Sarina

“ชอบซี เห็นแบบนี้ก็มีสวนดอกไม้ให้ต้องตื่นเช้ามารดน้ำทุกวันนา” เจ้าหล่อนหัวเราะเอ็นดู อีกฝ่ายมักให้ความรู้สึกเหมือนคนอายุน้อยกว่าเสมอ ทั้งๆที่อายุพอๆกันแท้ๆ “ปีนี้ซารีนาได้คาดหวังอะไรไว้รึเปล่าคะ แนวๆว่าอยากรวย…? อยากมีเรื่องโรแมนติก?” คุณครูจำเป็นเอ่ยถามไถ่ถึงความคิดของลูกศิษย์พอคร่าวๆด้วยรอยยิ้มระรื่นบนใบหน้า “โดยปกติดอกไม้แรกจะถูกหยิบขึ้นมาใช้แทนความคาดหวังในแต่ละปีน่ะค่ะ” “แต่กับบางคนเช่นฉัน ก็ใช้มันเป็นเหมือนดอกไม้ประจำตัว” ว่าไปพลางก็ขยับดอกทิวลิปสีสวยในมือของตนเข้าใกล้อีกฝ่ายมากขึ้นหน่อย ในสายตาสีคล้ายกันกับดอกไม้นั้นมีความอบอุ่นอยู่ภายใน เอ่ยพูดบรรยายถึงความหมายของมันด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ฉันใช้ทิวลิปเป็นดอกไม้ประจำตัวค่ะ ความรักที่แท้จริงและไม่มีเงื่อนไข…ฟังดูเหมาะกับฉันดีเนอะ” “แต่ก็นะ…บางคนก็หยิบเจ้านี่มาเพราะคาดหวังว่าปีนี้จะมีความรักเหมือนกันค่ะ ก็ความหมายโรแมนติกขนาดนั้นเลยนี่นะ” เสียงนั้นกลั้วหัวเราะคิกคักน้อยๆ …คาดว่าคงหมายถึง หล่อนไม่ได้คาดหวังเช่นนั้นเหมือนคนอื่น