Andrzej

@spalinskipatryk Dla kogoś, kto spędził życie na terenach, które do 1918 w Rzeszy, odejmujac aspekt ludności, Berlin nie daje nawet poczucia zagranicy. Zabudowa, flora i ogólny klimat, wszystko znajome. Taki Poznanio-Wrocław z nutą Bydgoszczy. Tylko więcej pieniędzy i z lepszą harmonią miasta

Weekend spędziłem w Berlinie, ale oprócz rzeczy oczywistych, takie jak syf, brud i ubóstwo, zwróciłem uwagę na trzy rzeczy. 1. Mają rewelacyjną dzielnicę rządową. Naprawdę to robi wrażenie. Marzyłoby mi się dokładnie to samo w Warszawie na miejscu lotniska Chopina. 2. Wszechobecne wzmianki o rzekomym ruchu oporu w III Rzeszy są po prostu niesmaczne. Ja wiem, że odwalenie takiej masakry powoduje wstyd na następne 200 lat, ale czytanie o tym z polskiej perspektywy było po prostu żenujące. 3. Byłem również na wystawie o przyszłości o nazwie „Futurium”. Oprócz tego, że AI zidentyfikowała mnie jako wyborcę SPD (xd), to było tam wiele ciekawych smaczków, niemniej śmiesznych niż rozsławiany „niemiecki ruch oporu”: ⚡️ Wystawa o wyzwaniach związanych z energetyką? ZERO wzmianki o tym z czego te ich problemy się wzięły. Nic o ruskim gazie, nic o zamykaniu elektrowni jądrowych. Ba, znalazło się nawet zdanie w tonie „mamy wyzwania związane z energetyką w UE z powodu zapóźnienia EUROPY ŚRODKOWEJ”. 🗳️ Wystawa o przyszłości demokracji: kolejny raz walenie obuchem w łeb pt. „Europa Środkowa”, które jest oczywistym nawiązaniem do Polski. Dowiedziałem się, że wyzwania z demokracją są zjawiskiem globalnym, ale w skali europejskiej to właśnie ich wschodni sąsiedzi rozpoczęli ten trend. Ktoś chyba zapomniał, że AfD jest już pierwsze w sondażach. 🌱 Wystawa o zmianach klimatu: wegetarianizm i GOZ odmieniane przez przypadki. Być może z niemieckiej perspektywy obniżenie jakości życia to coś, co jest atrakcyjne, ale dla mnie, dla rocznika urodzonego w Polsce jeszcze przed UE, ostatnim czego chcę to życia less, ponieważ Niemcy postanowili pozamykać swoje elektrownie jądrowe. Co ciekawe - wystawa była o wyraźnie lewicująco-zielonym tonie. To wskazywanie palcami na Polskę nie jest domeną niemieckiej prawicy, jak to część naszej sceny politycznej próbuje wmawiać. Mają do nas ogólnokrajową niechęć, uderzając z różnych stron ideologicznych. Szkoda tylko, że u nas nie wygląda to podobnie w stosunku do RFN. Bo przyjaciółmi nie byliśmy i nigdy nie będziemy. A Berlina nie polecam. Może na maks 2 dni i w ramach odhaczenia kolejnego miasta. Nic więcej.

@MalgoEmEs @Gosiaztwitera Przypomina podejście na Dzikowiec, a w tle Stożek Wielki. Pozdrawiam

@Gosiaztwitera Czy Pani jest w Sudetach? A jeśli tak, to kiedy mogę do Pani przyjechać? Pozdrawiam.

Cześć wariaty 🥂

@aciek25 @Swietlan Ubieram albo zakładam. Wkładam do etui

@Piechwitz63 @Swietlan A co ty robisz z okularami? U mnie można wkładać albo zakładać.

hurr to błąd językowy durr nauczcie się mówić po polsku Ubierać, czy to buty, czapkę czy kurtke było od dawna uważane przez językoznawców jako regionalizm, ale południowopolski. Skąd więc taka powszechność na zachodzie i północy? Cytując Zenka - Jak do tego doszło? Nie wiem.

@matmaciag @Swietlan Ubieram albo zakładam

@Piechwitz63 @Swietlan To ty okulary ubierasz?

@progXprog Rynek pracy aktualnie tak szybko się zmienia, że tylko można zrobić komuś krzywdę polecając dany kierunek. Zwłaszcza na politechnice, gdzie są wymagające czasowo i siłowo, mobbing i niejasna gra. Ze studiów zagranicznych można by chociaż lepsze obycie z językiem nabyć

Namów studia polecilibyście młodej osobie kończącej liceum? Klasyczna informatyka może być trochę stratą czasu w perspektywie kolejnych 15-20 lat. Elektronika? Mechanika? Bioinformatyka?

@Janusz_Ch_ Klasyka w dokumentacji PURowskiej. Również niemieckie pocztówki były nadal w obiegu po wojnie

Ciekawe! W Pomorskiej Bibliotece Cyfrowej jest skan dziennika lekcyjnego ze szkoły przy ul. Łąkowej w Gdańsku, z roku szkolnego 1945/1946, czyli zaraz po wojnie. Wykorzystywano jeszcze poniemiecki dziennik! Ciekawe zajęcia praktyczne: Dziewczęta: mycie okien i pieca Chłopcy: naprawa pomocy naukowych @olasempruch @MeitzPL

@AryoSomeGumul Sam mam z linii wschodnio-galicyjskiej przodków wywodzących się z Badenii, Austrii i Dolnego Śląska. Wszyscy rzemieślnicy. Głównie kowale, stolarze i piwowarzy. 2/

@AryoSomeGumul Ciekawe jest to jak bardzo niemieckojęzyczni koloniści wzmocnili polski duch w Galicji Wschodniej. Byli to głównie katolicy, rzadziej protestanci. Mieli postawę bardziej przywiązaną do kościoła "zachodniego". Lokalnym Polakom to było często obojętne. /1

Od XVIII wieku Zakarpacie zamieszkuje jedna z największych społeczności etnicznych Niemców, których nazywa się również Szwabami. Zrobiłem tłumaczenie tego reportażu od DW.

@NiklausPieron Prababcia spod Lwowa przeniosła się w lubelskie w ucieczce przed ruskimi czy wcześniejszy wyjazd?

Dzisiaj to już nie są te Niemcy co kiedyś. W 40 latach jak Cie mieli udupić, to nawet odciski palców zebrali

@IgorRut @dziewanna_ Dużo zależało od tego do jakiej pracy się trafiło i gdzie dostało się zakwaterowanie

@IgorRut @dziewanna_ Brat mojego pradziadka, który był na robotach w Bawarii, opowiadał, że zasadniczo nie mógł opuszczać miasteczka, w którym pracował. Jednak jak to młodzi i żądni życia, co jakiś czas wraz z innymi znajomymi Polakami jeździł pociągiem na jakieś wypady.

Lore mojego dziadka: W trakcie wojny kilka razy uciekał z Niemiec ( byl wywieziony na przymusowe roboty) łapali go i wywozili z powrotem. Za jednym razem wymyślił ze przebierze sie za Niemca kupi niemiecką gazetę i wsiądzie do wagonu dla Niemców. Gdyby go o cokolwiek zapytali+++

@Igor69028028 Jeszcze pod koniec XVIII wieku w parafii moich przodków między Wrocławiem, a Oławą było więcej polskich nazwisk, a imiona pokroju Kazimierz czy Bolesław i Stanisław nie były niczym dziwnym

Mało kto wie, że jeszcze w połowie XIX wieku we Wrocławiu mówiono gwarą dolnośląską czyli specyficzną odmianą języka polskiego. Niestety zanikła ona w drugiej połowie tego stulecia, choć we wsi Pracze Polskie (nomen omen) polska mowa utrzymała się do wieku XX.

@TheKamilAdam @hamiltoniansboy Było badane przez Swietlana. Wyszło, że nieubieranie butów to bardziej regionalizm kongresówkowy. Znajomi z Wro pewnie są potomkami ludzi z Mazowsza czy Lubelszczyzny. Całe życie jestem na Dolnym Śląsku i całe życie ubieram buty

@hamiltoniansboy A na południu Polski ubiera się buty. Znajomi z wro i wawy cały czas pytają w co ubieram swoje buty. A ja odpowiadam: na nogi. Matka zawsze mówiła: ubierz buty. I trudno się teraz tego oduczyć w wieku 37 lat

@Pan_Kocur @histories_arch @Dr_TheHistories Many descendants of settlers from Masovia lived in East Prussia. He was from a village near the Polish border. His surname, Łepkowski, is still common in that area

@histories_arch @Dr_TheHistories "Lepkowski", isn't that a Polish surname?

Oberleutnant Erich Lepkowski with Knights Cross of the Iron Cross. France, 1944. He successfully led an operation to save 130 captured comrades in Normandy by disguising as US soldiers.... He served on the Western Front following the Allied landings in Normandy in June 1944, a period marked by chaos, rapid manoeuvre and collapsing German command structures. It was during this campaign in France in 1944 that Lepkowski carried out the action for which he became best known. After intense fighting in Normandy, around 130 German soldiers from his unit were captured by advancing Allied forces and were being held under guard. Recognising both the danger to his men and the fleeting opportunities created by the fluid front line, Lepkowski devised a bold and highly risky rescue plan. Drawing on captured equipment, uniforms and weapons, he assembled a small detachment and disguised them as United States soldiers, complete with American style behaviour and basic English phrases. Using this deception, Lepkowski and his men approached the holding area without immediately arousing suspicion. Exploiting Allied assumptions and the confusion typical of rear area operations during the Normandy battles, the group was able to overpower or evade the guards and liberate all 130 prisoners, withdrawing them safely back to German lines. The operation relied on nerve, careful timing and a clear understanding of enemy procedures, and any mistake would almost certainly have resulted in execution as spies. For this action, along with his leadership under fire during the Normandy fighting, Lepkowski was awarded the Knight’s Cross of the Iron Cross, one of Germany’s highest military decorations for battlefield bravery and command ability. The award citation highlighted his initiative, personal courage and success in recovering a large number of encircled comrades at a critical moment. Lepkowski’s exploit has since been cited as an example of unconventional warfare and deception tactics during the Second World War. While the broader German campaign in Normandy ultimately failed, his rescue operation stands out as a rare tactical success in an otherwise disastrous campaign. © History Pictures #archaeohistories

@13Ziemek71825 @jakub_piekut @Piegziu Dzieci wtedy chrzciło się zaraz po urodzeniu, a jaki jest sens ryzykowania śmierci dziecka, idąc czy jadąc wozem do kościoła katolickiego parę kilometrów w 1. stronę skoro kościół grekokatolicki jest praktycznie w każdej wiosce

@13Ziemek71825 @jakub_piekut @Piegziu Badając swoje korzenie na kresach, przejrzałem bardzo dużo ksiąg metrykalnych z byłego województwa tarnopolskiego z XVIII,XIX i XX wieku. Polak grekokatolik, a przynajmniej tam ochrzczony, powiedziałbym, że było tam częstym zjawiskiem. Po prostu takich kościołów było dużo więcej

Gorzka pigułka do przełknięcia dla Polaków: Za Rzeczpospolitej przegraliśmy nie tylko państwo, ale też walkę o obszar etniczny. Pomimo wiekowego panowania nad ziemiami na wschodzie, Polska w prawie w ogóle nie powiększyła swojego terytorium etnicznego w tym kierunku. Gdyby odjąć polonizację Guberni Chełmskiej, Grodzieńszczyzny i Wileńszczyzny w II poł. XIX w. to można by nawet powiedzieć o katastrofie. O ile mówienie o politycznym planowaniu polonizacji ziem do XVIII w. to historyczny absurd, na zachodzie Polska konsekwentnie traciła terytorium etniczne Śląsku i Pomorzu na rzecz Niemców. Stopniowo napływający niemieccy koloniści zachowywali swój język i kulturę, podczas gdy polskie osadnictwo na wschodzie wtapiało się a ludność rusińską. Przyjęty przez Rzeczpospolitą model społeczny i kulturowy zderzył się brutalnie w XIX wieku z epoką nacjonalizmów, co przy braku państwa o mały włos też nie doprowadziło do utraty resztek Śląska i Pomorza. Patrząc na analogiczne procesy zachodzące na Śląsku i Pomorzu Zachodnim, po ponad 400 latach istnienia Rzeczpospolitej i polskiej obecności na niektórych obszarach, polski żywioł powinien dominować w większości Galicji Wschodniej oraz na Grodzieńszczyźnie, Wileńszczyźnie i Kowieńszczyźnie. Tak jednak nie było, co w 1918 roku dało o sobie boleśnie znać w czasie walki dyplomatycznej i zbrojnej o granice odrodzonego kraju. Jako Polacy możemy być obecnie dumni z tego, że Rzeczpospolita nie była państwem opresyjnym i prowadzącym aktywną politykę kolonizacyjną. Historia dała nam jednak za to po uszach, bo nikt obecnie się nie cacka nad nami z tego powodu. Paradoksalnie, ale pomimo utraty całych kresów po drugiej wojnie, obecne etniczne granice Polski są najkorzystniejsze w całej historii.

@Kloc_K Gdy po 1 wojnie do wsi w okolicach Złoczowa dotarli ludzie z Galicji Zachodniej, zdziwieni byli, że ludzie, którzy nazywają się Polakami, mówią takim śmiesznym językiem, który można było jednocześnie jasno odróżnić od ruskiego. Straszny tygiel narodów.

@Kloc_K Język codzienny, zwłaszcza na wsi, to była mieszanka polskiego i ruskiego, z silnymi wpływami niemieckiego i jidyszu. Moja praprabacia, spolonizowana Austriaczka, określała to językiem tutejszym. Wsie zamieszkałe przez spolonizowanych ludzi o germańskich imionach i nazwiskach /2

To nie jest takie proste, że da się to ująć przedstawiając mapę narodowościową ziem dawnej Rzplitej. Na przykład, dla Ukraińców w Galicji, ich ruchu narodowego, mimo funkcjonowania na co dzień w ramach monarchii Austro-Węgier, jak trafnie to ujął Andrzej Zięba, to „polska norma, polski wzór, polskie piętno były modelem dominującym”. Pamięć o Rzplitej na Kresach byle stale obecna. Tak na co dzień, jak i w wielkiej polityce Rosji i później Sowietów. Te wszystkie kolorowe mapy nie pokazują wyższości cywilizacyjnej Polaków na tych ziemiach. Aczkolwiek zgadzam się ze Stempowskim, że Kresy utraciliśmy na długo przed 1939.