Xiangli Yao

ปัญหาที่ไม่อาจแก้ไขได้มักล่อลวงผู้คนให้วิ่งเข้าไปเพื่อปลดคำตอบออกมาให้กระจ่างชัด ทว่าเส้นทางของดวงดาวอันผ่านยุคสมัยที่ยุ่งเหยิงวุ่นวายนั้นกลับเปี่ยมไปด้วยกับดักที่กลืนกินผู้จมอยู่ในความไม่รู้ราวกับเขาวงกต แล้วคำตอบของตนในวันข้างหน้า..จะเหมือนกับคำตอบที่ได้ในวันนี้หรือเปล่าล่ะ ?

หากคุณต้องการพักผ่อน ลองเริ่มจากสิ่งที่ฉันอ่านเจอดูดีมั้ย? ไม่ว่าจะแบบไหน ฉันก็อยากให้คุณได้ผ่อนคลายบ้าง หลับฝันดีบ้าง แค่เพียงเสี้ยวเดียวที่ทำให้คุณมีความสุข ก็มากเพียงพอสำหรับฉันทุกหลายสิ่ง ถ้าอยากให้เริ่มจากทำสิ่งไหน แล้วฉันทำได้ ก็บอกมาโดยไม่ต้องเกรงใจนะ

คำชี้แนะแห่งแสงจันทร์ — จันทร์นูนข้างแรม 「ปัญญาและการผูกมัด」 ชะตาไม่หวั่นเกรงความเขลา มุ่งประกาศแจ้งแสงรุ่งสาง ｢การสะท้อนและการแบ่งปัน｣ ชีวิตไม่จีรัง ความมุ่งมั่นคือแหล่งพักพิง สรรพสิ่งเกิดและดับ สุขและทุกข์พันเกี่ยวกันตามบทบัญญัติแห่งความเป็นไป

"จิตวิญญาณผองเราจะยืนหยัดต้านทานวายุโหม เหล่าคนเขลาร่วมขับขานบทเพลงประสานเสียงนิจนิรันดร์ แด่อรุณรุ่งที่กำลังมาเยือน" ——นับถอยหลังสู่ "ฉากจบ" ของรินาสชีต้าในอีก 5 วัน แล้วพบกัน, สหายของฉัน ! อย่าได้กลัวไป ท้องฟ้าที่มืดมิดจะเปิดทางสู่แสงวันใหม่ในไม่ช้าแน่

อรุณสวัสดิ์นะ เช้านี้เป็นอย่างไรบ้าง ? ได้ยินเรื่องเกี่ยวกับเธอแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ใต้ความคาดหวังของคนมากมายหวังว่าเธอจะยังมีความสุขและไม่เหนื่อยยากจนเกินไป พอถึงเทศกาลล่าจันทราแล้ว ไว้เรามาชมจันทร์ด้วยกันอีกครั้งนะ

"ไม่เอาน่าแบตเทียร์! จะเดิมพันกันทั้งที ของรางวัลย่อมต้องน่าดึงดูดใจ" ตกเย็น เสียงครึกครื้นก็ดังมาจากกลุ่มชายหนุ่มทั้งหลาย บนถังไม้มีทั้งขวดเหล้าและไวน์บ่งบอกถึงกิจกรรมยามเย็นอันสุขสันต์ และสีหน้าขี้เล่นของเจ้าของเสียงก็เดาได้ไม่ยากว่าเขากำลังเจรจาเพิ่มจำนวนรางวัลเดิมพันเป็นแน่ ช่างเป็นคนที่เจ็บไม่จำ ในเมื่อเขาย่อมรู้ตัวเองว่าผู้ที่โชคเข้าข้างอย่างตนนั้น หาได้นับรวมถึงเรื่องความเสี่ยง ดังที่แพนเค้กมักจะพูดเป็นประจำว่าแบรนท์ไม่เคยชนะเดิมพันซักหน และเป็นเขาเองที่ต้องรับหน้าที่ผู้แพ้เดิมพันเรื่อยไป.. "ถ้านายอยากให้มันน่าตื่นเต้น ลองเพิ่มจาก 3 ขวดเป็น 6 ขวดเป็นไง?" แต่เรื่องแพ้ชนะก็เป็นแค่เรื่องรอง เพราะของรางวัลน่าพึงใจอย่างไวน์รสเลิศจากเอกลานั้นน่าทุ่มเทใจยิ่งกว่าอะไรเสียอีก

คราหนึ่งปรากฏซึ่งแสงไฟ ประกายวาบ ณ จุดหนึ่ง แล้วหายไปตลอดกาล—ไม่สิ กล่าวว่าเป็นปรากฏการณ์หายากก็ว่าได้กระมัง? เช่นตอนนี้ ที่หยินหลินหายจากสายตาของผู้คนอีกครั้ง

@Murasame_89 ค่อนข้างเงียบเหงา แม้ฉันจะไม่ทันเห็นสถานการณ์ของฝั่งคุณได้ครบถ้วนจนยากตัดสินแต่หวังว่านั่นจะเป็นสัญญาณดี อื้ม หวังว่าน่ะ จะว่าไปแล้วมักเห็นคุณในช่วงเวลานี้เสมอจากที่ไกล ๆ เสมอ อวยพรให้คุณได้มีเวลาพักผ่อนจากการล่ามังกรกับเขาบ้างล่ะ อย่างไรก็เป็นช่วงเปลี่ยนฤดูกาลแล้วซะด้วย

@T_UltimateTruth "สวัสดียามดึก คุณเซี่ยงหลี่เย่า" หยุดคิดเรียงประโยค ไม่รู้ว่าควรอธิบายอย่างไรให้ดูปกติที่สุดดี "วันนี้เกิดเรื่องราวมากมาย แต่อย่างน้อยก็ผ่านไปแล้ว" "แล้วทางฝั่งคุณ?"

@Murasame_89 👋 ไม่เจอกันนานเลย คุณฉูจื่อหาง วันนี้เป็นอย่างไรบ้าง ?

₍⁠₍⁠ ⚡ ⁠⁾⁠⁾ open.spotify.com/track/7vvf4y5a…

แต่ละวันที่ยืนอยู่ก็เหมือนการคอยให้ความหวังของคนมากมายย้อนกลับมา และได้แต่เดาว่าโลกนี้จะดำเนินไปในทางที่ดีได้ หากวันหนึ่งต้องลืมความสนุกสนานและจำได้แค่งานพะเนินสูง นั่นก็ออกจะเป็นเรื่องน่าเศร้าเกินไปหน่อย แต่ฉันขอรับรองว่า มันจะต้องไม่เป็นอย่างนั้น …ไม่เป็นแบบนั้นแน่นอนเลยล่ะ

การได้รับการยอมรับจากผู้คนมากมาย ไม่เพียงแต่คำพูดที่ปลุกใจหรือโน้มน้าวผู้คน แต่หมายถึงการกระทำที่เด่นชัดว่าผู้ตามควรไปทางไหน ไม่หวั่นไหวกับกระแสธารที่ไหลเชี่ยวดั่งคลื่นสาด สมดังหมายว่าเป็นกระแสลมที่ตัดได้แม้หนึ่งขุนเขาจากแดนบูรพา และสมดังว่าเป็นที่ยอมรับของผู้คน ยินดีต้อนรับนะ

ยืนพยักหน้าเห็นด้วยอยู่ไกล ๆ

สะดุ้ง หันซ้ายทีขวาที มีใครกำลังพูดถึงอยู่ไหม ? ส่ายหน้า คิดไปเองแหละ อากาศวันนี้ฝนตกเล็กน้อย เลยหอบเอาสังขารที่กำลังเดินเตาะแตะในอคาเดมี่วาดรูปกระต่ายไว้บนกระจกหลังเป่ามันให้กลายเป็นไอน้ำเล่นเรียบร้อยแล้ว ว่างนั่นแหละ

"...." น่ารักดี

ยืนพิงกำแพง มือข้างหนึ่งถือนมร้อนกำลังอุ่นได้ที่ ส่วนอีกมือถือหนังสือ สายตาอ่านข้อความส่วนหูฟังเสียงน้ำฝนกระทบหลังคา "ความพยายาม...ไม่ว่าจะมากหรือน้อย ยังไงก็ถือว่าได้พยายามแล้ว" เขามองออกไปข้างนอกแล้วครุ่นคิด ลูมินัส ซีซาร์ "พวกนายเองก็คงพยายามอยู่ที่ไหนซักที่สินะ.."

◠‿◠

เสี่ยวเอ้อร์โฉมงามเช่นนี้หายากนัก เพียงค่าบริการหนึ่งส่วนย่อมถือเป็นราคาสำหรับมิตรภาพแล้ว… ดูสิว่าลูกค้าท่านนี้ใจกว้างใจอารีถึงเพียงใด ไม่ถือสากระทั่งเงินเพิ่มเล็กน้อยเหล่านี้เลย เถ้าแก่น่ะคิดมากเกินไปเอง

โชคชะตาพลันบรรจบ เราได้กลับมาพบกันอีกครา—เมื่อเสียงฟ้าคำราม ณ สนธยาย่ำ “ไม่บ่อยนักที่ฉันกับหุ่นเชิดจะปรากฏตัว เว้นแต่ว่าจะมีเหตุอะไร” “ส่วนคราวนี้หรือ? อยากสัมผัสกับแสงตะวันก่อนมันดับลงกระมัง”