Sevgi

Çöp gibi gömmüşler Ablamı. Adıyaman'da mezarlık çalışanlarından DNA alınmadan isimsiz gömülmüş "bir mezar" olduğunu öğrendik. Annemle kardeşim hemen dün Adıyaman'a gittiler. Savcı olmaz öyle şey demiş, annem yalvar yakar ağlaya ağlaya savcıları ikna edip o mezarı açtırdılar. Ayşegül ordaydı. Enkazdan çıkartılıp Ambulansa verilen yüksek lisansını yapan, güzel güzeli TÜRKIYE CUMHURIYETI VATANDAŞI ablam nasıl olduysa bir köpek gibi kayıtsız kuyutsuz bir çukura atılmış. Ablamı depremden iki saat önce ben Adıyaman'a getirdim. Hatay'daydı. Benimle birlikte Adıyaman'a gelsin diye ısrar ettim. Son otobüsün son koltuğunda 2 kişi oturarak Adıyaman'a gittik. 3 saat sonra toz bulmuş binadan ben çıktım o çıkamadı. Belki hiç kuantum çalışmasam, Türkiye'ye konferansa gelmezdim. Oradan Adıyaman'a gitmezdim, Ayşegül de ölmezdi, dimi? Ya da ENKAZDAN CANLI çıkan ablama gerekli müdahaleler yapılsaydı. Sen bunların hiçbirini haketmedin Ayşegül. Hesabını soracağız. Yolda Nobel ödülü niye bu kadar önemli, alırsam ne yapacağımı sormuştun, sana getireceğim, getirmezsem namerdim, Söz!