Sabitlenmiş Tweet
#EMA_SS2
“หากโลกนี้สูญสิ้นสิ่งดีงาม…ขอตัวข้ายังงดงามอยู่”
✩｡:*•.───── ❁ ❁ ─────.•*:｡✩
𝐵𝑒𝑎𝑡𝑖𝑧 𝐴𝑠ℎ𝑤𝑜𝑜𝑑 -𝑃𝑟𝑜𝑓𝑒𝑠𝑠𝑒𝑟 -𝐸𝑀𝐴 𝐶𝑜𝑚𝑚𝑢𝑛𝑖𝑡𝑦
𝐴𝑔𝑒-𝟸𝟻𝟶 𝑦𝑒𝑎𝑟𝑠 𝑜𝑙𝑑 𝑹𝒂𝒄𝒆: 𝑬𝒍𝒇
-ประจำเวทย์ประสานอาวุธ
Docs-in Bio
Prof.Beatiz | Head of Florus
527 posts
Prof.Beatiz | Head of Florus
@EMA_Beatiz
Prof.Beatiz Ashwood-ศ.เบียทิซ แอชวูด | อาจารย์ประจำสาขาวิชาเวทย์ประสานอาวุธ | Elf-เอลฟ์ | 250 Y | #EMA_Commu | EMA SS2
อาจารย์ประจำบ้านฟลอรัส Katılım Ocak 2024
218 Takip Edilen215 Takipçiler
RT @EMA_event1: [ประกาศการจบ #EMA_Commu SS2 อย่างเป็นทางการ]
วันที่ 30 พฤศจิกายน 837 (2567)
ในตอนนี้คอมมูนิตี้ EMA SS2 ได้เดินทางมาถึงตอน…
ไทย
@EMA_ChionZ เธอยิ้มจนตาปิด
นิ้วมือชี้จรดลงที่หน้าผากของอีกฝ่ายเบาๆ
“ถ้าเขาผิดสัญญา ฉันจะงัดคอเขาเอง”
ไทย
@EMA_ChionZ “เขากลับมาได้อยู่แล้ว”—สุดท้ายก็พูดออกไป
อย่าหลงลืมไปสิ…เธอพูดเองนะ
ว่าสิ่งใดๆล้วนดำรงอยู่ด้วยความหวัง…ความฝัน
“หากนี่คือเกมกระดาน…คงเป็นหน้ากระดานที่กำหนดเอาไว้ให้เป็นแบบใด”
“ถึงแบบนั้น”
“…”
“พวกเราก็ยังสู้จนสุดหัวใจ”
เธอละออก
“และเธอมอบกุญแจแห่งชัยชนะให้เขาต่างหาก”
+
ไทย
[ After #EMA04 | Chión's Side ]
@สถานพยาบาลแห่งชาติ ทวีปบลันธาเรีย
เส้นผมสีอ่อนปลิวไสวตามแรงขยับตัว ผ่านมาสักพักแล้วหลังจากที่เจ้าหล่อนได้สติ ทว่าใบหน้ากลับเรียบนิ่งมากเสียกว่าปกติ ริมฝีปากเม้มเข้าหากันอย่างเผลอตัว
+
GIF
ไทย
Prof.Beatiz | Head of Florus retweetledi
@Ema_seastar2 @Zephys_EMA @Qadir_EMA ขอบคุณ...
เธอได้แต่เอ่ยคำนั้นในใจ หากขาดใครคนใดคนนึงในนี้ไปเธออาจจะไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้แล้วเสียด้วยซ้ำ
แต่ความคิดก็จบลงเพียงเท่านั้น ดวงตาสีอาทิตย์ตกมองไปที่เป้าหมายตรงหน้าด้วยความตั้งมั่น
ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง พวกเราทุกคนทำเต็มที่แล้ว
ไทย
Prof.Beatiz | Head of Florus retweetledi
คาเดียร์
สหายร่วมเป็นร่วมตาย ผู้ที่ผ่านสนามรบกับเธอมาจนถึงครั้งนี้ซึ่งเป็นคราที่สาม
ฟีออส @PheosEMA
แวมไพร์หนุ่มในคราบมนุษย์หมาป่าผู้เห็นแก่ตัวแต่กลับแสนสำคัญ
ชีร่า
รูมเมทสาวที่เป็นราวกับครอบครัว
เซฟิส
ผู้มีพระคุณที่ไม่คาดคิดว่าจักได้พานพบอีกครา
ไทย
@EMA_ChionZ กลีบดอกไม้สีหวานปลิวไหวเข้ามาโดยไร้สายลม
โรยลงที่มือที่เต็มไปด้วยอารมณ์นั้น
“…”
ประตูคงไม่เคยเป็นทางเข้าสำหรับเบียทิซ
เธอปรากฏตัวที่ริมหน้าต่าง
“กำลังคิดอะไรอยู่กันล่ะ”—น้ำเสียงอ่อนโยนแต่ไม่อ่อนหวาน
รู้ดีว่าสถานการณ์ในตอนนี้ย่ำแย่นัก
ไทย
เอลฟ์สาวครุ่นคิดอย่างจริงจัง และแสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจน นี่คงเป็นสาเหตุของความลังเลในใจของเธอกระมัง
(เปิดให้ + โรลที่ส่งผลต่อ character dev ค่า🥺)
ไทย
เดินหันหลังออกไปจากฝูงชน คนละทิศกับที่แวมไพร์ถูกพันธนาการไว้
“เล่นใหญ่เกินไปหรือเปล่า”
“แค่เพื่อจะกำจัด”
Prof.Beatiz | Head of Florus@EMA_Beatiz
ไทย
EMA_Event (Loading for SS3…)@EMA_event1
#EMA04 End? แพะรับบาป ท้องนภาสาดสีแดงราวกับเผยธาตุแท้ของสงครามในครั้งนี้ ความรู้สึกเสียวสันหลังปรากฏขึ้น ในตอนที่ร่างกายของตนทรุดจนต้องใช้ดาบค้ำยันเอาไว้ " ... " ! ทันทีที่สภาเวทมนตร์ปรากฏตัวพร้อมผู้แปลกหน้า ร่างของคาร์ลอสก็ถูกสูบพลังออกไปจนหมด พร้อมโซ่ที่ลากตรึงร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสเอาไว้ “ อั่กก! ” โซ่นั้นทำหน้าที่ไม่ต่างจากกำไลระงับเวทมนตร์ มันระงับเวทมนตร์ทุกอย่างในกายของคาร์ลอส อุปกรณ์เวทมนตร์ต่างๆ ที่เขากระจายสู่นักเรียนนั้นเสื่อมสภาพลง เพราะคาร์ลอสไม่อาจใช้พลังเวทได้อีกต่อไปแล้ว " เคีย... " ร่างกายถูกยึดยากขยับ แม้แต่พูดยังทำไม่ได้ แววตาเต็มไปด้วยความโกรธที่ตัวการปรากฎมาในตอนสุดท้าย เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อขยับให้หลุดออกจากโซ่ที่รัดแน่น แต่เมื่อยิ่งดิ้นรนเท่าไหร่ก็ยิ่งรัดเหมือนใยแมงมุมที่จับเหยื่อ ใบหน้าของเอลฟ์หัวหน้าหน่วยผู้ตรวจการเปลี่ยนไป ในยามนี้เขาไม่เหมือนเดิม แต่รอยยิ้มยังคงเหมือนเดิม "นึกว่าจะไม่ได้เจอคุณซะแล้วคาร์ลอส ดีใจจังเลยนะครับ" เคียรอนวาดรอยยิ้มทักทายให้กับสภาพแวมไพร์ที่บาดแผลไม่สู้ดีนัก " เก่งนะครับที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่สภาพแบบนี้คงไม่ขัดขืนอะไรแล้ว " รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้านั้นสมกับผู้ชนะในเกมกระดาน " ผมจะไม่พูดพล่ำทำเพลงอะไรเยอะมากมาย จงรู้เอาไว้ " ใบหน้าผู้ผยองในชัยชนะหันไปหาเหล่านักเรียนและประชาชนไลเซลันด์ " ทางสภาเวทมนตร์ขอจับกุม คาร์ลอส เบลค เฟเรซเต้ ในข้อหาผู้เสกคำสาปหายนะและเวทมนตร์โบราณ จนทำให้เกิดผลกระทบวงกว้างต่อไลเซลันด์ จนกว่าจะสอบสวนจนสิ้น บุคคลผู้นี้จะอยู่ในฐานะผู้ต้องโทษประหาร " รอยยิ้มสะใจปรากฏบนหน้าของผู้นำที่แท้จริงอย่างชัดเจน หลักฐานความผิดหลายประการถูกกระจายไปทั่วโลกตั้งแต่เมื่อวาน บุคคลที่ใช้เวทมนตร์โบราณสร้างคำสาประดับโลกขึ้นมา คนที่ทำให้ทุกคนในสนามรบโดนลูกหลงจนเสียชีวิตเพราะเวทโบราณ คดีของคาร์ลอสเรียงกันยาวเยียดเสียจนอ่านทีเดียวไม่หมด " ไม่... " ดวงตาเบิกโพลงกว้างในยามที่รู้สิ่งที่ตัวเองจะได้รับ กระจกอันเป็นภาพความทรงจำหลากหลายค่อยๆ แตกเป็นเสี่ยงๆจมดิ่งสู่ห้วงลึกของจิตใจ ร่างกายเย็นชาวาบไปทั่วผิวกาย มือกำหมัดแน่นเหมือนจะพยายามคว้าไปที่เคียรอนแต่มันก็ไม่เป็นผล ' ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้ ' ' มันจบแล้วงั้นหรือ.... ' ดวงตาสีแดงทั้งสองข้างมองไปยังเคียรอน " พวกแกชนะแล้ว... " "หึ ขอบคุณที่ชมครับ" แวมไพร์ไม่แม้แต่จะพูดคำใดออกมาหลังจากนั้น เขาเลือกที่จะเงียบและยอมจำนนต่อชะตา ดวงตาไร้ชีวาหันไปมองตามเสียงเรียก ของเหล่าผู้ที่เอ่ยชื่อของตนออกมา แต่...มันก็มีเพียงรอยยิ้มบางที่ตอบรับ ราวกับว่านี่คือบทเรียนสุดท้าย ที่เขาอยากจะสอนและฝากมันเอาไว้ กับผู้รอดชีวิตทุกคน ' จงก้าวต่อไป ' ' และเข้มแข็งด้วยตัวเองให้ได้ ' ในทันใดร่างของคาร์ลอสก็ถูกสภาเวทมนตร์พาไป และหายไปพร้อมกับความมืดของรัตติกาล . . ทิ้งเอาไว้เพียงภาพสุดท้าย . . โดยที่ไม่อาจรับรู้ได้เลยว่าเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป
QME
ก่อนเอลฟ์จะดึงพลังมากมายจากผลึกเวทใหญ่ที่คฑา
เรียกศัสตราวุธ มากมาย เป็นคำบอกว่าจากนี้
ต้องหาสะสมคอลแลคชั่นใหม่แล้วสินะ……
ซักร้อยสองร้อยปี คงได้เท่าจำนวนเดิมที่เสียในคราวนี้
(มีเวลาวาดคัตซีนคนอื่นแต่คัตซีนตัวเองไม่มี .ใช้ Gif🥹)
GIF
ไทย
ทำทีว่าเยือกเย็น กลับอ่อนไหวเพียงสายลมพัดหวิว
“…ฝันดีนะ…”
“ที่รัก”
เสียงอ่อนโยนกล่าวขึ้นใกล้ใบหูของแวมไพร์
กลิ่นคุ้นเคยชวนให้วางใจ
ปล่อยกายจนเกือบถึงผืนดิน
ก็มีแรงบางอย่างยกให้ร่างขึ้นลอยสวนทางกับการร่วงหล่น
ร่างของแวมไพร์อยู่ในอ้อมแขนวางลงให้ปลอดภัย
ใต้ชายคาที่อบอุ่น
ไทย
เสียงอึกทึกครึกโครมดังลั่นสนั่นปฐพี
คล้ายกับว่าผืนธรณีส่งเสียงกัมปนาท
ทั้งๆที่โลกนี้ใจร้ายกับนายมาก
ทั้งๆที่โชคชะตาช่วงชิงย่ำยีซ้ำเติม
ใครบางคนกลับยังทำในสิ่งที่แสนไร้ความหมาย…
เพราะใครบางคนได้สร้างพื้นที่ในหัวใจของเขา
…เพื่อนร่วมงาน…เด็กๆ และใครที่เอ่ยเรียกเขาว่าพ่อ…
Prof.Karlos | Head of Neilios@EMA_Karlos
[EMA04] Day 6 | Final Round พลังทุกอย่างถูกอัดเข้าไปในการโจมตีครั้งเดียว ทั้งพลังโบราณและคำสาปพุ่งเข้าโจมตีอย่างรุนแรง พร้อมคำสาปที่กลืนกิน ธาตุทุกธาตุหล่อหลอมแล้วโจมตีซ้ำๆ จนผืนฟ้าสะเทือน อาภรณ์เวทมนตร์ค่อยๆ สลายไปทีละนิดจากความรุนแรง และความร้อนของพลัง เลือดไหลออกจากดวงตาและริมฝีปาก พลังทุกหยาดหยดเขาเค้นออกมาจนไม่เหลือแม้แต่เสี้ยว ตู้มมม !!!!!! แสงสว่างวาบและทุกอย่างนิ่งไป เพล้ง! ผลึกเวทจำนวนหนึ่งแตกออก แต่อีกจำนวนหนึ่งลอยหาอาจารย์เอลฟ์ ที่เขาตั้งใจเอาไว้ว่ามันจะต้องเป็นประโยชน์ . . ฟากนภาห่างไกล ดวงตาพร่าและค่อยๆร่วงหล่นจากที่สูง ดิ่งลงสู่ผืนดินด้วยร่างกายที่อ่อนแรง...ลมหายใจที่อ่อนลง . . ฝากที่เหลือด้วยนะ...ฉันเชื่อในตัวพวกเขา
ไทย
(แม่ 😭😭😭😭😭 คิดถึงชะม้าดเลย อย่าฝืนตัวเองนะครับแม่ ฟลอรัสยังไม่อยากกำพร้า 🥲🥲🥲🥲)
Prof.Beatiz | Head of Florus@EMA_Beatiz
“พอแล้วๆ” เสียงของเอลฟ์สาวดังขึ้น ไม่รู้ว่ามันจะส่งถึงคนที่ใกล้หมดสติอยู่รอมร่อเท่าไหร่กัน “หมอนั่นทำให้คุณลำบากแย่เลยนะ” เธอยื่นมือมาจับประคองอีกฝ่าย เพียงมือข้างเดียวกลับมั่นคงขึ้นมาก “พักเถอะค่ะ…” กลัวว่าอีกฝ่ายจะดื้อดึง… กลิ่นดอกไม้จางๆก็ลอยแตะจมูกแล้วทำให้เฟลิกซ์หลับ
ไทย
ตกลง สู่ภวังค์แห่งฝัน
หากตื่นขึ้นคงพบว่าเพดาห้องนั้นคือห้องพักบุคลากร
ร่ายกายฟื้นฟู พลังกายฟื้นคืน
ไทย
“พอแล้วๆ”
เสียงของเอลฟ์สาวดังขึ้น
ไม่รู้ว่ามันจะส่งถึงคนที่ใกล้หมดสติอยู่รอมร่อเท่าไหร่กัน
“หมอนั่นทำให้คุณลำบากแย่เลยนะ”
เธอยื่นมือมาจับประคองอีกฝ่าย
เพียงมือข้างเดียวกลับมั่นคงขึ้นมาก
“พักเถอะค่ะ…”
กลัวว่าอีกฝ่ายจะดื้อดึง…
กลิ่นดอกไม้จางๆก็ลอยแตะจมูกแล้วทำให้เฟลิกซ์หลับ
ไทย
.
.
!!
มองเห็นแล้ว ภาพที่ไม่ชัดเจนนั้นแม้เพียงชั่วขณะ
[ ทุกอย่างมีสิ่งที่ต้องแลกเปลี่ยนเพื่อให้ได้มา ]
[ถ้าหากเลือกผิด…ก็ไม่เหลืออะไร]
[แม้กระทั่งตัวเอง]
[แค่นั้น…ง่ายมากเลย]
[จริงมั้ย]
ก่อนที่แรงมหาศาลนั้นจะผลักร่างของเอลฟ์สาวให้จมลงในความมืดอีกครั้ง…หลับใหลในค่ำคืน
ไทย
[…]
[เรื่องนั้นก็ขึ้นอยู่กับเธอ]
[เท่านั้นเอง]
ภาพสีขาวของหงส์เดินเข้ามา
เอลฟ์สาวไม่ได้มีท่าทีหวาดระแวงและปล่อยให้เธอเดินเข้ามาหา
.
.
ไทย
18 Nov —> 19 Nov…
หลังจากใช้เวทมนตร์จนหยาดน้ำตาเปลี่ยนสีหมดสติไป
มืด…
ภาพสุดท้ายที่จำได้ก็เลือนลางเกินกว่าจะนึกออกในตอนนี้
ไม่ได้กลิ่น ไม่ได้ยิน ไม่ได้รับรู้สิ่งอื่นใดอีกแล้ว
แต่ความเงียบนี้ ดังกังวาลเหลือเกิน
ไทย