Wojciech Wysocki

@varsovie_style Ja bym generalnie zastrzegł co najmniej 80% dla posiadaczy abonamentów. Których koszt bym nb. podniósł kilkukrotnie.

30 proc miejsc parkingowych tylko dla posiadaczy abonamentów, strefy dla dostawców Jak miło 👌tylko trzeba potem tego pilnować, z czym bywa różnie

W PRL "potomkowie" przedwojennych profesorów (rzadkie nazwiska profesorkie) mieli ponad stukrotnie , w latach 90tych nawet ~400krotnie, a dziś tylko dwukrotnie większe szanse zostania profesorem. Wyrównanie szans przez umasowienie szkolnictwa wyższego, czy "pauperyzacja" profesury? Pewnie oba czynniki miały znaczenie. W II RP profesorów (szefów katedr) było ośmiuset (licząc wszystkich z l. 1918 - 1939), pod koniec PRL trzy tysiące (w tym tysiąc zwyczajnych), dziś profesorów belwederskich jest blisko 11 tysięcy. /Wyniki wstępne/

@ourpussports It could be an official tradition dating back to the Middle Ages.

@W_Wysocki Was that the name for a specific period or the actual name of the town then?

This Tarnów issued ID from Poland in 1927 seems to be an internal travel document as well, which at first glance is odd. Welcome comments 🙏

Germany did not merely misread Russia. It created an entire school of thought around the misreading. Ostpolitik made sense during the Cold War. And on a practical level, it improved life for lots of Germans caught on the wrong side of the Iron Curtain. But after the Cold War, much of this was translated into a quasi-religious belief by the German political elite, often clad in highly intellectual-sounding language: - that trade would civilise geopolitics, - dependence would create moderation, - and economic integration would dissolve power politics. Things that sound too good to be true typically are. But critics were dismissed as primitive Cold Warriors. Eastern Europeans were patronised and Americans treated as vulgar hawks. We’ve all seen the embarrassing pictures from the UN General Assembly, where German civil servants were laughing with tears in their eyes because Donald Trump was speaking the truth. And meanwhile Germany built Nord Stream, deepened its energy dependence on Russia, and — in one of the most consequential strategic mistakes in modern European history — shut down nuclear power without any credible geopolitical fallback. What was presented as moral sophistication often turned out to be strategic infantilism, and the result was certainly not peace. It was strategic dependency — and, to put it bluntly, weakness — disguised as sophistication. One of the central themes of The Lost Peace.

@ArturCelinski @varsovie_style @trzaskowski_ Nie rozumiem, dlaczego te ekrany nie mogą być z przezroczystego pleksi.

Ten blaszany ekran wzdłuż Alei Stanów Zjednoczonych pokazuje obraz polskiej architektury, którego nigdy już nie powinniśmy oglądać. I nie może być tak, że jednego dnia świętujemy przyznanie nagród architektonicznych imienia @trzaskowski_, a drugiego budujemy takie coś 1/5

In fact, people have gradually started to retire later throughout the OECD update.news/p/alarmist-pen…

Najkrótsze podsumowanie 22 lat w Unii Europejskiej? Polska gospodarka urosła ponad 2 razy i dziś jesteśmy 20 gospodarką świata! Od 2004 r. do Polski trafiło ponad 1 bilion zł (273,8 mld euro)! Odliczając składki – ponad 430 mld zł (101,4 mld euro) - Polska zyskała więcej niż 700 mld zł (171 mld euro). A jakby wielkie liczby przełożyć na realne zmiany? Swobodnie podróżujemy, mamy dostęp do wspólnego rynku. Powstają drogi i linie kolejowe, rozwija się energetyka, zwiększa się nasze bezpieczeństwo, inwestujemy w innowacyjność firm, pracownicy zyskują nowe kompetencje, a Polska lokalna kwitnie. Mimo trudnych czasów polska gospodarka nieustająco rośnie, turystów jest coraz więcej. Stajemy się punktem odniesienia dla wielu Europejczyków. Bo u nas jest pięknie i bezpiecznie. Rocznicę wstąpienia do Unii od Święta 3 Maja dzieli tylko jeden dzień – Dzień flagi. Być Polakiem to dziś wielka duma.

@mk_wronski @PacynaAdrian Śmiem mniemać, że tuż przed 1914 r. Poznańskie było już bardziej rozwinięte niż niektóre prowincje “Niemiec właściwych” jak Pomorze (Pommern) czy Meklemburgia.

O historii Polski rzadko pisze się w perspektywie postkolonialnej. Jeśli już to głównie w kontekście relacji polsko-ukraińskich. Tymczasem niewiele jest europejskich krajów, które w takim stopniu jak Polska były ofiarami kolonializmu. Fascynująca opowieść o tym jak w XIX w. Niemcy opisywali Polskę (zabór pruski) jako przestrzeń kolonizacji, Polaków opisywali językiem takim samym jak Indian, jako niezdolnych do samodzielnego rządzenia krajem i rozwoju swoich ziem. Ba, po tym jak stanęła niemiecka emigracja do Teksasu (były pomysły utworzenia niezależnych niemieckich kolonii) poznaniaków wprost opisywano jako "Indian wschodu", by przekierować emigrację pisano o Wielkopolsce w konwencji "westernu". Paradoksalnie, plany kolonizacji wzięły w łeb przez postępy rewolucji przemysłowej. Do lat siedemdziesiątych Niemców w "prowincjach wschodnich" przybywało, potem, gdy w zachodnich prowincjach rozpoczął się trwały, współczesny wzrost gospodarczy kierunek emigracji się odwrócił.

@tomek_Q Tom “Z” dostałem na Gwiazdkę w 1988 r., ale wydana była chyba 4 lata wcześniej.

@W_Wysocki Dzięki, bardzo miło!

Słodowy nie brał w tym przedsięwzięciu udziału. Tom Z (dziecięcy) napisał Krzysztof Chorzewski, a X i Y były zbiorówkami. Redaktorem wszystkich trzech był Tadeusz Rathman, naczelny „Horyzontów Techniki” i „Zrób Sam”. Projekt graficzny całości był mój, a zdjęcia na okładkach i wyklejkach zrobił nieodżałowany Andrzej Świetlik (grupa Łódź Kaliska). Dostaliśmy za tom Y dyplom za najlepiej wydaną książkę

The so-called Pelplin Inn from 1612, incorrectly called House of the Pelplin Abbots. In WW2 fortunately unbroken, it is one of the most valuable examples of the Dutch influence on the architecture of Gdańsk. @mark_mijdus

“Imagine that there was a Soviet bloc-aligned “east Netherlands” akin to the GDR. Generate an image of what a city in it might look like in the late 80s.”

The Oval Office has changed a bit since 1970.

Mamy 2005 rok. Polska przeznacza na świadczenia dla rodzin z dziećmi mniej niż jeden procent PKB. Dokładnie 0,92 proc. Mniej wydają jedynie Włochy (0,9 proc.) i Grecja (0,8 proc.). Dla porównania inne kraje regionu będące na podobnym poziomie rozwoju przeznaczają dużo więcej: Węgry 2,42 proc., Rumunia 1,86 proc., Czechy 1,67 proc. Zasiłek rodzinny jest skromny, warunkowy, stopniowo traci na wartości. Jednocześnie system jest ultra-progresywny: biedna rodzina z trójką dzieci może liczyć na pomoc socjalną, natomiast bogatsza nie dostaje prawie nic. Choć taki system wydaje się sprawiedliwy to ma fundamentalną wadę – jest skąpy. Nawet najbiedniejsze 10 proc. rodzin nie otrzymuje kwoty równej pełnym kosztom utrzymania dziecka. Nic dziwnego. Za mniej niż procent PKB nie da się sfinansować dobrze działającego systemu wsparcia dla biednych rodzin. Prawie 20 lat później Polska na cele prorodzinne wydaje już 3,03 proc. PKB, co stanowi niemal najwyższy wynik w UE. Więcej przeznaczają jedynie Niemcy (3,47 proc.), Luksemburg (3,26 proc.), Finlandia (3,18 proc.) oraz Dania (3,07 proc.). Polska na transfery socjalne dla rodzin z dziećmi wydaje więcej niż średnio wszystkie kraje UE (2,01 proc.), kraje naszego regionu (1,88 proc.) i – uwaga – kraje skandynawskie (2,89 proc.), do których zaliczamy Szwecję, Danię, Finlandię oraz Norwegię. Wajcha przesunęła się o 180 stopni. Niemal każda rodzina z dzieckiem, niezależnie od dochodów, otrzymuje świadczenie, które w pełni pokrywa koszt wychowania. System jest bardzo hojny i ma wręcz zerową progresywność. Kluczowym instrumentem jest oczywiście program 500+, przemianowany następnie na 800+ po waloryzacji świadczenia. W ten sposób Polska zbudowała najbardziej uniwersalny system transferów socjalnych dla rodzin z dziećmi w Europie — jak wynika z niezwykle interesującej pracy ekonomistów Anny Bownik, Leszka Morawskiego i Michała Brzezińskiego (@BrzezinskiMich) zatytułowanej „From Conditional Parsimony to Universal Generosity: Child-Contingent Cash Transfer Indicators for Poland (2005–24)”. Autorzy badania pokazują, że W 2024 r. wszystkie grupy dochodowe w Polsce – od najbiedniejszych rodzin po najbogatsze - otrzymywały ponad 100 proc. rekompensaty za niezbędne koszty wychowania dziecka. Taki system jest oczywiście o niebo lepszy niż ten sprzed dwóch dekad. Ma swoje osiągnięcia, ale nie jest jednak wolny od wad. Więcej 👉 pb.pl/biednych-dziec…

The late poet and translator Stanisław Barańczak once wrote a verse that can be read in both English and Polish (though does not make a huge amount of sense in either, and really messes with your head if you speak both languages)

@varsovie_style Ewidentnie malowanie bez jakiejkolwiek termomodernizacji. Broń nas Panie Boże przed styropianową panierką, ale zaraz emeryci wybuchną płaczem, że cała emerytura idzie na czynsz i ogrzewanie.

Odsłonili kamienicę Sandomierska 13 po remoncie na Starym Mokotowie 😉 Fot. moje, Przed i Po

@arentvn Byłem kiedyś na Bollenstreek - coś przepięknego! Natomiast sam Keukenhof mocno przereklamowany.

Zwolennicy ekologii dość sceptycznie odnoszą się do uprawy tulipanów, ale widok jest malowniczy (może raczej geometryczny?), jak na dzisiejszym spacerze po okolicach...

@varsovie_style Właścicielem był chyba Dipservice, więc teraz pewnie PFR. Powstało to chyba w latach 80-tych pod kątem ambasad dla państw mniejszych i bardziej egzotycznych. Pamiętam, jak w 2003 r. składałem tam wniosek wizowy w amb. Indii. Na pewno była tam też amb. Mongolii i Słowenii.

Na Rejtana na Starym Mokotowie trafiłem przypadkiem dzisiaj na taką modernę, zahaczającą już pewnie o brutalizm. Po remoncie byłby 🔝 W tym świetle 🤩

@HistDyplomacji Jakim trzeba być kołkiem, żeby nie wykonać rzekomo autentycznej pieczęci w lustrzanym odbiciu?

Na pierwszy rzut oka – prawdziwa gratka dla kolekcjonera. Pieczęć należąca do ministra sprawa zagranicznych Józefa Becka! Swego czasu na jednej z aukcji natrafiliśmy na pieczęcie należące rzekomo do Józefa Becka. Wszystko zdawało się wskazywać na autentyczność. Po przyjrzeniu się okazało się, że mamy do czynienia… z całkiem niezłą podróbką. Fałszerstwo, choć wykonane z dużą starannością, zdradza się w szczegółach – a to właśnie one są kluczowe w pracy z historycznymi artefaktami. Zobaczcie sami: zdjęcie pieczęci z aukcji i zdjęcie odbitej oryginalnej pieczęci.