Franciszek Kopczewski

Pasywny monitoring to tylko „miejsce w pierwszym rzędzie” podczas niszczenia własnej suwerenności. W najnowszej analizie dla @CIMSEC proponuję przejście od detekcji do aktywnej obrony podwodnej. Rozwiązanie? The Aramid Shield, czyli drony sidła. Zapraszam do lektury ⤵️

Rosjanie wydali w 2024 roku 14-stronicowy raport o polskich służbach specjalnych. Tabele z budżetami, dokładne lokalizacje obiektów, lista programów modernizacji do 2027, spis operacji ABW przeciwko rosyjskim aktywom. Czytałem to z mieszaniną zazdrości i niepokoju. Wątek:

The "Aramid Shield" concept keeps sparking discussion across the global maritime community. My piece for @CIMSEC on active subsea defense has now been published in @Mar_Ex. For everyone who missed the analysis, link below ⤵️ maritime-executive.com/editorials/the…

Prof. Lizak. Chiny i Stany Zjednoczone walczą o surowce Afryki - @rzeczpospolita youtu.be/sFzb1Kz0zsU?si…

🇷🇴🇵🇱🇺🇸Rumuńskie media bardzo szeroko komentują decyzję Donalda Trumpa o skierowaniu do Polski 5000 amerykańskich żołnierzy. Sprawę relacjonują praktycznie wszystkie główne tytuły. Lokalni komentatorzy podkreślają, że nie jest to decyzja czysto wojskowa, a polityczny sygnał. Najszerzej bodaj do sprawy odnosi się portal Mediafax, którego dziennikarz w artykule zatytułowanym: “Co ma Polska, czego nie ma Rumunia: dlaczego  Trump nagradza Warszawę, nie Bukareszt?” pyta wprost: "Jeśli Polska może liczyć na taki gest ze strony Trumpa, to czy i Rumunia może liczyć na coś podobnego?”  W opinii autora administracja Trumpa i Waszyngton jako taki “zdają się postrzegać sojusze nie tylko przez pryzmat kwestii czysto wojskowych, ale także sympatii politycznych. Liczy się to, kto szybko działa, kto odbiera telefony, kto wykonuje gesty zbliżenia i kto okazuje się przydatny w momentach, gdy Waszyngton prosi o konkretne wsparcie.” Podkreśla on, że Nicusor Dan zdaje się rozumieć tę logikę i robi co może by zaskarbić sobie przychylność Białego Domu. Jednakże, choć Bukareszt poczynił w ostatnim czasie widoczne kroki w celu zbliżenia się do administracji Trumpa (od udziału prezydenta w Radzie Pokoju po wsparcie logistyczne udzielone USA w misjach związanych z Iranem) to nie uzyskał póki co niczego konkretnego w zamian. Wizyta Dana w Białym Domu (o którą Bukareszt zabiega od roku) nie została jeszcze nawet zaplanowana, a decyzja o niewłączaniu Rumunii do programu ruchu bezwizowego z USA (podjęta przez administrację Trumpa w zeszłym roku) nie została cofnięta. Co więcej, Trump nie przyjął też zaproszenia na niedawny szczyt B9 w Bukareszcie - i choć USA było podczas tego wydarzenia obecne, to reprezentował ją urzędnik relatywnie niskiej rangi, podsekretarz stanu ds. kontroli zbrojeń i bezpieczeństwa międzynarodowego USA Thomas DiNanno. Dziennikarz Mediafax konstatuje, że gdy Bukareszt wciąż czeka na efekty polityki Dana: “Polska zbiera owoce strategii lobbingowej budowanej latami, za pomocą stałej obecnościi w Waszyngtonie i z wykorzystaniem dużych środków finansowych.”  Polacy politycy - jak czytamy w tekście - “nie pojawili się w biurach administracji Trumpa z dnia na dzień, ani nie zbudowali swojej pozycji w Waszyngtonie poprzez jakąś wizytę, szczyt czy kilka dobrze sformułowanych deklaracji. (…) Warszawa od lat buduje tę relację, angażując się w działania dyplomatyczne, rozwijając kontakty polityczne, dokonując zakupów wojskowych, stale utrzymując swoją obecność w amerykańskich kręgach bezpieczeństwa i (…) inwestując poważne środki w budowanie swoich wpływów.” Autor w dalszej części artykułu skupia się na problemie braku systematycznego lobbingu rumuńskiego w USA. “Wydaje nam się, że w ciągu kilku miesięcy uda nam się zbudować to, nad czym Polacy pracowali latami. Mamy nadzieję, że szybkie otwarcie się na administrację Trumpa, kilka gestów gotowości do uczestnictwa w formatach lansowanych przez Biały Dom przyniesie natychmiastowe rezultaty. Ale Waszyngton nie działa wyłącznie na zasadzie chwilowej sympatii. Gorzka prawda jest taka, że relacje z rozwija i umacnia się w oparciu o sieci, dostęp, firmy konsultingowe, think tanki, Kongres, Pentagon, prasę, przemysł zbrojeniowy i ludzi”, którzy nieustannie, latami, forsuja w każdej z tych instytucji jeden określony i spójny przekaz.  Zdaniem dziennika “Rumunia zaczęła podążać w tym kierunku, ale robi to nazbyt nieśmiało i często w sposób defensywny”.  Dlaczego?  Ano z tej oto przyczyny, że w Karpatach słowo „lobby” wciąż brzmi podejrzanie, niemal jak synonim nieprzejrzystych układów. Tymczasem w Waszyngtonie “lobbing” jest rzeczą naturalną i regulowaną. Istnieje tam rozwinięty przemysł lobbingowy, “wykorzystywany przez państwa, które realizują swoje interesy bez kompleksów.”  Tekst podsumowuje wreszcie otwarte pytanie o to, czy Rumuni są gotowi inwestować w promowanie własnych interesów z taką samą powagą, z jaką inwestuje się w zbrojenia, infrastrukturę wojskową czy klasyczną dyplomację?

Dopóki stolice wschodniej flanki będą konkurować ze sobą o względy USA, zamiast wspólnie lewarować swój potencjał gospodarczy i militarny, pozostaną zbiorem petentów, a nie podmiotowym partnerem dla Ameryki. Więcej w mojej analizie poniżej ⤵️ 4/4🧵 eurasiareview.com/14052026-the-b…

Zamiast funkcjonować jako zjednoczony, suwerenny biegun bezpieczeństwa (wspólny rynek zbrojeniowy, logistyka, siła negocjacyjna), sojusznicy licytują się na gesty lojalności. Zazdrośnie patrzą na dwustronne deale sąsiadów z Waszyngtonem. To droga donikąd. 3/4🧵

🇷🇴Rumuńskie media z rosnącą frustracją pytają dziś: "Co ma Polska, czego nie ma Rumunia?". To reakcja na decyzję D. Trumpa o relokacji 5000 żołnierzy USA nad Wisłę. To pytanie obnaża najsłabszy punkt wschodniej flanki NATO. 1/4🧵

Ponownie, serdecznie polecam uwadze tą świetną rozmowę⤵️

Zapraszamy do zakupu 50. jubileuszowego numeru Układu Sił! W numerze m.in.: Debata strategiczna: Świat do podziału Kto ustali reguły nowego ładu międzynarodowego Marek Stefan – Zacznijmy od fundamentów Bartłomiej Radziejewski – Witajcie w nowym, czterobiegunowym świecie Andrzej Krajewski – Cichy hegemon Krzysztof Rak – Polska w świecie wielobiegunowym Pod lupą: Co skrywa lód Grenlandii Dlaczego największa wyspa świata stała się przedmiotem gry mocarstw Paweł Ziorko – Wyspa w centrum świata Jon Rahbek-Clemmensen – Amerykański sen o Grenlandii Rafał Michalski – O historii amerykańskiego zainteresowania Grenlandią Carla Sands – Arktyczny apetyt Perspektywy Wschodnie: Atomowe sznurki Kremla Jak Rosatom buduje polityczne wpływy przez energetykę jądrową Kuba Benedyczak – Rosyjski atom, czyli Rosja boksuje powyżej wagi Galija Ibragimowa – Jak Rosatom utrwala zależność Azji Centralnej od Kremla Dmitrij Kowczegin – Rosatom w geopolitycznej grze Ali Alkis – Nuklearne ambicje Turcji realizowane przez rywala Yanliang Pan – Chińska strategia jądrowa i lekcja suwerenności Wyścig technologiczny: Nowy horyzont Srebrny Glob staje się polem rywalizacji biznesu i nowych technologii Krzysztof Karwowski – Biznes i badania w blasku Księżyca Grzegorz Wrochna – Artemis – powrót na Księżyc Artur B. Chmielewski – Tym razem lecimy na Księżyc, żeby tam zostać Stephen Eisele – Księżyc jako Fort Knox dla danych W Europie: Sojusze po końcu złudzeń Polska i Europa między amerykańskim parasolem bezpieczeństwa a koniecznością budowy własnej tarczy Eugeniusz Romer – Pomiędzy Waszyngtonem a Brukselą Leon Komornicki – Polska po końcu strategicznych iluzji Alexander Lanoszka – Amerykańskie warunki, europejska zależność Emmanuelle Maître i Étienne Marcuz – W kierunku „wysuniętego odstraszania” Rebecca Schönenbach – Niemcy pomiędzy wojną a pokojem Krótko i na temat: Maksymilian Skrzypczak – Ocena polityki handlowej Trumpa po roku prezydentury Odpowiadają: Mateusz M. Piotrowski, Jacob Shapiro, Elizabeth Roche Power Talks: Marek Stefan, Albert Świdziński – Europa szuka nowego „tatusia” Potęga demografii: Ariel Drabiński – Chińskie samobójstwo Węzły świata: Maksymilian Skrzypczak – Geopolityczne znaczenie Grenlandii Felietony: Filip Dąb-Mirowski – Kult atomu Recenzje: Bogdan Góralczyk – Indie w globalnej wirówce Maksymilian Skrzypczak – Paradoks wzrostu Krzysztof Karwowski – Z Ridleyem na tropie innowacji *numer będzie wysyłany 18.05 ** ilustracja okładkowa Klawe Rzeczy Zamów: ukladsil.pl/produkt/numer-… @MStefan92 @Radziejewski @T_Szatkowski @pawelziorko @Michal_Sestero @CarlaHSands @KubaBenedyczak @AliAlkisTR @KomornickiLeon @ALanoszka @Etienne_Marcuz @MaksymilianSkr7 @m_m_piotrowski @JacobShap @ElizaR24 @A_Swidzinski @DrabinskiAriel @FilippDM @b_goralczyk @krzysztofrak66

Oferujemy "cyfrowy krwiobieg" i awans w globalnym łańcuchu wartości w zamian za przełamanie chińskiego monopolu. 🧵5/5 Polecam rzetelny nasłuch programu: youtube.com/watch?v=sFzb1K… Pełen wywód na ten temat w mojej analizie: ukladsil.pl/bez-kategorii/…

Kluczowy wniosek pada w 44 minucie. Prof. W. Lizak trafia w samo sedno mojego postulatu "Symbiozy Technologicznej": Europa musi przestać traktować Afrykę jako kopalnię taniej rudy. Zamiast tego musi zaoferować transfer technologii i lokalne przetwarzanie na miejscu. 🧵4/5

W analizie systemowej najciekawsze są momenty, w których modele teoretyczne konwergują z twardym rozpoznaniem operacyjnym (ground truth). Wczorajszy panel @rzeczpospolita i @M_Grzeszczuk nt. Afryki z udziałem praktyków dyplomacji i KUKE to dogłębna walidacja tych procesów🧵1/5

@NocnaZ Świetna informacja :), oby współpraca rozszerzyła się na kolejne domeny!

🇸🇪🇵🇱 Współpraca polsko-szwedzka w sektorze obronnym zacieśnia się. Saab i PGZ podpisały właśnie w Sztokholmie umowę o strategicznej kooperacji w domenie morskiej.

@EurasiaReview eurasiareview.com/14052026-the-b…

"By building a sovereign industrial and logistical backbone today, the Eastern Flank ensures it remains a subjective partner that the alliance cannot afford to ignore." My recent Op-Ed for @EurasiaReview below ⤵️

My analysis on the "Aramid Shield" and Intermediate Force Capabilities for seabed infrastructure -originally by @CIMSEC - has been syndicated by the Australian Naval Institute. It’s time to move beyond passive monitoring. 👇 navalinstitute.com.au/chinas-cutting…