Ubik1985

Puszcza Solska teraz. Pogłębiająca się susza sprzyja powstawaniu i szybkiemu rozprzestrzenianiu się pożarów. A na horyzoncie nie widać znaczącej poprawy. W akcji gaśniczej bierze udział około 200 strażaków oraz blisko 60 zastępów straży pożarnej z powiatu biłgorajskiego i okolic. Działania z powietrza wspierają dwa śmigłowce, a z Lublina skierowano specjalną grupę operacyjną wyposażoną w samochód dowodzenia i łączności.

‼️Pentagon poinformował, że wycofuje około 5000 żołnierzy z Niemiec w związku z narastającym konfliktem między prezydentem Donaldem Trumpem a kanclerzem Friedrichem Merzem dotyczącym udziału USA w wojnie z Iranem - poinformował Washington Post. Główny rzecznik Pentagonu, Sean Parnell, oświadczył w komunikacie, że decyzja została podjęta po „dokładnym przeglądzie” rozmieszczenia sił wojskowych w Europie. „Spodziewamy się, że wycofanie zostanie zakończone w ciągu najbliższych sześciu do dwunastu miesięcy”-powiedział Parnell.

VIDEO | Israeli occupation forces level the historic monastery and school belonging to the Sisters of the Holy Savior in the southern Lebanese border village of Yaroun.

Sytuacja w Niemczech wygląda obecnie w skrócie tak: AfD jest najsilniejszą partią, bije rekordy popularności, a zerknijcie tylko na dystans do CDU/CSU SPD na poziomie die Linke, którą złożono już do grobu Koalicja ma poparcie na poziomie 1/3 i to nie jest już dawno większość->

Jest coś w tym wozie. Coś takiego, że nie wiadomo gdzie przód, gdzie tył 😉 I jeszcze te cztery pary kół bieżnych. Może trzy byłyby lepsze,albo dwa, albo jedno 😉 Plus jeszcze te kanistry - bardzo stylowo. A i jeszcze turbina gazowa - a to przecież szwedzka hybryda była 😉 Mega.

W Polsce od wczoraj widać wyraźną falę emocji i wręcz pewną histerię po artykułach związanych z zasadniczą służbą wojskową. W internecie powtarza się jeden schemat: „jak coś się zacznie, to po prostu wyjadę”. No nie bardzo bym powiedział. W momencie realnego zagrożenia państwo przestaje funkcjonować w trybie pokojowym. Na podstawie Ustawy o obronie Ojczyzny możliwe jest wprowadzenie stanu wojennego, który radykalnie ogranicza swobody obywatelskie, w tym możliwość swobodnego przemieszczania się. Granice mogą zostać bardzo szybko uszczelnione, a osoby zdolne do służby wojskowej nie będą mogły ich opuścić. Plus takie decyzje nie musza zapasc dopiero w chwili ataku. Jeśli zagrożenie zostanie uznane za realne, państwo może działać z wyprzedzeniem. W takiej sytuacji próba wyjazdu w ostatniej chwili może się po prostu nie udać, bo system kontroli będzie już działał. Wbrew temu, co czasem pojawia się w dyskusjach, nie jest to kwestia decyzji NATO. Sojusz nie reguluje tego, czy obywatele mogą opuszczać kraj. Jednak jego podejście, widoczne chociażby w NATO Strategic Concept 2022, opiera się na założeniu, że państwa muszą być zdolne do szybkiej mobilizacji i utrzymania swoich zasobów, w tym ludzi. To państwo decyduje, kto zostaje, a nie kto chce wyjechać. Dlatego kluczowe nie jest to, czy ktoś zostanie później sprowadzony z zagranicy, tylko czy w ogóle uda mu się wyjechać. Państwo ma interes w tym, by osoby zdolne do służby pozostały na miejscu, i posiada narzędzia, aby to wyegzekwować. Równolegle uruchamiana jest mobilizacja, która wcale nie wygląda tak, jak wielu osobom się wydaje. W Polsce istnieje mechanizm szybkiego doręczania powołań, w którym czas na stawienie się do jednostki może być liczony w godzinach. Najpierw obejmuje to osoby z doświadczeniem wojskowym, ale bardzo szybko może rozszerzyć się na kolejne grupy. Zamiast planowania wyjazdu wiele osób może po prostu otrzymać wezwanie i obowiązek natychmiastowego stawienia się. Brak reakcji na takie wezwanie nie jest traktowany jak zwykłe wykroczenie administracyjne, tylko jako poważne naruszenie prawa. Zgodnie z Ustawa o obronie Ojczyzny grozi za to grzywna, ograniczenie wolności, a nawet kara pozbawienia wolności do kilku lat. W warunkach stanu wojennego sytuacja robi się jeszcze poważniejsza, bo uchylanie się od służby może zostać uznane za dezercję, co wiąże się z dużo surowszymi konsekwencjami. Do tego dochodzą skutki praktyczne. Osoba, która nie stawi się na wezwanie, może zostać objęta działaniami służb, mieć problemy administracyjne i ograniczone możliwości funkcjonowania w państwie. W teorii można próbować unikać obowiązku, ale w realiach wojennych oznacza to życie w ciągłej niepewności i ryzyku odpowiedzialności karnej. Dochodzi do tego rzeczywistość funkcjonowania państwa w czasie wojny. Przemieszczanie się po kraju staje się ograniczone, ponieważ drogi są podporządkowane wojsku, infrastruktura transportowa może być celem ataków, a paliwo podlega reglamentacji. Nawet mając samochód, można nie mieć możliwości jego użycia. W określonych sytuacjach państwo może również przejmować sprzęt potrzebny do działań obronnych, w tym niektóre pojazdy. Często pojawia się też argument, że wystarczy wyjechać do innego kraju w Europie i tam przeczekać. To również nie jest takie proste. Polska ściśle współpracuje z wieloma państwami. Wymieńmy chociażby Niemcy, Francje, Czechy, Słowacje czy Hiszpanie. W ramach tej współpracy działa Europejski Nakaz Aresztowania. Co prawda sprawy związane z obowiązkiem wojskowym nie zawsze prowadzą do automatycznego wydania danej osoby, ale poruszanie się między krajami w takiej sytuacji może być utrudnione i obarczone ryzykiem. Co istotne, te konsekwencje nie znikają z czasem. Nawet jeśli ktoś przebywa za granicą i uniknie natychmiastowych skutków, każda próba powrotu do Polski, nawet po wielu latach, moze zakończyć się zatrzymaniem i postępowaniem karnym. Można do tego dodać jeszcze kilka mniej oczywistych, ale bardzo realnych przeszkód, które w dyskusjach są często pomijane. Po pierwsze, infrastruktura graniczna i transportowa nie działa w próżni. W sytuacji kryzysowej nie tylko państwo moze wprowadzić kontrole, ale zwyczajnie pojawia się efekt przeciążenia. Lotniska przestają funkcjonować normalnie, część lotów jest odwoływana, przestrzen powietrzna może zostać ograniczona lub zamknięta, a priorytet dostają operacje wojskowe i ewakuacyjne. Nawet jeśli ktoś ma bilet, nie ma gwarancji, że samolot w ogóle wystartuje. A to może się stać jeszcze przed rozpoczęciem ewentualnej wojny, nie po fakcie, Podobnie wygląda sytuacja na drogach. Masowy ruch ludności powoduje korki na skalę, której nie da się ominąć sprytem i znajomościa dróg. Wystarczy spojrzeć na doświadczenia z początku wojny na Ukrainie, gdzie były dziesiątki kilometrów zatorów na głównych trasach wyjazdowych. Do tego dochodzą kontrole, punkty blokadowe i możliwe ograniczenia wjazdu po stronie państw sąsiednich. I nalezy pamietac, że nie wszystkie kraje automatycznie przyjmą każdego. W sytuacji nagłego napływu ludzi państwa mogą wprowadzać własne ograniczenia. selekcję, limity, wymogi dokumentacyjne albo priorytety dla określonych grup (np. kobiet z dziećmi). To oznacza, że nawet jeśli ktoś fizycznie dotrze do granicy, nie ma pewności, że ją przekroczy bez problemów. A co z pieniążkami na wyjazd? W warunkach kryzysu system bankowy może działać w ograniczonym zakresie, mogą pojawić się limity wypłat gotówki albo problemy z płatnościami zagranicznymi. Wyjazd na szybko często zakłada, że wszystko będzie działać jak zwykle, a to jedno z pierwszych założeń, które przestaje być prawdziwe. I na koniec: wyjazd w razie wojny nie jest kwestią wyłącznie indywidualnej decyzji czy zaradności. To złożony proces zależny od decyzji państwa, sytuacji międzynarodowej, infrastruktury i zwykłej logistyki. I właśnie te elementy sprawiają, że scenariusz „po prostu wyjadę” jest w praktyce znacznie trudniejszy, niż się wielu wydaje.

My latest in the Free Press. Contrary to critics who assert that Iran has seized the initiative through asymmetric tactics such as missile strikes and disruptions in the Strait of Hormuz, I argue that President Trump retains decisive strategic leverage. Rather than pursuing immediate regime change or civilizational destruction, Trump has imposed sustained economic pressure while preserving the option to target critical infrastructure. Iran’s economy, which is was already in severe crisis prior to the conflict, now faces systemic collapse, with wartime damage estimated at up to $270 billion, projected GDP contraction of approximately 10 percent, inflation approaching 69 percent, crippled petrochemical and steel industries, a frozen stock exchange, and a prolonged internet blackout. As economic strangulation intensifies, internal regime divisions have sharpened, particularly following the death of Supreme Leader Ali Khamenei. Time works in America’s favor: the longer the pressure continues without full escalation, the weaker the Islamic Republic becomes, forcing Tehran to choose between its nuclear program and national survival. The “whip hand” belongs not to the IRGC, but to Donald Trump.

Le Hezbollah publie des images de ce jeudi montrant le ciblage d’un véhicule d’ingénierie appartenant à l’armée israélienne dans la ville de Rshaf, dans le sud du Liban, à l’aide d’un drone FPV.