Raha Psychologist

@kampix51 @AB_ADIBINASAB گبور مته

@AB_ADIBINASAB این نکته مهمیه، رفرنس علمی ومکتوب هم دارید؟

وقتی تروما تحریک میشود شما متناسب با سن خود رفتار نمیکنید بلکه متناسب با سنی که زخم در آن ایجاد شده است رفتار میکنید

آدمی که شنیده نشه بلندتر حرف می‌زنه. ادمی که درک نشه دیگه حرفی نمی‌زنه.

یکی از بزرگ‌ترین خطاهای ذهن اینه که فکر می‌کنه «اگر بیشتر فکر کنم، حتما جواب رو پیدا می‌کنم». در حالی که خیلی از مسائل زندگی با فکر کردن حل نمی‌شن؛ با تجربه کردن، اشتباه کردن و وارد عمل شدن حل می‌شن. نشخوار ذهنی اغلب جستجوی پاسخ نیست، تعویقِ زندگیه.

@kasra_in چون درک شدن توسط دیگران آینه‌ای برای درک فرد توسط خودشه

@Rahaaa_psy و اولین کسی که درک‌ش به تغییر واقعی می‌انجامد خود فرد است.

«انسان وقتی درک می‌شود تمایل به تغییر دارد» کارل راجرز

آهوان گم شدند در شب دشت آه از آن رفتگان بی‌برگشت تولدت مبارک آیدای عزیز، خواهر عزیزتر از جانم.

خانمی ۳۵ ساله با شکایتِ کاهش میل جنسی به من مراجعه کرد... بررسی کردم دیدم خلق پایین، بی‌لذتی، خستگی مفرط صبحگاهی، کندی روانی-حرکتی و کاهش تمرکز هم داره. جالب اینجاست که ایشان تأکید داشتن که هیچ عامل استرس‌زای بیرونیِ قابل توجهی در زندگی‌شون وجود نداره! بر اساس ملاک‌های DSM، این علائم دقیقاً با اپیزود افسردگی اساسی هم‌خوانی داشت. دو جلسه پروتکل استاندارد CBT رو اجرا کردیم، اما پاسخ درمانی عملاً صفر بود. نقطه عطف در جلسه سوم رخ داد. علی رغم اینکه برق کلینیک قطع بود و داشتیم از گرما می‌پختیم گفتش که مدام سردش میشه و همون لحظه هم احساس سرما میکرد...این نشانه منو به سمت یک hypothesis افتراقی سوق داد. پرسیدم: «آیا اخیراً تغییراتی در بافت مو یا الگوی ابرو تجربه کردید؟» پاسخ مثبت بود! دو علامت نسبتاً اختصاصی برای اختلال تیروئید. همانجا فرآیند ارزیابی را متوقف کردم و ارجاع پزشکی با پیشنهاد ارزیابی کامل تیروئید رو دادم. خانوم ابتدا این تصمیم را نوعی طردِ درمانی تلقی کرد و ناراحت شد ولی خب توی کلینیک به من میگن "اِرجاع‌السلطنه"😄 لذا برخلاف میلشون درمان رو متوقف و ادامه‌ی مداخله رو منوط به نتیجه آزمایش کردم. اما نتایج آزمایش، تشخیص رو تأیید کرد! نکته فنی ماجرا همینجاست:در کم‌کاری تیروئید تحت‌بالینی، مغز در حال جیغ زدن برای دریافت هورمون بیشتره اما غده تیروئید دیگه توان پاسخگویی نداره... نتیجه؟ مغز وارد حالت متابولیکِ صرفه‌جویی میشه و علائمی تولید می‌کند که از افسردگی اساسی غیرقابل افتراق هستش! پس از شروع درمان پزشکی، علائم افسردگی این خانوم ظرف دو-سه ماه کاملاً برطرف شد، بدون اینکه حتی یک جلسه روان‌درمانی اضافی نیاز باشه. در ادبیات (البته غیر رایج) پزشکی، اصطلاحی داریم به نام «Endocrine-related depressive syndrome» یا به زبان ساده‌تر، سندرم افسردگی مرتبط با غدد درون‌ریز. تفاوت کلیدی‌اش با افسردگی واقعی روان‌زاد در این اینه که در افسردگی واقعی، محتوای فکری بیمار با نشخوارهای منفی، احساس گناه و بی‌ارزشی آغشته‌ست. اما در نوع تیروئیدی، بیمار بیشتر از یک تهی‌شدگی انرژی شکایت داره تا یک درد روانی عمیق.... گویی که باتری وجودش بدون دلیل تخلیه شده، نه اینکه از زندگی ناامید شده باشه.

عشق فقط تحسین قدرت نیست بلکه تحمل ضعف است. ملانی کلاین

و آیا می‌توانم و وقت آن رسیده است که کمی از این کهنه‌ بار روانی را از روی دوش خودم بردارم؟ بله، یاد گرفتن فقط معطوف به حوادث بیرونی نیست، بلکه سخت‌ترین قسمت آن دیدن خودمان از زاویه‌ی دیگریست...

آیا یک چیز ظاهرا ساده چیز بسیار سخت و دردناکی را در من بیدار کرد؟ چیزی مثل ترس از رها شدن؟ حس ناکافی بودن؟ حس بی‌ارزشی؟ یا خشمی از سر اینکه همیشه حق من خورده می‌شود و کاری از من بر نمی‌آید؟ من آن «چیز» را از چه زمانی دارم با خودم حمل میکنم؟

البته هدفم هیچوقت ساده‌سازی نیست، یاد گرفتن هم معطوف به این نیست که در عالم واقع به یک چیزهایی لیبل «بی‌اهمیت» بدهیم و نسخه‌ی «عبور هرچه سریعتر» برای آن بپیچیم، نه! منظور من از یاد گرفتن این است که به واکنش‌هایمان نگاه کنیم، t.me/RahaNeviiis

رسالت بازمانده‌ها، به یاد آوردن است.

یکی از مهمترین چیزایی که توی عمر محدودمون مجبوریم یاد بگیریم اینه که تشخیص بدیم چه چیزی بی‌اهمیته و ازش بگذریم، یهو چشم باز میکنی و میبینی سر یک موضوع کاملا بی‌اهمیت و نهایتا خنده‌دار کلی از پس‌انداز عاطفیت خرج کردی:(

@patrick_or_gary بیا عزیزم:))) اگه اون سر دنیا برات پذیرفتنیه من هستم😁

مثلا همین الان دوستانی میخوام که روانشناسی خونده باشن و باهم ببینیم چه گلی به سرمون بگیریم

اگه یه‌کم روان‌شناسی بدونی، خونواده‌ت رو سرزنش می‌کنی، چون ریشه‌ی بسیاری از تعارض‌های ناخودآگاهت رو توی والدینت پیدا می‌کنی. اگه بیشتر بدونی، اون‌ها رو می‌بخشی، چون متوجه می‌شی که خودشون نیز قربانی زخم‌ها، انتقال‌ها و تروماهای حل‌نشده‌ی نسل‌های قبل بوده‌ان. و اگه عمیق‌تر پیش بری، مسئولیت زندگی خودت رو بر عهده می‌گیری، چون کشف می‌کنی که به جای تکرار گذشته، می‌تونی سرنوشتت رو آگاهانه تغییر بدی.

اگه شعله‌ی امید تو دل‌هاتون داره می‌میره درک می‌کنم. هیچ چیزی امروز شبیه روز مشابه سال قبلش نیست. ولی برای اینکه درون رو-به-تاریکی‌تون رو با محیطتون ست کنین، اندک امید و دلخوشی ما رو نکشید. برای حفظش زحمت کشیدیم.

@pari___am @hamonsays @Eftezaah توی ترکی فرار کردن و دوییدن هر دو یک کلمه دارن، اینم تحت اللفظی ترجمه کرده، تو اتوبوس خوندمش، از خنده چشام پر اشک شد🤣

@hamonsays @Eftezaah توروخدا بگو این مال کدوم منطقه‌ست😂😂😂😂😂

شما از کِی فهمیدید که شهرستانی‌اید؟؟؟؟؟

«مستحکم‌ترین رابطه‌ها، رابطه‌های بدون اختلاف نیستن. بلکه رابطه‌های‌ان که توشون اختلاف یک تهدید برای رابطه نیست.»

گاهی خشم واکنشی است طبیعی، به یک محرک غیرطبیعی، همیشه سرچشمه خشم درون ما نیست، اما اگر غوطه‌ور در یک محیط پراسترس باشی ممکن است نتوانی بین خشم درونی و خشم واکنشی تمایز قائل شوی، و آن را به اشتباه به هویتت گره بزنی.

تروما علائم مختلفی داره، یکی پرخاشگر میشه، یکی مضطرب، یکی منزوی و سرد؛ اما وجه اشتراکش مود بقاست، در مود بقا بدن لذت بردن رو الویت خودش نمیدونه و ترجیح میده همه انرژیش رو صرف جنگ برای زنده موندن بکنه، وصف حال اغلب ماها الان همینه، دیگه نمیتونیم از زندگیمون لذت ببریم...