Ali Azimi

آهنگ «سلام» دومین آهنگی‌ست که از آلبوم «مدینه فاضلاب» منتشر می‌کنم. به مناسبت آخرین ۲۲ بهمن inshallah — Songwriting & Lyrics: Ali Azimi Vocals: Ali Azimi Recorded in: Camaleon Music Studio by Shayan Fathi Drums: Shayan Fathi Produced by Faarjam & Shugone From Album Madineye Fazelab (Dystopia) youtube.com/watch?v=Ucof9G…

این متن را در حالی می‌نویسم که ماه‌هاست آزادی ‌بیان و آزادی رسانه«گرچه هرگز نداشته‌ایم» به بهانه‌ی جنگ، به شدید‌ترین شکلِ ممکن سرکوب شده، و فقر نیز از زمین و آسمان بر سر مردم می‌بارد: بعد از شرافت، هیچ چیز با ارزش‌تر از جان انسان‌ها نیست. جنبشِ باشکوه و سربلندِ «زن زندگی آزادی» برای عدالت، آزادی و کرامتِ انسانی جنگید، آن هم در عصری که عطشِ پول و شهرت و قدرت، چشم و معرفت را از انسان‌ها ربوده. حالا هنوز هم بازماندگانی از این جنبش در زندان هستند و چهار نفر از آنها به حکمِ ناعادلانه و ضدبشریِ اعدام محکوم شده‌اند. «میلاد آرمون/نوید نجاران/مهدی ایمانی/سید محمدمهدی حسینی». شرافتِ ما حکم می‌کند در مقابل این بی‌عدالتی بایستیم.

@esmaeilion یادشون گرامی ❤️❤️

چه آرزوها که با تو در خاک شد… ماراتن اتاوا، ۳ خرداد ۱۴۰۵ All the dreams that were buried with you… Ottawa Marathon, May 24th 2026 #دادخواهی #PS752justice

خبر اعدام بچه های اکباتان داره دیوونه ام میکنه، باورم نمیشه.

فرزندان شجاعم! امروز سالروز میلاد دخترم، #ری_را_اسماعیلیون است؛ دختری که شش سال پیش، با موشک‌های رژیم سیاه در پرواز هواپیمای اوکراینی قربانی شد. اگر امروز در کنار ما بود، شانزده‌ساله می‌شد. دادخواهی، با وجود فضای آلوده‌ای که اراذل و جیره‌خواران #جمهوری_اسلامی_باید_نابود_شود

به نام دخترم ری‌را دخترم ری‌را امروز شانزده ساله می‌شد. ری‌را و مادرش - همسر عزیزم پریسا- از مسافران پرواز پی‌اس۷۵۲ بودند که در روز هجدهم دی‌ماه ۱۳۹۸ بر فراز فرودگاه تهران با موشک‌های سپاه پاسداران کشته شدند. در تمام تولدهایی که بدون ری‌را می‌آید و می‌گذرد به لحظاتی فکر می‌کنم که از ما، از من، او و پریسا، دریغ شد. فرزند من به دست حکومتی جنایتکار به قتل رسیده است اما هر آن‌کس که فرزند از دست داده است می‌داند که سالیان آتی به مرور ناتمام تصاویری می‌گذرد که هیچ‌گاه رنگ واقعیت به خود نمی‌گیرد. بسیاری می‌خواهند بدانند اگر فرزندشان زنده بود اکنون چگونه می‌خندید، اگر زنده بود چگونه حرف می‌زد، اگر زنده بود موهایش را می‌بست یا می‌گذاشت معوج و سرگردان بر شانه‌هایش بریزد، اگر زنده بود پاییز را بیشتر دوست می‌داشت یا همچنان بهار را، اگر زنده بود… برای من همه‌ی این‌ها بوده است و نبوده است اما آن‌چه بیش از هر چیز خاطرم را تاریک می‌کند گفت‌وگوهایی‌ست که با ری‌را از دست داده‌ام. با تماشای هر غروب، با بیدار شدن ناگزیر هرروزه، با به یاد آوردن برخی کتاب‌ها و برخی فیلم‌ها، با تک‌تک وقایع تلخ و شیرینی که هر روز در دنیا رخ می‌دهد با خودم می‌گویم گفت‌وگوی دیگری با او از من ربوده شده است. پس گاهی حدس می‌زنم که اگر او بود در این‌باره چه می‌گفت اگر او‌ بود چگونه فکر می‌کرد درباره‌ی‌ مسایل مختلف چه احساسی داشت و اگر او بود… هیچ‌کس این تعلیقِ بی‌پایان را درک نمی‌کند مگر عزیزی را به ظلم از دست داده باشد. ری‌را دونده‌ی خوبی بود و در یکی از تیم‌های فوتبال در شهر ریچموندهیل بازی می‌کرد. اگر او را زنده می‌گذاشتند ورزشکار خوبی هم می‌شد. هر پدری برای تولد شانزده سالگی فرزندش برنامه‌های کوچک و بزرگی دارد. من نمی‌توانم از تعلیق بی‌پایانِ زندگی‌ام دریاره‌ی ری‌را چیز بیشتری بگویم. عناصر این تعلیق در ذهن من مدفون شده‌اند اما از دو سال پیش گمان کردم می‌توانم به یاد او در روز تولد شانزده سالگی‌اش در یک ماراتن شرکت کنم. او‌ که نیست اما با دویدن با تصویر او می‌توانم به هرکس که این چهره را می‌بیند بگویم دنیا بدون ری‌‌را دنیای زیبایی نیست. دنیا بدون بچه‌هایی که به ظلم کشته شدند، با موشک، با گلوله، با بمب، فرقی نمی‌کند، دنیای زیبایی نیست. فردا صبح در ماراتن اتاوا به یاد دخترم ری‌را می‌دوم و مرارتِ این دو سال تمرین بی‌وقفه را، رنجش را، انضباطش را، تنهایی‌اش را، تقدیم می‌کنم به او که برای من زیباترین دختر جهان بود، هست و خواهد بود. تا زنده‌ام عاملین قتل او را نخواهم بخشید و تا زنده‌ام قتل همسرم پریسا و دخترم ری‌را را فراموش نخواهم کرد. #دادخواهی

@esmaeilion @Sarahmf2319 ❤️✌️

آزش صادقی سمبل شرافت، شجاعت و صداقت. 💕

#جعفر_پناهی کارگردان برنده نخل طلای کن پس از بازگشت به ایران به دلیل بیماری مادرش و فوت او، هم اکنون با اتهام "تبلیغ علیه نظام" رو به رو شده و در نوبت محاکمه دادگاه انقلاب است. پناهی ما مردم را هرگز فراموش نکرد، فراموشش نکنیم.

در مورد کریم لک‌زاده نوشتم که با «دو بار زندگی، سه بار مرگ» در جشنواره کن حضور داشت iranwire.com/fa/features/15…

«تمرین‌هایی برای یک انقلاب» ساخته پیگاه آهنگرانی، برنده جایزه معتبر «چشم طلایی» جشنواره فیلم کن شد. این جایزه فقط یک موفقیت سینمایی نیست؛ روایت ایستادگی مردمی‌ست که زیر سرکوب، سانسور و آپارتاید جنسیتی، همچنان برای آزادی و کرامت انسانی مبارزه می‌کنند. پیگاه آهنگرانی این جایزه را به مردم ایران تقدیم کرد؛ به مردمی که به گفته او «هرگز تسلیم نخواهند شد»

‘Rehearsals For A Revolution’ Wins L’Oeil D’Or Prize For Top Documentary At Cannes #Iran deadline.com/2026/05/rehear…

یکی از معدود نقدهایی که تابحال درباره «دو بار زندگی، سه بار مرگ» ساخته کریم لک‌زاده نوشته شده

حکم اعدام زندانی سیاسی #منوچهر_فلاح در زندان لاکان #رشت دوباره تأیید شده. صداش باشیم.

افتخاری دیگر برای سینمای ایران! و تبریکات فراوان به خانم #پگاه_آهنگرانی عزیز برای ساختن مستند «تمرین‌هایی برای یک انقلاب» و بردن جایزه معتبر «چشم طلایی» هفتاد و نهمین جشنواره کن با این مستند. #زن_زندگی_آزادی

پگاه برنده بهترین مستند سینمایی جشنواره فیلم کن شد (تمرین‌هایی برای یک انقلاب) Rehearsals for a revolution by Pegah Ahangarani won the Best Documentary at Cannes Film Festival Huge congratulations to her and Arash Ashtiani

آن‌هایی که فیلم حمایت #پگاه_آهنگرانی از خاتمی را منتشر می‌کنند تا تحقیرش کنند، متوجه نیستند که «برای کسانی که فکر می‌کنند»، این زن را عزیزتر می‌کنند. در سال‌هایی که زنان را به سکوت و حذف عادت داده بودند، حضور سیاسی یک دختر نوجوان، کیلومترها جلوتر از زمانه‌ و جغرافیای خودش بود.

اتفاقا پگاه آهنگرانی، فقط یک بازیگر مشهور و موفق یا کارگردان با استعداد نیست. او هنرمندی آگاه و صاحب‌نظر است که در برابر تبعیض و استبداد سکوت نکرده و برای مخالفتش، هزینه هم داده. و همین پایبندی‌ به ارزش‌های انسانی است که او را در میان بسیاری دیگر از همنسلانش متمایز می‌کند.

پگاه آهنگرانی: خواستم یادآوری شود مردم ایران چقدر زیبا برای آزادی تلاش کرده‌اند پگاه آهنگرانی، بازیگر و مستندساز ایرانی، می‌گوید مستند تازه‌اش «تمرین‌هایی برای یک انقلاب» تلاشی است برای مرور بیش از چهار دهه از تاریخ معاصر ایران؛ روایتی شخصی که با تکیه بر آرشیوهای خانوادگی و تصاویر اعتراضات خیابانی، چند دهه تاریخ معاصر ایران را از خلال تجربه زیسته خودِ او بازخوانی می‌کند. آهنگرانی که فیلمش در بخش ویژه جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد، در گفت‌وگو با بخش فارسی رادیو بین‌المللی فرانسه درباره ایده «انقلاب نهایی» گفت تصور روشنی از آن ندارد، اما اگر قرار باشد تصویری از آن وجود داشته باشد، دوست دارد «ترکیبی» از جنبش‌های معاصر ایران، از «زن، زندگی، آزادی» تا خیزش دی‌ماه گذشته و «آنچه در ۸۸ اتفاق افتاد» باشد. آهنگرانی که به تازگی صاحب فرزند شده‌است، پیش از نمایش فیلم، اثرش را به «مادرانی که فرزندانشان را در راه آزادی از دست داده‌اند» تقدیم کرد. #ار_اف_ای لینک: rfi.my/Ci57

برای خواهران در بندم #پخشان_عزیزی و #سپیده_قلیان.

سفر چرا، بمان و اعدام شو! #عرفان_شکورزاده نخبه هوافضا و رتبه ۱ ارشد محکوم به اعدام