𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis )

[EMA04] โอกาสสุดท้าย... . . สติฟื้นคืนในห้องที่เย็นเยือก บนเตียงสีขาวเต็มไปด้วยสายระโยงระยางมากมาย เครื่องมือและอุปกรณ์หลายประเภทขนาบข้างซ้ายขวา บ่งบอกชีพจรที่กลับมาเต้นปกติ ดวงตาพร่ามัวปรับสายตาตน ก่อนมองสำรวจร่างกายตัวเอง บาดแผลใหญ่และรูกระสุนสมาน ทิ้งไว้เพียงรอยของบาดแผลแห่งความทรงจำนั้น . . รอบข้างไร้ผู้คนได้ไม่นาน เขาก็พบกับบีสต์แมวเดินเข้ามาพร้อมยาให้ดื่ม แววตาของอีกฝ่ายบ่งบอกถึงเจตนา และการพูดคุยบางอย่างด้วยท่าทีเรียบสงบ " ขอโทษที่ฉันไปช่วยเธอไม่ทัน... " คำสัญญาที่เขาเคยให้เอาไว้ ตามมาด้วยปฎิกิริยาของบีสต์ผู้นั้น จากนั้นอีกฝ่ายก็เดินออกไป . . แววตาเฉยชามองเงาสะท้อนตัวเองผ่านจอมอนิเตอร์ดับ เขาเห็นปอยผมสีขาวที่ปรากฎขึ้นมาที่ข้างขวา สิ่งที่เขาหวนคืนย้อนกลับมาตามความทรงจำ ' อาซาเอล... ' แม้พวกเขาจะได้พูดคุยกันทางจิต แต่สุดท้าย มันก็คือตัวเขาเอง ที่ไม่สามารถเลือกอะไรได้เลยตั้งแต่อดีตจนตอนนี้ . . สายตาย้ายมองรอยสลักแทนที่ตราวัฎนภา สัญญาเลือดสีแดงม่วง ต่างจากสีดำของคนอื่น สิ่งที่ยืนยันว่าเรื่องราวที่ผ่านมาเป็นเช่นไร สิ่งที่เขาเลือกถูกต้องแล้วหรือเปล่า... พวกเขาจะปลอดภัยจริงหรือเปล่า ทุกอย่างเขาคงต้องเห็นด้วยตาตัวเอง แต่ตอนนี้ ฝ่ามือนั้นบีบกำแน่น ดวงตาสองสีหรี่ลงพร้อมกัดฟัน ความรู้สึกจากภายในโหมราวกับอดกลั้นมานาน อดทนสิ... . . หยาดใสไหลรินออกมาจากดวงตาที่สั่นไหว มันเป็นความรู้สึกที่รวมกันจนปั่นป่วน ทุกคนเหมือนโดนหว่านแหให้กลายเป็นเหยื่อ ทางใดจะปกป้องพวกเขาได้ ทางใด เขาจะยังกล้ากลับไปเจอทุกคนได้อีกหรือ ความหวังของพวกเขาอาจพังทลายลง ความคิดมากมายถาโถมตน ตัวก้มลงด้วยความเจ็บปวดลึกเข้าไปสุดขั้วหัวใจ... . . วงเวทสีดำแดงกางออก พร้อมหยาดเลือดแห่งความโกรธแค้น...หาได้ใช่ศัตรูแต่อย่างใด แต่สิ่งนั้นคือตัวเขาเอง ตราบาปถูกร่ายสาปซ้ำลงบนกายที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้า และบาปที่ตีตรามาตั้งแต่อดีต มันเป็นสิ่งที่เขาต้องชดใช้ด้วยตัวเองทั้งหมด ' สาบานแห่งข้า เมื่อใดได้รับรู้ถึงความสุขมากล้น วันนั้นมันจะทดแทนคำสาป ' ' แต่ในตอนนี้ตัวข้าขอสลักตราบาปทดแทนบนกาย บาปของเจ้าคือบาปของข้า ' ' จากนี้ไป... ' ทันใดเมื่อคำสาปถูกร่ายจนเต็มวง ดวงตาและสีผมก็แปรเปลี่ยนเป็นสีดำ เป็นตราบาปที่สลักลงสู่ร่างกายนี้ด้วยความตั้งใจ หากเมื่อใด เขาได้รับความรักจนท่วมท้น วันนั้นจะกลับสู่ร่างดั้งเดิมของตนด้วยตัวเอง