Maghsood Salehi

#تیم_ملی قبلا به صورت ترکیبی از جوانها و با تجربه ها انتخاب می شد، حالا باید ترکیبی از تیم آخوندها و تیم پادشاهی خواهها باشد #تکبیر

من‌که از اون بازی پرسپولیس استقلال معروف قلعه نوئی رو شناختم بنابراین نظر کارشناسی درمورد خودش یا ساعتش ندارم، فقط از نظر میمیک چهره برای جام جهانی و تیم ملی خیلی ضایع است همه اش تو چهره اش یه حسیه انگار داره می گه … رم تو این بازی بابا!!

The one and only Big Bielsa✌️✌️

وضعیت غریب دانشگاههای بریتانیا نشان می دهد بوی الرحمن آنچه فرهنگ غرب خوانده می شد بلند شده! مدام از تعداد استادان و برنامه های علوم انسانی کم می کنند و بر حقوق! مدیران و مشاورانشان اضافه می کنند. اگر چیزی ته کاسه ماند هم چند ساختمان یا خوابگاه می خرند.

به جای اینکه بگوییم توافق آتش بس در سالروز تولد دونالد ترامپ اعلام شد، می توانیم بگوییم این امر در سالروز تولد چه گوارا محقق شد

@ToroWatanabeh @NaderSoltanpour چون بحث دقت و صحت و روشن بینی در اینجا طرح شد، جسارتا عرض کنم تورو واتانابه نام دیگر مردم نیست پس با احتیاط نظر مردم را طرح بفرمایید

@NaderSoltanpour حرفم این بود که اگر کسی/جایی بده،انتقاد بهش وارده ولی همزمان انتقاد اصلی به جاهای دیگه هست که یا بازی نکردن یا برای ج ا بازی کردن. شما هم میدونم در رسانه نیستید ولی تو یه توییت جا نمیشد، منظورم در رسانه‌ای که سالها فعال بودید هست.یکم هم یقه اونورو بگیرید که چرا مردم ازش متنفر شدن

زمانی بیدار می‌شویم‌ که منطق را جایگزین احساسات کنیم و‌ بپذیریم اپوزیسیون هم در آن‌ فجایع نقش داشت. حکومت جنایت کرد اما اپوزیسیونی که با فراخوان فرصت‌طلبانه‌اش فریاد زد در راه بازگشتیم، اسراییل پشت مردم است، آمریکا کمک می‌کند و ده‌ها هزار نظامی ریزش کرده‌اند، برای تيربارهای حکومت خشاب تهیه کرد؛ زمانی بیدار می‌شویم که بتوانیم بپرسیم بر اساس کدام سند و مدرک تعداد قربانیان را ۲۰ هزار‌ و ۳۰ هزار‌ و ۴۰ هزار‌ و ۵۰ هزار نفر می‌دانید؟ مگر چند هزار کشته فاجعه کمی است؟ تفاوت با جمهوری اسلامی چیست اگر به جای پرسش‌گری فضای ترس و تنفر ایجاد کنیم؛ و زمانی بیدار شده‌ایم که زیر این پست، حتی از آدم‌های به ظاهر منطقی، به جای توهین، نقد محکمه‌پسند بخوانیم.

I remain skeptical about the prospects for a comprehensive US-Iran agreement, but the signing of the peace deal is a very bullish signal for the future of the Middle East and the prospects for a new flourishing in the aftermath of war. Given the unprecedented nature of the war in the Gulf, the diplomacy that was necessary to get a peace deal signed, and the mechanics of its implementation, we should consider this the first *regional* peace deal in the history of the Middle East. Every major power in the region had a hand in the deal's formulation and the consensus building necessary for its adoption. There is a long road ahead, but the logic and framework of this peace deal could underpin a new regional security architecture for the region. If Iran, Pakistan, Saudi Arabia, Turkey, Qatar, Oman, and Egypt continue their engagements on the issues raised by the outbreak of the war, the understandings reached since February (on redlines, vulnerabilities, capabilities, and interdependencies etc.) could become the basis of new norms and institutions. Among the regional powers, the UAE may continue to hedge, but I think they can be convinced about the merits of this approach and the reported steps taken to help shore this deal indicate momentum in that direction. How this deal came about should completely shift the received wisdom about the sophistication of regional powers when it comes to managing escalation and pursuing diplomacy. Too many policymakers in Washington and European capitals have held their counterparts in the Middle East in low esteem, refusing to listen to them, to recognize their agency, to appreciate their wisdom. It was Arab, Pakistani, Turkish, and Iranian diplomats who got the world out of a crisis, one created by Washington and abetted by European governments all too eager to see their bases, aircraft, and munitions used to wage war in the Middle East, especially in the "defense" of Israel. For its part, Israel, which has twice instigated war against Iran to avoid a reckoning over the genocide it committed, should be isolated until it abandons its zero-sum approach to security. There is another way. In the past year, every single country in the region has shown itself to be more moderate and responsible than Israel. The remarkable thing about this war and its conclusion is not that regional powers responded to the threat posed by Iran, but rather that these powers, including Iran itself, were able to manage the chaos created by Trump at the behest of Israel, and that they did so by reaching a consensus position on what an acceptable peace looks like. This is a significant and positive development for the region and it deserves to be celebrated and consolidated.

Now that there is an agreement we may finally see Mojtaba Khamenei leading the prayer at his father’s funeral

83% of British people are white 87% of MPs are white 92% of Police officers are white 94% of the House of Lords are white 85% of Britains richest families are white The notion that Britain experiences systemic anti-white racism is absurd It’s a far-right conspiracy

@Kayvan_Hosseini مشکل در موضوع شناسایی نیست مشکل در فاعل شناساست

ترامپ تا امروز بارها نشان داده که شناخت دقیق و درستی از جمهوری اسلامی ندارد. و حالا اینطور به نظر می‌رسد که او نتانیاهو را هم درست نشناخته!

مملکت به شیوه شهر از اداره می شه

@Promizad @Mehdi_Zameni اونم اگه بشه عوض کنیم که تجربیات زیبایی در پی خواهد داشت

@Mehdi_Zameni کتابا برای من مثل عضو بدن می‌مونن.

بچه ها کتاب خیلی گرون شده بیاید کتابامون رو با هم عوض کنیم.

ناگهان قاضی زاده دریافت میناب را آمریکا زده!!!!

@EmilyAmraee امیدوارم اسپانیایی ها این جام رو هم شیرین کنن

آیا جام‌جهانی ۲۰۱۰ برای شما هم چیز دیگری بود؟

کریم آقا که تحلیلگر ریزیینی در مورد مسائل نظامی است می گوید آخرین امید اسرائیل برای بهم زدن آتش بس حمله جولانی به لبنان است.

افسوس که برزیل ناامید کننده بود! ببینیم اسپانیا چه می کنه.

Painting by Palestinian (Gaza) artist, Malak Matter, paired with a poem I wrote for the mothers of Gaza. "Mothers of Gaza" Beneath a sky stitched with smoke, you carry the pulse of tomorrow, a quiet drumbeat against the roar of ruin. Your womb, a fragile fortress, holds life where death claws at the edges a seed splitting stone, a whisper louder than bombs. The streets hum with grief, rubble cradles memories of homes, and yet you rise, belly swollen with defiance, a map of veins tracing hope through a land bled dry. They call it genocide, this erasure of names, this theft of breath but you, you are the answer they cannot silence. Your hands tremble, not from fear, but from the weight of creation, kneading dough over cracked earth, singing lullabies through sirens. The world watches, some with eyes shut, others with fists raised, but you you birth stars into this night, each cry a spark, each child a seed they cannot uproot. Oh, mothers of Gaza, your labour is a rebellion, your love a war they cannot win. In the shadow of loss, you weave light, threading Palestine’s future through the needle of now.

@PanahFB خیلی فلسفی بود در توییتهای بعدی توضیحات بیشتر بده ، تنکیو فور یور اتنشن تو دیس متر

تنها تفاوت دین‌ها جنس‌شونه.

لیست نگرانی های براندازان و سلطنت طلبان تندرو هر لحظه جذابتر می شه: الف) انتقام خون آیت الله خامنه ای( با لفظ رهبرتون) ب) سرنوشت تجمع کنندگان در میادین شهرها ج) حزب الله لبنان د) آینده سلاح هسته ای یعنی امیدوارند ج ا گول بخوره بگه ما از لج شما می ریم برای انتقام و سایر موارد

@shrkarimi اتفاقن اگر کار اونها عجیبه، باید تحلیلگران جدی بیشتر و جدی تر به این رویداد خلاف روال بپردازن

حالا واقعا ننگ بر جنگ و جنگ‌طلب. ولی‌اینکه تمام مناسبات بین‌الملل و و نظم جهانی و تاریخ روابط داخلی و خارجی رو می‌گذارید توی کوزه و دوره افتادین و برای وضع موجود به چهار نفر نادان که رفتن رقصیدند گیر میدید هم خیلی منطقی نیست.