serap okyay

Hesap günü er ya da geç gelecekti. Bazı insanlar yaptıkları kötülükleri, haksızlıkları, ihanetleri, yalanları ve zulümleri sanki bir rüzgârda savrulup gidecekmiş gibi düşünür. “Kimse görmedi, kimse bilmiyor, ben kurtulurum” diye içlerinden geçirirler. Kısa süreli zaferlerin sarhoşluğu ve örgütlü kumpasçıların pohpohlamasıyla vicdanlarını susturur, adaleti küçümserler. Belli bir süre boylarından büyük laflar ederler. Oysa tarih, hayat ve evren bu yanılgıyı defalarca tekzip etmiştir. Hiç kimse yaptıklarının bedelini ödemeden sonsuza dek kurtulamaz. İnsan doğası gereği sorumluluktan kaçmak ister. Özellikle başkalarının popüler kimliğinin arkasına sığınıp ucuz komplolarla yıkımlar yarattığında güç sahibi olduğu yanılsamasına kapılır. Gerçek olmayan bağlantıların ilk darbede onu satacağını anlayacağı güne kadar bu kaçışın kolaylaştığını sanır. Birini ezdiğini, bir grubu dağıttığını, bir aileyi yıktığını, bir hakkı gasp ettiğini düşünmeden yoluna devam eder. “Zaman aşımı olur” der. Oysa zaman adaletin en büyük müttefikidir. Unutkanlık geçicidir. Vicdan ise asla tam susmaz; bir gün mutlaka sesini yükseltir. Evren kaotik görünse de bir dengeye sahiptir. Atılan her taş bir dalgaya dönüşür ve eninde sonunda sahibine döner. Buna karma, ilahi adalet ya da nedensellik yasası dense de gerçek aynıdır: Eylemler sonuçsuz kalmaz. Kaçtığını sananlar için en acı olan, geciken hesabın daha ağır gelmesidir. Çünkü biriken suç, pişmanlık ve korku sonunda bir dağ gibi üstlerine çöker. Hiçbir kötülük, haksızlık ve yalan sonsuza dek örtbas edilemez. Toprak, su, zaman ve vicdan bir gün mutlaka konuşur. Düne kadar kitle psikolojisiyle güçlü olduğunu sananların bugün en zayıf anlarında yaptıkları kendilerine dönmeye başladı. Hesap vereceğini düşünmeden yaşayanlar eninde sonunda hesap verecektir. Hem adaletin önünde hem vicdanlarının karanlık dehlizlerinde. “Kurtuldum” diye sevinenler için rüzgârın yönü değiştiğinde yanlarında ne avukat, ne popüler bir isim ne de şakşakçı kalacak. Sadece yaptıkları kalacak. Adalet er ya da geç tecelli eder. Çünkü evren borçluları unutmaz.

Hesap günü er ya da geç gelecekti. Bazı insanlar yaptıkları kötülükleri, haksızlıkları, ihanetleri, yalanları ve zulümleri sanki bir rüzgârda savrulup gidecekmiş gibi düşünür. “Kimse görmedi, kimse bilmiyor, ben kurtulurum” diye içlerinden geçirirler. Kısa süreli zaferlerin sarhoşluğu ve örgütlü kumpasçıların pohpohlamasıyla vicdanlarını susturur, adaleti küçümserler. Belli bir süre boylarından büyük laflar ederler. Oysa tarih, hayat ve evren bu yanılgıyı defalarca tekzip etmiştir. Hiç kimse yaptıklarının bedelini ödemeden sonsuza dek kurtulamaz. İnsan doğası gereği sorumluluktan kaçmak ister. Özellikle başkalarının popüler kimliğinin arkasına sığınıp ucuz komplolarla yıkımlar yarattığında güç sahibi olduğu yanılsamasına kapılır. Gerçek olmayan bağlantıların ilk darbede onu satacağını anlayacağı güne kadar bu kaçışın kolaylaştığını sanır. Birini ezdiğini, bir grubu dağıttığını, bir aileyi yıktığını, bir hakkı gasp ettiğini düşünmeden yoluna devam eder. “Zaman aşımı olur” der. Oysa zaman adaletin en büyük müttefikidir. Unutkanlık geçicidir. Vicdan ise asla tam susmaz; bir gün mutlaka sesini yükseltir. Evren kaotik görünse de bir dengeye sahiptir. Atılan her taş bir dalgaya dönüşür ve eninde sonunda sahibine döner. Buna karma, ilahi adalet ya da nedensellik yasası dense de gerçek aynıdır: Eylemler sonuçsuz kalmaz. Kaçtığını sananlar için en acı olan, geciken hesabın daha ağır gelmesidir. Çünkü biriken suç, pişmanlık ve korku sonunda bir dağ gibi üstlerine çöker. Hiçbir kötülük, haksızlık ve yalan sonsuza dek örtbas edilemez. Toprak, su, zaman ve vicdan bir gün mutlaka konuşur. Düne kadar kitle psikolojisiyle güçlü olduğunu sananların bugün en zayıf anlarında yaptıkları kendilerine dönmeye başladı. Hesap vereceğini düşünmeden yaşayanlar eninde sonunda hesap verecektir. Hem adaletin önünde hem vicdanlarının karanlık dehlizlerinde. “Kurtuldum” diye sevinenler için rüzgârın yönü değiştiğinde yanlarında ne avukat, ne popüler bir isim ne de şakşakçı kalacak. Sadece yaptıkları kalacak. Adalet er ya da geç tecelli eder. Çünkü evren borçluları unutmaz.

Hesap günü er ya da geç gelecekti. Bazı insanlar yaptıkları kötülükleri, haksızlıkları, ihanetleri, yalanları ve zulümleri sanki bir rüzgârda savrulup gidecekmiş gibi düşünür. “Kimse görmedi, kimse bilmiyor, ben kurtulurum” diye içlerinden geçirirler. Kısa süreli zaferlerin sarhoşluğu ve örgütlü kumpasçıların pohpohlamasıyla vicdanlarını susturur, adaleti küçümserler. Belli bir süre boylarından büyük laflar ederler. Oysa tarih, hayat ve evren bu yanılgıyı defalarca tekzip etmiştir. Hiç kimse yaptıklarının bedelini ödemeden sonsuza dek kurtulamaz. İnsan doğası gereği sorumluluktan kaçmak ister. Özellikle başkalarının popüler kimliğinin arkasına sığınıp ucuz komplolarla yıkımlar yarattığında güç sahibi olduğu yanılsamasına kapılır. Gerçek olmayan bağlantıların ilk darbede onu satacağını anlayacağı güne kadar bu kaçışın kolaylaştığını sanır. Birini ezdiğini, bir grubu dağıttığını, bir aileyi yıktığını, bir hakkı gasp ettiğini düşünmeden yoluna devam eder. “Zaman aşımı olur” der. Oysa zaman adaletin en büyük müttefikidir. Unutkanlık geçicidir. Vicdan ise asla tam susmaz; bir gün mutlaka sesini yükseltir. Evren kaotik görünse de bir dengeye sahiptir. Atılan her taş bir dalgaya dönüşür ve eninde sonunda sahibine döner. Buna karma, ilahi adalet ya da nedensellik yasası dense de gerçek aynıdır: Eylemler sonuçsuz kalmaz. Kaçtığını sananlar için en acı olan, geciken hesabın daha ağır gelmesidir. Çünkü biriken suç, pişmanlık ve korku sonunda bir dağ gibi üstlerine çöker. Hiçbir kötülük, haksızlık ve yalan sonsuza dek örtbas edilemez. Toprak, su, zaman ve vicdan bir gün mutlaka konuşur. Düne kadar kitle psikolojisiyle güçlü olduğunu sananların bugün en zayıf anlarında yaptıkları kendilerine dönmeye başladı. Hesap vereceğini düşünmeden yaşayanlar eninde sonunda hesap verecektir. Hem adaletin önünde hem vicdanlarının karanlık dehlizlerinde. “Kurtuldum” diye sevinenler için rüzgârın yönü değiştiğinde yanlarında ne avukat, ne popüler bir isim ne de şakşakçı kalacak. Sadece yaptıkları kalacak. Adalet er ya da geç tecelli eder. Çünkü evren borçluları unutmaz.

Amedspor kutlamalarını bir kadın Bozkurt işareti yaparak protesto etti.