𝐶𝑟𝑎𝑛𝑘𝑐𝑎𝑠𝑒.

❝ ชอบสิ ❞ เขาพยักหน้าเป็นการตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะเดินตามอีกฝ่ายไปอย่างดีขณะที่กุมมือแน่น

เขามองดูอีกฝ่ายแล้วติดอยู่ครู่หนึ่ง เขาวางนิ้วไว้ที่คางก่อนจะหันกลับไปมองกล่องอะไหล่ตน ❝ ฉันจะต่อส่วนนั้นให้ใหม่ แบบนั้นน่าจะง่ายกว่า ❞

เขาฟังก็อดที่จะถอนหายใจแล้วหัวเราะเบาๆ ถ้าอีกฝ่ายว่าแบบนั้น ❝ โอเค แต่เจ้าต้องคำนึงถึงความปลอดภัยให้มากโดยเฉพาะการรับแรงกระแทก — ❞ เขาเท้าเอวมองดุพร้อมกับร่ายความอันตรายของการไม่หมวกเกราะหุ้มและเลนส์ที่แตก และยกตัวอย่างเคสที่อันตรายที่สุด ❝แต่ถ้าเจ้ายืนกราน ก็แล้วแต่❞

เขายิ้มพรางหัวเราะเล็กน้อยให้อีกฝ่าย ❝ ไม่มีหรอก ❞ ตนลุกขึ้นตาม ขณะที่กุมมือไซเบอร์ทรอนเนี่ยนตรงหน้าไว้ ❝ แค่สงบฉันก็ได้หมดอยู่แล้วล่ะ ❞

เขายิ้มให้กับคำถามนั่น เงียบไปครู่หนึ่ง ❝ ฉันเข้าใจพวกเขานะ 、มีไดร์เวรทไม่กี่ตนหรอกที่ไม่จำเป็นต้องกลัว ❞ ตามองตามไซเบอร์ทรอนเนี่ยนสีน้ำเงิน ❝ ไปที่ไหนล่ะ ? ❞

เค้าทำหน้าเศร้าเล็กน้อยแต่พอได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนั้นก็ตาโตทันที “ ไป! แน่นอนว่าไป! ”

เขายกยิ้มเล็กมาด้วยความโล่งอก ❝ ดีใจที่นายชอบ ❞ ก่อนจะย่อตัวนั่งลงข้างอีกฝ่าย พลางใช้ฝ่ามือยันพื้นและเอนหลังเล็กน้อย ❝ หืม ? 、ไม่เป็นไร ฉันอยากให้นายอยู่แล้ว ❞

พอเห็นอีกฝ่ายยื่นมือเข้ามาครั้งนี้เค้าดันหน้าอีกฝ่ายไปพร้อมกับมือ “ เฮ้! นี่ก็บีบจังหน้าฉันเนี่ย! ” “ ก็เรียกอยู่6รอบนายกับฟัลคลัมก็เอาแต่ดูทีวี แถมเจ้าสปีนิสเตอร์ก็ขับยานช่วยคร็อก จะขอกริมๆให้เล่นด้วยก็กลัวว่าเค้าจะเล่นไม่เป็น ”

❝ ก็สนุกดี แต่นายคงไม่ชอบแน่ๆ ❞ 🤔

“ ...ฉันหาเพื่อนเล่นเกม” เค้าหันไปตอบด้วยรอยยิ้มเหมือนมันเป็นเรื่องปกติ