییل پذیرفتند.
ما باید راه خروج طراحی کنیم. اما نه با بازگشت تنگه هرمز به حالت قبل؛ به معنای این که آبراه را باز اما رژیم حقوقی جدیدی بر آن حاکم خواهد شد. این حداقل چیزی است که باید بخواهیم.
درباره توافق با ایالات متحده باید دانست با کنگره ای که حزب اصلی آن نه جمهوری خواهان و نه دموکراتها هستند بلکه آیپک هست قبولاندن هر معاهدهای به آن به خیال سیاسی می ماند.
فرمان اجرایی هم که وضعیت روانی و مزاجی ترامپ بستگی دارد.
فارسی

یادداشت امروز ظریف در فارین افرز را نباید صرفا یک مقاله تحلیلی دید؛ این متن، بیش از هر چیز، یک سیگنال سیاسی است. سیگنالی از سوی همان جریان روحانی-ظریف به ترامپ و حلقه سیاست خارجی او که میگوید راه معامله با ما باز است.
اهمیت ماجرا فقط در محتوای متن نیست، بلکه در محل انتشار آن هم هست. وقتی چنین متنی نه در فضای عمومی فارسی، بلکه در فارین افرز منتشر میشود، مخاطب اصلیاش افکار عمومی ایران نیست؛ مخاطب آن نخبگان امنیتی، دیپلماتیک و تصمیمگیر در واشنگتناند. به بیان روشنتر، این یادداشت را میتوان نوعی سیگنال از سوی همان جریان روحانی-ظریف به تیم ترامپ دانست: اگر با ما معامله کنید، هنوز امکان یک توافق بزرگ وجود دارد. خود فارین افرز مقاله را با عنوان «چگونه ایران باید به جنگ پایان دهد» منتشر کرده و محتوای آن نشان میدهند که بسته پیشنهادی ظریف شامل محدودسازی برنامه هستهای، کاهش ذخایر اورانیوم، بازگشایی تنگه هرمز و پذیرش یک پیمان عدم تعرض با آمریکا در برابر رفع تحریمها و بازگشت ایران به اقتصاد جهانی است.
مسئله اصلی دقیقا از همینجا آغاز میشود. این متن با زبانی نرم و دیپلماتیک، در عمل از معامله بر سر مهمترین داراییهای راهبردی ایران سخن میگوید، بیآنکه روشن کند طرف مقابل دقیقا چه چیزی، با چه سازوکار حقوقی، در چه بازه زمانی، و با چه ضمانت اجرایی روی میز میگذارد. در ادبیات مذاکرات بینالمللی، ارزش هر توافق را نه عبارات کلی، بلکه تعریف دقیق تعهدات، تقارن در امتیازدهی، جدول زمانی اجرا، و سازوکار راستیآزمایی تعیین میکند. در این متن اما از ایران خواسته میشود داراییهای سخت، فوری و قابل سنجش خود را وارد معامله کند، حال آنکه تعهد طرف آمریکایی با عبارت کاملا مبهم «رفع تحریمها» خلاصه میشود. اینجاست که باید پرسید: کدام تحریمها؟ تحریمهای اولیه یا ثانویه؟ تحریمهای کنگره یا فرامین اجرایی؟ لغو کامل یا صرفا تعلیق؟ برای شش ماه، یک سال، یا تا تغییر دولت بعدی در واشنگتن؟ بدون پاسخ روشن به این پرسشها، «رفع تحریمها» نه یک تعهد حقوقی دقیق، بلکه یک فرمول سیاسی کشدار است که مانند برجام میتواند هر بار به شکلی تازه تفسیر شود.
ضعف دوم یادداشت، عدم تقارن آشکار در ساختار معامله است. آنچه ایران باید بدهد، روشن، عینی و عمدتا غیرقابل بازگشت در کوتاهمدت است: محدودیت هستهای، کاهش ذخایر، باز کردن هرمز، و پذیرش عدم تعرض. اما آنچه آمریکا باید بدهد، عمدتا سیاسی، قابل تفسیر و بازگشتپذیر است. این عدم تقارن فقط یک اشکال فنی نیست، بلکه هسته بحران است. تجربه برجام نیز نشان داد که در ساختار قدرت آمریکا، منافع اقتصادی ایران میتواند بهآسانی با تأخیر، تفسیر محدود، فشار بانکی، تهدید ثانویه یا تغییر دولت بیاثر شود. در چنین شرایطی، پیشنهاد دادن امتیازهای سخت و راهبردی در برابر وعدههای اقتصادی مبهم، بیشتر شبیه پیشفروش ابزارهای بازدارندگی است تا طراحی یک صلح پایدار. برجام هم با وجود قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت، در نهایت با خروج آمریکا و بازگشت تحریمها ضربه خورد؛ یعنی حتی وجود یک چارچوب رسمی بینالمللی هم مانع از فرسایش منافع ایران نشد.۱ از ۲👇🏼

فارسی
R.zabib / رضا زبیب retweetledi
R.zabib / رضا زبیب retweetledi
R.zabib / رضا زبیب retweetledi

Heartbreaking, cruel, despicable, and utterly outrageous: the American-Israeli aggressors have attacked the Pasteur Institute of Iran — the oldest and most prestigious research and public health center in Iran and the entire Middle East, founded in 1920 through an agreement between the Pasteur Institute of Paris and the Iranian government.
This is not merely another war crime committed as part of an illegal war; it is a barbaric assault on basic human core values.




English


















