冨岡 義勇

Kimetsu no gakuean — P.E teacher The guardian of school discipline, guidance counselor Tomioka sensei╮

⠀ ⠀

เสาหลักวารีคลี่ยิ้มพร้อมด้วยขนมหวานในมือที่พกไว้ใต้ฮาโอริตัวสำคัญเสมอ จะต้องสนิทกันได้อย่างแน่นอนเลยล่ะ "...." เอาไปให้เลยดีหรือไม่นะ..?

【お知らせ】 「アニメ『鬼滅の刃』繋がる大集合」イベント 開催決定！ 「繋がる」シリーズに、新たに「柱稽古編」のキャラクターが新登場！ 全15組のイラストでお届け。 これを記念して、歴代の繋がるイラストが一挙に大集合したイベントを開催します。 新たなアイテムやコラボドリンクなどをご用意しています。 ▼期間 5/12(水)より、ufotable関連店舗にて開催。 本日只今より、WEBSHOPでの販売開始です。 ▼特設サイト ufotable.co.jp/kimetsu/event/… ぜひ、『繋がる』シリーズをお楽しみください。

เวลาล่วงเลยจนดวงตะวันฉายกลางผืนฟ้า เสาหลักวารีวางดาบไม้ลงข้างกาย จัดระเบียบลมหายใจและคงเพ่งสมาธิเอาไว้อย่างเคย อ่า ควรพักจากการฝึกฝนช่วงเช้าได้แล้ว.. "...." หวังว่า..เหล่าชาเกะเองก็คงจะไม่ลืมมื้อกลางวันด้วยเช่นกันเล่า

⠀ ooc “ สุขสันต์วันสงกรานต์ครับ ” เด็กชายสวมเสื้อผ้าลวดลายประหลาดและถือสิ่งที่เรียกกันว่าปืนฉีดน้ำไว้พร้อมสำหรับช่วงเทศกาลเป็นที่เรียบร้อย “ ต้องฉีดน้ำใส่กันสินะ แล้วก็ปะแป้ง ? ” ⠀

ดูเหมือนจะมีเทศกาลในช่วงนี้.. และดูเหมือนจะเป็นวันหยุดยาวเสียด้วย "...." ขอให้ระวังตนหากออกไปเที่ยวเล่นในอากาศเช่นนี้และขอให้ได้พักผ่อนจนเหนื่อยน้อยลง อย่าลืมมื้ออาหารโดยเด็ดขาด

"ช้าก่อน! ข้ายังอยู่ตรงนี้.." ห้วงเวลาเสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย รอยปานแดงปรากฎขึ้น ตัวตนที่ลับคมจนถึงขีดสุดเพื่อจะได้ยืนจุดเดียวกับผู้แข็งแกร่งー จะไม่ยอม..สูญเสียครอบครัวหรือสหายเบื้องหน้าดวงตาคู่นี้อีกเป็นครั้งที่สอง

“… ได้ยินว่ามีเทศกาลที่น่าสนใจจะเกิดขึ้นในเร็ววันนี้…” “ พวกเด็กๆ คงจะชื่นชอบ….” “ นะโม อมิตาพุทธ…”

"ไปกันได้แล้ว"

“…. หวังว่าจะสบายดี…” “ ได้ยินมาว่าอากาศไม่ดีนัก… รักษาตัวด้วย.. นะโม อมิตาพุทธ….“ กล่าวขึ้นมาด้วยความเป็นห่วงจากใจ.. หลังจากที่ตนไม่ได้เฝ้าสังเกตมานาน จึงเป็นห่วงพอควร..

[ what if ? ...survived ] จาก โทมิโอกะ กิยู ถึง โคโจ ชิโนบุ ไยเธอจึงมีสีหน้าที่มิดีเช่นนั้น ช่างน่ายลนัก ที่ได้ถามเช่นนั้นออกมา รอยยิ้มนั้นคือสิ่งประหลาดล้ำ ทั้งที่แจ้งแก่ใจสม่ำมา ว่าสิ่งที่ประดับอยู่บนใบหน้าตนเป็นเพียงเปลือกนึกบางเบา ปานจะโปร่งใสจนไร้น้ำหนัก หากแม้นมีผู้ใดทัศนาลึกลงไปเพียงเสี้ยวธุลี คงมิยากที่จะเห็นรอยแตกร้าวซึ่งซ่อนอยู่ภายใน ทว่าถึงกระนั้นก็ยังเลือกจะฉาบยิ้มไว้ดังเดิม ราวกับว่าการปั้นแต่งนั้นคือปราการด่านสุดท้ายที่หลงเหลือ มิแน่ว่าอาจเป็นเพราะโลกาใบนี้มิเคยอ่อนโยนพอให้ใคร่ครวญวางหน้ากากลงได้โดยมิหวั่นเกรง แลเขาคนนั้นก็หาได้ต่างกันมิ ชายผู้มักกระทำราวกับแบกรับพิภพไว้เพียงลำพัง ความเงียบงันของเขามิใช่ความสงบงามดังผิวน้ำที่นิ่งขรึม หากแต่เป็นปานมหาสมุทรลึกที่เก็บงำพายุคลั่งไว้ใต้ระลอกคลื่น เลือกจะเร้นกายห่างไกลจากหมู่ชน ราวกับว่าการโดดเดี่ยวคือวิถีเดียวที่จะปกป้องตนและผู้อื่นมิให้มัวหมอง แล้วตัวเธอเล่า? ผู้ยิ้มประดับดวงหน้าเสมอมา ก็เป็นเพียงอีกชีวิตที่ยืนอยู่ฟากฝั่งตรงข้าม ตรงกันข้ามเสียจนปานภาพสะท้อนในกระจกอันบิดเบี้ยว ทว่ายิ่งแตกต่าง ก็กลับยิ่งคล้ายคลึง เพราะลึกลงไปในส่วนที่มิมีใครกรายใกล้ เราต่างเคยสูญเสียบางสิ่ง สิ่งซึ่งมิอาจหวนคืน สิ่งซึ่งตราตรึงให้หฤทัยมิอาจกลับคืนเป็นเช่นเดิมได้อีกครา เพียงแต่เขาเลือกจะฝังมันไว้ในความเงียบเชียบ ส่วนเธอเลือกจะกลบเกลื่อนมันไว้ภายใต้รอยยิ้มที่ปรุงแต่ง

@Nikky_liu “ ....... ” “ โกหกน่ะ..” อยากกินด้วย

@Tomiriver_PE ยังไม่หมดวันที่ 1 เลยนะคะเซนเซย์ อย่าเพิ่งโป๊ะ 🙏

"ไม่ชอบแซลมอนต้มหัวไชเท้าแล้ว..”

@yourdxay “.......” ก็วันนี้.. แย่แล้ว “ ไม่ได้” กินคนเดียวไม่ไหวหรอก

@Nikky_liu “ ..... ” อยากกินด้วย..

@Tomiriver_PE เดี๋ยวกินเผื่อให้นะคะ 🍣

@yourdxay "....!" กินคนเดียว อยากกินด้วย “ แค่โกหกน่ะ”

อ่า..งั้นรึ... ตั้งใจจะชวนพี่สายน้ำไปทานด้วยกันคงไปไม่ได้เสียแล้ว ก็พี่เขาไม่ชอบแล้วนี่นะ.. "...."

“ .... ” เดี๋ยวสิ

⠀   “ การเป็นอสูรนั้นเป็นเรื่องที่สุดยอด ดังนั้นทุกคนต้องมาเป็นอสูรแล้วล่ะ !! ฮ่าฮ่าฮ่า!  ” ⠀