脹相

⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ 【 脹相 】 ครรภ์คำสาปแผนภาพมรณะ —— โจโซ ร่างกาย เลือดเนื้อ พละกำลัง ความแข็งแกร่ง ทั้งมวลนี้เพื่อปกป้องคนสำคัญของตน แด่ “น้องชาย” โดยไร้อุดมการณ์อื่นใดแทรกแฝงเข้ามาในหัวใจนี้ ต่อให้ต้องเสียสละลมหายใจสุดท้าย นั่นคือความหมายของตัวตนของฉัน การเป็น “พี่ชาย” ⠀

“67มันตลกตรงไหนเนี่ย .... อิตาโดริคุงเคยเล่าให้ฟังว่าเกี่ยวกับนักบาสสักอย่างนี่แหละ แล้วมันตลกยังไงเหรอ?”

⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀อีกไม่นาน. . . ⠀⠀

@BittyCharm อันนั้น..ฉันได้มาแล้วล่ะ ไม่ต้องห่วง ยูจิแข็งแกร่งมาก ๆ เธอคิดว่างั้นไหม

อ้อ— เห็นว่ามีแจกพี่ชายคนนี้ฟรีด้วยนะคะ ✨

… เพราะนี่คือหน้าที่ของพี่ชายยังไงล่ะ

ยูจิ มองมาตรงนี้สิ ฉันมีนายเพียบเลย น้องชายของฉัน จะยูจิสิบคนหรือคนละหนึ่งขวบ ฉันเลี้ยงได้ดีแน่นอนในฐานะพี่ชาย ยูจิ จะไปไหน

⠀⠀ ⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀✧ 乀 𝘐 𝘥𝘰𝘯’𝘵 𝘬𝘯𝘰𝘸 𝘩𝘰𝘸 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀𝘐’𝘭𝘭 𝘧𝘦𝘦𝘭 𝘸𝘩𝘦𝘯 𝘐’𝘮 𝘥𝘦𝘢𝘥. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀𝘉𝘶𝘵 𝘐 𝘥𝘰𝘯’𝘵 𝘸𝘢𝘯𝘵 𝘵𝘰 𝘳𝘦𝘨𝘳𝘦𝘵 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀𝘵𝘩𝘦 𝘸𝘢𝘺 𝘐 𝘭𝘪𝘷𝘦𝘥 ⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀✗ 𝙔𝙪𝙟𝙞 𝙄𝙩𝙖𝙙𝙤𝙧𝙞 🐾 ⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀

⠀⠀ ( ֊'▿'֊) ! #จะไปต่อยเจ้าสุคุนะตามจำนวนที่รี ⠀⠀

——!!!!!!

@swellingmutual โอนี่จังวันนี้มีความสุขมั้ยน้ส

@pismeof มาตอบช้าไปหน่อย..ขอโทษที ฉันเพิ่งจะได้มีเวลาหลังจากพ้นความวุ่นวายมา กำลังเฝ้า▉▉อยู่น่ะ ช่วงนี้ฉันมีความสุขดี แต่ก็ปะปนไปด้วยความกังวลในตัวน้องชาย เพราะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แล้วเธอล่ะ

ชี้แจงเล็กน้อย 1. การถ่ายทอดบทบาทโกะโจ ซาโตรุ -ตัวผมตั้งใจเขียนโรลเพลย์เดี่ยว/โรลเพลย์ยาวเป็นหลัก และจะทำหน้าที่ของอาจารย์ หรือคุณครูของเหล่าเด็ก ๆ ปี 1 อย่างเต็มที่เสมอ ทั้งในการสอนและการทำให้พวกเธอเติบโตกัน โดยจะพยายามไม่ให้มีการออกนอกลู่นอกทางจากตัวละครอย่างสุดความสามารถ ควบคู่ไปกับการเปิดเผยอย่างเป็นทางการถึงความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครที่ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น โดยที่มี @Amoghapashas เป็น “คู่ครอง” หรืออีกคำนั่นคือ คนรัก ของผมแต่เพียงผู้เดียวอย่างชัดเจน จะด้วยในการโรลเพลย์ แท็ก ตอบกลับ หรือทำสิ่งใดก็ตาม ดังนั้นผมจึงขอให้ไม่ละลาบละล้วง ล้ำเส้นในคู่ของผม ละเมิดความไม่สบายใจ อย่างเช่น การจัดแจงตำแหน่งส่วนตัว การไถ่ถามลามไปถึงเรื่องส่วนตัว ข้อความในเชิงแง่ลบ หากมีให้พบเห็น ผมขอจัดการเพื่อความสบายใจของผมและเราสองคนโดยไม่แจ้งก่อน -การตอบกลับของผม ขึ้นอยู่กับบริบทของผู้ที่ตนสนทนาด้วย โดยยึดช่วงเวลาหลัก ๆ นั่นคือ โกะโจ ซาโตรุในช่วงระหว่าง-พ้นอุบัติการณ์ชิบุยะไปแล้ว จนถึงช่วงจรดลล้างบาง ยึดตามอนิเมะฉายเป็นหลัก และการสปอยล์มังงะนอกเหนือจากอนิเมะที่ออนแอร์นับจากนั้นเล็กน้อย สามารถชี้แจงกันก่อนสนทนาได้เสมอเลยหากต้องการคุยในช่วงเวลาไหนแบบเฉพาะเจาะจง! 2. การเคลื่อนไหว ทวีตต่าง ๆ -ตัวผมอาจไม่ค่อยเช็คการเคลื่อนไหวของทุกคนมากเท่าไหร่ในหน้าไทม์ไลน์ นาน ๆ ทีจะมีการไล่ย้อนดู เพราะผมมักเน้นไปที่การเขียนโรลเพลย์เดี่ยวและตอบกลับการแจ้งเตือนซึ่งผมเห็น/มีการทักทายผม เป็นลำดับแรกก่อนเสมอ และปกติมักช่วยสนับสนุนผู้ที่มีการโต้ตอบกับผม หากตกหล่นการสนับสนุนใครไปต้องขออภัยด้วยน้า แต่สามารถแท็กหาผมได้เสมอ จะรีบมาตอบแน่นอน! ต่อให้เรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม ผมยินดีคุยกับทุกคนเสมอเชียว -การเขียนทวีตและเนื้อหาต่าง ๆ นั้น แม้จะมีพื้นเดิมจากข้อมูลของอนิเมะ มังงะ ไลท์โนเวล แหล่งข้อมูลเสริมก็ตาม แต่ทุกอย่างจะผ่านการตีความและเขียนเพิ่มเติมกลั่นกรองใหม่ลงไปตามความเข้าใจของผมอีกครั้งหนึ่ง จนนำไปสู่สิ่งที่ผมได้เขียนออกมา ดังนั้นไม่ขอให้มีการคัดลอกเกิดขึ้น จะด้วยเหตุผลใดก็ตาม -การพูดคุยกัน สามารถทักหาผมได้ทุกช่องทางเลย! ไม่ว่าจะกล่องข้อความหรือการแท็กรูป เมนชั่นหา ผมจะรีบมาตอบกลับให้ไวที่สุดเชียว ถ้าเกิดอยากติชม แนะนำอะไร สามารถทิ้งไว้ที่กล่องข้อความเพื่อให้ผมพิจารณาปรับปรุงได้ตลอดเวลา ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนและความสนใจโกะโจ ซาโตรุคนนี้อย่างยิ่งเลยครับ และผมจะตั้งใจเป็นสุดยอดอาจารย์พันธุ์หายากสุดดูดีของพวกเธอทุกคนเสมอเลยน้า! ถ้ามีอะไรที่ผมอยากพูดเพิ่มเติมอีก เดี๋ยวมาเขียนเสริมแหละ เนอะ ♪

ฉันไม่พิสมัยความเป็นทางการพิธีรีตองเท่าไหร่ เพราะงั้น ฉันจะเรียกสิ่งนี้ว่าเป็น “ ข้อมูลเบื้องต้น สำหรับใครก็ตามที่ต้องการเป็น เพื่อน กับเคนจาคุ ” ก็แล้วกันนะ อันดับแรก แอคเคาท์ของฉัน มีการเปิดเผยเรื่องความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างตัวละคร หรือการมี คู่ครอง เป็น @____SatoruGojo อย่างชัดเจน ไม่ว่าจะผ่านการโรลเพลย์ หรือการแท็กก็ตาม และฉันไม่สบอารมณ์กับการถูกทัก ซักไซ้ หรือจัดแจง โพซิชั่นคู่ชิป ด้วยเหตุผลส่วนตัว ฉะนั้น หากมีเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้น เฉพาะเจาะจงว่าเป็นการล้ำเส้น คู่ ของฉัน ฉันจะทำการ มิวท์ หรือบล็อค ตามเลเวลความรำคาญใจของตัวเอง โดยไม่จำเป็นต้องถามความสมัครใจใคร ฉันสถาปนากฎเกณฑ์ เล่นบอทบนความอิสระของตัวเองทุกประการ แต่ก็จำกัดมันไว้ในพื้นที่ส่วนตัว ปณิธานว่าจะไม่ไปก้าวก่ายอาณาเขตของใคร ถ้าหากรู้สึกว่า การแสดงออกในเรื่องคู่รัก หรือวิถีการดำเนินแอคเคาท์ ได้สร้างความไม่สบายใจให้กับใครที่ผ่านมาเห็น แนะนำว่าให้ จัดการตัวเอง และขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง เรื่องแนวทางโรลเพลย์ และการถ่ายทอด ทุกไทม์ไลน์ที่เกี่ยวข้องกับตัวละคร จะถูกหยิบยกขึ้นมาใช้เป็นเนื้อหางานเขียนตามความต้องการของตัวเองได้ทุกเมื่อ ไม่ต้องสับสน ฉันไม่ได้เดินตามจังหวะเส้นเรื่องในอนิเมะเป็นพิเศษ ฉันเปิดแอคเคาท์นี้มาเพื่อเน้นการ โซโล่ โรลเพลย์ สนองความทะเยอทะยานตัวเองเป็นส่วนใหญ่ และไม่ค่อยเปิดรับการ โค-ออพ โรลเพลย์ บ่อยเท่าไหร่ เธอเลยจะได้เห็น การประพันธ์ความคิดนับสหัสวรรษ ภายในห้องทดลองขนาดใหญ่ที่บรรจุอยู่ในหัวสมองของฉันเดี่ยวๆ มากกว่าการพูดคุยกับผู้อื่น การตีความ ทำความเข้าใจจากข้อมูลพื้นฐานเดิมที่มีของตัว อนิเมะ / มังงะ / ผู้สร้าง สมมติฐาน และนำมาเพิ่มเติมเสริมส่วนด้วยการวิเคราะห์ส่วนตัวของฉัน การแปล สำนวนภาษา การศึกษาข้อมูลเพิ่มเติม แหล่งอ้างอิง จนได้มาเป็นบทความยาว และสั้น แม้กระทั่งความเป็นไปได้ ซึ่งไม่มีข้อมูลใน Canon ล้วนเป็นสิ่งที่ฉันใช้สติปัญญา จินตนาการ การแสวงหา ใฝ่รู้ ดิ้นรนขนขวายมาด้วยตัวเองทั้งสิ้น และผลิตผลงานเขียนอันเป็นทรัพย์สินทางปัญญา ออกมาแค่เพียงในแอปพลิเคชั่น X ( Twitter ) เท่านั้น โปรดละเว้นการ ขโมย คัดลอก ดัดแปลง แอบอ้าง นำไปเป็น ผลงานอันมักง่ายของตัวเอง ทุกแพลตฟอร์ม เกี่ยวกับการมีปฏิสัมพันธ์ สามารถแลกเปลี่ยนบทสนทนากันได้ตามอัธยาศัย ไม่ว่าจะเป็นบอทเครือญาติ หรือบอทที่อาศัยอยู่ในแฟนด้อมเดียวกัน ฉันไม่เลือกปฏิบัติ แต่การตอบกลับของฉัน จะมีโอกาสใช้เวลาการตอบยาวนานมากกว่ารวดเร็ว โดยไม่ได้ขึ้นอยู่กับความยากง่ายของหัวข้อ ถ้าให้พูดง่ายๆ ต่อให้เป็นหัวข้อสัพเพเหระทั่วไป ก็อาจเว้นระยะเวลาตอบนานอยู่ดี คำสาปที่ใช้ชีวิตมานานนับพันปีอย่างฉัน หลงใหลในความสงบ ใช้เวลากับการไตร่ตรองบทสนทนาอย่างไม่รีบร้อน และอยู่อย่างสันโดษมากกว่าการพบปะ พูดคุยกับผู้คนบ่อยๆ ฉะนั้นการไม่ได้ตอบเมนชั่น หรือโควท ในทันที เหตุผลก็เป็นตามที่เขียนไปด้านบน หากรู้สึกไม่สบายใจต่อ บรรยากาศ โดยร่วมดังกล่าว ที่ฉันกล่าวมาทั้งหมด สามารถบล็อค มิวท์ และอันฟอลได้ตามสะดวก สำหรับกรณี คำติชม ฉันจะพิจารณาตามความสะดวกใจของตัวเองอีกที และจะไม่มีการเปลี่ยนแปลง ข้อตกลง ด้านบนทั้งหมดที่กล่าวมา เพราะถือเป็นสิทธิ์การตัดสินใจของฉันโดยเด็ดขาด ตราบใดที่การกระทำของฉันไม่ได้สร้างความเดือดร้อนแก่ผู้ใด และไม่กระทบต่อเจตนารมณ์ ความตั้งใจ ในการเล่นบอทของฉัน อีกอย่าง ฉันไม่มีความสนใจนวัตกรรมแบบฟอร์มติชม กระดานแสดงความคิดเห็นสักเท่าไหร่ อยากพูดคุยอะไร สงสัย หรือแค่ต้องการหาเพื่อนแก้เบื่อล่ะก็ ติดต่อ กล่องข้อความส่วนตัว ( DM ) ของฉันมาโดยตรง จะดีกว่านะ

ครั้นสหัสวรรษที่ผ่านมา แนวทางของฉัน เปรียบได้กับการพยายามขีดเขียนประวัติศาสตร์หน้าใหม่ ด้วยการลงทุน ที่มากกว่าแค่คัดลอกผลงานชิ้นดั้งเดิมที่จบไปเนิ่นนานแล้ว มาทำซ้ำราวพิมพ์เขียว แสนยาวนาน จนความทรงจำแสนเล็กกระจ้อยก็อาจหลุดหายไป แต่มันไม่เคยเป็นเช่นนั้น สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยพร่าเลือน ซ้ำยิ่งจะเด่นชัดขึ้นทุกร้อยปี นั่นก็คือ เป้าหมายของฉัน เป้าหมายที่อาศัยการดำเนินเนื้อเรื่อง โดยวิธีการผลัดเปลี่ยนกายหยาบ จากมนุษย์คนแล้วคนเล่า ที่กลายเป็นเพียงชิ้นเนื้อไร้ประโยชน์ในวาระสุดท้ายของชีวิต แล้วทดแทนมันด้วย อาคม ของฉัน คืนชีพจิ๊กซอว์ที่อาจเป็นช่องโหว่ในอนาคต ฟื้นคืนสังสารวัฏหน้าใหม่แด่คนตาย ให้กลับมาโลดแล่นได้อีกครั้ง บนอุดมการณ์ของฉัน และบนโลก เมื่อร่างใดร่างหนึ่งหมดสิ้นอายุขัยไป ไม่นาน ก็ต้องทิ้งร่างนั้นไว้กลางทาง ปล่อยให้กาลเวลาย่อยสลายตัวตนคนในอดีต เพื่อเริ่มต้น เสาะหาภาชนะชิ้นใหม่อันเหมาะสม ตามระดับความเข้มข้นของสูตรความสำเร็จที่ตั้งไว้อีกขั้น ไม่ต่างอะไรกับ ปรสิต ที่อาศัยกายเนื้อหอยทาก ผู้ซึ่งไม่หลงเหลือแม้กระทั่งเจตจำนงในอำนาจของตน การถูกแทรกแซง นำพาให้พวกมัน เดินตามทางประสงค์ของปรสิตเยี่ยงหุ่นเชิด แขน ขา ดวงตา สติปัญญา ที่เคยใช้แหวกว่ายอยู่ในวัฏจักรห่วงโซ่ตามวิถีดั้งเดิมของตัวเอง ต่างก็ต้องบิดเบี้ยว จากการถูกกัดกินไปทีละนิด ทีละน้อย จนท้ายที่สุด ก็ไร้กระทั่งศักดิ์ศรี จะปกป้องสารัตถะของตัวเองเอาไว้ได้ แม้จะเป็นแรงสั่นสะเทือนจากหัวใจ ที่กำลังร่ำไห้อย่างบ้าคลั่ง หรือความเดือดดาลจากการถูกบดขยี้สารัตถะเดิมของตนจนไม่เหลือซาก สะท้อนออกมาจากจิตสำนึก ที่ปรับตัวกับการมาเยือนของปรสิตตัวนั้นไม่ได้ก็ตาม ต่อให้ หอยทาก ไม่จำเป็นต้องตายลงทันทีเมื่อได้หลอมรวมเข้ากับปรสิต แต่สภาวะหลังจากนั้น พวกมันก็ไม่ต่างอะไรจากการ ตายทั้งเป็น อยู่ดี ⠀⠀⠀ก้านตา เป็นศูนย์กลางเครือข่ายของกระบวนการยึดครอง และควบคุมของปรสิต ⠀⠀⠀สีสันอันน่าสยดสยองจากปรสิต โลดแล่นอยู่ในดวงตาหอยทาก เฉกเช่นเดียวกับรอยเย็บปะ ที่ประทับฝากฝังอยู่บนผิวหนังมังสาของสิ่งที่เคยถือครองสถานะ มนุษย์ โดยสมบูรณ์ อันเป็นมรดกจาก เคนจาคุ ซึ่ง สมอง คือแกนกลางสำหรับระบบเผด็จการ ⠀⠀⠀ชีวิต ที่ถูกสร้างมาให้อยู่รอด เพื่อความสมดุลทางธรรมชาติ กลับต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด ท่ามกลางความโหดร้าย ที่มันไม่มีแม้แต่ทางเลือก ⠀⠀⠀เฉกเช่นเดียวกับ เคนจาคุ ที่อาคมของเขา เพิกถอนระบบประสาทสัมผัสร่วมกับ ภาชนะ ทำให้ เขา รับรู้ได้เพียง จิตสำนึก แต่ไม่ใช่ ความรู้สึก ⠀⠀⠀อุปนิสัยที่ธรรมชาติสรรค์สร้างของหอยทาก คือการหลบซ่อนผู้ล่าในมุมมืด เหลือเพียงกายหยาบ เชื่อฟังการมาเยือนของ สิ่งแปลกปลอม อย่างขมขื่น ⠀⠀⠀เฉกเช่นเดียวกับ เคนจาคุ ที่ดัดแปลง ความดั้งเดิม สู่ ความต้องการ ⠀⠀⠀ทว่า ความต้องการของ เคนจาคุ ไม่ใช่การหลบซ่อนอย่างหอยทาก หรือการหลอกล่อให้ผู้ล่าตัวไหนมาสังเวยภาชนะอันล้ำค่าของตัวเอง แต่เป็น การมีตัวตนอยู่อย่างเปิดเผย เพื่อล่อลวง ผู้ล่า ให้เข้ามาศิโรราบต่อ ชะตากรรม ที่เขาเป็นผู้สร้าง ขั้นกว่าของการควบคุม คือการให้กำเนิด สิ่งที่ไม่เคยเป็นไปได้ ให้เกิดขึ้นได้ ด้วยความหมายของการมีชีวิต ที่ เขา ยึดถือมาโดยตลอดนับสหัสวรรษ เกะโท สุงุรุ หอยทาก ที่ยึดอุดมคติของตัวเองไว้เป็นที่มั่น มักจะซ่อนตัวอย่างแยบยลภายใต้ใบบุญศาสนา หยิบยืมสถานะสาวกผู้สืบทอดเจตนารมณ์ของพระพุทธองค์ กลับกลายเป็นหุ่นเชิด ถูกควบคุมโดยสัญชาตญาณของผู้มาเยือน และทดแทนมันด้วยตัวตนที่มี อำนาจ ยิ่งกว่า ในโลกซึ่งเป็นเพียงสนามทดลองการละเลงดินสอสีขนาดย่อมของฉัน การสืบทอดวัฏจักรที่อาศัย ความตาย เป็นตัวแปร คือ สิ่งที่สามารถทำให้อัตรา ความเป็นไปได้ ในวัตถุประสงค์ของฉัน มีแนวโน้มจะบรรลุไปได้มากกว่าครึ่ง แก่นแท้ของสิ่งที่เรียกว่า กายเนื้อ และวิญญาณ เมื่อสองสิ่งนี้อยู่ร่วมกันด้วยสันติสุข และต่อต้าน ก็ทำให้ฉันนึกถึง เกะโท สุงุรุ ขึ้นมา เพราะความน่าอัศจรรย์ของ จิตสำนึก ไม่ต่างอะไรกับหอยทากตัวนั้น เขา ไม่อาจค้ำความเป็นเจ้าของร่างได้อย่างเต็มร้อย แต่กลับมีสัญชาตญาณป้องกันตัว ที่สามารถปลิดชีพฉันได้โดยกลยุทธ์ง่ายๆ แค่มือข้างเดียว และยังปฏิเสธการควบคุมจากฉัน เพียงเพราะ อุดมคติ อันแน่วแน่ของเขา ที่แม้จะพยายามก้าวข้ามขีดจำกัดตัวเองอย่าง การฆ่านักคุณไสย ที่ตัวเองศรัทธา ไม่มี โกะโจ ซาโตรุ อยู่ในตัวเลือกแบบฉัน ความทรงจำทรงคุณค่า ศักดิ์ศรี จิตวิญญาณ ที่อยากจะปกป้อง ล้วนยังคงสถิตอยู่ในตัวตนของเขา แม้จะปรากฏออกมาเพียงครั้งเดียว อานุภาพของมันก็มากพอจะให้ฉันตระหนักได้ ว่านี่คือความสนุกที่ฉันต้องการ การได้ออกเดินทางร่วมกับเศษเสี้ยวอดีต ที่กาลเวลาไม่อาจลืมเลือน ได้เหยียบย่ำอนุสรณ์มากมายโดย หมอนั่น เป็นผู้สร้าง จะมิตรภาพ ความรัก ความเกลียดชัง ฉันก็จะเป็นผู้ที่สถาปนา นิยาม และสมาชิกในจำนวนเซตพวกนั้นขึ้นมาใหม่ ด้วยความทรงจำ และพันธะสัญญานับพันปีของฉันเอง นอกจากร่างนี้ ฉันจะใช้มันเพื่อลอกเลียนแบบบุคคลในอดีตแล้ว ฉันยังจะบัญญัติให้มันเป็นโฉมหน้าของผู้แบกรับเจตนารมณ์อันมหาศาล เพื่อวิวัฒนาการโลกใบนี้เช่นเดียวกัน แม้ จิตสำนึก ของภาชนะนี้ จะพยายามสลัดตำหนิอันใหญ่หลวงนี้ให้หายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ก็ตาม และสิ่งหนึ่งที่เที่ยงตรง เสียยิ่งกว่าอุดมการณ์ของฉัน คือความไม่เที่ยงตรง ของสังขารที่ฉันสวมใส่ นับวัน ผิวกายที่เคยใสสด สีเนื้ออันเต็มไปด้วยการแต่งแต้มจากบรรดาเส้นเลือด อุณหภูมิร้อนอุ่นจากการเคยทำงานของชีพจร และถูกไหลเวียนด้วยโลหิต ก็เริ่มค่อยๆ ถูกความซื่อตรงของกาลเวลากัดกร่อน จนกายเนื้อเริ่มผุพัง เม็ดสีที่ทำหน้าที่ระบุสถานะการมีชีวิต ตายลงไปอย่างช้าๆ จนความซีดเซียวทะลุขีดจำกัดของร่างออกมาประจักษ์ให้เห็นถึงความจริง กลิ่นอายแห่งมนุษย์ต่างก็ถูกกลืนกิน กลับกลายเป็นเพียงความเหม็นเน่า ดั่งการพิพากษาของโชคชะตา สำหรับมนุษย์ที่ฝืนต้านหลักอนิจจัง แม้แต่เส้นเลือดที่เคยลำเลียงความสวยงามในรูปลักษณ์ของมนุษย์ ก็ยังทอดทิ้งด้วยการสาปให้ การขัดขืนกระแสธารเวลา ทำให้ความเหลือเพียง ม่วง เขียว เคียงคู่กับผิวกายที่ขาวซีด เส้นผมนับล้านพันกันเป็นก้อนหยาบไร้ความประณีต เพราะปะทะกับแสงตะวัน หยาดเลือด และสั่งสมความแท้จริงของสงครามไว้นับไม่ถ้วน เนื้อหนังอันละเอียดลออจากผู้ให้กำเนิด ถูกหนทางแห่งโลกไสยเวท ประดับร่องรอยอันน่ารังเกียจ บากไว้เป็นรอยเย็บกลางหน้าผาก ด้ายแต่ละซี่ ทะลุผิวหนังอย่างไร้ปรานี ทว่าฝีมือถอนด้าย และสอดคืน กลับประณีต แต่ก็ยังไม่อาจกลบฝังรอยแยกของ หัว ที่เคยถูกเปิดให้เห็น สมอง เพื่อจบคำใบ้ ท้ายที่สุด ปฏิกิริยาสรรพางค์ ไร้การตอบสนองถาวร ไม่ว่าจะเป็นความรัก หรือความเกลียด ชัยชนะ หรือพ่ายแพ้ เหลือสถานะเพียง วัตถุ ชิ้นหนึ่ง ที่แม้แต่ธรรมชาติ ก็ยังไม่อาจชายตามอง การก้าวข้ามผลงานทางชีวภาพเหนือวิทยาศาสตร์ชิ้นนี้ได้เต็มตา สมนิยาม ศพ ซึ่งเป็นที่พำนักของฉัน แต่เป็นเรื่องน่ายินดี ที่ฉันสามารถ คงสภาพ และรักษา ตำหนิเหล่านั้น ให้ไร้มลทินได้ ก่อนที่มันจะด่างพร้อย ห่างไกลคำว่า ไม่สมบูรณ์ ไปมากเกินคณา

จอมือถือเนี่ย เล็กกระทัดรัด จนสังเกตการณ์ยากกว่าใน โทรทัศน์ หลายเท่าตัวเลยแฮะ

การย้ายร่างหนึ่งครั้ง ทั้งนำพาผลประโยชน์ และผลลัพธ์อันน่าอดสูมาให้นับไม่ถ้วน ฉันได้รับความรู้ ประสบการณ์ และเข้าใจในตัวตนของมนุษย์ดีกว่าตัวของมนุษย์เองไปแล้ว ลำพังเพียงแค่อายุขัยของมนุษย์กับตัวฉันที่เกินเส้นขีดจำกัดโรยรา ก็ต่างกันมากโข รายละเอียดปลีกย่อยทั้งหลาย จะทั้งความกลัว ความโลภ ความเย่อหยิ่ง และการไขว่คว้าหาผลประโยชน์ในการดำรงชีวิตตัวเองไม่ให้ไร้ความหมาย ทุกอย่างหมุนเวียน ซ้ำไปซ้ำมา ผ่านประสาทตาของหอยทากแต่ละยุคสมัย จนจำเจเป็นฤดูกาล กระนั้นในเรื่องของ อาคมเฉพาะตัว ก็ไม่ได้ถือว่าซ้ำซากไปซะทีเดียว ในช่วงเวลาต่างๆ ความหลากหลายของมัน ล้วนทำให้ฉัน ประทับใจไม่ใช่น้อย ทว่า สิ่งที่ต้องแลกเปลี่ยนกับ ผลลัพธ์อันรุ่งโรจน์ ก็คือ ความล้มเหลวอันน่าเบื่อ เวลาอันมีค่า ตัวหมากที่ต้องตาย และเกิดใหม่ ฉันทุ่มเทมันลงไปอย่างเสียเปล่าในหลายครั้ง โดยไม่ได้อะไรกลับมา โดยเฉพาะทรัพยากร ที่เสียไปเป็นจำนวนมหาศาลเกินจะจินตนา เนื่องจากสิ่งที่ฉันปรารถนาสร้างขึ้นมานั้น แม้จะเก่งกาจ จนน่าหวั่นเกรง หรือแข็งแกร่งมากเท่าใดก็ตาม แต่สุดท้ายแล้วยังคงไม่สามารถก้าวพ้นขีดจำกัดของตัวเองไปได้อยู่ดี การยังคงติดค้างอยู่ในสภาวะที่เรียกว่า ความจำเจของวิวัฒนาการ เป็นอะไรที่น่าผิดหวังเสมอมา เพราะสิ่งที่ฉันต้องการ ไม่ใช่ความเป็นมนุษย์ แต่เป็นผลลัพธ์ ร่าง คือภาชนะเปลี่ยนถ่ายให้ดำรงอยู่ อาคม คือแก่นแท้ของการทำให้ผลงานสำเร็จ และเจตจำนง คือสิ่งเดียวที่ฉันให้ความสนใจกับมัน เมื่อเวลาเวียนมาถึงปัจจุบัน ฉันคงต้องขอชื่นชมต่อ ร่างของเกะโท สุงุรุ ชิ้นส่วนที่เหมาะสม ในกระดานที่ฉันวางหมากมาเนิ่นนาน พลังอาคมที่ควบคุมเหล่าวิญญาณคำสาปได้อย่างอิสระ ชื่อเสียง ร่องรอยบนวงการไสยเวท ทุกอย่างล้วนเป็นประโยชน์ใช้สอยที่ฉันหยิบมาใช้ได้อย่างไม่ต้องลังเล หรือขัดเกลามันให้เสียเวลาเฉกเช่นที่ผ่านมา อาคม ของฉันเมื่อผสานกับกายเนื้อชิ้นนี้แล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องซ่อนตัวอย่างเงียบงันในเงาอีกต่อไป เพราะนี่คือช่วงเวลาของหมากตัวใหญ่ กำลังจะได้เปิดฉากสิ่งที่สะสมมาตลอดสหัสวรรษอย่างเป็น รูปธรรม ที่สุด ภาพของ มนุษย์ วิญญาณคำสาป และพลังไสยเวท จะถูกรวบรวมให้ต่างเผชิญหน้ากันอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน หากว่ากันตามกฎของฝั่งผู้ใช้คุณไสยแล้ว คงจะเป็นการก่ออาชญากรรมขนาดใหญ่ขั้นสงครามในประวัติศาสตร์ยุคปัจจุบันหลังจากผ่านมาพันปีเลยก็ว่าได้ ขอบเขตระหว่างปุถุชน และโลกเกินขีดจินตนาการซึ่งเคยหนาทึบ ได้กำลังค่อยๆ พร่าเลือนลงแล้ว อาคม รูปแบบแตกต่าง ตามปัจเจกได้ตื่นขึ้นในตัวมนุษย์ วิญญาณคำสาปที่เพ่นพ่าน สามารถขึ้นครองตำแหน่งสูงสุดในเกมการฆ่าล้าง ผู้เข้าร่วมทั้งหลาย ล้วนถูกบังคับให้วิวัฒนาการอย่างก้าวกระโดด จากการจัดแจง ปรับเปลี่ยนสมอง ให้อยู่ในรูปแบบของผู้ใช้อาคม จะด้วยในฐานะ ภาชนะของวิญญาณเหล่าผู้ถือครองอาคมในอดีต จากข้อตกลงที่ฉันตั้งใจไปเฟ้นหาบุคคลเหล่านั้น แล้วรอให้ได้กายเนื้อมาโลดแล่นอีกครั้ง หรือผู้ใช้คุณไสยหน้าใหม่ในปัจจุบัน ที่สามารถเรียนรู้เทคนิคการใช้อาคมได้มาครอบครอง และปล่อยให้เป็นอิสระห้ำหั่นในอาณานิคม เรียนรู้พลังเวทของตัวเองด้วยการเอาชีวิตรอด ทั้งหมดนี้คือการลงทุนที่คุ้มค่าแก่การตั้งตารอโดยแท้จริง โลกของไสยเวทจะเฟื่องฟูเหนือสิ่งอื่นใด จนเรียกว่า อำนาจที่แท้จริง ได้ ทุกอย่างที่ฉันได้ สรรค์สร้าง ไม่ได้ทำไปเพราะว่านึกเกลียดชังในมนุษย์ และไม่ได้ทำไปเพื่อเชิดชูเอาใจเหล่าวิญญาณคำสาป แต่เพื่อเป็นแหล่งขุมพลังงานสำคัญ ในการทำให้ขั้นตอนของงานวิจัยแห่งชีวิต ได้เผย แก่นแท้ ที่ยากจะควบคุมของพลังไสยเวท การหลุดพ้นจากบ่วงรั้งชีวิตไว้ ว่าหากมันถูกผลักดัน ไปถึงจุดขีดสุด จนสามารถฉีกทึ้งระบบเดิมๆ ที่คอยควบคุมสรรพสิ่งดำเนินไปอย่างแสนเนิ่นนานได้ จะเป็นอย่างไร ความโกลาหลเกินคณานับจะเป็นแบบไหน กำจัดความน่าเบื่อนับตั้งแต่อดีตให้ราบคาบ แล้วจำอวดผลงานจากน้ำมือของฉัน บัญญัติความวินาศย่างกรายบนผืนผ้าใบอย่างอิสระไร้ใครบงการ จะน่าภาคภูมิปานใด ถ้าให้พูดอย่างกระชับ ก็เป็นกิจกรรมที่ฉันอยากสถาปนาให้โลกทั้งใบ เป็นสนามขนาดใหญ่ ที่ใช้ ความสนุกสนาน เป็นฟันเฟืองขับเคลื่อน ตามครรลองของจินตนิยม น่ะนะ สิ่งที่ฉันทำ คงเข้าข่าย ต้นเหตุของหายนะ หรือสิ่งชั่วร้ายเกินบรรยายของโลกคุณไสย ทว่าคำเหล่านั้น กลับเป็นอารัมภบทต้อนรับผู้ประพันธ์ ที่น่าดูมีเกียรติ ไม่ใช่น้อย แถมยังมีความหมายลึกซึ้ง จนสามารถอธิบายยุคเฟื่องฟูที่กำลังจะกลับมาได้อย่างกระชับอีกด้วย ทุกการสิงสู่ร่างกายที่ต้องคัดเลือกแล้ว เฟ้นหาทุกช่วงจังหวะอันเหมาะสม ทุกการสูญเสียเวลา น้ำพักน้ำแรง หยาดเลือด คำสาป พลังอาคม องค์ความรู้ ทรัพยากรในแต่ละยุคสมัย หรือแม้แต่การสร้างสภาพแวดล้อม เพาะเลี้ยงให้ผลงานได้เดินไปตามแนวทางที่วางเอาไว้อย่างเหมาะสมตรงเป้า ทุกความล้มเหลวที่ต้องเริ่มต้นใหม่เพื่อไม่ให้ถูกขัดขวาง ล้วนเป็นชั้นหินทับถมจนกลายเป็นเส้นทางมาถึงจุดนี้ สหัสวรรษที่ผ่านมา ไม่ใช่ความผิดพลาดจนหาทางบรรลุเป้าหมายไม่ได้ แต่เป็นกระบวนการคัดกรองตัวเลือก วางแผน โดยพึ่งพาการเจริญเติบโตของมนุษย์ตามลำดับขั้นตอน การทดลองซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า เพื่อให้ได้เงื่อนไขเหมาะสมออกมาอย่างคุ้มค่าการรอคอย และตอนนี้ มันใกล้ครบถ้วนเต็มที ทุกสิ่งทุกอย่างที่สั่งสมผ่านมาเกินวงจรอายุขัยของมนุษย์ การเวียนว่ายย้ายร่างทุกวัฏจักร คือหลักฐานความพยายามของฉัน ว่าเป้าหมายดังกล่าวจะไม่มีวันหายไปไหน แม้ว่าวันหนึ่ง ความตาย จะประกาศิตรายชื่อของฉันก็ตาม ฉะนั้น กับความปรารถนาที่ใกล้เป็นจริงอีกแค่ไม่กี่เอื้อม ฉันก็จะเฝ้ารอวันนั้น วันที่ความโกลาหลจะ ลงทัณฑ์ ฉัน ในฐานะ ผู้สร้าง อย่างสาสม กับที่ได้ถือกำเนิดขึ้นมาเลยล่ะ

ยูจิ

“พี่”

“ ถ้านายเอาหมอนั้นอยู่ไม่ให้ก่อความวุ่นวายได้ ก็โอเค แต่หากหมอนั้นไม่ฟังล่ะก็ ฉันจะเป็นคนคุมพฤติกรรมเอง” “ อา—แล้วก็ขอบคุณอีกครั้งนะ พี่ ”

..ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันพอจะเข้าใจเจ้านั้นอยู่ ตราบใดที่ยังมีพี่ชายจ๋าคนนี้อยู่ ก็สบายใจได้เลย ยูจิ เดี๋ยวช่วยคุมประพฤติให้ล่ะนะ