꧁✴ 𝒁𝒆𝒕𝒂 𝑷𝒓𝒊𝒎𝒆 ✴꧂

เขานิ่งเงียบเพียงชั่วครู่ ก่อนจะหลุบออพทิกส์ลงมองไปทางฝ่ามือที่แตะลงบนไหล่ " แค่นี้..ไม่เท่ากับตอนนั้นหรอก " " ตอนที่ไออดีตหุ่นเหมืองตัวสีเงินนั่น- " เขาขบกรามแน่น " ไม่มีอะไร ข้าไม่เจ็บแค่นั้นแหละ "

เขาไม่ปฏิเสธการซ่อมบำรุงจากเหล่าแพทย์เพียงบึ้งหน้าปลายตามองเหล่าเมคที่ต่ำกว่าก่อนจะกล่าวบ่นบุคคลที่ทำให้เขาต้องมาที่นี่ " เมกกะทรอนัสไอหุ่นบ้าพลังเอ๊ย รู้มั้ยว่าสีข้ามันขัดยากขนาดไหน " เขาเหลือบมองไปทางไพร์มที่ยืนจ้องมองมาทางตนเอง " ข้าควรจะกล่าวขอบคุณสินะ? " เขาเลิกโครงคิ้ว

" เหอะ " " ดูท่าท่านจะชอบแบกหามนักสินะ…ย่อมได้~ แต่ระวังจะเมื่อยหลังเอาล่ะ 'พ่อเฒ่า' " เขาเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มยียวน แต่ก็ยังไม่วายยกสองแขนขึ้นมากอดกันแน่นด้วยความขัดใจ

" ฮึ! " เขายกยิ้มราวกับผู้ชนะเมื่อเห็นว่าไพร์มร่างสูงใหญ่ที่ทั้งเหยียบทั้งคว้าปีกของเขาต้องปลีกตัวออกไป " สมควร " เขากล่าวเพียงสั้นๆก่อนจะหันกลับมาสบมองกับเซต้าที่กำลังอุ้มร่างของตนไว้ในอ้อมอก และเริ่มพยายามดีดตัวออก

❛ถ้าไม่ แล้วจะทำไม❜ เขาหิ้วตัวอีกฝ่ายไปทั้งอย่างนั้น ก่อนจะเริ่มก้าวเดินไปตามทางเดิน

" ... " " ใจดีซะเหลือเกินนะ " " ท่านจะไม่โกรธข้าหน่อยรึไง กับสิ่งที่ข้าเคยทำลงไป " เขาหลุบออพทิกส์ลงต่ำไปกับพื้นความสับสนและอารมณ์มากมายฉายวาบออกมาจากแววตาคู่นั้นอย่างชัดเจน สัมผัสทะนุดถนอมจากฝ่ามือหนานั้นทำให้เขาถึงกับเอนใบหน้านาบไปกับมืออย่างเผลอตัว

" ข้าต่างหากที่ต้องพูดแบบนั้น " " ทำไม? คิดถึงข้ารึไง? "

" เรียกหาข้าอยู่เหรอ~ "

★ [ OOC ] ★ ให้ตายสิ เจ้านั่นตัวก็น่าจะอุ่นกว่าด้วยซ้ำ นี่เจ้ากำลังมองข้าเป็นตุ๊กตาหรือไงกัน เซต้า (⁠･ั⁠ω⁠･ั⁠)

★ [ OOC ] ★ ทำไมเจ้าไม่ไปเอาเมกะทรอนัสมานอนแทนเล่า !!