Ceren Kenar

Larry Fink'in İstanbul ziyaretinin ardından basında ipe sapa gelmez komplo teorileri çıktı. Bazı olaylar göründüğünden çok daha basittir: - Davos (WEF) Türkiye ile arayı düzeltmeye çalışıyor. O yüzden de burada bir toplantı yapıp gönül almaya çalıştılar. Değerli dostum @cerenkenar çok güzel yazmış.

"Zaman Türkiye’yi haklı çıkardı. 10 yılda hem dünyada hem Türkiye’de köprünün altından çok sular aktı. Kaderin cilvesidir ki Davos Türkiye’nin, Erdoğan’ın ayağına geldi. Bu, bir anlamda Türkiye ekonomisine, kırılganlıklarına rağmen, duyulan güvenin bir göstergesi olarak okunmalıdır. Aynı zamanda, Türkiye ekonomi yönetiminin küresel piyasalarda sahip olduğu itibarın da bir teyididir. Bunun ötesinde, Cumhurbaşkanı Erdoğan liderliğinde Türkiye’nin küresel dengelerde oynadığı rasyonel ve stratejik rolün öneminin kavranmasıdır." @cerenkenar

My thread on Zelenskyy’s Istanbul visit, taking place in the midst of the Iran war, Black Sea tensions, energy risks, and a shifting regional balance. 👇👇 x.com/leventkemaI/st…

Made in Europe düzenlemesinde, bir virgülün yeri değişir, bir bakmışız dışarıda kalmışız. Dün @safaktukle sordu: - Virgülün sağında değil solunda kalmak için ne yapmamız lazım? Ben de bu 2,5 dklık videoda anlattım.

Sevgili @cerenkenar ‘ın yazdığı bu kıymetli yazı ortaya atılan komplo teorilerini bir kenara bırakıp, Larry Fink’in ziyaretinin doğru bir şekilde nasıl okunması gerektiğinin güzel bir özeti. Tabiki Türk halkı olarak komplo teorilerini daha çok severiz ama komplo teorisyenlerini üzerek söylüyorum ki Ceren haklı..

Ceren Kenar yazdı: 🖊️ Davos nasıl Erdoğan’ın ayağına geldi? ◾️ 10 yılda hem dünyada hem Türkiye’de köprünün altından çok sular aktı. Kaderin cilvesidir ki Davos Türkiye’nin, Erdoğan’ın ayağına geldi indyturk.com/node/775214

Al Sharaa on his first visit to Germany says that Syrian refugees can be encouraged to return through jobs with German companies investing there. thenationalnews.com/news/europe/20…

Görevini yakında devretmeye hazırlanan TCMB Başkan Yardımcısı Cevdet Akçay, Tarih Vakfı ve Robert Koleji Mezunları Derneği'nde "Merkez Bankacılığı tarihi" konulu bir konuşma yaptı. Akçay, konuşmasında konu başlığı dışında da bazı değerlendirmeler yaptı. Programa 10'dan fazla basın mensubu davetliydi. Akçay, konuşmasının sonunda Chatham House kurallarının geçerli olduğunu vurguladı. Bu kürsü konuşmasının yazılmaması, yayınlanmaması anlamına geliyordu. Elbette o kadar gazeteci gelmişken dışarıda isteyen olursa sorularını yanıtlarım diyerek bir jest yaptı. Biz de sorularımızı sorduk. Kaydı kapattık. Daha sonra öğrencilerin de katılımıyla kayıt dışı epey sohbet ettik. Kayıt içi sohbetin dün sabah itibarıyla sitelerde yayınlanmasını kararlaştırdık. Nitekim BloombergHT kayıt içi yayını verdi. Fakat tesadüf aynı gün 10.30'da TCMB Başkanı Fatih Karahan'ın AA'ya özel söyleşisinin yayımlanma günü imiş. Elbette bunu bizler bilemezdik ama Başkan Yardımcısı Akçay ya bilmiyordu ya da unuttu. Haliyle aynı gün TCMB'den iki farklı ses çıktı. Tabi bir de Oksijen'in Akçay'ın toplantıdaki kayıt dışı konuşmasını yayınlaması fecaat oldu. O mesajlar kamuoyuna yansıyıp sosyal medyada gündem haliyle biz de "Chatham House" ilkesi ihlal edilince bazı çarpıcı kısımlarını yayımladık aksi halde okurlarımızdan haber saklamış olurduk. Bence Akçay, kayıt içi kısımda güzel ve Başkan Karahan ile uyumlu mesajlar vermişti. Elbette toplantıda yaptığı konuşma daha samimi ve kapalı bir gruba özeldi ama dışarı yansıyınca bir iletişim kazasına neden oldu bana kalırsa. Merkez Bankası çok zor bir dönemde çok zor bir işi bence başarılı bir şekilde yapıyor. Arada yaşanan yol kazalarını çok görmemek lazım. Bir de genelde siyasetçilerin yaptığı"Biz çok iyiyiz bizden öncekiler enkaz bıraktı" söylemini terk etmek şart. Merkez Bankası hepimizin bankası.

Esnafın estetik kaygısı ve şehir bilinci olmayabilir, peki belediyeler buna nasıl izin veriyor? @BesiktasBel Bir Beşiktaşlı olarak söylüyorum: Böylesine muazzam bir güzelliğin üzerine kurulu bir ilçeyi, bitmek bilmeyen açgözlülük ve zevksizlikle çirkinleştirme yarışına dönüştürmek gerçekten kabul edilemez.

In the latest instalment of the IATR Podcast, we speak with @asliaydintasbas, fellow at the @BrookingsInst, on Turkish–Iranian relations amid the ongoing conflict in Iran. Listen to the episode here: iatr.co.uk/podcast/episod… #IATR #Podcast #Turkey #Türkiye #Iran #MiddleEast

A war in Iran could ignite a long-standing ethnic feud between Turks, Kurds, Arabs, and Persians, says İbrahim Kalın. "With this major war in our region, a great fire of discord is being ignited. One of the anticipated outcomes of this war is not only the destruction of Iran's nuclear capabilities, but also — more dangerously — the creation of a basis for a conflict that could last for decades among the founding peoples of the region: Turks, Kurds, Arabs, and Persians. This will pave the way for a protracted fratricidal war and blood feud." — Director of the National Intelligence Organization of Turkey (MİT), İbrahim Kalın.

Weekend read: “Why Turkey won't fight Israel (and why it just might)” 🔗 ragipsoylu.substack.com/p/why-turkey-w…

BREAKING — Iran apparently hit a F-35 in the air. A US F-35 fighter jet made an emergency landing at US air base in the Middle East after it was struck by what is believed to be Iranian fire, according to two sources familiar with the matter. — CNN F-35 invincibility is no more?

Buna ek olarak İsrail saldırılarında üst düzey isimler hedef alındıkça yapılan “İran, kişilere değil kurumsal sürekliliğe dayanan bir sistem; bu yüzden ciddi bir sorun olmaz” şeklindeki yorumlar bana oldukça abartılı geliyor. İran’da askeriyeden yargıya kadar birçok kurumu, devrimin ilk yıllarında sisteme entegre olan kadrolar yönetti. Bu kuşak yaklaşık yarım asırdır devletin en kritik pozisyonlarını elinde tutuyor. Ali Hamaney ülkeyi 40 yıldan fazla yönetti. Anayasayı Koruyucular Konseyi ve Uzmanlar Meclisi üyelerinin yaş ortalaması neredeyse 80’lerin ortasına yaklaşmış durumda. Benzer şekilde İran Devrim Muhafızlarının üst düzey komutanlarının büyük kısmı da 65 yaşın üzerindeki 81 kuşağı. Yani sistem içinde gerçek bir kuşak değişimi veya kurumsal yenilenme hiçbir zaman yaşanmadı; yarım asırdır aynı kadrolar devletin tepesinde duruyor. Bu nedenle bugün üst düzey isimlerin art arda tasfiye edilmesi, sadece bireysel kayıplar olarak görülemez. İlk kez bu kadrolar toplu şekilde sahneden çekiliyor. İran’daki sistemin gerçekten kurumlar üzerine mi yoksa belirli kişilerin ve kuşakların ağı üzerine mi inşa edildiğini önümüzdeki aylarda -ömür yeterse - daha net görmüş olacağız.

Büyük iş. ABD istihbarat camiasının terörle mücadelede merkezi rol üstlenen Ulusal Terörle Mücadele Merkezi​​​​​​​​​​​​​​​​ direktörü Joe Kent, İsrail’i suçladı, İran'la savaşı protesto ederek istifa etti.

Ragip is just the best there is covering Turkiye…

“Bu fotoğraftaki her şey son 30 yılda inşa edildi. Güzel şehirler inşa etmek bir seçim” Dresden

Singapur’dayım. Bir botanik bahçesini gezerken yanıma üç lise öğrencisi geldi. Üzerlerinde okul üniformaları vardı. Tahminen 14–15 yaşlarındaydılar. İyi bir İngilizce ile botanik bahçesinde rehberlik yaptıklarını, istersem bana eşlik edebileceklerini söylediler. Ben de çocuklara cep harçlığı olur, öğrencilere destek olayım diye kabul ettim. Yaklaşık on dakika boyunca bahçeyi gezdirdiler ve sırayla bitkiler hakkında, ellerindeki notlara bakarak sunum yaptılar. Tur sonunda bahşiş vermek istedim ama kabul etmediler. Israr etsem de kesinlikle olmaz dediler. Zaten turun sonlarına doğru varlıklı ailelerin çocukları olduklarını az çok anlamıştım. Neden böyle bir şey yaptıklarını sordum. Okulda liderlik ve toplum önünde konuşma dersleri varmış; bu da dersin zorunlu bir parçasıymış. Bir ay boyunca hiç tanımadıkları insanlarla tanışıp onları rehberlik hizmeti almaya ikna ediyor, ardından da karşılarında sunum yaparak bu becerilerini geliştiriyorlarmış. MEB okullarının da köklü bir müfredat değişimine gitmesinde fayda görüyorum. Artık yapay zekâ çağında klasik anlamda okul ve ders anlayışı giderek anlamını yitiriyor. Çocuklarımıza ahlakı, adabı muaşeret kurallarını, disiplini, hayat becerilerini ve teknik becerileri öğretmek; fizik, tarih, din vb. gibi klasik dersleri öğretmekten daha anlamlı ve faydalı hâle gelecek gibi görünüyor…

Trump’ın İran opsiyonları Amerika’nın İran’la savaşının ikinci haftası dolarken, Beyaz Saray’dan gelen sinyaller saldırıların süreceğine işaret ediyor. Savaşın siyasi hedefinin net olarak ortaya koyulmaması, Trump’ın ne aşamada zafer ilan edeceğini tahmin etmeyi zorlaştırıyor. Trump’ın şimdiden hedefe büyük ölçüde ulaştıklarını ve savaşın çok yakında bitebileceğini söylemesi, petrol fiyatlarındaki sıçrama dolayısıyla ürken piyasaları rahatlatma amacına matuf göründü. Bununla birlikte Trump Amerika’nın savaşı kazanmakta olduğunu söyleyerek geri çekilmeye karar verirse bunun kendi seçimiyle olduğu mesajını vermek istiyor. Savaşın gerçekleri kadar algısının da önemli olduğunu bilen Trump, savaşa son vermenin kendi elinde olduğu algısını yaratarak gerçekler ne olursa olsun zafer ilan etme imkanını elinde tutmak istiyor. Siyasi manevra alanını geniş tutmaya çalışan Trump’ın önünde savaşı hemen bitirmekten İran’ı işgale kadar farklı opsiyonlar var ancak İran rejiminin savaş stratejisi bu opsiyonların sınırlarını belirleyecek nitelikte. ZAFER İLANI OPSİYONU Trump savaşın hedefinin İran’ın nükleer ve balistik füze altyapısını yok etmek olduğunu ve bunu çoktan gerçekleştirdiklerini söyleyerek zafer ilan edebilir. Bu tür bir söylemi kullanarak piyasaları kısmen de olsa rahatlatan Trump, zafer ilan edip çekilirse İran’ın saldırılarına devam etme riskiyle karşı karşıya kalacak. Şimdiden Körfez müttefiklerini ve İsrail’e yapılan saldırılara karşı yeterince koruma sağlayamadığı algısıyla uğraşan Trump, Amerika’nın operasyonlarının misyonunu tanımladığını söylerse İran’ın bölgeyi vurmasına seyirci kalmakla suçlanacak. Bu yüzden İran’la gizli veya açıktan karşılıklı bir ateşkes anlaşmasına varması gerekiyor. İran diplomatik süreçte anlaşma arayışında olmasının ABD ve İsrail tarafından zayıflık olarak algılandığını ve bu algıyı ortadan kaldırmak zorunda olduğunu düşünüyor. Bu sebeple İran ateşkes için acele etmektense ilerde muhtemel yeni bir saldırıyı engelleme şartı konulmasını ve yaptırımların kaldırılacağı bir yol haritasını talep ediyor. Trump’ın bir yandan zafer ilan ederken bir yandan İran’a taviz vermesi siyasi intihar olacağı için bu türden bir ateşkes sadece gizli bir anlaşmayla sağlanabilir. Bu durumda zafer ilanı opsiyonu İran’ın ateşkese yanaşmadığı bir senaryoda Trump açısından zayıflık ilanı olur. İRAN’I TESLİM OLMAYA ZORLAMA OPSİYONU Zafer ilanı senaryosunun altını doldurmakta zorlanacağını bilen Trump, İran’ı teslim olana kadar bombalamaya devam edebilir. İran rejiminin savaş sebebiyle çok daha yoğun bir birliktelik içine girdiği söylenebilir. Trump, Hamaney’e karşı kafa koparma operasyonunun Venezuela’daki gibi bir sonuç vereceğini düşünmüş olabilir ancak benzer bir senaryo İran’da gerçekleşmedi. Rejimin yeni liderliğinin peşine düşüp teslimiyete zorlayana kadar ülkeyi bombalaması hem ucu açık bir angajman hem de ciddi maliyet getireceği için Amerikan halkı tarafından da benimsenmeyecek bir opsiyon olacaktır. Kongre maddi ve siyasi destek verir ve Amerikan kamuoyu da savaşa ikna edilirse daha uzun soluklu bir operasyon mümkün olabilir ancak İran’ın petrol piyasalarını ve Körfez ülkelerini vurabilme kapasitesi Trump’ı uzun vadeli bir savaştan caydıracaktır. İran rejiminin Hamaney’in öldürülmesi şokunu atlatarak şimdiye kadar teslim olmaması, bundan sonra teslim olması ihtimalini de iyice zayıflatıyor. Böyle bir denklemde, Trump rejimin teslim olması gibi çok üst düzey bir siyasi hedef koyarak kendi elini bağlamış ve süreç uzadıkça kendine zarar verdiği bir dinamik içerisine girmiş olacak. REJİM DEĞİŞİKLİĞİ OPSİYONU Rejim değişikliği opsiyonu teslim olmaya zorlama opsiyonundan daha da uzun ve kompleks bir süreç olacaktır. Hava ve deniz saldırılarının yetmeyeceği, büyük bir kara operasyonunun şart olduğu, İran direnişinin üst seviyede olacağı ve en az on binlerce Amerikan askerinin karadan girmesini gerektiren bir senaryo bu. Amerikan kamuoyunun yeni bir işgal ihtimali karşısında baskısının çok daha artacağı bu opsiyon, Trump için siyasi intihar anlamına gelebilir. Rejimin yerine geçebilecek bir siyasi organizasyonun olmadığı hesaba katıldığında, Amerikan güçleri karadan girip Tahran’ı ele geçirse bile yeni bir rejim inşa etmesi hem uzun yıllar sürecek hem de Afganistan ve Irak’ta olduğu gibi başarısızlıkla sonuçlanacaktır. Irak’ta Saddam’ın devrilmesinde öne çıkan birçok kritik avantaj (Kuzey Irak Kürtleri, kapsamlı bir askerî harekât hazırlığı, Saddam rejiminin direniş göstermemesi) İran’da söz konusu olmayacaktır. İran Kürtlerinin ayaklanması, kuzeyden Azerbaycan cephesi açılması, İran’ın füzeleri dolayısıyla seyr ü seferin durduğu Hürmüz Boğazı’nı Amerikan donanmasının kullanabilmesi, Körfez ülkelerinin desteği ve on binlerce Amerikan askerinin çok büyük bir bütçeyle kara operasyonuna sevk edilmesi gerekir. Bu senaryonun hazırlığının bile aylar süreceği göz önünde bulundurulduğunda rejim değişikliği opsiyonunun çok da gerçekçi olmadığı açık. Ayrıca Venezuela’da olduğu gibi rejim liderinin etkisiz hale getirilmesi sonrasında Amerika’yla çalışmaya hazır bir rejim olmadığı da aşikâr. Trump söylemlerinde bu üç ana opsiyonu da elinde tutan bir intiba uyandırmaya çalışsa da zafer ilanı en gerçekçi opsiyon olarak öne çıkıyor. Bu senaryoda bile kontrolün tamamen kendisinde olmadığı ve İran’ın tavrının da etkili olacağı unutulmamalı. İran Amerika’nın bir daha saldırmayacağının garantisi ve yaptırımların kaldırılması gibi şartlar koşabilir ancak Trump’a çıkış yolu vermeyip ‘rezil’ etmeye kalkarsa Amerika daha da agresifleşip ikinci ve hatta üçüncü opsiyonlara yönelebilir. Savaşa taraf hiçbir gücün gerçek bir zafer kazanamayacağı açık ama hepsi de zafer ilan etmek isteyecektir. Bu bağlamda İran’la savaş Trump için sahici bir askeri hesaplaşmadan çok, ne zaman ve nasıl ‘kazandım’ diyerek ateşkes ilan edeceği bir siyasi zamanlama meselesine dönüşmüş durumda. yenisafak.com/yazarlar/kadir…

Sosyal statü yarışında geri kalan ve yalnızlaşan erkekler meselesi önemli. Türkiye’ye de özgü değil. İngiltere’de akademik anlamda en başarısız olan grupların başında beyaz, alt sınıf erkekler geliyor. Unutmayalım terörizmin de aşırılığın da kaynağı kontrolsüz testesterondur. İdeoloji şiddete sadece şekil verir.