

Yve 🐝🇳🇱🇮🇱🇮🇷
9.1K posts

@DutchAvenger
Individualist, patriot, Esperantist, parfumista, newsjunkie, Austrian econ adept, business owner




Aan het begin van het schooljaar kwam mijn jongste zoon me vertellen dat hij zo'n verschrikkelijke nieuwe juf had. Er volgde een hele waslijst: ze was oneerlijk, luisterde niet, had een hekel aan jongens en trok dus de meisjes voor, etc. Omdat ik geen watjes wil opvoeden, heb ik hem gezegd dat hij het er toch mee zou moeten doen en dat het vast wel beter zou worden naarmate ze elkaar beter leerden kennen. Zo niet, zou ik tegen het eind van het schooljaar bij de directie aangeven dat hij niet wéér bij haar in de klas wilde worden ingedeeld. Dus zo geschiedde: zoon zong naar beste eer en geweten de rit uit en zijn mening over en ongemak bij de juf veranderde niet. Dus ik schreef vorige maand de directie dat kind zich niet fijn voelde bij deze juf en hij komend schooljaar graag bij iemand anders wilde worden ingedeeld. Op het laatste driehoeksgesprek, een dag of 2 na het versturen van die mail, werd er niet over nieuwe indelingen gesproken. Ik nam aan dat dat op een ander moment zou volgen, dus heb het zelf ook niet ter sprake gebracht. Vervolgens: krekels. Tot gisteren. Kind had in de klas te horen gekregen dat hij komend jaar bij dezelfde juf is ingedeeld en is op hoge poten naar de directeur gestapt om te vragen waarom er geen rekening was gehouden met het verzoek in de mail van zijn moeder. Oepsies. Mail was helemaal vergeten. Directeur mailde me daarna dat hij het "te akelig voor de juf vond" om het direct met haar te bespreken en dat het daarom na ontvangst was doorgestuurd naar de andere directeur om te overleggen. En toen is men het vergeten. Juf mailde me ook. Dat ze ons naar de wensen over de nieuwe indeling had gevraagd bij het driehoeksgesprek - wat volgens zowel mijn zoon als mijzelf nooit gebeurd is - en dat zij zich nu heel akelig voelde over hoe er over haar gesproken werd. Noch directeur, noch juf heeft ook maar 1 letter besteed aan hoe akelig en onprettig het voor een leering is om veroordeeld te zijn tot een docent waarbij hij zich niet op z'n gemak voelt. Tot zo ver reikt dus de bevlogenheid: eigen ego's zijn belangrijker dan het welbevinden van de leerlingen.


























