یک خسته

نیازمند پیچ شدن به زندگی ...

و مجددا یادی کنیم از هانا آرنت و جمله ای که در تاریخ ماندگار شد «در حکومت های دیکتاتوری تا ۱۵ دقیقه قبل از فروپاشی همه چیز عالی به نظر می رسد »

امروز کسی بود که وطنش را بر دوش گرفت. «وطن مشتی خاک نیست؛ وطن همان‌جا است که در تنهایی دستت را می‌گیرد. وطن تنهایت نمی‌گذارد. قلم‌دوش‌ات می‌کند؛ در میان جهانیان تو را می‌چرخاند. نشانت می‌دهد. می‌گوید این از من است. وطن کاری می‌کند که احساسات دیگران برایت اشک بریزد. وطن رودخانه نیست. وطن جای قشنگی است. آنقدر زیبا که همیشه ایستاده پشت سرت؛ وطن همانی است که آدم را می‌فهمد. وطن چنان دل‌بزرگ است که می‌شود از او رفت، اما او از ما نمی‌رود. امروز کسی بود که وطنش را بر دوش گرفت؛ در جهان وطنش را چرخاند. دست وطنش را گرفت. نگذاشت وطنش تنها در گوشه‌ای در کنجی اشک بریزد. در این چهل و اندی تنها چیزی که ما را نگه داشته وطن است. این وطن از دیو دروغ و ریا، خشکسالی و فرونشست، سپاه دشمن و نیروی اشغالگر، خرده‌‌فروش و خوش‌رقص، گرگ‌های در لباس میش، عوام‌های نشسته بر صدر دور باشد. آمین!» از اشکان زارع

اونیکه رای میده به اندازه خامنه ای دستش به خون برادر بی گناه من آلوده اس. خون نوید، خون امین، خون شاهین، خون نیکا، خون جواد، خون‌هایی که این سال‌ها ریخته شده، دودمانتونو به باد میده #اقلیت_خائن

پسرعزیزم #محسن_موسوی را در تاریخ ۱۶ مهرماه ۱۴۰۱ در محدوده بازار تهران با شلیک از فاصله نزدیک درحالیکه ۱۷۰ ساچمه در بدنش نشسته بود کشتند...🥀

«ملی‌گرابودن» فاشیسم نیست؛ بلکه قوی‌ترین سلاحی‌ست که ما در برابر تجزیه‌طلبان، بنیادگرایان و قوم‌گرایان داریم.

حیدر حیدر کنان به بچه‌ی من شلیک کردن… #سیاوش_محمودی

The IRGC is now listed as a terrorist group in Canada.

فقط ۱۷ سال داشت، ماموران میله‌ی نوک‌تیز به کتفش فرو کردند و با ضربات متعدد باتوم به سرش، مهر ۱۴۰۱ به قتل رساندند. به کدام جلاد رای می‌دهید! #پویا_احمدپور #سیرک_انتخابات / #رای_به_جنایت

همینقدر عمیق و زجرآور؛ #خدانور_لجه‌ای #سیرک_انتخابات

از نگاه ج ا اکثریت مردم ایران جاسوسند؛ چراکه ج ا نمی‌خواهند. #نيلوفر_حامدى #الهه_محمدی #مهسا_امینی #اعتصابات_سراسری

بیانیه‌ی دوم خانواده‌ی شنبه‌زاده #حسین_شنبه‌زاده

من اگه دستگیر شدم،‌ تو هم لطف کن منو فراموش نکن… #حسين_شنبه‌زاده

از همه نوشت، پس همه ازش بنویسیم... #حسین_شنبه‌زاده

این سیرک فقط قاتل ندا رو کم داشت، گه تو اول و آخرتون.

من یکی که هیچ‌وقت یادم نمیره این بوزینه همونی بود که سمت راستی‌ها رو چهار تا خس و خاشاک خطاب کرد

خرداد شد دوباره. ندا آقاسلطان ۳۰ خرداد ۸۸ کشته شد، ۱۵ سال پیش. یک روز‌ بعد از نماز جمعه‌ای که خامنه‌ای عملاً دستور‌ سرکوب و قتل معترضان به نتیجه‌ی انتخابات را داد. در دفتر انتشارات کاروان نشسته بودیم و دل توی دلمان نبود. به همه اصرار می‌کردم‌ بیرون نروند. اما ‌رفتند، من هم دنبالشان. خیلی دور‌ نشدیم. سر‌کوچه، توی خیابان کارگر، ۵۰-۶۰ تا موتوری ضدشورش خیابان را بسته بودند و به طرف ۲۰۰-۳۰۰ معترض گاز اشک‌آور‌ می‌انداختند.اما بی‌تأثیر. معترض‌ها آتش روشن کرده بودند.بعد ندا را دیدم.زن جوانی با‌ کلاه آفتابگیر که کنار‌ مرد مسنی ایستاده بود.روسری‌اش را پشت گردنش گره زده بود. مرد سعی داشت عقبش بکشد، اما ندا جلو ‌می‌رفت و نگاه می‌کرد.‌یک بار هم داد زد: «مرگ بر‌دیکتاتور!» پلیس ضدشورش گاز اشک‌آور پرت کرد. این بار به جای جمعیت افتاد توی خانه‌ای سر‌کوچه‌ی خسروی. زن مسنی جیغ‌زنان از خانه بیرون دوید. یکی داد زد: «دارن میان!» موتورسوارها خیز‌ برداشتند به طرف مردم. با ۱۰-۱۵ نفر دیگر، از جمله ندا و آن پیرمرد، شروع کردیم به دویدن توی کوچه‌ی خسروی. ته کوچه، توی خیابان صالحی ایستادیم. نیروهای ضد‌شور‌ش سر‌کوچه مانده بودند.ندا نگاه می‌کرد‌ تا مرد همراهش را پیدا کند. بعد صدایی بلند‌ شد. پرسیدم: «چی بود؟ گلوله بود؟» همکارم گفت: «فکر‌ نکنم. اما می‌گن گلوله‌ی مشقی می‌زنند.» بعد با وحشت داد زد: «داره خون بالا میاره!» برگشتم. ندا با بهت سینه‌اش را گرفته بود. خون نه از دهانش، که از‌ سینه‌اش بیرون می‌جهید. داد زدم: «تیر خورده!» و به طرفش دویدم.روی زمین افتاد. پیرمرد داد می‌زند: «ندا نترس! نترس!» زخم‌ را فشار ‌می‌دهم. اما خون از‌ آتشفشان خشمگین آئورتش فوران می‌کند. نگاهش به من است. از یک طرف انگار‌ به دست‌هایم امید بسته، بیهوده، و از طرفی انگار‌ بی‌عرضگی‌ام را سرزنش می‌کند. پیرمرد داد می‌زند: «ندا بمون!» اما بنا نیست بماند. حالا خون ریه‌اش را پر کرده و از دهان و بینی‌اش ‌بیرون می‌زند. به مردی که کمک می‌کند می‌گویم : «سرش را بگردان. دهانش را باز‌کن.» دیگر‌ خونی‌ در ‌بدنش نمانده. قلبش‌ از ‌کار می‌افتد. جریان خون قطع می‌شود. سه دهه رنج این مردم، خون شده و چشمش را غرق کرده. داغان بلند می‌شوم. مردم کالبد بی‌جانش را توی ماشین می‌گذارند تا ببرند بیمارستان. مردم مرد درشتی را گرفته‌اند و کشان‌کشان می‌آورند. پیراهنش را از تنش پاره کرده‌اند و می‌زنندش. داد ‌می‌زند:«نمی‌خواستم بکشمش!»عده‌ای دیگر از زیر دست‌وپا بیرونش می‌کشند و می‌گویند: «ما مثل اینا نیستیم! نزنید!» یکی‌ دیگر‌کیف پولش را در آورده و می‌گوید: «کارت شناساییش‌ رو گرفتم. بسیجیه! بی‌شرف دختره رو کشت.» بعد واقعیت تلخ عریان می‌شود. نمی‌دانند با او چه‌کار ‌کنند. تحویلش به پلیس که بی‌فایده است. پلیس خودشان را می‌گیرد. ولش می‌کنند برود، اما کارتش را نگه می‌دارند. تا شب توی‌دفتر ماندیم تا آب‌ها از آسیاب بیفتد. در‌این میان فیلمی که گرفته‌اند پخش می‌شود. شب رفتم خانه‌ی پدر‌ومادرم، با لباس‌های آغشته به خون.وارد که شدم، س‌ان‌ان داشت صحنه را پخش می‌کرد آخرین ۴۷ ثانیه‌ی زندگی ندا در کانال‌های خبری دنیا پخش شد،میلیون‌ها نفر دیدند و اشک ریختند.آن روز ده‌ها نفر دیگر ‌هم کشته شدند، اما فیلمشان در نیامد و کسی شهادت نداد.حکومت به شدت سعی داشت جنایت را انکار‌ کند. ضرغامی، رئیس وقت صداوسیما گفت ماجرا ساختگی‌ست. خبرگزاری فارس گفت ندا زنده و در‌ یونان است. سفیر ایران در‌ مکزیک گفت سیا او را کشته، بعد گفتند‌ خبرنگار بی‌بی‌سی او‌ را کشته. من اما سرنوشت دیگری داشتم: قبل از ندا نقش اجتماعى متفاوتى داشتم؛ نويسنده بودم و ناشر و پزشك. بعد از ۳۰ خرداد ۸۸ نقش اجتماعی‌ام عوض شد: شاهد بودم، نقشى كه به خواب هم نمى ديدم روزى معرفم بشود. پيش از آن اگر كسى اسمم را می‌شنید و می‌شناخت، ياد كتاب‌هاى كوئليو مى‌افتاد، يا انتشارات كاروان، يا شاهدخت سرزمين ابديت. بعد از آن اگر كسى به يادم بياورد، برای شهادتم بر قتل نداست. ایران به شاهدها رحم نمی‌کند: سرنوشت دکتر اندرجانی را که یادمان است. حکومت ایران دستگاه پروپاگاندایش را سر‌م خراب‌ کرد. هم‌زمان خبر‌مرگ مایکل جکسون صفحه‌ی اول ر‌وزنامه‌های دنیا را پر‌کرد و خبر‌ ندا به صفحه‌ی دوم و بعد سوم منتقل شد. و بعد هم رفتند سراغ خبرهای دیگر. نه پولی برایم مانده بود، نه امنیتی، نه انتشاراتی که سال‌ها برایش زحمت کشیده بودم، نه امید به بازگشت به کشورم.هرروز پیام‌های تهدید به قتل می‌گرفتم. ارزشش‌را داشت؟ ۱۰۰٪. وجدان راحت قیمت ندارد . همین که‌ به من حمله می‌کردند نشان داد ضربه کاری بود شاهدها بهاى سنگينى براى گفتن حقيقت مى پردازند، اما شهادتشان هولی در دل مستبد می اندازد که برای جلوگیری از آن هرکار‌ می‌کند. #ندا_آقاسلطان

اثر پروانه ای یعنی اگر خلبان رییسی کصدست باشه روزبه جدیدالاسلام بگا میره

"خدا واقعی است" ! به درخواست مردم، در اینجا آخرین "صفحه اول" ما به فارسی ترجمه شده است!

دختر عزیزم ری‌را، در روزی چنین چهارده ساله می‌شدی اما جنایتکاران، شما و همسفرانت را از زندگی و فوت کردن شمع این تولدها که یک یک می‌آیند و می‌روند محروم کردند. امروز چون تمام روزهای گذشته به یادت هستم. عدالت بی‌شک اجرا خواهد شد. باشد که روزی دختران هم‌سال شما در آرامش و آزادی تولدشان را جشن بگیرند. دوستت دارم. شعر: نیما یوشیج صدا: احمد شاملو #دادخواهی