Piotr Koryś

@PKorys @f_lesniewicz @PIE_NET_PL @wydWEI Zapraszamy do wysłuchania rozmowy z prof. Piotrem Korysiem @PKorys @EconUW @UniWarszawski Niezmiennie polecamy również lekturę autorstwa prof. Korysia pt. „Pożegnanie z pańszczyzną”.

polecam Państwa uwadzę moją rozmowę z @f_lesniewicz w podkascie @PIE_NET_PL. Nowa poprawiona wersja książki, o ktorej jest rozmowa, wkrótce w @wydWEI. youtube.com/watch?v=6ux2G0…

Dziś 8 maja – wspomnienie świętego Stanisława biskupa i męczennika. Jego poćwiartowanie przez króla w 1079 roku było związane z początkami polityki pieniężnej w Polsce! Jest oczywiście wiele interpretacji, dlaczego biskup Stanisław został zabity. Jedna z nich wskazuje, że był to efekt sprzeciwu wobec nadmiernej kreacji pieniądza. Bolesław II Szczodry (zwany Śmiałym) był pierwszym królem, dla którego moneta stała się czymś więcej niż tylko symbolem władzy i elementem kulturowym. Bolesław znacząco zwiększył liczbę produkowanych monet, by opłacić armię rycerzy. Wiele wskazuje, że akumulacja monet prowadziła do tak silnej koncentracji władzy, że ówcześni członkowie elity społecznej uznali to za zamach. Zasoby znajdujące się w dyspozycji króla dawały mu siłę, której nie mieli wcześniejsi Piastowie. A Bolesław postanowił nadać tej uzurpacji władzy dodatkowo symboliczny wymiar, wybijając na produkowanych przez siebie monetach własny wizerunek, co było wydarzeniem bez precedensu. Wcześniejsze polskie monety wykorzystywały raczej znaki religijne, oddając powszechną wiarę, że władza pochodzi od Boga, a książę lub król reprezentuje porządek boski na Ziemi. Bolesław zaburzył ten symboliczny porządek i postawił siebie na pierwszym planie. Podgrzewał tym samym bunt nie tylko wśród możnowładców, ale też przedstawicieli kościoła. Bolesław Szczodry wybił łącznie około miliona monet – dziesięć razy więcej niż Mieszko I i Bolesław Chrobry. Od jego panowania zaczyna się stałe bicie monety na ziemiach polskich na taką skalę, że pieniądz ten wchodzi stopniowo do powszechnego użytku, a jednocześnie dochody z wytwarzania monet stają się istotnym składnikiem królewskiego budżetu. Skutki ekonomiczne zostały na dłużej, ale były produktem ubocznym walki o władzę. Bicie monet wywołało bunt. Bunt poparł biskup Stanisław. Król go poćwiartował, po czym sam został wypędzony. Tak kształtowała się polska państwowość. To nie jest odosobniona historia, bo w podobnych sporach kształtowała się polityka bicia pieniądza w innych krajach. Ważna lekcja płynie z tego: pieniądz od początku był atrybutem państwa, nie jakimś samodzielnie rodzącym się instrumentem ekonomicznym. Dłuższy mój tekst na ten temat (sprzed dokładnie roku) 👉👉👉 pb.pl/morderstwo-bis…

"Coś niecoś o zasięgu oddziaływania legendy Chrobrego, w tym zwłaszcza w owym niepodległościowym wątku koronacyjnym, mówią nam zeznania świadków w tzw. krakowsko-poznańskim procesie polsko-krzyżackim toczonym w latach 1422-1423. Spośród dwudziestu dziewięciu polskich świadków, aż dziesięciu – i to niezależnie od siebie – powoływało się na koronację Bolesława jako akt konstytutywny dla polskiego królestwa, a zarazem świadczący o jego niezależności od cesarstwa. A wśród nich byli zarówno duchowni i szlachta, jak i mieszczanie. Jeden z nich, niejaki Mikołaj Szatkowski, zeznał nawet, że ma 150 lat, a jego żyjący o pięćdziesiąt lat dłużej ojciec na własne oczy widział wręcz tego Bolesława Chrobrego! Co dla nas ważne, świadkowie, choć różnili się w obszerności podawanych wiadomości i szczegółach, to przedstawiali dość spójny zestaw informacji na temat panowania Bolesława i początków państwa polskiego, sugerujący, że wiedza ta była relatywnie powszechna wśród polskich elit szlacheckich i mieszczańskich jeszcze przed połową XV w. Różnice między zeznaniami jasno pokazują bowiem, że o wcześniejszym „zbriefowaniu” świadków przez co bardziej lotniejszych członków polskiej delegacji nie może być mowy. Udział w tym miała być może dość szeroko zakrojona propaganda królewska, w której Chrobry odgrywał istotną rolę [...]". I tak nie dość, że państwo polskie wzmocnił, osadził w środku Europy tak trwale, że nawet przy różnych wielkich przesileniach nie dało się go z niej usunąć, że uczynił je królestwem, co też na przyszłość wielce - mimo przerw - procentowało, to jeszcze pomagał zza grobu w tak doniosłych sprawach, jak wyżej opisana. Chrobry zatem, ale i Wielki, jak go też niegdyś nazwano, choć akurat to mniej się potem przyjęło. A nie musiał nawet ruszać w pole ze swymi śpiącymi wojami, o których - łącznie ze związanymi z tym niejednoznacznościami - także w książce Michała Gniadka-Zielińskiego, obok szeregu innych frapujących opowieści o polskiej historii i tradycji, miejscu w nich Bolesława, o tym, jak go - w tym po wielu wiekach - na różne sposoby opisywano i wykorzystywano: dla polityki, dla ducha narodowego, dla celów komercyjnych wreszcie, choć nierzadko idących w parze z dużej jakości walorami artystycznymi czy literackimi. Oby i nam cel komercyjny tu się ziścił, obyśmy i my byli beneficjentami - choćby poprzez ksiegarniaomp z pl po kropce - bolesławowego dziedzictwa:).

Polski TFR w relacji do TFR w EU: fred.stlouisfed.org/graph/?g=1VAto Jak widać od 2003 kiedy to skończył się spadek ostatnie 20lat to praktycznie całkiem *stabilne* 85% tego co jest w EU. Praktycznie nic specjalnego w tym względzie się nie dzieje.

To jest dosyć żenujące. Jeden pan nie rozumie czym są dane zastane i pisze o "wykorzystaniu archiwalnych wyników badań wtórnych", a drugi pan nie rozumie co czyta, ale przytacza, zeby ośmieszać badania ilościowe i publikowanie w międzynarodowych czasopismach.

Egalitaryzm PRL to w dużej mierze mit. W czerwcu na konferencji @PSEinfo prezentował będę tekst o wpływie II WŚ i Holocaustu na nierówności ekonomiczne w PL. Większość redukcji nierówności wydarzyłą się w czasie II WŚ, a nie w PRL. Wojne przetrwało tylko 35% top 1% z 1938 r. Na skutek czystych efektów demograficznych udział top 1% spada z 20% w 1938 r. do 12% w 1945. Redukcja nierówności w PRL to skutek II WŚ + pierwszej dekady (stalinizmu). W 1956 r. wsp. Giniego wynosił 0.25, potem stale wzrasta, siegąjąc 0.28 w latach osiemdziesiątych. Oznacza to, że PRL był najmniej egalitarnym państwem Bloku Wschodniego, poziom nierówności był porównywalny do państw kapitalistycznych. Oczywiście różnia występowała w top 1%, jednakże sytuacja dolnych 99 procent rozkładu dochodu była istotnie mniej egalitarna niż się przyjmuje. Miary nierówności dochodowych zaniżają rzeczywistą skale nierówności w państwach socjalistycznych. Liczyły się nie tylko pieniądze, ale też przydziały. To nie jest jednak dobrze zbadany temat.

Plan Trumpa na przyszły rok zakłada obcięcie funduszy dla Narodowej Fundacji Nauki (NSF) aż o 55 proc. Pisze o tym dzisiaj Wyborcza. W odpowiedzi na tą decyzję Polska ma właściwie tylko dwie opcje: 1) Uznać, że to świetny przykład i obciąć także wydatki na badania podstawowe i zmniejszyć wydatki na NCN. 2) Walczyć o badaczy, bo potęga technologiczna bazuje na badaniach i warto zwiększyć budżet NCNu. Artykuł o tym co się dzieje w nauce w Stanach jest dostępny tutaj: #s=S.TD-K.C-B.11-L.2.duzy" target="_blank" rel="nofollow noopener">wyborcza.pl/7,75400,327262….

Wybór przed jakim stoi Polska to nie jest imigracja legalna czy nielegalna, ale imigracja legalna "jak do tej pory" (zarządzana de facto przez prywatne agencje pracy ze wszystkimi tego patologiami) a imigracja legalna, kontrolowana przez państwo, oparta o interes publiczny. (1/3)

@StZerko Od razu przypomina się film z PRL jak to ekipa wiozła wielki transformator z jednego końca Polski na drugi i utknęła przed zbyt niskim wiaduktem, ale na szczęście w dugą stronę jechał taki sam transformator🤣🤣 filmweb.pl/film/Co+to+kon…

🟦 Jestem lojalnym członkiem @pisorgpl i nie pozwolę szargać ośmiu lat dorobku naszego obozu - lat, które realnie zmieniły Polskę na lepsze: dla rodzin, dla pracowników, dla samorządów i dla całej gospodarki. 🟦 Żeby Polska się rozwijała i szła do przodu, żeby ludziom żyło się lepiej, a polska gospodarka znów nabrała rozpędu - trzeba odsunąć Donalda Tuska od władzy, a Prawo i Sprawiedliwość musi wrócić do rządzenia. 🟦 Konfederacja próbuje dziś zachodzić nas z dwóch stron - z jednej budując relacje z biznesem, inwestorami i samorządami - adresując tematy szerokie, z drugiej idąc w coraz bardziej radykalne kierunki. To realne wyzwanie, ale odpowiedzią nie może być ucieczka w skrajności. 🟦 Dlatego jasno mówię: nie dla retoryki „polexitu”. Polska musi być silna w Europie, a nie wypychana na margines. Suwerenność to skuteczność, a nie izolacja! 🟦 Wybory wygrywa się w centrum - wśród ludzi, którzy chcą rozwoju, stabilności i przewidywalności. To nie jest żadne „mityczne centrum” - to właśnie ono w istocie daje władzę. To miliony Polaków, którzy decydują o przyszłości kraju. I to do nich musimy mówić językiem odpowiedzialności, konkretu i wiarygodności. 🟦 Będę walczył o to, aby każdy poseł obecnej kadencji Prawa i Sprawiedliwości znalazł się w przyszłym Sejmie. Bo za tym stoją konkretne projekty, konkretne decyzje i konkretna odpowiedzialność za Polskę. Nie możemy pozwolić na zmarnowanie tego dorobku. 🟦 To oznacza jedno - ciężką, systematyczną pracę. W każdym powiecie, w każdej gminie, wśród wszystkich środowisk, które chcą rozwoju, stabilności i ambitnej Polski. Bez oglądania się na chwilowe wahania nastrojów, za to z jasnym planem i wolą zwycięstwa. Zapraszam do lektury całej rozmowy➡️ wiadomosci.wp.pl/morawiecki-w-w…

“Children don’t make you happy” - The Daily Mail I'm no researcher, but I downloaded the dataset and looked for myself. The study's numbers say the EXACT OPPOSITE of the headline 👇🏻

Czy polski X wie, jak wygląda w Polsce dostęp do państwowych archiwów z kulturą? To łapcie. To może małe, ale kolejne bagno odklejonych biurokratów, którzy mają sie za właścicieli nagrań terenowych. Odpowiada za to @kultura_gov_pl

Tymczasem niewiele gotowych do cytowania źródeł zostawili przedsiębiorcy, czy ludzie interesu. Gdy przeglądałem pakiety promes akcyjnych warte miliony złotych uderzyło mnie, że pamiętamy bezrobotnego, który wysłał wspomnienia na konkurs, a kompletnie anonimowi są dla nas ludzie potrafiący wydać kilkadziesiąt, czy kilkaset tysięcy złotych na instrumenty finansowe. Historia przedsiębiorczości w Polsce ma bardzo dużo do nadrobienia. Po 1939 r. biznes utracił możliwość opracowania własnej historii. Po 1989 r. raczej nie był tym zainteresowany. Zobaczymy co przyniesie przyszłosć ;-) 4/4

Gospodarka Polski międzywojennej nie cieszyła się uznaniem historyków. Landau i Tomaszewski (autorzy kanonicznej monografii) wątpili czy w 1938 r. wartość produkcji per capita była wyższa niż w 1913 r. Rzeczywistość była jednak inna - na łamach czasopisma Cliometrica ukazał się nasz artykuł (cc @mbukows), w którym przedstawiamy pierwsze szacunki PKB w tym okresie. Okres międzywojenny, mimo bardzo trudnych warunków, był czasem dynamicznego rozwoju oraz modernizacji polskiej gospodarki. W l. 1924 - 1938 r. wzrost gospodarczy wynosił 2.5% rocznie - to więcej niż w XIX w. (0.9%) oraz w l. 1950 - 1989 (2.2%) rocznie. Gospodarka rosła szybciej niż przeciętnie w Europie (1.7%) oraz w EŚW (2.0%). Niepodległość opłaciła się Polsce. Mimo ogromu strat I WŚ (PKB w 1919 r. ~50% niższy niż w 1913 r.) do rozwoju gospodarczego doszło też w porównaniu z 1913 r. PKB per capita w 1938 r. było o ~25% wyższe niż w 1913 r. Polska międzywojenna to historia sukcesu gospodarczego - szybkiej odbudowy, dynamicznego wzrostu, szybkiej konwergencji regionalnej. Za kilka miesięcy ukaże się monografia, w której omawiam rozwój gospodarczy II RP, w najbliższym czasie można spodziewać się regularnych wątków dot. tego zagadnienia (#GospodarkaIIRP). Dużo liczb, modele, bogate porównania międzynarodowe i odwołania do literatury. W najbliższym czasie postaram się regularnie wrzucać wątki dotyczące wybranych zagadnień. Dzisiaj zapraszam na omówienie naszej publikacji w #CLIO. 1/9 Podziękowania dla @NCN_PL - tekst powstał w ramach grantu #OPUS.

Instytut Informatyki Uniwersytetu Warszawskiego zdobył 14 grantów ERC, co stanowi 14% wszystkich takich grantów w Polsce. To tyle samo grantów co zdobyła druga uczelnia w całości - Uniwersytet Jagielloński, a jednocześnie nie tak drastycznie mniej niż cały PAN - 69 instytutów, który zdobył 21 grantów Skąd wziął się ten fenomen małego instytutu, który radzi sobie w zdobywaniu grantów Europejskiej Rady ds. Nauki (ERC) równie dobrze co cała uczelnia? Mimo, że na polskim podwórku brzmi spektakularnie, to jest to po prostu dobrze działająca instytucja w kontekście europejskim. Pędzę jednak najpierw wyjaśnić, czym są granty ERC. W europejskim ekosystemie akademickim to najbardziej obiektywny miernik doskonałości badawczej. ERC przyznaje wielomilionowe finansowanie na tzw. frontier research – przełomowe badania, które wykraczają poza obecny stan wiedzy. Nie ma tu miejsca na asekuracyjne, łatwe do przewidzenia projekty. Mechanizm ERC opiera się na zasadzie high-risk, high-gain: finansuje pomysły ryzykowne, ale obiecujące przełom w nauce. Liczy się tu wyłącznie wybitny potencjał samego naukowca i jego idei, niezależnie od dziedziny, wieku czy narodowości. Zdolność do seryjnego pozyskiwania tych środków to dla świata czytelny sygnał: ta instytucja tworzy naukę w skali globalnej. Sukces Instytutu, z którego się wywodzę, nie jest jednak dziełem przypadku: - W okolicy 2010 roku Instytut przeprowadził reformę struktury organizacyjnej, polegającą na rezygnacji z tradycyjnego podziału na zakłady i katedry. Większość z nas uznała, że stratą czasu jest utrzymywanie tego poziomu administracji, a sztuczne podziały nikomu nic nie dają. W efekcie młodzi naukowcy zaraz po doktoracie w sposób niemal automatyczny stają się samodzielni. Ta wczesna niezależność jest kluczowa przy aplikowaniu o granty ERC. - W wyniku głębokiej współpracy międzynarodowej, skupiamy się na badaniach, które mają realne znaczenie, i kultywujemy tradycję publikowania dokładnie tam, gdzie nasi najbardziej uznani koledzy z zagranicy - czyli na wiodących, światowych konferencjach informatycznych. - Elementem, którego absolutnie nie można pominąć, jest stworzenie niezwykle sprawnie działającej Sekcji Obsługi Badań. To dedykowana jednostka, która realnie zdejmuje z badaczy ciężar administracji i rozliczania projektów naukowych. Mnie niezmiennie zastanawia to, że skoro mamy w Polsce tak świetnie działający, sprawdzony w boju przykład, jak zdobywać granty ERC, to dlaczego tak mało innych instytucji go naśladuje? Osobiście nie znam żadnego innego instytutu na uczelni w Polsce, który wprowadziłby taką płaską strukturę organizacyjną. Taka struktura typu „non-chair” jest kluczową cechą wiodących anglosaskich instytucji akademickich w USA, Wielkiej Brytanii czy Kanadzie. Stoi ona jednak w bezpośredniej opozycji do tradycyjnego, hierarchicznego systemu katedralnego, który historycznie ukształtował się w Niemczech i mocno dominuje na uczelniach w Europie Środkowo-Wschodniej.

Mam wrażenie, że niezależnie od zagrożenia, narracja "wojna za 2 lata" jest użyteczna politycznie, choćby poprzez rally around the flag. To jedynie wzmacnia mój sceptycyzm. Wg tej logiki w sezonie '27 usłyszymy co - że wojna już w 2029? Jestem bardzo ciekaw rozwoju sytuacji 5/x

You can draw a straight line from the Population Bomb to climate science's Hockey Stick and Net Zero. Same degrowth ideology.

W kontekście dyskusji o wecie Prezydenta RP, programach SAFE, Sejf i innych, powtarzam niczym Katon Starszy o Kartaginie: Nie trzeba dodatkowych pięniędzy, by być gotowym do nowoczesnej wojny z Rosja ponad to, co wydajemy teraz. Należy zrobić to inaczej i zaoszczędzić pieniądze publiczne. Trzeba jedynie zderegulowac gwałtownie, natychmiast i całkowicie Sektor B - czyli całą branżę podwójnego przeznaczenia, dronów, obróbki i przesyłu danych, wojskowego software’u, robotyki, otworzyć nasze instytuty na masowe technologie rakietowe, wpuścić masowo polskich prywatnych przedsiębiorców do rozproszonych i zdecentralizowanych zamówień podwójnego przeznaczenia: w tym dla jednostek wojska, instytucji badawczych, wszelkich służb, zamówień bezpośrednio dla spółek państwowych (w zakresie np zwalczania dronów), komunalnych, także fabryk i przedsiębiorstw prywatnych, do obrony i monitorowania infrastruktury krytycznej. Zamiast wydawania „pierdylionow” na stare, zróbmy „nowe” i przygotujmy się do nowej wojny (w tym do tzw. pojedynku salwowego na pociski i drony) wykorzystując potencjał naszego społeczeństwa, ducha polskiej przedsiębiorczości i dokonującą się rewolucję w sprawach wojskowych, gdzie tania, własna i masowa produkcja nowoczesnej broni nowymi metodami jest znakiem firmowym, co widać tak na Ukrainie jak i w Zatoce Perskiej. Rewolucja w sprawach wojskowych sprzyja państwom takim jak my czyli mniejszym o słabszej demografii i słabszym przemyśle wojskowym w relacji do XX wiecznych potęg przemysłowych, zatrzymując skutecznie tradycyjne potęgi, co widać w obecnych wojnach. Trzeba tylko zmienić „stare” myślenie i nieznośne papugowanie po tradycyjnych potęgach z ich XX wiecznym sposobem produkcji i zamówień wojskowych. Czasy się zmieniają. Ruszmy głową zamiast wydawać na próżno. To moment historyczny.

PrzewodzikKartograficzny Perspektywy populacji na rok 2025 z 1990 roku w porównaniu do rzeczywistej liczby ludności w 2025 roku. Miało nas być 45 milionów...