Sabitlenmiş Tweet
‡ 𝐏𝐫𝐢𝐧𝐜𝐞 𝟒 𝐓𝐫𝐮𝐠𝐯𝐢𝐥𝐥𝐞
: アダム
‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚
• 𝐓𝐰𝐢𝐧 𝐈𝐯𝐚𝐧
☆☆☆☆☆
『 นี่คงจะเป็นชะตาลิขิตที่ทำให้ผมได้มาพบกับเธอ ดีใจจริงๆที่ได้เจอเธอเจ้าหญิงทรอยแมร์ 』
𝐂𝐯. 𝐇𝐨𝐫𝐢𝐞 𝐒𝐡𝐮𝐧
日本語
🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍
45 posts
🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍
@Adam_4Prince
𝟒 𝐏𝐫𝐢𝐧𝐜𝐞 𝐎𝐟 𝐓𝐫𝐮𝐠𝐯𝐢𝐥𝐥𝐞 ‡ 𝐓𝐰𝐢𝐧 𝐈𝐯𝐚𝐧 † 𝐀𝐝𝐚𝐦 アダム * 𝐀𝐠𝐞 | 𝟐𝟎 † 𝐘𝐮𝐦𝐞𝟏𝟎𝟎 ‡ 𝐁𝐨𝐭 - 𝐑𝐏 - 𝐓𝐇 | 𝐂𝐯. 𝐇𝐨𝐫𝐢𝐞 𝐒𝐡𝐮𝐧
📍ปราสาททรอควิล Katılım Temmuz 2023
25 Takip Edilen34 Takipçiler
- 🐍
『 หมายถึงพี่เหรอ (?) .... เป็นห่วงว่าเขาจะเป็นยังไงใช่ไหม 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"ตั้งแต่หมอนั่นไป..รอยสักก็หายไปด้วย...เงียบดีจะตาย ...." เสียงพึมพำระหว่างแช่น้ำหลังงานเอกสารที่ยาวนานได้จบลง ริกะเอนตัวลงแช่น้ำเพื่อผ่อนคลายร่างกาย...นัยส์ตาสีทองมองเพดานประดับลวดลายหรูหราและโคมไฟระย้าอย่างเหม่อลอย...
ไทย
🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 retweetledi
🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 retweetledi
🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 retweetledi
🐍 アダム ‡ 𝐴𝑑𝑎𝑚 🐍 retweetledi
『 ช่างเถอะ ผมจะพามันเข้าไปด้วย 』
อดัมตอบแล้วยื่นนิ้วไปเกลี่ยตัวค้างคาวเพราะไม่อยากไล่มันไปไหน
『 เอ๊ะ ? ลูกหมางั้นเหรอ ? 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"ฉันไม่ใช่เจ้าของบาร์ อนุญาตนายไม่ได้หรอกเจ้าบ้า " ริกะหันไปมองใบหน้าด้านข้างของอดัมด้วยสีหน้าที่อารมณ์ดีของเขา "นี่นายกำลังอ้อนฉัน ยังกับลูกหมาเลย"
ไทย
『 ป เปล่าหรอกแต่พวกเรามีกันแค่หกคนมาโดยตลอดพวกเขาจะเป็นห่วงผมก็ไม่แปลกนี่นา — ทำไมถึงพาเข้าไปด้วยไม่ได้ล่ะ ? 』
อดัมเอียวคอด้วยความสงสัยแต่ก็ไม่ได้ไล่ให้ค้างคาวของพี่เฟลกบินไปไหนและยังเอามาขึ้นมาเกาะบนไหล่ของตนอีก
『 ผมขอพาค้างคาวนี่เข้าไปด้วยเถอะนะ 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"นายเป็นเด็กรึไง อายุเท่าไหร่ พี่ชายนายถึงได้ห่วงทำยังกับเด็กสามขวบ อีกอย่างนายจะเอาค้างคาวนี่เข้าบาร์ไม่ได้หรอก" ริกะเดินนำอีกฝ่ายไปและเปิดประตูด้านหลังของวังหลังจากพ้นเขตราชวังเขาก็ดูสดชื่นขึ้นเป็นคนละคน "เอาล่ะ! ได้เวลาของอิสระ!"
ไทย
『 มาแล้ว — อืม ไปกันต่อเถอะ 』
อดัมหันไปกล่าวตอบกับเจ้าชายอีกคนแล้วยื่นมือออกไปให้ค้างคาวของพี่เฟลกที่บินตามมาเกาะเอาไว้ด้วย
『 ไม่ใช่แค่พี่อิซาคคนเดียวหรอกที่จะเป็นห่วงผม ยังมีพี่เฟลกกับพี่รูฟัสด้วย
— ถ้านายกังวลขนาดนั้นงั้นก็รีบไปกันเถอะ 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"ไอ้คนน่ารำคาญ " ริกะที่มองซ้ายมองขวาระวังไม่ให้ทหารเจอขณะที่จะหนีออกเที่ยวถึงปกติจะทำแบบนี้เสมอก็ตาม "เสร็จรึยังขืนโดนจับได้นายได้โดนส่งกลับดีไม่ดีโดนฆ่าฉันไม่รู้ด้วยนะ ถึงฉันจะเข้าใจนายแต่ท่านพ่อคงไม่ พี่ชายนาย? ไอ้บ้าปากเสียนั่นรึไง ชิ หนูโสโครกเหรอ ปากเสียใช้ได้ "
ไทย
『 อ๊ะ ?! เดียวศิริกะนายจะพาผมไปไหน ? 』
อดีมโดนลากออกไปอย่างงุนงงแต่ถึงยังไงเขาก็ยอมตามเจ้าชายอีกคนไปด้วย
『 อืม ผมจำได้อยู่แล้ว
— แต่ถ้านายลากผมออกมาแบบนี้พี่ก็จะเป็นห่วงผมน่ะสิรอสักครู่ได้มั้ย 』
อดัมหยุดวิ่งตาแรงลากของริกะแล้วมองหาค้างคาวของพี่ชายคนโตที่น่าจะบินตามเขามา
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"ดูท่าทางอายุนายจะเข้าที่นั่นได้แล้วสินะ " ริกะนึกเรื่องสนุกออกทุกครั้งที่พอคิดว่าจะออกไปใช้ชีวิตนอกราชวัง เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้คว้าแชนของอดัมแล้วออกไปทางด้านหลังของประตูวัง "จำได้นะว่า อยู่ข้างนอกให้เรียกฉันว่าดาร์ก ถ้านายหลุดล่ะก็นายโดนเตะแน่"
ไทย
『 อ — อื้อ ได้สิรบกวนนายนำทางด้วยนะผมเองก็คงจะไม่ชินกับที่นี่เท่าไหร่ 』
อดัมตอบพลางคลี่ยิ้มเล็กน้อยแล้วเอื้อมมือไปกระตุกชายเสื้อของเจ้าชายแห่งช็อกโกรูเต้เบาๆ
『 เอ๊ะ ? จะพาผมไปไหนเหรอ 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"นายมาในฐานะเพื่อนและเป็นแขกของฉัน นายจะทำเองก็ได้แต่คงไม่เหมาะถ้านายจะเดินวนในวังที่ใหญ่ขนาดนีัโดยไม่รู้อะไร ถ้างั้นก็ตามฉันมา เสร็จแล้วจะพานายไป..." ริกะยกยิ้มมุมปากพอนึกถึงพวกเพื่อนๆในเมืองและบาร์นั่งดื่มที่ไม่ได้มาสักพัก "หรือว่ ฉันจะพานายแอบออกไปเลยดีนะ"
ไทย
『 อื้อ ก็ตื่นได้สักพักแล้วนั่นแหละ 』
อดัมกล่าวตอบพลางลืมตาขึ้นมาและลุกขึ้นนั่งบนเตียงดีๆพร้อมส่ายหน้าเล็กน้อยตอบกลับไป
『 ไม่เป็นไร ให้ผมทำทุกอย่างด้วยตัวเองเถอะนะผมไม่อยากเป็นภาระของนายกับคนอื่นที่นี่น่ะ 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"นายตื่นนานแล้วเหรอ? ฉันจะได้ให้ข้าราชบริวารพาไปอาบน้ำ ที่นี่ไม่เหมือนทรอควิล นายไม่ต้องห่วงว่าจะลำบาก เพราะนายจะแทบไม่ได้ทำอะไรเอง ไม่มีใครกล้าสบตานายตรงๆด้วยซ้ำ ต่อให้นายจะแก้ผ้าเดินในวัง ก็คงไม่มีใครกล้าว่า" ริกะวางแก้วลงแล้วถอนหายใจเพราะสำหรับเขามันน่าเบื่อแทบอยากอ้วกเลยล่ะ
ไทย
อดัมนอนฟังเจ้าชายอีกคนที่บ่นพึมพำถึงเขาเงียบๆพลางคลี่ยิ้มออกมา ตัวเขาน่ะตื่นมาสักพักแล้วแต่แค่ยังไม่ยอมลืมตาเฉยๆ
ก่อนจะบ่นงึมงำออกมาทั้งที่ยังไม่ลืมตาขึ้นเลย
『 ผมคงเป็นเป็ดขี้เหร่ที่หลงมาอยู่ในฝูงของหงส์งามใช่มั้ยล่ะ ?
— แต่ผมก็ดีใจนะที่ได้เกิดมาเป็นน้องของพวกเขาน่ะ 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"ไอ้หมอนี่ดูไม่เข้ากับพวกพี่น้องชั่วร้ายเลยสักนิด ถ้าเป็นเป็ดก็คงเป็ดหลงฝูง" ริกะนั่งจิบช๊อคโกแลตอุ่นๆมองดูเจ้าชายลำดับที่สี่แห่งทรอควิลที่ยังคงหลับใหล ที่นี่คือเมืองช๊อคโกแลต อาณาจักรช๊อคโกรูเต้ ในราชวังแห่งนี้ เพี้ยบพร้อมทั้งข้าราชบริวาร ทหาร แทบไม่ต้องกระดิกตัวทำอะไรเอง
ไทย
『 อื้อ — แค่ยกโทษให้พวกเราสิ่งที่ผมต้องการมีเพียงเท่านั้น — ไม่รู้สิ อาจจะเป็นเพราะพวกเราเป็นพวกราชวงศ์ที่ไม่เคยถูกใครปรนิบัติแบบราชวงศเลยสักครั้ง 』
อดัมตอบด้วยเสียงที่แผ่วเพราะทรอควิคมีเพียงพวกเขาหกคนพี่น้องที่อาศัยอยู่ที่นั่นไม่มีคนอื่นเลย
『 ปีนกำแพง ? — อืม ก็พอได้น่ะ 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"ความฝันน่ะ พวกเราสร้างมันขึ้นมาใหม่ได้ แต่ถ้านายอยากให้ฉันโทษนายขนาดนั้นฉันก็จะจัดให้ นี่นายเป็นเจ้าชายแน่นะเอะอะก็จะร้องไห้...อึก...ไปประตูหลังดีกว่า" เดินมาจนเพลินในที่สุดก็ถึงราชวังแห่งอาณาจักรช๊อคโกรูเต้แน่นอนว่าระดับริกะไม่เข้าประตูหน้า "อดัมนายปีนกำแพงได้ใช่ไหม?"
ไทย
『 ผม — ผม อึก ผมคงให้อภัยไม่ได้หรอก ... แต่ที่พี่น้องของผมทำมันลงไปนั่นก็เพราะผม ถ้าจะโทษก็โทษผมมาเถอะ 』
อดัมบ่นงึมงัมใช่แล้วถ้าจะโทษว่ามันเป็นความผิดของเขา เขาก็จะไม่โกรธเลย
ทุกอย่างมันก็มีเหตุผลของมัน
『 ผมจะมอบความฝันของผมเพื่อใช้ใช้ให้คนพวกนั้นก็ได้ ... 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"ถ้าฉันเตะพี่ชายนายแล้วฉันมาขอโทษกับนาย นายคิดว่า นายจะให้อภัยแทนพี่ชายที่โดนเตะได้ไหมอดัม?" ริกะเดินเคียงข้างอดัมไม่ใช่เว้นระยะอีกต่อไป "ถ้าประชาชนในปกครองของฉันไม่ถือโทษ ฉันก็ยอมรับได้"
ไทย
『 เพราะพวกเขาเป็นครอบครัวที่ผมรักมากที่สุดน่ะให้โอกาสพวกเขาหน่อยได้มั้ย ? 』
อดัมบ่นงึมงำแผ่วเบาพลางมีสีหน้าหม่นลงเล็กน้อยเขารู้ว่าขอโทษแทนใครไม่ได้แต่ว่าจะให้คนอื่นต้องรู้สึกกังวลแบบนี้ไม่ได้
『 ไม่ใช่แบบนั้นหรอกพวกเขารู้สึกผิดอยู่แล้ว —
อืม ไปก็ไป 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"พวกนั้นทำร้ายประชาชนของฉัน ทำไมฉันต้องให้อภัย" ริกะวางแก้วลงแล้ววางเงินเอาไว้ก่อนจะลุกขึ้นเอื้อมมือตบบ่าอดัมเบาๆ "นายน่ะ จะมาขอโทษแทนใครไม่ได้หรอก ถ้าคนที่ทำไม่ได้รู้สึกอยากขอโทษ มันก็ไร้ความหมายไปกันเถอะฉันจะพานายไปเปิดหูเปิดตาที่ช๊อคโกรูเต้เอง"
ไทย
『 อ - อื้ม ขอบคุณนะที่ยอมรับผมเป็นเพื่อนของนายน่ะ 』
『 แต่ว่าผมเองก็มีเรื่องอยากจะขอกับนายให้อภัยพี่เฟลกกับซิริลได้มั้ย ? 』
อดัมยิ้มออกมาอย่างเขินอายแล้วยกแก้วของตนขึ้นมาชนกับแก้วของเจ้าชายแห่งช็อกโก้รูเต้พลางยิ้มนิดๆ
『 ผมหายเหนื่อยแล้วจะเดินทางต่อเลยก็ได้นะ 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"อ่า! มันต้องแบบนี้สิ ถึงจะสมกับเป็นเพื่อน มา! มาดื่มให้กับมิตรภาพ" ริกะยกแก้วช๊อคโกแลตขึ้น ชนไปที่แก้วของอดัมเบาๆแล้วดื่ม ในที่สุดฝนก็ยอมหยุดแม้จะมืดแล้วก็ตาม "นายคงหายเหนื่อยแล้ว เราจะเดินทางกันต่อนะ"
ไทย
『 เป็นเพื่อนงั้นเหรอ ? — นายยอมรับผมแล้วสินะดีใจจัง 』
อดัมยิ้มออกมาด้วยความดีใจและพยักหน้าให้เบาๆเขาจะไม่มีวันทำให้คนอื่นเสียใจอีก
『 ผมสัญญา ผมขอสัญญาจากหัวใจของผมเลยล่ะ ^^ 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"นายบอกว่าอยากเป็นเพื่อนกันใช่ไหม ถ้างั้น มาสัญญากับฉัน " ริกะจ้องเข้าไปยังนัยส์ตาของเจ้าชายลำดับที่สี่แห่งทรอควิล เขาไม่ใช่คนโง่ที่จะมองคนไม่ออก "นายรู้ไหมอดัม ว่าเพื่อน จะไม่หักหลังกันเด็ดขาด ไม่ใช่แค่เที่ยว เล่น กิน ดื่มด้วยกัน แต่จะเชื่อใจกันตลอดไป นายทำได้รึเปล่า?"
ไทย
『 ง — งั้นเหรอ ? ดีใจจัง
แต่ อืม — ไม่เป็นไรผมไม่ค่อยอยากดื่มเท่าไหร่หรอก 』
อดัมถอนหายใจออกมามันก็อยากดื่มอยู่หรอกแต่ที่เขาพูดแบบนั้นเพราะเกรงใจต่างหาก
『 แต่นายไม่ไว้ใจผม ทำไมถึงยังคิดจะให้ผมไปด้วยอีกล่ะ ? 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"ฉันไม่ได้รังเกียจนาย ดื่มสิ กว่าฝนจะหยุดตกก็คงต้องใช้เวลาหลบฝนที่นี่ ดื่มอะไรอุ่นๆนายจะได้เลิกทำตัวน่ารำคาญ อยากไปช๊อคโกรูเต้เป็นเพื่อนฉันไม่ใช่รึไง?" ริกะวางแก้วลงและถอนหายใจดูเหมือนหมอนี่จะร่างกายอ่อนแอจิตใจก็ด้วยไม่ต่างจากเขาเลยที่มีมุมอ่อนไหวและกลัวการที่ต้องโดดเดี่ยว..
ไทย
『 อือ — ถ้ามันทำให้นายสบายใจนายจะโทษผมก็ได้ ผมผิดเองถ้าผมเกิดมาแล้วร่างกายแข็งแรงเหมือนกับคนอื่นเรื่องแบบนี้คงไม่เกิด 』
อดัมบ่นงึมงำเบาๆแล้วก็รู้สึกผิดนิดหน่อยแต่กระนั้นก็แอบเสียใจที่เจ้าชายอีกคนไม่ยอมเป็นเพื่อนกับเขา
『 นายดื่มเถอะ ผมคงมากวนใจนายมากไปนายจะไล่ผมกลับไปก็ได้ 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"นั่นแหละ ที่นายผิด ไม่เคยดื่มของพวกนี้ใช่มั้ยล่ะร้านนี้ก็เป็นร้านที่นำช๊อคโกแลตจากช๊อคโกรูเต้มา ดื่มแล้วก็หยุดทำหน้าตาน่าเกลียดแบบนั้นซะ " ริกะยกแก้วช๊อคโกแลตร้อนขึ้นเป่าและจิบให้ร่างกายได้รับความอุ่นเขาไม่ได้รังเกียจเจ้าชายตรงหน้าเลย แต่ห้ามปากที่คิดและพูดเลยไม่ได้เท่านั้น
ไทย
『 นั่นสินะใครจะอยากมาเป็นเพื่อนกับพวกเด็กนอกคอกทรอควิลกันล่ะ 』
อดัมพูดพึมพำเบาๆด้วยน้ำเสียงสั่นคล้ายจะร้องไห้เขาก็แค่อยากมีเพื่อนบ้างเท่านั้นเอง
『 นายคงจะรังเกียจผมมากสินะ ผมขอโทษ —ถ้าตอนนั้นผมห้ามพี่น้องไว้เรื่องช่วงชิงความฝันมันคงจะไม่เกิด แต่ว่าผมไม่กล้าพอก็เลยไม่ห้าม 』
リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬@Rica_Choco09
"ฉันกับนายเข้ากันไม่ได้สักหน่อย " ริกะเดินนำเอดัมไปพร้อมกับปลายตามองเป็นระยะ "นายน่ะ แข็งแกร่งหน่อยสิ ถ้าแค่ฉันตะคอกก็หน้าซีดเป็นเผือกต้มแบบนั้น กลับไปให้พี่ชายนายโอ๋ซะ.." ริกะเดินมาถึงเคาเตอร์บาร์และสั่งช๊อคโกแลตร้อน2แก้วและเค้กผลไม้แล้วยกมาที่โต๊ะชิดกระจกบานใส
ไทย