کاوه کیانی

پاینده ایران زنده باد آزادی جاوید شاه

جمهوری اسلامی اگر احساس کند حتی این تک‌درخت هم می‌تواند نماد امید و پایداری باشد، بی‌درنگ قطعش خواهد کرد.

The Middle East was greener and more lush before the Islamic conquest. The Sassanian Persians presided over a major peak of irrigation, canal building and rural settlement across Iran and Mesopotamia. These systems steadily declined over centuries after their fall.

یکی از موفق ترین کارهایی که آخوند کرده جا انداختن این موضوع بین بخش بزرگی از مردمه که خیلی قویه. با سیستمی طرف هستید که رهبر ۳۶ ساله خودش رو نمیتونه خاک کنه. ولی تعداد زیاد آدم (موافق و مخالف) میگن اینا بعد جنگ قوی تر شدن!

پهلوی هیچ‌وقت از ایران نرفت. مهرش روی ریل‌ها ماند، نامش روی پل‌ها و دانشگاه‌ها، و خاطره‌اش در ذهن جمعی مردمی که هنوز ایران را به یاد دارند نکبت پنجاه‌وهفت هنوز پیروز نشده؛ چون شاهزاده هنوز زنده است و کسانی که این توییت را بوکمارک کردند، روزی به حقیقت نوشته ام را خواهند دید

The first thing your regime did in 1979 is replace Zarathustras portrait with Khomeini taunting the very people who took care of this tree. You’re an interloping Shiite Tork just like Khamenei and just like most the IRGC. Not rooted in the land.

Yes, Iran, the great ancient civilization; not the Islamic Republic, which hijacked Iran 47 years ago and is destroying it.

Vaccine Anti vaccine research research

@alirezabehnam @BehroozHos1989 والا شعر شاملویی هم نداریم. یعنی در قیاس با نیمایی نداریم: بعضا به شعر سپید گفته میشه اما نه طوری که بشه کنار شعر نیمایی قرارش داد. مقدمه و مصاحبه شاملو هم فکر نمیکنم نقشی تو اعتبار نیما یا عظمت اخوان داشته باشه. و بله امیدوارم زودتر آزاد بشیم و رودررو بحث کنیم.

@KaviKiani @BehroozHos1989 تاریخ رو نمیشه تغییر داد، مقدمه شاملو به کتاب نیما وجود داره و مصاحبه‌های اخوان هم هست، ما شعر نیمایی داریم و شعر شاملویی، شعر مثلا سهرابی که نداریم. کار نیما شعر دوران گذار محسوب میشه و کار شاملو شعر مدرن. امیدوارم زودتر آزاد بشیم و بشه رو در رو بحث کنیم تا من دلایلم رو بگم.

به مناسبت بزرگداشت فردوسی: احمد شاملو پس از سخنرانی در دانشگاه برکلی که به فردوسی تاخت و داریوش را فئودال و ظالم معرفی کرد در گفت وگویی با ایرج گرگین و درپاسخ پرسش وی که چرا چنین مسائلی عنوان کردی، اینگونه پاسخ میدهد: مشکل بزرگمان را یعنی بناشدن یک ناسیونالیسمی بر اساس یک مشت اسطوره‌های های مشکوک، یک تاریخ جعلی، این را عنوان نکنم؟! چرا آنجا حق داشتم اینجا حق ندارم؟ برای این که آب به لونه‌ی یک عده ای ریخته می شودکه متاسفانه هویت خودشان را بر مبنای یک چیزهای مشکوک بناکرده اند! خب چرا نباید اصلاحاتی به عمل بیاید؟ فقط این را گفتم من. پ.ن: البته نام و میراث فردوسی بزرگ‌تر از آن است که حتی مدعیان کوچک‌قامتی چون شاملو بتوانند گزندی به آن وارد کنند!

@alirezabehnam @BehroozHos1989 خب شما تو دنیای توهمات و تخیلات سیر میکنی وگرنه اون «سه برابر» رو نمینوشتی. مردحسابی! کار نیما چه ربطی به شاملو داره اصن؟! اخوان با اون عظمتش کجا لنگ حمایت شاملو بود؟! اصن یه باره بیا بگو شعر فارسی رو شاملو ابداع کرد. کی به کیه. باز خوبه به سهراب رحم کردی نگفتی شاگرد شاملو بوده!

@KaviKiani @BehroozHos1989 نه، نیما هم به واسطه شاملو کارش مطرح شد و خونده شد، اخوان هم با حمایت شاملو جسارت پیدا کرد. مساله جسارت شکستن مرزهاست و پایمردی برای جاانداختنش. در مورد فردوسی هم همینه، قبل از اون خیلیا شاهنامه منظوم نوشتن که حالا چند بیتش هم باقی مونده، فردوسی بود که ایستاد و تمومش کرد.

@alirezabehnam @BehroozHos1989 اعتبار ورود به دنیای شعر مدرن بیش از هرکسی میرسه به اخوان ثالث که فردوسی رو میپرستید. حتی نیما یوشیج هم در حد اخوان به شعر مدرن خدمت نکرد، چه برسه به شاملو که واقعا شاعر درجه چندم حساب میشه. سهراب، فروغ، ابتهاج و… همگی به مراتب بیشتر از شاملو به شعر مدرن فارسی خدمت کردن.

@KaviKiani @BehroozHos1989 شاملو هم اگر نبود جسارت ورود به دنیای شعر مدرن رو نداشتیم. البته اگر تفکر مدرن براتون مهمه. در مورد تصحیح حافظش بله خب یک پیشنهاد رادیکال بود و نمیشه بهش اتکا کرد. آن تحلیل هم مال خودش نبود به یک نویسنده راست باستانگرا رفرنس داده بود

@Silmaethdante @bloody_gardener به خاطر بلاهت. بزرگوار یه تصحیحی از دیوان حافظ کرده که هیچ بیتی غیر از مطلع و شاه‌بیت غزل سرجاش نیست (اونا رو هم به خاطر قافیه و تخلص نمیتونسته جابجا کنه وگرنه میکرده). ضحاک رو هم «قهرمان پرولتاریا» میدونسته 🤣 خلاصه که همچین گاوی بوده، بعد یه مشت توده‌ای ازش بت ساختن.

@bloody_gardener کیرم تو نام و میراثش:) هومر بخاطر ایلیاد و اودیسه نامش مونده، دانته بخاطر کمدی الهی، فردوسی بخاطر شاهنامه و.... دقیقا پونصد سال دیگه شاملو رو یخاطر چی باید به یاد بیارن؟ :)))

قابل توجه شما @Silmaethdante

@alirezabehnam @BehroozHos1989 شاملو سه برابر فردوسی به فرهنگ ایرانی خدمت کرده؟! 🤣🤣🤣 شاهنامه اگه نبود ایران و زبان فارسی هم وجود نداشت که شاملو بخواد توش شعر بگه. بزرگوار اونقدر نادان و بیسواد بود که ضحاک رو «قهرمان پرولتاریا» میدونست و چنان «تصحیحی» از دیوان حافظ کرد که هیچ بیتی سرجاش نیست. خدمت؟! 🤣

@BehroozHos1989 نام و میراث شاملو هم بزرگتر از آن است که ناچیزی مثل تو درباره‌اش نظر بدهد. تو ناسیونالیستی؟ باش، برای چه به دیگران فحش می‌دهی؟ شاملو سه برابر فردوسی به فرهنگ ایرانی خدمت رسونده.

در تاریخ جهان، نویسندگانی هستند که در ساختن زبان ملی نقش بنیادین داشته‌اند. «دانته آلیگری» با کمدی الهی به تثبیت زبان ایتالیایی کمک کرد. «شکسپیر»، ظرفیت زبان انگلیسی را گسترش داد. «سر وانتس» با دن کیشوت در شکل‌گیری اسپانیایی مدرن، سهم بزرگی داشت. حتی «هومر» برای یونانیان نقشی اساطیری دارد. اما فردوسی با همه این نام‌ها یک تفاوت عظیم دارد؛ دانته در دل تمدنی نوشت که «پابرجا» بود. شکسپیر در کشوری «رو به اعتلا» می‌نوشت. سروانتس در دل یک «امپراتوری جهانی» قلم می‌زد. اما فردوسی در لحظه‌ای تاریخی نوشت که ایرانِ سیاسی «فروپاشیده» بود؛ زبانِ قدرت، «عربی» بود؛ نخبگان کهن «حذف» شده بودند؛ و خطر اصلی، نه فقط شکست نظامی، بلکه «فراموشی تاریخی» بود. او در چنین لحظه‌ای شاهنامه را نوشت؛ اثری که یکسره بیش از شعر، اسطوره، و تاریخ است؛ همواره معتقدم، شاهنامه یک پروژه عظیم «بازیابی حافظه ملی» است. فردوسی به ایرانیان یادآوری کرد که پیش از آنکه رعیتِ خلافت باشند، تاریخی مستقل، اسطوره‌های بزرگ، قهرمانان ملی، شکست‌ها و پیروزی‌های یگانه‌ی خود را داشته‌اند. اگر بخواهم با زبان تمثیلی‌تری بگویم، فردوسی چیزی شبیه به یک «cloud backup»/ «سرور پشتیبان» برای حافظه و هویت ایران ساخت؛ آرشیوی که اجازه نداد اطلاعات تاریخی یک ملت برای همیشه پاک شود.

رییس‌جمهور جمهوری دموکراتیک خلق چین در «۱۳ مین سال ریاست‌جمهوریش» اردوغان رئیس‌جمهور جمهوری ریاستی متمرکز ترکیه در «۱۲ مین سال ریاست‌جمهوریش» و الهام علی‌اوف رئیس‌جمهور جمهوری ریاستی متمرکز آذربایجان در «۲۳ مین سال ریاست‌جمهوریش» به رهبر جمهوری دموکراتیک خلق کره شمالی بابت «۱۵ مین سال ریاست‌جمهوریش» تبریک عرض کردند همون طور که میبینید در انواع جمهوری شما میتوانید هر ۴ سال از رئیس‌جمهورتون راضی نبودید عوضش کنید

امروز بزرگداشت فردوسی بزرگ است. «یادی کنیم از مجسمه ۳۳ متری فردوسی که قرار بود در دانشگاه فردوسی مشهد نصب بشه اما برخی خودمختار جلوی نصب اون رو گرفتند.» از @Hadis_shrf

In a parallel universe, Odyssey is a masterpiece because they cast Ellen Page as Helen of Troy.

اکثر این درختان که قطع شدند در حریم رودخانه بودن. فاجعه‌ست.

دیدن آب در بستر دریاچه ارومیه شاید غرورانگیز باشد، اما واقعیت با احساسات ما فرسنگ‌ها فاصله دارد. در حال حاضر حجم آب دریاچه حدود ۳.۵ میلیارد مترمکعب است؛ در حالی که برای رسیدن به «تراز اکولوژیک» یعنی حداقل شرایط برای تعادل اکوسیستم، ما به ۱۵ میلیارد مترمکعب آب و تراز ۱۲۷۴.۱ نیاز داریم. این یعنی ما حتی با «حداقل‌ها» هم ۱۱.۵ میلیارد مترمکعب فاصله داریم! بزرگترین اشتباه این است که بهبود نسبی و فصلیِ ناشی از بارش‌ها را به معنای «احیا» بدانیم. اگر وضعیت فعلی را مطلوب جلوه دهیم، در واقع ریشه اصلی بحران یعنی غارت سیستماتیک منابع آبی را نادیده گرفته‌ایم و همه چیز را به بارندگی گره زده‌ایم. واقعیت این است که وضعیت فعلی نه نشانه احیاست و نه حالِ خوب؛ دریاچه ارومیه همچنان در بحران است و نباید اجازه داد بارش‌های اتفاقی، چشم ما را بر سوءمدیریت ببندد.

A ray of light at the Met Gala. Google Co-founder Sergey Brim spotted with the Iranian lion and sun pin. 🇮🇷 Brilliant. Honorable. Thank you 🙏 And with that one pin 📍 the Met gala outshined all other major ceremonies this year since January— Golden Globes, Grammies, Oscars— where zero fucks were given about Iranian lives.

«از سال ۱۸۸۰ میلادی میان بریتانیا و ایران اختلافی بر سر مالکیت چهار جزیرۀ کوچک، یعنی تنب بزرگ، تنب کوچک، سیری و ابوموسی جریان داشت... مادام که شیوخ قاسمی به عنوان حکام لنگه عمل می‌کردند و مالیات به دولت ایران می‌پرداختند اختلافی بر سر این جزایر که کلاً ملک ایران تلقی می‌شدند وجود نداشت، تا آن زمان که اختلافات و کشت و کشتارهای درونی قاسمی سبب شد که یک حاکم ایرانی برای لنگه منصوب گردد. شیوخ قاسمی به آن سوی خلیج رفتند و مدعی شدند که آن جزایر بخشی از دارایی آنها بوده و اینک حاکمیت آنها به شیوخ قاسمی رأس‌الخیمه و شارجه انتقال یافته است. انگلستان نیز این دعوی شیوخ را مورد حمایت قرار داد. استدلال شیوخ آن بود که فرماندار لنگه نه به عنوان فرماندار، بلکه به عنوان شیخ قاسمی بر آن جزایر دست داشته است. به نظر ایرانی‌ها این استدلال ساختگی بود، زیرا ساکنان جزایر اگر هم شاید همگی عرب بودند، اما حاکمیت ایران را با پرداخت مالیات پذیرفته بودند و چیزی که یک روز مال ایران بود نمی‌توانست ناگهان مال عرب بشود. ایرانی‌ها در تعقیب نظر خود، جزیرۀ سیری را در سال ۱۸۸۸ گرفتند و اگرچه انگلستان اعتراض کرد اما حادثه‌ای اتفاق نیفتاد و ایرانی‌ها همچنان در آن جزایر ماندند. در یک نقشۀ وزارت جنگ انگلستان که در سال ۱۸۸۸ به شاه ایران تقدیم شد، این جزایر به رنگ ایران مشخص گردیده بود. در ۱۸۹۲ هم که کتاب دوجلدی کرزن به نام «ایران و مسئلۀ ایران» انتشار یافت، این جزایر در نقشۀ همراه آن کتاب که توسط انجمن سلطنتی جغرافی و زیر نظر خود کرزن تهیه شده بود، به عنوان جزایر ایرانی مشخص شده بودند. این نقشه‌ها نیز مایۀ تقویت نظر ایرانی‌ها گردید. اما در ۱۹۰۴ که ایرانی‌ها خواستند در تنب و ابوموسی پست گمرکی دایر کنند و پرچم ایران را برافرازند، بر اثر فشار شدید انگلستان در انجام این منظور ناکام ماندند. ایرانی‌ها تا سال ۱۹۷۱ که نیروهای انگلستان خلیج فارس را تخلیه کردند نتوانستند به این جزایر بازگردند و تا آن سال این جزایر کوچک مایۀ اختلافی مهم میان انگلستان و ایران بود.»