Maryam đã retweet
پنج شنبه صبح #تهران
برایم نوشته بود که در دانشگاه شهید بهشتی درس خوانده. حالا این روزها در آمریکا زندگی میکند، اما دلش برای ایران پر میزند.از آن دلتنگیهایی که در عمق جان ریشه میدوانند و رها نمیکنند.
گفته بود که در همان دانشگاه عاشق شده. همانجا طعم خیانت را چشیده. و همانجا، در روزهایی که یک دانشجوی شهرستانی در تهران بود، با تلخی بیپولی آشنا شده.
سربالایی ولنجک را پیاده بالا میرفته، فقط برای اینکه زندگی بالای شهر تهران را ببیند، لمس کند، بفهمد.
و بعد، سرپایینی را آرام آرام پایین میآمده، تا سوار اتوبوس شود، برود خرید کند، برگردد، و درمیانه زندگی دانشجویی و بی پولی زندگی کند.
خوابگاهش همین اطراف بوده و در تمام سالهای تحصیلش، آرزوی یک خانهی پنجاه متری، جایی در بالای شهر تهران داشته
رویایی بزرگ و جاهطلبانه که نه فقط سهم کوچکی از شهری که دوستش داشت.
حالا، یک ویلای بزرگ در آمریکا دارد.
بیزنس موفق، زندگی مرتب، آسایش و امنیت همه چیز سر جای خودش است.
اما چیزی را جا گذاشته که هیچوقت نتوانسته با خودش ببرد، عشق به ایران و آن دلتنگیِ سنگین،
و زخم گزندهی خیابانهای این شهر،که اگر در تن کسی رخنه کند، دیگر هرگز درمان نمیشود.
هرچقدر فکر کردم با چه آهنگی از اینجا برایش فیلم بگیرم از این روزها، از این هوای بعد از بمباران دانشگاه شهید بهشتی هیچ چیزی به ذهنم نرسید جز صدای سوزناک شجریان و آن نغمهی آزادی مرغ سحر
بعد از شنیدن خبر بمباران، حالش آنقدر بد شده بود که برایم چندین پیام گذاشته و من... حتی نرسیده بودم بازشان کنم، ویپیانم حجمی وگران است، و حجمش را نگه میدارم. حتی نمیرسم ببینم چه کسی مرا فالو کرده، چه کسی چیزی نوشته.
همهچیز را کنار گذاشتهام برای اینکه هر روز، هر روز، با خودم تکرار کنم من روایتگر یکی از مهمترین لحظههای خاورمیانهام.
و باید بمانم باید تهران را در آغوش بگیرم باید اینجا بمانم.
من کبوتر بالشکستهی خاورمیانهام؛
که امروز، در میانهی جنگ و ناامنی،
گوشهای نشسته و فقط یک کار میکند
ثبت کردن. ثبتِ هر آنچه که حقیقت پنهان جنگ است، تا سندی از چهره سیاه #جنگ برای آینده باشد.
فارسی
