NN

A źródłem tego wyciskania kilometrówek i lotów jest polski fetysz „kręcenia się”. Tu wakacje, tu na działkę, może w weekend na wieś. Fichte pisał w „Zamkniętym państwie handlowym”, że podróżować powinny dwie grupy: kupcy i dyplomaci. Cała reszta siedzieć na dupach i robić swoje.

Współczynnik dzietności w Polsce w kontekście czasów wszelakich. Architekci transformacji ustrojowej się nie chwalą…

Czy też Państwo też tak macie, kiedy wchodzicie do antykwariatu, że nie możecie się powstrzymać?

Moje pokolenie często narzeka na młodych... że nie chcą robić nadgodzin, że zmieniają pracę, że bardziej dbają o siebie niż „harują”. Tylko może… oni po prostu wyciągnęli wnioski z naszych błędów? Nam wmówiono, że sukces to równa sie ciężka praca kosztem wszystkiego. Nadgodziny, stres, życie od weekendu do weekendu. A przecież praca ma być częścią życia, a nie całym życiem. Oczywiście, że zarabianie i rozwój są ważne. Ale równie ważne są zdrowie, relacje, czas dla siebie i zwykły spokój. Odnoszę wrażenie, że młodsze pokolenia coraz lepiej to rozumieją. Nie dadzą się już tak łatwo zapędzić w wyścig, w który weszło nasze pokolenie.

JUST IN: Bolt CEO Ryan Breslow fired the company’s entire HR team because they were “creating problems that didn’t exist.”

Partia Razem jest najlepsza?

Polska może mieć swoją Nvidie – ale nie dlatego, że przestaniemy "przepalać miliardy" na 800+ czy emerytury. To jest fałszywa alternatywa, jakby państwo musiało wybierać między ludźmi a technologią. Polski problem jest gdzie indziej - nie potrafimy stworzyć instytucji, których ciągłość wykracza poza jedną-dwie kadencje. Instytucji obsadzonych specjalistami, a nie aparatczykami partii. Takich, które po wyborach nie stają się łupem do podziału. Bez tego nikt poważny nie zaplanuje programu na dwadzieścia lat - żaden ekspert nie przyjdzie pracować do takiego miejsca A tyle właśnie potrzeba. Dolina Krzemowa to nie żadna "magia wolnego rynku", tylko kompleks militarno-technologiczny finansowany przez Pentagon, NASA i DARPA przez kilka dekad. Tajwan zbudował TSMC, bo rząd objął prawie połowę udziałów w nowej spółce, a najbogatsze rodziny przemysłowe były wprost przymuszane do dorzucenia reszty – bo państwo uznało półprzewodniki za priorytet narodowy. Japoński cud gospodarczy to z kolei dzieło technokratów-inżynierów z MITI, którzy zmuszali konkurujące firmy do wspólnych badań i koordynowali ekspansję eksportową. Wszędzie ten sam mechanizm: profesjonalna kadra, strategiczna wizja, ciągłość przez dekady, gotowość państwa do przymuszania prywatnego kapitału. A u nas? Po każdych wyborach kolejne, audyty, resety programów. To państwo pyta ciągle kapitał czego oczekuje - a kapitał ciągle to samo - dej/tanie podatki/zatrudnianie imigrantów. Polityka przemysłowa sprowadzona do PR-owych haseł typu "kupiliśmy chińskiego robota". Krzemowa Dolina nie powstała mimo państwa, tylko dzięki państwu, które potrafiło wydawać te same miliardy przez kilka dekad.

Tu nie chodzi o Cherry Coke. Po prostu każdy z nas czeka na rzecz, która kiedyś zniknęła bez pożegnania, a potem nagle wraca i udaje, że minęło tylko kilka minut.