Callan A. | SVCS (ไม่ว่างเลย เดี๋ยวกลับมาหาน้า TT)

#SVCS_Commu #SVCS_SS3 "เฮ้ๆ คุณตรงนั้นน่ะ มีอะไรให้ผมช่วยรึเปล่า?" "อ่อ ไม่มีอะไรหรอก ผมแค่เบื่อเลยอยากมายุ่งเรื่องของคุณก็เท่านั้นแหละ ฮี่ๆ" 👾 Callan Anderson | 23 ปี 👾 เป็นช่างซ่อม เปิด Workshop อยู่ที่เขต 7 🔗 shorturl.at/FsHXe มาทักคุยได้หมดน้า อยากรู้จักทุกคนค่ะ💖💖

“คุณอยู่ตรงหน้าผม คุณมีปัญหาที่คุณแก้ลำบาก แต่ผมแก้ให้ได้” คาลแลนพูดขณะพาเธอเดินเข้าไป เปิดไฟห้องครัวและห้องนั่งเล่น ไครี่สามารถเห็นเครื่องเกมหลากหลายแบบวางอยู่กับโต๊ะทีวี รวมถึงเทปหนังด้วย เขาหันมามองเธอตรงๆ “ดังนั้น ผมจะไม่ปล่อยให้ปัญหานั้นนั่งอยู่เฉยๆแน่ครับ” น้ำเสียงของเขามีโทนจริงจังเล็กน้อย เหมือนเขาอยากช่วยเธอจริงๆ เขาเริ่มหยิบกระทะและอุปกรณ์ทำครัวต่างๆมา ระหว่างนั้นก็ผายมือไปทางห้องนั่งเล่น “รบกวนนั่งรอผมแปปนึง ค้นดูรอบๆได้นะครับผม Make yourself at home” เขาส่งยิ้มให้เธอแล้วเริ่มทำอาหารทันที

@CallanA_SVCS @Kylie_SVCS "เอ่อ... จะดีหรอ.... คะ....?" เธอนิ่งค้างไปชั่วครู่ ท่าทีดูลังเลว่าจะเข้าไปในบ้านคนแปลกหน้าดีหรือไม่ แต่เมื่อดูจากสีหน้าของอีกฝ่ายสุดท้ายเธอก็ยอมก้มหน้าเดินตามเข้าไปอย่างเงียบ ๆ อยู่ดี

คาลแลนถือวิสาสะเล็กน้อย หยิบเมล่าขึ้นมาบนเคาท์เตอร์ครัว จะได้เลือกง่ายๆ เห็นเมล่าถือถุง Butter Chicken ด้วยท่าทางงงๆ ก็นึกมาได้ว่า อาหารจากแถบเอเชียไม่ได้เป็นที่คุ้นเคยนักสำหรับที่นี่ “นั้นเป็น.. ไก่หมักและย่าง รวมกับแกงที่ใช้เนยเป็นเบสน่ะ มันเลยถูกเรียกว่าไก่เนย” เขาอธิบาย “รสไม่จัดมาก แต่ก็เข้มข้น! ผมว่าคุณอาจจะชอบนะ” เขายิ้มแฉ่งให้ “ช่วงนี้.. ผมศึกษาอาหารแถบเอเชียเลย.. ทำมาเยอะสุดๆเลย กินไม่หมด.. ดังนั้นฝากด้วยนะครับ”

@CallanA_SVCS มองภายในบ้านอย่างตื่นตาตื่นใจ ได้เห็นบรรดาอาหารบนเคาท์เตอร์ห้องครัวซึ่งไม่คิดว่าจะเยอะมาก มีอาหารที่ไม่รู้จักอย่างเมนูไก่ที่มีชื่อแปลก ๆ เลือกหยิบSourdough , ขนมปังFocaccia , แซลม่อนรมควันใส่กล่อง ทำท่าลังเลเล็กน้อยขณะหยิบซอง Butter Chicken ชื่อว่าไก่เนยรสชาติคงหวานกลมกล่อม?

จูนิโม่จะช่วยมนุษย์ที่กำลังเดือดร้อน ด้วยการเสกอาหารให้หายไปเอง.... หายเข้าท้อง เมล่าเดินถือกล่องสำหรับใส่อาหารมายืนอยู่หน้าเวิร์คชอป

“หะ— เอ๊ะ??” คาลแลนมีอุปกรณ์ที่ detect ได้ว่าใครอยู่หน้าบ้าน พอเปิดประตูบ้านออกมา เขาก็แปลกใจเอามากๆที่มีเจ้าหมาสีน้ำตาลมาอยู่หน้าบ้านเขา น้องหมาที่ครั้งที่แล้วกินไอติมแล้วสะบัดตูดหนีไปเลย เขาทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย “นี่มันเจ้าหมาอ้วนที่หวงพุงตอนนั้นนี่น่า..” “มาเอาของกินด้วยรึไง แกน่ะ?” เขายิ้มให้ขณะถาม คุยกับหมาเป็นตุเป็นตะเลย..

@CallanA_SVCS !!! ทันใดนั้นได้มีหมีหมาถูกซัมม้อนออกมา! มันอ่านไม่ออกหรอกนะว่าคืออะไร แต่เหมือนมีเวทมนตร์ดลบัลดาลใจให้มันปรากฏกายตรงนี้ !!!!

10 Summer | ณ #บอร์ดประกาศ_SVCS เวลายามเที่ยง คาลแลนรีบเดินมาแปะกระดาษโน้ตหน้ากระดานด้วยท่าทางเร่งรีบ 👾ช่วยด้วยคร้าบบ! ผมทำอาหารเยอะเกินไป TT _ TT ใครก็ได้เอาไปที ผมกินไม่หมด!! ปล. ถ้ามาจริงๆ ช่วยเอากล่องมาเองด้วยนะครับผม - คาลแลน @ เวิร์คชอปของแอนเดอสัน (เขต 7)👾 มีระยะเวลาประมาณ 1 อาทิตย์ (หรือจนกว่าของจะบูดหมดแล้ว..)

@William_SVCS (น้องทำเสร็จไปหลายก้อนแล้ว 😭😭 ขอบคุณที่มาคุยกับน้องนะคะ ช่วงนี้ไม่ว่างตอบเลยแงงง โรลกับคุณวิลเลียมสนุกตลอดค่ะ 💖💖)

อืม แค่นั้นก็ได้ ไม่จำเป็นต้องทำอะไรทั้งนั้น “ผมเข้าใจ” ต้องเข้าใจสิ— เขาเองก็เหมือนกัน ในท้องฟ้าที่ยังมีดวงดาวมากมายให้ไขว่คว้านั้น นักดาราศาสตร์คงไม่อาจหยุดนิ่งอยู่ใต้พื้นที่เพอลิแกนแห่งนี้ได้ แต่ว่าก็นั่นแหละ เวลาพัก ก็คือการเยียวยาให้ตัวเองมีเรี่ยวแรงไปคว้าสิ่งที่ต้องการมาต่อ “พระอาทิตย์ขึ้นที่นี่ก็น่าจะสวยนะครับ” “ได้ยินเขาว่ากันแบบนั้น” เพราะอย่างนั้นก็เลยจะมาดูอยู่เหมือนกัน มือผละออกมาพร้อมดวงตาที่หันไปยังทิวทัศน์อีกครั้ง อ๊ะ ลืมถามเลยว่า sour dough ที่ตั้งใจทำไปถึงไหนแล้ว ────୨ৎ──── ( ฝั่งนี้ขอปิดประมาณนึ้นะคับ บอทหนุ่มนั่งกับน้องคานแลน 💙 เด่กดีเก่งมากๆ )

1 Summer | #BeachDaySVCS3 เสียงคลื่นกระทบฝั่งอย่างแผ่วเบา คลอไปกับเสียงหัวเราะของผู้คนที่แว่วอยู่ไม่ไกล—เป็นท่วงทำนองของชีวิตที่ต่างไปจากเสียงกระดาษถูกพลิกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซึ่งเขายังไม่ยอมละสายตา วิลเลียมปล่อยให้หมึกดำบนหน้ากระดาษกลืนกินโลกของเขาตลอดการเดินทาง จนกระทั่งเท้าแตะเกาะขิงก็ยังไม่เลิกจมอยู่ในนั้น แต่เพียงแค่เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง— ลมหายใจก็พลันหยุดชะงัก เพราะแสงแดดที่อาบไล้ลงบนผืนน้ำ กลายเป็นประกายระยิบระยับราวกับท้องฟ้าได้ละลายไหลลงมาอยู่ตรงหน้า และมันช่างสวยงามเกินกว่าจะเพิกเฉย สายตาของเขาเลื่อนไปทีละมุม ผู้คนเล่นวอลเลย์ โต้คลื่น วิ่งไล่กันบนหาดทราย บางคนก็กำลังพยายามว่ายน้ำ ท่าทางงึกๆ …ไม่น่าจะว่ายเป็น ริมฝีปากจึงคลี่ยิ้มบางโดยไม่รู้ตัว เสียงหัวเราะ เสียงพูดคุย อะไรเหล่านั้นคือสัญญาณของการมีชีวิต—และเขาก็ชอบมันเสมอ บางทีอาจเป็นเพราะตัวเองเป็นคนขี้เหงาก็ได้ ก่อนที่ในที่สุด หนังสือจะถูกปิดลงอย่างเชื่องช้า สายตาเงยขึ้นไปยังเส้นขอบฟ้าที่กำลังถูกละเลงด้วยสีใหม่จากพู่กันของเวลา “ไว้พรุ่งนี้…” “มาดูพระอาทิตย์ขึ้นสักหน่อยแล้วกัน” เพียงเป้าหมายเล็กๆ ที่เขาตั้งใจไว้ แต่บางที—ในห้วงลึกของจิตใจ เขาก็เผลอหวังให้มีใครสักคนอยู่ตรงนี้ เพื่อได้เห็นทิวแสงแรกนั้น…ไปพร้อมกัน

“จริงๆคุณฟิวสามารถแก้ได้ด้วยการเติมน้ำไปเล็กน้อยแล้วเพิ่มก้อนแกงกะหรี่ไปอีก do the math กะปริมาณนิดนึง” เขาอธิบายพร้อมทำมือไปด้วย เขาชอบอธิบายด้วยมือ “แต่ผมขี้เกียจ เลยยังไม่ได้แก้เลย ฮ่ะๆ ✨ แต่ผมว่ากินกับข้าวญี่ปุ่นหรือคาร์โบไฮเดรตอื่นๆ ก็น่าจะตัดเผ็ดได้ครับผม” เขาพูดพลางเก็บของรอบๆครัวไปด้วย คาลแลนส่ายหน้า “ไม่อ่ะครับ วันนี้ผมอยู่บ้าน ถ้าไม่เอามาคืน ผมตามไปถึงบ้านแน่” เขาทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่ฟิวเล็กน้อยก่อนจะขำออกมา “ฮ่ะๆๆ ผมล้อเล่นนะ ✨ กลับบ้านปลอดภัยนะครับผม~”

@CallanA_SVCS "โอ้ยไม่ต้องห่วง ถ้าแกงกะหรี่ฉันมีไอเดียเยอะแยะมากมายเลย ยิ่งเผ็ดก็ดีเลย ถึงปกติฉันจะกินแบบปกติล่ะนะ" บอกไว้ก่อนว่าเขาไม่ใช่คนกินเผ็ดอะไรนัก แต่สำหรับแกงกระหรี่ก็ไม่ถอยล่ะนะ "งั้นฉันเอาไปเลยนะ เดี๋ยวเอามาคืน เธอจะไปไหนมั้ยวันนี้" กะว่าเดินไปเดินกลับจะได้คืนหม้อไวๆ

“คือตอนแรกผมไม่ได้เอาวางเพราะ.. ผมไม่อยากเอาของที่ตัวเองคิดว่าไม่อร่อยมาให้คนอื่นนะครับ” เขาก็คิดเยอะนะ กลัวอีกฝ่ายจะรู้สึกว่าเขาเอาของไม่ดีมาแจกไรงี้ แต่กลายเป็นว่าฟิวดีใจ เขาอมยิ้มกับปฏิกิริยาของคุณฟิว “คิก— ฮ่ะๆๆๆ ได้สิครับ! ผมคำนวณดูแล้ว ถ้าปริมาณต่อ 1 คนก็กินได้ประมาณ 5-6 มื้อครับ แล้วแต่ปริมาณการกินด้วยนะ ถ้าคุณฟิวทานเยอะ ทานบ่อย ไม่กี่วันก็หมด”

@CallanA_SVCS เริ่มจะหิวละ แต่ได้มาเป็นถุงแบบนี้จะแกะกินเลยก็กระไร พอได้ยินแกงกะหรี่ก็หูผึ่งทันที "จริงเรอะ!" ฟังเสียงก็รู้ว่าดีใจสุดๆ ยิ่งดูสีหน้ายิ่งรู้ว่าอยากกินมาก "งั้นฉันเอาไปแล้วเอาหม้อมาคืนได้เปล่า วันนี้แหละ แค่เอาไปถ่ายออกใส่หม้อที่บ้านน่ะ" ส่ายหางรัวๆ(?) คาลแลนทำอาหารอร่อยด้วย

@SVCS_Feu “โอ้! ถ้างั้น..” คาลแลนเดินไปตรงตู้เย็นอีกรอบ ก่อนจะยกหม้อมาทั้งหม้อ ไม่ใหญ่มาก เป็นหม้อใส่น้ำได้ 1.5 ลิตร “ผมทำแกงกะหรี่ญี่ปุ่นไว้ แต่ผมไม่ค่อยชอบรสชาติมัน มันออกไปทางเผ็ดร้อนไปหน่อย..” “คุณฟิวจะเอาไปทั้งหม้อเลยก็ได้นะครับ แต่คืนผมด้วยนา ✨”

@CallanA_SVCS "อ้อ งี้นี่เอง งั้นมีอันไหนไม่อยากกินเอามาให้หมดเลยก็ได้นะ" คนที่ใช้สารอาหารได้เปลืองอยู่ตรงนี้แล้ว เก็บกวาดได้หมดแน่นอน "หรือมีแค่นี้ฉันก็ไม่รบกวนล่ะ เกรงใจอยู่เหมือนกันนะ 5555" เกรงใจแล้ว-

@William_SVCS @AshleyC_SVCS (มาแฮ้ปๆย้อนหลังค่ะ 😭 พึ่งเห็น HBD สุดหล่อซอฟบอยนะคะคุณวิล)

( พาเด่กชายวิลเขินมาขอบคุณค้าบ 🎂)

@Betty_SVCS คาลแลนหัวเราะใหญ่เลย “ผมว่าถ้าเวโรนิก้าฟังรู้เรื่อง น้องอาจจะตกใจได้นะครับ ฮ่ะๆ” เขามองเวโรนิก้าที่หลับคาอ้อมแขนเบ็ตตี้ด้วยสายนาเหม่อๆ “ผมก็แอบสงสัยนะ.. เลี้ยงไก่นี่มัน.. ยากมั้ยครับ?”

@CallanA_SVCS (ไม่เป็นไรค่า ไว้สะดวกก็มานะคะ เขาก็มาๆหายๆตามเอเนอจี้ค่ะ🥳) "ฟังแล้วแอบหิวเหมือนกันนะคะเนี่ย" เธอหัวเราะ จริงๆภาพวาดน่ารักมากแต่พอพูดถึงไส้กรอกแล้วก็หิว "ถ้าเกิดของกินวิ่งได้ในชีวิตจริงจะเป็นยังไงน่อ อ่ะ คิดไปเรื่อยเนอะเวโรนิก้า" เวโรนิก้าเริ่มตาปรือจะหลับคาอ้อมกอดแล้ว

"งั่ม อร่อยจัง! เมอแรงค์หอมและละมุนมาก.. ทำยังไงกันน้า.." เขารับมาการองรูปไก่มากินแบบทีละนิดช้าๆ เหมือนไม่อยากทำลายงานศิลปะกินได้ชิ้นนี้..

@Stefano_SVCS (ขอบคุณมากเลยนะคะ 😭😭 พึ่งว่างตอบ ไว้เจอกันอีกนะคะะ)

"ใช่แล้วคร้าบบ✨️" ในเมื่ออีกฝ่ายให้หยิบอีกแท่งได้ก็เลือกหยิบมาเลยหนึ่งแท่ง "ขอบคุณอีกครั้งนะครับ" "ขอให้สนุกกับช่วงเวลาพักผ่อนนะครับ ฝาแฝด✨️" "ไว้เจอกันครับบ~" บอกลาด้วยรอยยิ้มสดใสพร้อมกับขยิบตาปิ๊งสักรอบ ก่อนจะเดินกลับไปหาเพื่อนของเขาเอง (ขอจบตรงนี้เลยนะคะ ขอบคุณที่ให้มาบวกสั้นๆ ด้วยน้าา😋🍉)

1 Summer ☀️| ช่วงเที่ยง | #BeachDaySVCS3 (โรลเปิดแยกรูท มาบวกรับไอติมได้เลยนะคะ 🍉🍉) วันนี้ปิดร้านเพื่อตื่นแต่เช้ามางานเปิดหาดล่ะ นี่แหละถึงรู้สึกว่าได้พักจริงๆ.. ลมทะเลที่พัดโกรก เสียงคลื่นซัดสบายหูจนชวนง่วง อาหารอร่อยๆกับวิวทะเลที่สวยงาม พอถึงช่วงเที่ยง ก็ถึงเวลาได้ใช้ของที่เอามาด้วยแล้ว.. ในโซนที่ทุกคนกำลังมุ่งทำอาหาร และทานข้าวกันอยู่ คาลแลนก็คว้ากล่องเก็บความเย็นของตนขึ้นมา ทักทายคุณด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มและท่าทางมั่นใจ "มีใครสนใจไอติมรสแตงโมคลายร้อนมั้ยครับผม? ผมทำเองกับมือเลยน้าาา ✨"

คาลแลนกำลังประหม่า แต่รู้ตัวอีกทีก็มีมือของโซเฟียมาลูบหัวเขาปุๆ พร้อมจัดทรงให้เรียบร้อย เขาแวบไปเห็นดวงตาที่ดูจะเอ็นดูตัวเขาของอีกฝ่าย พอเห็นก็รีบหันหน้าหนีเลย พยายามซ่อนใบหน้าของตนที่แดงแป๊ดไปจนถึงหู ไม่มีใครเอ็นดูเขาแบบนี้มานานมากแล้ว “พ-พี่สาวก็ด้วยนะครับ...” (ขออนุญาตปิดโรลด้วยโมเม้นท์น่ารักๆนะคะ 💖 ชอบมากๆ 😭😭 ขอบคุณที่มาเล่นกันนะคะะะ)

เธอกะพริบตาปริบเมื่อชายหนุ่มตรงหน้าน้อมศีรษะลงแทน ในหัวประมวลผลอย่างรวดเร็ว— หรือเธอจะทำผิดพลาดไป เมื่อกี้ควรจะลูบสินะ..? "ฉันก็ไม่เคยมาเกาะขิงเหมือนกันค่ะ คุณแอนเดอสัน" กลับมาเรียกเขาด้วยสกุลเช่นเดิม ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆแก้เก้อ เขาสูงกว่าหล่อนไม่มากนัก เอียงศีรษะเล็กน้อย เอื้อมมือออกไปอีกครั้ง เธอชิงลูบเรือนผมสีเข้มนั่นอย่างการตั้งใจในครั้งแรก จากนั้นจัดผมคืนให้เรียบร้อย "ขอให้สนุกกับการสำรวจนะคะหนุ่มน้อย" ขำคิกคักพร้อมโบกมือลาเขา

คาลแลนทำหน้ามุ่ยพอเขาเห็นเธอดูจะรู้สึกผิดเอามากๆ จะโกรธก็โกรธแหละ แต่คนตรงหน้า ดูยังไงก็ต้องการความช่วยเหลือ และเขารู้สึกว่าเขาพอจะช่วยได้ คาลแลนไม่ได้ตอบอะไรมาก เขาก้าวขากลับเข้าไปในบ้าน ก่อนจะกวักมือเรียกเธอ “เข้ามาสิครับ”

@CallanA_SVCS @Kylie_SVCS "เอ่อ.... หา...ข้าว....." เธอหลุบสายตาลง ไม่กล้าสบตากับคนตรงหน้า ยิ่งพูดยิ่งเสียงเบาลงเรื่อย ๆ เหมือนจะฉุกคิดขึ้นมาว่าสิ่งที่อีกฝ่ายพูดเป็นคำถามจริง ๆ หรือต้องการตำหนิกันแน่ "ข-ขอโทษค่ะ...." สุดท้ายเธอก็พูดขอโทษออกมาอีกครั้ง

@Adeline_SVCS คาลแลนส่ายหน้าไปมาเร็วๆ “ไม่เลยครับผม ผมพึ่งให้เสร็จไปเอง ถ้วยอยู่นู่น” เขาชี้ๆตรงริมถนนอีกฝั่งนึง แมวจรจัดมารุมกินกันเต็ม “พวกแมวมัน.. ทำให้ผมผ่อนคลายน่ะครับ เลยชอบอยู่กับพวกมันมากๆเลย”

@CallanA_SVCS "ใจดีจังเลยนะคะ แบบนี้น้องๆ คงจะติดคุณน่าดู" เธอพูดด้วยรอยยิ้ม เนื่องจากเธอเองก็เป็นทาสของเหล่าเหมียวก็มีนิสัยส่วนนี้คล้ายกัน แต่ก็ไม่ได้ทำบ่อยนักด้วยงาน ไหนจะพอไปเล่นกับแมวตัวอื่นลักกี้ก็จะงอนจนต้องง้ออยู่นานอีก "ตายจริง นี่ฉันคงไม่ได้รบกวนใช่ไหมคะ?"

1 Spring 🌸 | เขต 6 ข้างบ้านอาเดอลีน ช่วงเวลายามบ่ายมือพลิกป้ายหน้าบ้านตัวเองว่าเปิดร้านเอาไว้ ก่อนที่ตัวจะออกมาเก็บผ้ารอลูกค้ามา พร้อมกับมีแมวส้มที่คอยเดินอยู่รอบๆ บริเวณบ้านของเธอ "วันนี้แดดดี ผ้าแห้งแล้วหอมมากเลยเนอะ" "อะ เดี๋ยวสิ ลักกี้! อย่าคาบผ้าวิ่งพรวดไปแบบนั้นสิ" +

@chocoball_SVCS คาลแลนเท้าเอวมองด้วยท่าทางเซ็งเป็ด “กินเสร็จแล้วสะบัดตูดไปเลยนะ.. ขอลูบพุงเป็นค่าตอบแทนหน่อยไม่ได้รึไงกัน” บ่นอุบอิบ (ขออนุญาตจบโรลเลยนะคะ แต่จะตอบส่งท้ายก็ได้นะคะ เราไม่ซี ขออภัยที่ตอบช้าด้วยนะคะ 😭😭)

@CallanA_SVCS เมื่อเจ้าหมาเลียไอติมเสร็จเรียบร้อย มันก็เลียปากตัวเองแผล่บๆ จะนั้นก็เปิดตูดส่ายไปส่ายมาแล้วจากไปโดยไม่มีที่ท่าจะขอบคุณ….

คาลแลนแอบเสียดายนะ อยากถือน้อง(?) แต่ไม่เป็นไร เขาค่อยๆพาเมล่าตัวเล็กๆเข้ามาที่บ้านของเขา บ้านของคาลแลนไม่ใหญ่มากนัก เป็นบ้านขนาดพ่อให้ครอบครัวขนาดเล็กอยู่ มีครัวที่กว้างกำลังดี ห้องนั่งเล่นที่เต็มไปด้วยกล่อง เก็บเครื่องเกม อุปกรณ์การช่างหลากหลายแบบที่คาลแลนยกมาแต่ไม่ได้ใช้ คาลแลนพาเดินมาที่ตู้เย็นของตัวเอง หยิบทั้ง Sourdough, ขนมปัง Focaccia แซลม่อนรมควัน และซองที่เขาใช้เก็บอาหารประเภทซุปและแกงไว้ บนซองเขียนไว้มี Chicken Tikka Masala และ Butter Chicken วางไว้บนเค้าท์เตอร์ห้องครัว ละลานตาให้อีกฝ่ายเลือก "เลือกเลยครับผม อยากได้อันไหน จะเอาไปให้หมดเลยก็ได้นะ ถ้าถือไปไหว ฮิๆ ✨”

@CallanA_SVCS "ปิ๊บ✨️" เมล่าพยักหน้าตอบว่าอ่านออกก่อนจะทำท่าเดินไปเอง ไม่ขึ้นมือเพราะเดียวจะรบกวนอีกฝ่ายไปมากกว่านี้

@SVCS_Feu “ผมเขินแย่เลยนา มีคนเรียกผมด๊อกเตอร์เนี่ย ฮ่ะๆ” คาลแลนหัวเราะเขินๆ เกาผมตัวเองแก้เขินเลย “ผมกินไปบางส่วนแล้วล่ะครับ นี่คือแก๊งค์ที่เหลือที่ผม..กินไม่ไหว ผมเริ่มเบื่อแล้วผมจะเริ่มทำใหม่ละเนี่ย” เขาเท้าเอวเล็กน้อยขณะพยายามอธิบาย

@CallanA_SVCS "ฉันนึกว่าเธอจะทำไว้เป็นหม้อใหญ่ๆซะอีก แน่ใจนะว่าถ้าฉันเอาไปหมดเธอจะมีเอาไว้กินเอง หรือเอาไว้แบ่งคนอื่นบ้างน่ะ" เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนา เพราะปริมาณที่ฟิวเอาไป ก็คงได้สักมื้อหนึ่งของเขาล่ะมั้ง พอดีกินเปลือง

คาลแลนมองตามนิ้วของวิลเลียมไป มองกลับไปที่ทะเลอีกครั้ง เขารู้สึกว่า.. ทุกครั้งที่ตนมองไปตรงทะเลอันกว้างใหญ่ตรงนั้น เวลาก็ดูเดินช้ากว่าปกติที่เขาคุ้นเคย.. “ค-แค่นั้นหรอครับ..?” คาลแลนถามเบาด้วยน้ำเสียงสับสนเล็กน้อย แค่นั้นก็ได้หรอ? เขาไม่จำเป็นต้องทำอะไรมากกว่านี้ใช่มั้ย? “ผมก็.. มีเทปกับหูฟังอยู่.. แต่ชอบฟังเวลาทำงานมากกว่าน่ะครับ” เขาหัวเราะเบาๆ เขาชะโงกหน้าไปมองหนังสือที่วิลเลียมเอาให้ดู ตาเขาก็เปล่งประกายขึ้นมา “ดู.. โรแมนติกจังเลยนะครับ ✨” “ชีวิตที่เรียบง่าย..” เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าและต้นไม้ที่เป็นเงาให้พวกเขากันแดดไว้ “..ที่นี่คงจะมีให้ผมได้ ชีวิตแบบไม่ต้องคิดอะไรมาก..” แต่ดวงตาเขาก็หมองลง “แต่.. ผมยังมีหลายอย่างต้องทำ อนาคตที่ต้องคว้า..” “วันนี้ผมจะลองปล่อยเรื่องพวกนั้นดูนะครับ” “ผมอยากจะพัก.. พักแบบที่คุณวิลเลียมบอก” เขาหันมายิ้มให้กว้างเลย ดูพอใจกับคำแนะนำของอีกฝ่าย

ไม่ได้จะบอกว่าการที่คุณชอบทำอาหาร หรือใช้เวลาไปกับมันคือไม่ดีอะไรหรอกนะ กลับกัน มันดีมาก ก็แค่ว่า ณ เวลานี้ ที่เต็มไปด้วยหาดทรายและทะเลอยู่ตรงหน้า หากจะปล่อยใจไปบ้าง ก็คงไม่ใช่เรื่องผิดอะไร ขี้เกียจบ้าง ก็ไม่ผิดอะไรเหมือนกัน พออีกฝ่ายหันกลับมา วิลเลียมเลยยกนิ้วขึ้นทำเสียงจุ๊ๆ เบาๆ แล้วดันปลายนิ้วให้หน้าคุณหันกลับไปทางทะเลอีกครั้ง “สวยดี” “มันก็แค่นั้นแหละ การพักของผม” เขาหลับตารับลมครู่หนึ่ง ปล่อยให้แดดที่ไม่แรงเกินไปอบอุ่นผิวพอดี “จะดียิ่งกว่าถ้ามีหนังสือคู่ใจสักเล่ม…” “หรือไม่ก็เพลย์ลิสต์เพลงดีๆ สักอัน” วิลเลียมเลื่อนหนังสือที่วางไว้บนตัก เปิดไปยังหน้าหนึ่งแล้วยื่นไปให้คาลแลนดู รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏบนใบหน้า “บทนี้น่ะ ผมชอบที่สุดเลย” เป็นความลับนะครับ ไม่เคยบอกใครเลยนะ

(เราใจระเบิด เห็นคนรักกันแล้วมีความสุข)

(เดี๋ยวกลับมาตามต่อให้ครบนะคะ ช่วงนี้ติดงานมาก TT)

#LuauSVCS3 | @SVCS_commu (17.34) คาลแลนยืนมองอยู่นานมาก.. หลังจากที่หย่อนของตัวเองลงไป ยืน และเดินไปมา จับเวลาแล้วนั่งคำนวณว่าของแต่ละอย่าง (บางอันก็ไม่น่าใส่) น่าจะพอสุกตอนไหน นี่มันอะไรกันเนี่ย.. โครตจะไม่ถูกสุขลักษณะเลย.. สุดท้ายก็รอนานกว่าหลายคนที่เริ่มชิมกันแล้ว เขาค่อยๆเดินขึ้นมาด้วยท่าทางกล้าๆกลัวๆ พยายามไม่มองของในหม้อ ค่อยๆจับช้อนช้าๆ แล้วจิบไปเต็มช้อน