مصطفی بشکار

جدا از این که حمله به تاسیسات ‌غیرنظامی جنایت جنگی محسوب می‌شود، وقوع چنین حمله‌ای احتمالا نشانه‌ی این است که هدف آمریکا و اسراییل تضعیف جمهوری اسلامی به جای حذف آنست. در آن صورت بدترین نتیجه‌ی ممکن برای مردم ایران رقم خواهد خورد.

اسامی اعضای «شورای هماهنگی کنگره آزادی ایران» منتشر شد؛ گامی برای ایجاد همگرایی میان صداهای مختلف و حرکت به‌سوی یک آینده دموکراتیک. #کنگره_آزادی_ایران #شورای_هماهنگی

از دید ولی نصر، اگر شمای ایرانی با اسلام مشکل داری این به خاطر خودباختگی و دریوزگی پیش سفیدهای اروپایی و آمریکایی است.

As awful as those words are, they’re not original. It’s a ready-made post-colonial template: “brown” people or the “Global South” are supposed to perform resistance, not think for themselves. The moment you step off script, you’re a “native informant.” If a woman in Iran is killed for refusing hijab, we’re told to respect “culture.” If some Iranians reject Islam, it’s because they want to be white or are stuck in some pre-7th-century fantasy. Nasr is looking more like identity police than a scholar.

@aliemamiofnyc x.com/Beshkar/status…

ولی نصر کیست!؟ او نوه دختری ایت الله شیخ فضل‌الله نوری روحانی خائن و خودفروخته انگلیسی است. از افاضات شیخ اینبود که مدارس دخترانه را مساوی با فاحشه خانه دانست و علیه ان فتوا داد. او همچنی مبلغ ۷۰۰۰ تومان از دربار پول گرفت تا تحت عنوان شریعت‌خواهی با مشروطه مبارزه کند و برای همین توسط ارتش مشروطه در تهران به دار آویخته شد پدر ولی نصر، سید حسین نصر فیلسوف اسلامی که در دولت محمد رضا شاه به عنوان رئیس دانشگاه خدمت کرد و روابط شخصی نزدیکی با حداد عادل و علی لاریجانی داشت. این رابطه همیشه پایدار ماند. خود ولی نصر مشاور ارشد وزارت خارجه آمریکا در دوران اوباما، که رسانه‌های دولتی جمهوری اسلامی هنگام انتصابش او را جشن گرفتند، او در دوران مذاکرات اعمال کننده این سیاست بود: "با میانه‌روها تعامل کنید، با رژیم کار کنید، فشار زیادی وارد نکنید." جد او پدر معنوی خمینی بود و امروز او دست از تبلیغات اسلامی (خوردن مدفوع) با طعم روشنفکری بر نمیدارد! @vali_nasr

زیرساخت یعنی این: یک معلم در کنار فرزندش، فرزندی که در ایذه کلاس رباتیک می رفته. اگر شما حواستان به این نبوده و فدایش کردید تا بمانید، نگران جاده و فرودگاه بودن کمی بی موقع است. پلهای ویران بعد از ویرانی انسانیت می آیند.

نپوتولله اسم جدیدی برای موش‌تباه. theatlantic.com/international/…

@sorayaleyla شما به جای اینکه از کلمه‌ی «آکادمیک» به عنوان فحش استفاده کنی، یک مقدار مطالعه کن تا متوجه بشی قانون جنگ به هر صورت باید رعایت بشه، حتی اگر یک طرف اون رو رعایت نکنه. ihl-databases.icrc.org/en/customary-i…

حمایت از حذف خامنه‌ای و جنایتکاران رژیم به این معنا نیست که اسرائیل و آمریکا مجازند هر هدفی را مورد حمله قرار دهند. تمام قوانین جنگ باید رعایت شود و هدف تنها باید آزادی ایران باشد.

@sorayaleyla "The rule that international humanitarian law must be respected even if the adversary does not do so is set forth in many military manuals, some of which are applicable in non-international armed conflicts."

Bombing oil refineries does not help Iranian civilians in any way! This is not a legitimate target and it must stop.

@IDFFarsi Any infrastructure you hit, civilians get harmed. There are 80 million hostages in Iran and in lack of fuel or food they are the ones who get harmed, not IRGC. Not everything is a legal target!

.@realDonaldTrump Targeting Iran civilian infrastructure that endangers the lives, health, and daily survival of ordinary people is nothing less than a war against the people of Iran. Such acts are indefensible in principle and deserve unequivocal condemnation.

از همه‌ی بازماندگان حکومت جمهوری اسلامی می‌خواهیم برای جلوگیری از ریخته‌شدن خون بی‌گناهان و آسیب بیشتر به کشور، بی‌درنگ قدرت را به صاحبان اصلی آن، یعنی مردم ایران، واگذار کنند.

اشک‌های شاهزاده رضا پهلوی اشک پدری‌ست که قلبش برای هر فرزند ایران می‌تپد، برای هر مادری که داغدار است، برای هر جوانی که زیر گلوله ایستاد و فریاد زد. بغضی که از عمق جان می‌جوشد، اشکی که نه از ضعف، که از عشق بی‌پایان به ایران می‌آید. اشک امید #جاويدشاه‌

A day that millions of Iranians longed to see is finally here. The era of Ali Khamenei has come to an end. Khamenei bore responsibility for the deaths of tens of thousands of people, incluing upward of 30,000 people killied in less than two days in January of this year. His leadership devastated a nation with immense potential and fueled violence and instability beyond Iran’s borders — in Syria, Lebanon, Yemen, and elsewhere. His removal marks the end of an era defined by repression, corruption, and regional destruction, and it opens the possibility of a different future. This moment belongs first and foremost to the brave Iranians who resisted tyranny at immense personal cost. I will always honor the memory of Neda Agha-Soltan, Mahsa Jina Amini, Majid-Reza Rahnavard, Sattar Beheshti, Sohrab A’rabi, Mohammad Mokhtari, Mohammad-Jafar Pouyandeh, Dariush and Parvaneh Forouhar, Ali-Akbar Saidi Sirjani, Abdolrahman Boroumand, and countless other writers, thinkers, activists, and ordinary citizens who were murdered for exercising their basic rights or demanding dignity and freedom. I cannot forget the image of Fereshteh Ahmadi’s young daughter mourning her murdered mother — a heartbreaking reminder of the human cost of authoritarian rule. Their courage and sacrifice kept hope alive in the darkest of years. We shall never forget them. Like many of my fellow Iranians, I am grateful to the United States and Israel for taking decisive action that has brought an end to the rein of Ali Khamenei. As an American citizen, I support this decision because I believe it strengthens global security and offers reason to hope for a safer and more stable world — including for Americans. I urge the US and Israel and our other allies to remain steadfast in supporting the Iranian people as they finish the work of dismantling authoritarian rule and establishing a free and democratic Iran. We are at a critical juncture. It is time for the Iranian people to reclaim our agency and determine our own future through free choice. At this moment of institutional collapse, confusion, and potential power vacuum, we face the daunting task of building a new political order — and of ensuring that confusion and division do not replace tyranny. In this critical moment, Reza Pahlavi stands before us as a gift drawn from the pages of our history. His constitutional lineage — rooted in the 1925 amendment that formally established the Pahlavi dynasty within Iran’s constitutional framework — together with the legacy of his grandfather and father, under whose reign Iran experienced significant modernization and expanding prosperity, and the public service and social commitment long associated with his mother, gives him a uniquely recognizable place across generations and political divides. That historical continuity offers something rare in revolutionary times: a common reference point around which a nation can steady itself and move forward together. Ultimately, the form of the future state must be decided by the people through a free and fair referendum. It is for the Iranian people — and only the Iranian people — to choose whether they prefer a republic, a constitutional monarchy, or another system consistent with liberty, separation of powers, and the rule of law. I personally believe that a liberal democratic system — with clear separation of powers, strong constitutional safeguards, and a head of state elected by popular vote for a limited term — offers the best chance of enduring through the challenges of today and safeguarding freedom for generations to come. No individual stands above the will of the people. In this fragile transition, however, Prince Reza Pahlavi can serve as a focal point to help transform national energy into an orderly and democratic rebirth. I wish him wisdom, strength, and fidelity to the promises he has made to the Iranian people.

جات خالیه نوید افکاری 🖤