𝘽𝙪𝙞𝙡𝙙

𝐚𝐭𝐭𝐞𝐧𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐡𝐞𝐫𝐞 #MWP_commu บิ้วท์ / บิ้ว | ชิณณณ เดชภูมิวิจิตร (α) 21 ปี | สถาปัตยกรรม ปี 3 Doc : bit.ly/42jfLae + 𝗳𝘆𝗶 𝗶𝗻 𝗿𝗲𝗽𝗹𝘆 + 𝗳𝗲𝗲𝗹 𝗳𝗿𝗲𝗲 𝘁𝗼 𝗖𝗼- 𝗔𝘂𝘁𝗼 𝗶𝗻𝘁𝗶𝗺𝗮𝘁𝗲 𝗗𝗠 𝗼𝗸!

( มีซี3มั้ยคะ mwpจะมีซี3มั้ยคะ เรารออยู่นะ ยังอยากอยู่ต่อค่ะ รักมาวารภากร ไม่อยากไปไหน พี่โรสพิจารณาซี3มั้ยคะ😔😔)

/รีบออกจากคอนโดบึ่งไปโรงพยาบาล/ /คอยดูนะรอบนี้จะด่าให้หูชา/

@DayDream_MWP @Jchanin_MWP กูหดจนไม่รู้จะหดยังไง

/มากินข้าวกับหมาบิ้วท์ หมาจ๋าย /เดินผ่านร้านที่มีตุ๊กตานี่เรียงบนชั้น /ถ่ายรูปลงไอจีสตอรี่ + หน้าทวิต ตัวไหนล้ำหน้า — w/ @Jchanin_MWP @shinnon_MWP

[20 Mar | Night] ช่วงคืนก่อนวันเข้าค่ายอาสา วาดภาพขาวดำที่ห้องทำงานส่วนตัวในคอนโดของตัวเองให้เป็นของขวัญใครบางคน

(ว่าด้วยเรื่องของตะเกียบที่พี่สงสัย… )

@BT_MWP สายตาของสิงหาในเวลานี้จดจ่ออยู่กับไฝบนริมฝีปากของบุญตา นั่นเป็นสาเหตุว่าทำไมในตอนนี้ไม่มีความคิดเลยแม้แต่เสี้ยวเดียวที่จะปฏิเสธคำขอของบุญตา เขาขยับมือด้วยความเงียบเชียบ ไล้ฝ่ามือปัดผ่านใบหูของบุญตาแผ่วเบา ก่อนจะรั้งหลังคอของอีกฝ่ายเอาไว้แล้วยืดตัวเข้าหา +

[เกาะยอ - 🖐️✊🖐️✊]

@MWP_TonsonTh (แบมือ แบมือ)

(ถึงไม่ค่อยได้แวะมาแอคทีฟหน้าไมค์ แต่มาแปะทิ้งไว้สักหน่อยเผื่อใครอยากแลกคอนแทค เป็นเฟสงับ จะแอด จะกดติดตามเฉยๆ ก็ได้ กดใจไว้ได้งับ 🫳❤️ ร่างผปค.ก็คุยไม่เก่ง หน้าเฟสบ่นแรนด้อมมาก 😅)

/ ทุกวันนี้ เขามักจะมองนาฬิกาแล้วเผลอบวก 1 ชั่วโมงทดไว้ในใจเสมอ/ /แถมยังคิดตามอีกว่า ณ เวลานี้อีกคนจะทำอะไรอยู่/

@DayDream_MWP (แน๊)

< You got 1 notification :: 📩 > “….” — (มีคนโดนโจมตีกลางคลาสเมื่อวาน😣 /เพื่อนถาม เอ็งเป็นหยัง ?)

@DayDream_MWP (รู้สึกดีกับพ่อขึ้นมาจึ่กนึง 🫠)

@shinnon_MWP (เป็นตลอดอยู่แล้ว แต่รอบนี้เป็นหมาได้ประกาศณียบัตรจากพ่อ)

(16.30) @ โบสถ์ใจกลางกรุงเทพโรงเรียนเอกชนชื่อดัง แสงแดดที่ลอดผ่านกระจกสีที่ถูกตกแต่งให้เกิดสีสันยามแสงสาด ดูน่ารื่นรมย์มากกว่านี้ หากบรรยากาศหลังแท่นพิธีไม่ดูทะมึนจนน่าอึดอัด กว่าชั่วโมงที่บทสนทนามีแค่เขาที่เป็นผู้ดำเนินรายการเปิดอกเล่าตั้งแต่ 1 จนถึงปัจจุบัน เรื่องราวในชีวิตรักของตนเองที่สมหวังและไม่สมหวัง สีหน้าของผู้เป็นพ่อมีหลากหลายอารมณ์ไปตามที่เขาเล่า ทำให้รู้ว่าอีกคนยังห่วงและใส่ใจลูกชายเพียงคนเดียวมากแค่ไหน “แล้วแกจะมาขอเงินฉัน?” หลังจากเงียบไปครู่หลังจบ ชายในชุดบาทหลวงสีขาวก็ถามขึ้น “…” “ตอนแรกว่าจะแบบนั้น” ลูกชายตอบ “แล้วคิดว่ามีเงินเท่าไหร่จะพอ แสนนึง? ล้านนึง? หรือสิบล้าน?“ ”เด็กนั้นไม่ได้ถูกจับเป็นตัวประกัน จะเอาเงินไปไถ่รึไง“ คำพูดเสียดแทงแต่คือความจริงของชายในศาสนา พูดถูกไปหมดจนเขาเถียงไม่ออก เป็นเรื่องที่ถูก ที่จะเอาเงินไปไถ่ตัวแต่ไม่มีใครบอกให้ทำ มีแต่เขาที่คิดไปเองว่ามันจะต้องเป็นแบบนี้ บิ้วท์ถอนหายใจก่อนจะเมินหน้าหนีตามแบบนิสัยของตัวเอง ถ้าเขามีหนทาง เขาคงเถียงออกไปแล้ว “ฉันจะบอกอะไรแกให้นะ” “…” “เรื่องบางเรื่อง มันไม่ต้องใช้เงิน ไม่ใช้เส้นสาย ไม่ใช้อำนาจ ไม่ต้องมีอะไรเลย” “มีแค่แก ตัวแกเอง” เขาที่ฟังพ่อพูดแบบซีเรียสพาลกลับไปคิดถึงคำพูดนี้อีกรอบ วันที่อีกคนเดินออกจากบ้านนี้ไป ก็พูดคำส่งท้ายมาแบบนี้เหมือนกัน ในวันนั้นเขาเอาแต่ด่าผู้เป็นพ่ออย่างเสียหมา จนเผลอเรอคิดไปว่าผู้เป็นพ่อคนนี้ ให้เขาใช้ตัวเขาเองเป็นเครื่องหาเงินกับเหล่าโอเมก้ากระเป๋าหนัก แต่มันไม่ใช่ และในวันนี้เขากลับเข้าใจทุกอย่าง ตัวเขาเท่านั้นที่จะแก้ไขปัญหานี้ได้ ไม่ได้เกี่ยวกับเงินตราหรืออำนาจ “….” “แล้วผมต้องทำยังไง” บาทหลวงถอนหายใจ ทำไมลูกเขามันโง่แบบนี้ ”ทำในสิ่งที่แกทำได้ และไม่ให้ใครเดือดร้อน อย่าโง่ไปหน่อยเลยไอ้ลูกชาย แกโตมาขนาดนี้ได้ เธอคงเลี้ยงแกมาดีแน่ๆ“ น่าแปลกที่พ่อเขาเอ่ยถึงแม่ มันแปลกซะจนบิ้วท์ต้องเงยหน้าขึ้นมามองตา ”แกได้แม่ของแกนะ“ ”ความรักที่มันซ่อนไม่ได้ ดวงตาแกบอกฉันหมดแล้ว“ บิ้วท์ยิ้มขำกับคำพูดเลี่ยนๆ ของพ่อตัวเอง รู้สึกอบอุ่นหัวใจแบบแปลกๆ และได้ยืนยันว่าพ่อยังคงรักแม่อยู่เสมอ แม้ขนาดตอนเดินจากไปแล้ว สายตาแม่ที่ให้พ่อก็ยังมีอยู่จนลับสายตา เขาจะไม่ให้ใครต้องเดินจาก้ขาไปอีกเป็นครั้งที่สอง เขาสัญญา..

@ningfengxmwp (ถึงจะได้แค่อะจึ่ก แต่ก็ถือว่าเลินนิ่งชะม้าย 😔)

@shinnon_MWP (บิ้วบิ้วเลินนิ่ง)

@DayDream_MWP (เท่หยังน้อ เป็นหมาอยู่)

@shinnon_MWP (เพื่อนผมเท่ว่ะ)

(02.00) : พ่อ นอนยัง : (read) : รู้นะว่ายังไม่นอน มันขึ้นอ่าน : ว่าไง : พรุ่งนี้จะไปหา อยู่ปะ : (read) : ก็บอกว่ามันขึ้นอ่าน : อยู่ ไว้เข้ามาก็บอกละกัน : (read) : ทำไมไม่ตอบ : อ้าว ก็คุยจบแล้วไง : (read) : (read)

เขานึกขอบคุณจ๋ายอยู่ในใจ ถึงแม้ไม่ได้พูดออกไปว่าเขาดีใจมากแค่ไหนที่ได้ยินคำปลอบแสนพิเศษนั้น ถึงแม้สถานการณ์จะแย่แค่ไหน แต่คนรอบๆ เขาก็ยังซัพพอร์ตเสมอ บิ้วท์ยกมือขึ้นยกชกเข้าที่ไหล่จ๋ายเบาๆ หลังจากโดนเพื่อนยีผมที่ขยันเซ็ตของตัวเอง ”ไอ้เหี้ยดูพูดเข้า“ ”กูไม่เอาเงินมึงหรอก“ บิ้วท์พูดก่อนจะลุกขึ้นยืนทำท่าจะเดินหนี ปกติเขาก็ไม่ใช่คนที่จะพูดเรื่องตัวเองอยู่แล้ว ยิ่งโดนปลอบยิ่งทำตัวไม่ถูก ”กูแค่คิดไม่ออก ว่าต้องทำยังไงแค่นั้นเอง“ ”ฮ่าา อยากมีเส้นมีสายบ้างเว้ยย“ เขาบีบทำเสียงสดใสก่อนตอแหลขยับบิดขี้เกียจ แสร้งทำตัวปกติแล้วหันมายักคิ้วใส่จ๋าย “งี้แหละมึง ชีวิต”

@shinnon_MWP "แล้วกูค่อยคิดดอกเบี้ยแบบที่ให้มึงต้องหามาใช้กูจนตูดบาน" จ๋ายเอื้อมมือไปยีหัวของไอ้หมาดำมันเบาๆ ทั้งที่ยังคงประคับประคองรอยยิ้มให้ยังคงประดับอยู่บนใบหน้าของตน " ขอโทษนะเว้ยไอบิ้ว ถ้ากูมีกูคงช่วยมึงไปแล้ว" "กูคงช่วยมึงไปแล้วจริงๆ" "แต่ถ้าไม่ใช่เรื่องเงิน อยากได้ไรก็บอกกู.."

[20:24PM] หลังจากที่กลับจากค่าย เขากับรูมเมทอย่างบิ้วแยกย้ายกันไปนอนตาย แต่ก่อนกลับมาเขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นแปลกๆ ปกติคนที่จะเอนจอยกับค่ายที่สุดควรจะเป็นไอบิ้ว แต่นี่มันกลับไม่ใช่.. ตื่นออกมาจากห้องน้ำมาหาน้ำกิน ก็เห็นมันนั่งอยู่โซฟา เลยเดินไปหา "ไอบิ้ว" "มึงกับกูมาคุยกันหน่อย"

@ningfengxmwp (55555555555555555555) (หลังไมค์ๆ)

@shinnon_MWP (มามะ ต้องแลกันล้ะ)

(แลกคอนแทคกันม้ายย มูแรกที่แลกเลย 😳)