Sabitlenmiş Tweet
نمیدونم چرا، ولی هرچی به نوروز نزدیکتر میشیم حس میکنم امسال یه جور دیگهست.
از رقص سوگ مادران دادخواه بر مزار فرزندانشون تا چیزی که شاید بشه اسمش رو رنسانس هویت ایرانی گذاشت؛ چرا نوروز امسال برای ما فقط بوی بهار نمیده؟ 🌸
کمکم بوی عید میاد. ولی برای خیلی از ما نوروز امسال فقط بوی بهار نمیده. داریم به استقبال سال نو میریم در حالی که هنوز داغدار 🖤 هزاران عزیزی هستیم که در دیماه از ما گرفتن. با این حال، چیزی که تو این ماهها در شهرهای مختلف دیدیم یه چیز مهم رو نشون داد: سوگ همیشه فقط سکوت و گریه نیست.
در مراسم چهلمها صحنههایی شکل گرفت که برای خیلیها عجیب و در عین حال تکاندهنده بود؛ مادرهایی که بر مزار بچههاشون رقص سوگ میکردند، شاهنامه میخوندند، کل میکشیدند و یاد سیاوش رو زنده میکردند. اینها فقط مراسم عزاداری نبود. بیشتر شبیه یه جور ایستادن روی هویت ایرانی بود؛ انگار جامعه داشت چیزی رو که سالها ازش گرفته شده بود دوباره پس میگرفت. برای همین نوروز امسال برای خیلیها فقط یه جشن تقویمی نیست، بیشتر شبیه یه نوروز هویتی شده.
اما داستان فقط داخل ایران نمیمونه. نوروز در واقع بخشی از یه حوزه فرهنگی بزرگتره؛ فضایی تمدنی که حدود ۳۰۰ میلیون نفر رو در بر میگیره، از ایران و قفقاز گرفته تا قلب آسیای مرکزی. کشورهایی مثل آذربایجان 🇦🇿، افغانستان 🇦🇫، قزاقستان 🇰🇿، ازبکستان 🇺🇿، تاجیکستان 🇹🇯، قرقیزستان 🇰🇬 و ترکمنستان 🇹🇲 همگی به شکلی در این سنت فرهنگی مشترک حضور دارن. این شبکه فرهنگی خیلی قدیمیتر از مرزهای سیاسی امروزه و ردّش رو هنوز میشه در زبانها، آیینها و اسطورههای مشترک دید.
جالب اینجاست که همین منطقه امروز وسط یکی از مهمترین رقابتهای ژئوپلیتیک دنیاست. بیشتر کشورهای آسیای مرکزی به آبهای آزاد دسترسی مستقیم ندارن و برای وصل شدن به اقتصاد جهانی به مسیرهای ترانزیتی بیرونی وابستهاند. چین با پروژه بزرگ کمربند و جاده سعی کرده نفوذ اقتصادی خودش رو در این مسیرها گسترش بده و روسیه هم هنوز آسیای مرکزی رو حیاط خلوت سنتی خودش میدونه.
اینجاست که موقعیت ایران جالب میشه. ایران از نظر جغرافیایی یکی از مهمترین پلهای اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاده؛ جایی بین قفقاز، آسیای مرکزی، خلیج فارس و اروپا. وقتی این موقعیت جغرافیایی با قدرت نرم فرهنگ ترکیب بشه، داستان حتی جالبتر میشه.
ایران آزاد با هویت ملی و تاریخی، میتونه بهطور طبیعی تبدیل بشه به یه جور چتر فرهنگی حوزه نوروز. چیزی که نه با زور ساخته میشه و نه با پول خریدنیه؛ اسطورههای مشترک، نوروز، زبانهای نزدیک و تاریخی که قرنها این منطقه رو به هم وصل کرده.
برای همین یک ایران دموکراتیک فقط برای خودش مهم نیست. برای خیلی از بازیگرای جهانی، از جمله آمریکا 🇺🇸 و اسرائیل 🇮🇱، چنین ایرانی میتونه تبدیل بشه به یه لنگر ثبات در قلب اوراسیا؛ پلی میان قفقاز، آسیای مرکزی و خاورمیانه.
برای همین شاید نوروز پیش رو فقط جشن بهار نباشه.
شایداعلام موجودیت رنسانس ایرانی باشه.
🌱 🕊️ 🇮🇷
فارسی
