ทวีตที่ปักหมุด
📍For #CSK_Commu Only
คิมุระ เคนจิ | Kimura Kenji | 木村 堅志
45 | ตำรวจ (ผู้กอง)
187/80
Doc : In bio
Co / DM / Role 24/7
Eesti
Kenji 堅志 | rest
125 posts
Kenji 堅志 | rest
@Kenji_CSK
Kimura Kenji - 45 - Police Officer 𝐖𝐡𝐚𝐭 𝐝𝐨𝐞𝐬𝐧'𝐭 𝐤𝐢𝐥𝐥 𝐲𝐨𝐮 𝐌𝐚𝐤𝐞𝐬 𝐲𝐨𝐮 𝐰𝐢𝐬𝐡 𝐲𝐨𝐮 𝐰𝐞𝐫𝐞 𝐝𝐞𝐚𝐝
Chisaku Town เข้าร่วม Ocak 2024
86 กำลังติดตาม105 ผู้ติดตาม
เคนจิยืนเอามือซุกกระเป๋ากางเกงอยู่เสียอย่างนั้น หากแต่ในมือของเขานั้นมีกล่องเล็กๆอยู่ภายใน แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าเจ้าตัวไม่ชอบการถูกเซอร์ไพรส์ แต่ว่าไหนๆก็วันเกิดแล้ว...
เขาได้แต่ถอนหายใจออกมา ลมหนาวสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน
หวังว่าเจ้าตัวจะชอบนะ
ตำรวจหนุ่มได้แต่หวังอย่างนั้นในใจ
ไทย
19 ❄️ | ช่วงเย็น | @Asaku_CSK
โดยปกติแล้วช่วงเลิกงานแบบนี้เขามักจะเดินไปยังบาร์ร้านประจำของตัวเองเพื่อนั่งดื่มให้กับความเคว้งคว้างที่เกิดขึ้นภายในใจเขาอยู่เรื่อยไป
หากแต่วันนี้มันไม่ใช่วันปกตินี่สิ
รู้ตัวอีกทีเขาก็ยืนรออยู่ด้านหน้าสวนสัตว์แห่งเดียวในเมืองจิซากุเสียแล้ว
+
ไทย
@Asaku_CSK โดยปกติอาซาคุคงไม่ได้พูดจามากมายขนาดนี้ เขาเองก็เข้าใจ แต่ว่าในเมื่อเรื่องราวมันเลยเถิดไปขนาดนี้ การที่เขาจะบ่นออกมาแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกซักเท่าไหร่
“ฉัน…จะพยายาม”
เขาเข้าใจเป็นอย่างดีเลยแหละ
“แต่ฉันไม่เคยพักผ่อนเลย ฉันต้องทำยังไง…ลาพักร้อนหรอ—หรือว่าอยู่บ้าน”
ไทย
@Asaku_CSK ใบหน้าของชายหนุ่มเรือนผมสีดำขมวดคิ้วพลางหลับตาปี๋แสดงถึงความเจ็บปวดได้อย่างชัดเจน และค่อยๆผ่อนสีหน้านั้นลงเมื่ออีกฝ่ายผ่อนแรงลงเช่นกัน
แต่คิ้วก็ยังคงขมวดอยู่ ราวกับว่ามีอะไรอยู่ในใจเช่นนั้น
เคนจิค่อยๆลอบถอนหายใจออกมา
“อืม…”
เขาตอบและเว้นช่วงไปพักใหญ่ กลไกสมองทำงานอีกครั้ง
+
ไทย
[ โรลปิด: @Kenji_CSK | 24🍁| 7:00 | โรงพยาบาล ]
นับเป็นเวลาล่วงเลยจนถึงเช้าวันใหม่ เมื่อแสงอาทิตย์ขึ้นสาดส่องผ่านห้องสีเรียบ เผยร่างของตำรวจหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย พร้อมสายน้ำเกลือที่บ่งบอกถึงสภาพว่า
'ไอ่หมอนี่ไม่ไหวแล้ว'
+
ไทย
@Asaku_CSK เขาเองก็ไม่อาจตอบออกมาได้เช่นกัน ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาละเลยตัวเองได้ขนาดนี้
"ขอโทษ ฉันแค่—"
"..."
เคนจิเงียบไปซักพัก คิ้วขมวดเข้าหากันพลางก้มหน้าลงอย่างสำนึกผิด
"ฉันหยุดเห็นหน้าเขาไม่ได้ เวลาฉันทำงานพลาด หรือว่าทำงานไม่เพียงพอ"
"ถ้าฉันหยุด มันจะต้องเกิดความสูญเสียแน่"
ไทย
@Asaku_CSK เพียงแค่เคนจิได้เห็นใบหน้าที่ขุ่นมัวของอีกฝ่าย บวกกับสายน้ำเกลือที่ระโยงระยางก็พอจะทำให้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อวาน เขานึกหวาดกลัวอยู่ในใจ ใบหน้าดูหม่นหมองราวกับลูกหมาที่โดนดุอย่างไรอย่างนั้น
"...ฉันไม่ได้กินข้าว"
"มาหลายวันแล้ว..."
เพราะงาน? หรือเพราะว่าบางอย่างที่เกิดขึ้น?
+
ไทย
(/เท้าเอว แกใส่ใจไม่ว่า ด่าฉันแก่อย่างนั้นหรอ?!)
Charisma(ไม่สบาย)@Charisma_UMS
เขาเคลียเอกสารในส่วนของรุ่นพี่แทน สายตาเจ้ากรรมดันเหลือบไปเห็นรูปที่วางอยู่บนโต๊ะ ใจก็นึกไม่อยากใส่ใจเรื่องชาวบ้าน แต่คว้าหมับหยิบมาดูซะแล้ว ในรูปเป็นถ่าย3คนในนั้นประกอบไปด้วยรุ่นพี่เคนจิ คุณอาซาคุใครอีกคนที่เขาไม่รู้จัก ”จะว่าไปแล้ว หน้ารุ่นพี่ก็หน้าแก่ตั้งแต่เด็กๆเลยนะเนี่ย“
ไทย
@Asaku_CSK แต่แล้วไม่นานจนเกินไป เคนจิก็ได้ค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมา ที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนของเขานี่นา—นั่นคือสิ่งที่เขาติด และแน่นอนว่าเมื่อเป็นแบบนี้เขาจึงเกิดความลุกลี้ลุกลนไม่น้อย
เขาหันมองไปมาจนสบตาเข้ากับอาซาคุที่นั่งเฝ้าเขาอยู่ มือกุมอีกฝ่ายไว้แน่นอย่างนึกกระวนกระวาย
"อาซาคุ..? ทำไม?"
ไทย
@Asaku_CSK ความเหนื่อยล้าจากการทำงานทั้งวันทำให้เคนจิหมดสติไปเสียตั้งแต่เมื่อวานตอนบ่าย และจนถึงบัดนี้เองเขาก็ยังไม่ได้ตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่ครั้งเดียว
สายน้ำเกลือถูกเสียบเข้าที่แขนทำให้พอเดาได้ว่าเคนจิคงทำงานหนักเกินไปจนละเลยการดูแลตัวเอง มันจึงทำให้เขาต้องมาจบด้วยการนอนโรงพยาบาลเช่นนี้
+
ไทย
Kenji 堅志 | rest รีทวีตแล้ว
📍ตัวละครนี้สำหรับคอมมู #CSK_Commu เท่านั้น
"หืม?…วันนี้ก็มาฟังฉันร้องเพลงอีกแล้วหรอคะ?“
”เอ็นดูจังเลยนะ“
”mommy? เป็นคำเรียกที่ดีนะคะ จะเรียกแบบนั้นฉันก็ไม่ขัดค่ะ“
—☼—
Kujaku Queen
27 yrs
Singer
Doc: shorturl.asia/ITHS7
( ทัก/โค/โรล/เวิ่นได้ตลอดเลยนะคะ)
ไทย
[ 𝚂𝚝𝚘𝚛𝚢 : 𝙾𝚟𝚎𝚛𝚠𝚘𝚛𝚔𝚎𝚍 ]
เคนจิยังคงทำงานอยู่ในสถานีตำรวจเช่นเคย แต่ว่าเหมือนว่าจะมีอะไรที่แปลกประหลาดไปจนทำให้เพื่อนร่วมงาน ลูกน้อง หรือแม้กระทั่งหัวหน้าของเขาเกิดกังวลใจ
เขาดูซีดลงอย่างเห็นได้ชัด ร่างกายผอมเพียวลงราวกับว่าเขาไม่ได้กินอะไรติดต่อกันมาหลายวัน
+
ไทย
ว่าร่างกายของเขานั่นเองที่ใกล้จะถึงขีดจำกัดเสียเต็มทีแล้ว
และไม่ทันขาดคำนั้นเอง
"รุ่นพี่โอเคใช่ไหมครับ? พี่ดูไม่ดีเลยนะ"
เคนจิลุกพรวดขึ้นมาหวังจะหันไปสวนตำรวจหนุ่มคนหนึ่งที่เข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง หากแต่สิ่งสุดท้ายที่เขาจำได้คือเสียงตะโกนของเขา
หลังจากนั้นทุกอย่างก็มืดลง
ไทย
แถมไม่นับเรื่องที่เขามีอาการเหม่อลอยระหว่างวันด้วย แก้วน้ำที่อยู่บนโต๊ะแทบไม่เคยได้แตะมันเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพียงเท่านี้มันก็มากพอที่จะทำให้คนอื่นนึกเป็นห่วงได้แล้ว
"เคนจิซังไหวหรือเปล่าครับ"
"ไหวสิ"
ไม่ว่ากี่คนมาถาม เขาก็จะตอบเช่นนี้อยู่เหมือนเดิม แต่ว่าเขาไม่ได้รู้ตัวเลย
+
ไทย