แป้งเน่า 🍞

มีคติ/คำสอน/หลักการอะไรในการใช้ชีวิตกันบ้าง แชร์หน่อยได้มั้ย อยากอ่านจริงๆ

มันเหมือนกับ "สภาพอากาศในฟาร์ม" ครับ องค์กรอาจจะเป็นผืนดินที่กว้างใหญ่และอุดมสมบูรณ์ แต่หัวหน้าคือ "สภาพอากาศ" ถ้าดินดีแต่หัวหน้าพัดพาแต่พายุหรือแล้งน้ำใจ พืชผล คือพนักงาน ก็บ่มตัวเติบโตไม่ได้ และสุดท้ายก็เลือกจะย้ายไปโตที่ฟาร์มอื่น ในทางจิตวิทยาและบริหาร คนส่วนใหญ่ไม่ได้ลาออกจาก "องค์กร" แต่ลาออกจาก "หัวหน้า" ครับ เพราะหัวหน้าคือคนที่ควบคุมแรงปะทะ (F=ma) ในแต่ละวันโดยตรง หัวหน้าที่ดีจะช่วยบ่มเพาะศักยภาพและสร้าง Aftertaste ของการทำงานที่ Finest แม้ในวันที่งานจะหนักหนาแค่ไหน ส่วนตัวผมเองนี่ก็เคยมีประสบการณ์มาแล้ว องค์กรคือภาพจำ แต่หัวหน้าคือ "ความจริงที่ต้องเจอทุกเช้า" เลือกงานที่ใช่ยังไม่สำคัญเท่ากับการได้เจอคนคุมพวงมาลัยที่เข้าใจจังหวะชีวิตครับ

Today, a CIA whistleblower sat before my committee and confirmed what I've said for years: government officials, including Dr. Fauci, deliberately misled the American people about the origins of COVID-19. This is not a conspiracy theory. This is sworn testimony. 🧵

พี่ๆอายุ 30 มีอะไรอยากบอกน้องๆ อายุ 22 ที่พึ่งจบมาใหม่ ใช้ชีวิตครั้งเเรก

การเบิกจ่ายของ สปสช มีปัญหาอ่ะ แล้วเอาหลักการอะไรมาลด DRG ในขณะที่ค่ายาค่าอุปกรณ์ทางการแพทย์มันแพงขึ้นทุกปีๆ ยาใหม่ๆ การรักษาใหม่ๆ ก็ใช้ไม่ได้ ซึ่งจริงๆ อาจจะมีปัญหาที่รัฐบาลไม่มีปัญญาหาเงิน ทำให้เศรษฐกิจโต GDP โต จะได้เอาเงินมาจ่ายค่ายาค่ารักษาพยาบาล ก็ไม่รู้จะแก้ยังไงเหมือนกัน

1 ล้านแรก ยากและเหนื่อยที่สุด ทำมาก ได้น้อย 1- 10 ล้าน คือช่วงที่รู้สึกว่า “เวลามีค่า” และไม่เคยพอ เพราะเงินหาได้ ต้องนำเวลาไปแลก 10-100 ล้าน คือช่วงที่รู้สึกว่า “คนมีค่า” อยากหาทรัพยากรมนุษย์ที่ดี เพราะมันคือการโตโดยการเอาเงินเรา ไปแลกเวลาของคนที่ทำงานได้ดี เพื่อเติบโตความมั่งคั่ง 100-1000 ล้าน คือช่วงที่รู้สึกว่า ”ระบบสำคัญที่สุด“ เพราะไม่เหมือนในช่วง 100 ล้าน ที่อาจจะมีทีมไม่ใหญ่ แต่ scale ขนาดพันล้าน จะมีพนักงานจำนวนมาก การสร้าง ระบบที่ดี ที่คนทำดีได้ผลดี คนแย่ถูกคัดออก ให้งานเดินหน้า จึงสำคัญที่สุด 1000-10000 ล้าน คุณต้อง ”ไร้ตัวตน“ ทุกอย่างไม่มีคุณ มันก็ต้องอยู่ได้ สิ่งที่สร้างไม่ใช่ธุรกิจ แต่เป็นสถาบัน ที่ไม่ต้องพึ่งพาเรา ถ้าทุกอย่างยังต้องพึ่งพาเรา เราจะไม่มีวันขึ้นถึงระดับ หมื่นล้านได้ นี่คือสิ่งที่ผมได้เรียนรู้วันนี้ จากนักธุรกิจคนหนึ่ง ที่พาผมฉายภาพย้อนออกไปถึง ”ความสำคัญ“ ที่เราจะต้องมี ในการก้าวข้าม แต่ละระดับของชีวิต ถ้าไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้ เราก็จะติดอยู่ในหล่ม ความมั่งคั่งที่เรามี

บอกตรง ๆ การลดน้ำหนักแม่งไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องคุมอาหาร ออกกำลังกาย มันต้องมีวินัยจริง ๆ ใครที่พึ่งหมอแล้วบอกว่ามันง่ายนี่ให้เลยผอมได้ไม่นาน ถ้าไม่มีวินัยแดกตามใจปาก เดี๋ยวก็กลับมาอ้วนจ้า ไม่มีอะไรยั่งยืนเท่าออกกำลังกายหรอกนี่พูดเลย

เที่ยวตปทครั้งแรกเชียร์ “เซี่ยงไฮ้” ทั้งใจจริงอ่ะ ของกินอร่อย ทุกอย่างถูกกว่าไทยมาก จ่ายสะบัด อากาศดี มี disneyland ไปมา 5 วันยังเที่ยวไม่พอ ตั๋วราคาดี ㅜㅜ -ค่าตั๋วไปกลับ 7000-8000 (รวมนนเป๋า) -ของกินเยอะ ถูกสุดมื้อนึงไม่เคยเกิน 500 -ที่เที่ยวเยอะมาก disneyland / the bund

ทุกคนจำไว้เลยว่าเราจะไม่รวยจากการเก็บออมเงินหรือประหยัด เราต้องหาทางหาเงินเพิ่มเท่านั้น ถ้าทำไม่เป็นให้ไปอยู่ใกล้ๆหรือสุงสิงกับคนที่เขาหาเงินเก่งๆ เดี๋ยววันนึงเราก็จะเก่งเหมือนเขา เพราะคนเก่งไม่ค่อยหวงวิชา แต่เขาจะรำคาญคนที่บอกไปแล้วก็ไม่ทำตามอยู่ดี ดังนั้นถ้าคุณเป็นนักเรียนที่ดี

• ถ้าไม่มี 30 บาท คนที่ทำงานในโรงพยาบาลจะสบายขึ้นมั้ยคับ เอาจริงคือรู้สึกเห็นภาพที่แชร์ๆ กันอะ รอคิวกันทีครึ่งวันงี้ คือเข้าใจเลยอะเหตุผลของการที่ต้องรอก็คือ ศักยภาพการตรวจของหมอมีจำกัด ถ้าตรวจเร็วไปก็มีโอกาสทำให้ได้ข้อมูลไม่ครบจนทำให้วินิจฉัยผิดพลาดจนส่งผล ให้เกิดการรักษาที่ผิดพลาดได้ครับ • เหมือนทุกวันนี้คนเข้าโรงพยาบาลง่ายเกิน เลยทำให้ขาดความตระหนักถึงการดูแลสุขภาพคับ แบบจริงๆ แล้ว คือ ผมเข้าใจว่าการที่คนไทยที่สิทธิ์นี้ทำให้คิดว่าเอ้อป่วยก็แค่ไปหาหมอก็เสียเงินไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ คือเข้าใจว่ามันไม่ได้ครอบคลุมยาที่มันแพงๆ ยานอกบัญชี หรอก แต่พวกยาพื้นฐานหรือการรักษาพื้นฐาน ที่สามารถหายจากการเป็นโรคมันค่อนข้างครอบคลุมพอสมควร • พูดในฐานะของคนที่ก็เคยใช้สิทธิ์นี้เหมือนกันครับ