D.M.

I dissect words and put them back together in another tongue, for a better understanding of humanities, one character at a time.

มีโต๊ะยืนละ ขาดลู่เดิน /เป้าหมายต่อไป ว่าแต่พี่แบ่งประสาทยังไงคะะะ นี่เวลาพิมพ์คือพิมพ์ ส่วนอื่นนิ่งขาไม่ขยับจนมันชามันบวม ให้เดินไปด้วยกลัวจะพิมพ์ไม่ออกอ่ะ

@Oxygen_totz 555 ขำตลาดสี่มุมเมืองกับตลาดไทมากค่ะ ประเด็นคือสคป.เวลาเร็วกว่าเราหนึ่งชม.ด้วยนะ แปลว่าเขาเคาะราคาใหม่กันตอนห้าทุ่มเหรอ งงไปหมด

@dmnbchs เขาบอกว่าต้องรอตลาดน้ำมันในสิงคโปร์กลับก่อนถึงสัปปะกาดได้ตอน 22:00 น แล้วที่ผ่านมามึงประกาศตอน 5 โมงเย็น 6 โมงเย็นได้อันนี้มึงอ้างอิงอะไรตลาดสี่มุมเมืองหรือตลาดไท

แล้วทำไมต้องสี่ทุ่มอ่ะ? คือเมื่อก่อนก็ประกาศเย็นๆ ได้ ทำไมต้องสี่ทุ่ม??? ใครเพิ่งตื่นตอนนั้นเหรอ???

@aavvoollnpu จริงมากค่ะ ปัญหาใหญ่ๆ เลยของสาย agency (ที่จะได้เงินเยอะกว่า) คืองานขั้นสูงๆ ติด NDA กันหมด ห้ามบอก ห้ามไกด์ ห้ามเอามาเป็นตย.ต่างๆ น้ำท่วมปากอั่กๆ ซึ่งเรื่องค่าแรงเขาก็จะอ้างว่าค่าแรงมันเท่ากันไม่ได้ เพราะฝีมือทุกคนไม่เท่ากันอีก ยิ่งช่วงนี้คนทะลักเข้า บวกกับเไ เขาก็ยิ่งกดคนใหม่ๆ

ในส่วนวงการแปล เราว่าปัญหาคือมันคือไม่มีค่าแรงมาตราฐาน ไม่มีการรวมกลุ่ม ไม่มีสหภาพหรือหน่วยงานอะไรที่ปกป้องนักแปลด้วยมั้ยคะ คนได้งานค่าแรงดีก็โชคดีไป คนโดนกดบางทีก็ไม่มีทางเลือก

tl:dr เราควรผลักการเรียนภาษาให้เป็นศาสตร์ที่ "ไม่เดือดร้อนเรื่องเงินค่อยเรียน" เหมือนสายอื่นๆ ที่ตอนนี้หางานตรงสายในไทยยาก (ศิลปะ/ปวศ./โบราณฯ/pure science ฯลฯ) เหรอ? เอาจริง? หรือควรพยายามผลักดันให้งานที่ต้องใช้ specialist มีฐานการผลิตและมีทุนในไทยที่จะซัพพอร์ทคนที่เรียนมากันแน่

หกปีผ่านไป เหมือนมีเรื่องให้กลับมารีสิ่งนี้ขึ้นมาอีกรอบ ส่องโคว้ทกันได้ตามสะดวก 👀🤟🏻

กุขำ บอกสยามไม่เคยรบกับใครนอกจากพม่า เลยต้องเล่าเรื่องสงครามพม่ากันต่อ เอ่อ สยามน่ะ มันรบกะล้านนารบกับทางอิสาน รบกับทางใต้ กดขี่เขาออกบ่อยๆ สร้างอาณานิคมภายใน ตายเป็นเบือ ถ้าชอบเรื่องสงครามมากลองพล็อตแนวนี้บ้างก็ได้นะ

🇹🇭 With South Korea’s birth rate rising by 10% annually while Thailand’s declines by 10% per year, Thailand will have the world’s lowest fertility rate in 2026, potentially one of the lowest in human history.

@dmnbchs ต้องรอตลาดสิงคโปร์ปิดค่ะ ของไทยอิงราคาจากที่นี่ facebook.com/share/1Cfk2Ppd…

@the9thbluebook เราไม่ได้พูดในบริบทการวิเคราะห์บทแปลในห้องเรียนซึ่งผู้เรียนต้องผ่านการสอบวัดระดับภาษามา แต่เป็นบริบทการวัด matrix ในการทำงานจริงในตลาดงานด้านภาษาโดยตรง(agency ตปท. 10+ yrs) เทียบจากนักแปลที่เรียนสายตรงมากับนักแปลที่ fluent แต่ไม่ได้เรียนมาค่ะ ขอบคุณที่แลกเปลี่ยนค่ะ

ไม่แน่ใจว่าที่พูดว่ายกตัวอย่าง law firm ก็เข้าใจแล้วนี่หมายถึงอะไรนะครับ แต่เรื่องความต่างผมอธิบายไปแล้ว ส่วนประเด็นอื่น ๆ ขอตอบดังนี้ - วิเคราะห์บทแปล สมัยผมเรียน ป.โท การแปลที่อักษร ได้เจอคนจบคณะอื่นมาเรียนค่อนข้างเยอะ หลายคนสามารถนำทฤษฎีที่เรียนมาวิเคราะห์บทแปลได้ละเอียดแม่นยำไม่แพ้คนจบเอกภาษา บทแปลที่ได้ก็มีคุณภาพเหมือนกัน คนจบเอกภาษาอาจจะเหนือกว่าในหลายด้าน แต่ performance โดยรวมไม่ได้ต่างกันอย่างที่หลายคนอาจกำลังคิดอยู่ครับ - ภาษาอังกฤษของทนายใน law firm ผมไม่ได้พูดถึงแค่ภาษากฎหมาย แต่พูดถึงทักษะภาษาโดยรวม หลายคนเก่งถึงเก่งมาก เก่งกว่าคนจบเอกอิ้งก็เจอมาเยอะแล้ว ซึ่งมันก็น่าตั้งคำถามต่อไปว่าคนที่เรียนเพียวอิ้งจะมีจุดขายอะไร ถ้ายังต้องดิ้นรนตลาดแรงงานปัจจุบัน - ประเด็นอยู่ที่สาขาที่เรียนหรือปัญหาคอขวดในตลาดแรงงาน คิดว่าทั้งสองอย่างครับ ทั้งสองคณะคนตกงานเยอะพอกัน แต่มนุษ/อักษรตกงานเยอะกว่านิดหน่อย ส่วนปัญหาคอขวดนี่ไม่ได้เข้าใจอะไรมาก แต่คิดว่าน่าจะกระทบเกือบทุกคณะที่ผลิตบัณฑิตล้นตลาดมาก ๆ แต่ทีนี้ (ไม่แน่ใจว่านอกประเด็นรึเปล่า) อยากให้ลองดูว่าบรรดาหัวกะทิของนิติกับอักษร กลุ่มไหนหน้าที่การงานกับรายได้ดีกว่ากัน ส่วนตัวขอเดาว่านิติ - เอกอิ้งไม่ต้องเรียน ไม่จำเป็น หางานยาก ไม่ได้พูดอย่างนั้นครับ แค่กำลังบอกว่าด้วยความที่มันหางานยาก หาเงินยาก ถ้าอยากเรียนก็ต้องวางแผนดี ๆ ถ้าทางบ้านยังลำบาก บวกกับไม่แน่ใจว่าจะเก่งจริงมั้ยก็ไม่แนะนำ ศาสตร์แห่งอักษรเป็นอะไรที่ luxury ถ้า basic need ยังไม่รอด แต่ยังอยากเรียน ก็ต้องคิดให้ดี ตามนี้ครับ ส่วนเรื่องผมจบไก่การึเปล่าขอไม่พูดถึง ไม่ใช่ประเด็น ขอบคุณที่แสดงความคิดเห็นครับ

ในฐานะที่จบเอกอิ้งมา มีอะไรจะพูดเยอะเลยเรื่องนี้ โดยส่วนตัวก็เป็นคนนึงที่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะไม่เลือกเอกนี้เหมือนกัน ไม่เรียนคณะนี้ด้วย ทั้งที่เป็นคนชอบภาษามาก ๆ มากถึงขนาดคอยอ่านหนังสือและฝึกทักษะตัวเองอยู่ตลอดเวลา เหตุผลคือ สิ่งที่เห็นหลังจากจบมาแล้ว เราเจอแต่คนนอกเอกที่เก่งอิ้งกว่าเรา แถมยังมีทักษะเฉพาะทางอย่างอื่นอยู่แล้วอีก มันทำให้เราคิดว่าน่าจะเลือกคณะที่เฉพาะทางมากกว่านี้ ภาษาเรียนเสริมเอาเองดีกว่า ซึ่งไม่ได้มีแค่เราที่คิดแบบนี้ เพื่อนเอกอิ้งไม่ว่าจะมหาลัยไหนก็พูดแนวนี้กันหลายคน ด้วยความที่ภาษาอังกฤษมันแทบจะเป็นเรื่องพื้นฐานไปแล้ว เพราะใคร ๆ ก็พูดได้ ต่อให้ไม่เก่งเท่าเอกอิ้ง ขอแค่สื่อสารรู้เรื่อง ก็เอาไปใช้ต่อยอดเส้นทางอาชีพได้ พอพูดอย่างนี้ก็จะมีเด็กเอกอิ้งบางคนเข้ามาดีเฟนว่าเอกอิ้งไม่ได้มีแค่ฟังพูดอ่านเขียน แต่ยังมีภาษาศาสตร์ วรรณคดี ประวัติศาสตร์ ฯลฯ ซึ่งทำให้เราลึกซึ้งมากกว่าคนอื่น ถามว่าจริงมั้ย จริง เรียนแล้วทำให้เราเข้าใจแก่นของภาษาจริง ๆ แต่ถามหน่อยว่ามีสักกี่คนที่ได้เอาความรู้พวกนั้นมาใช้จนประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ปฏิเสธไม่ได้ว่าสุดท้ายแล้วคนเราเรียนหนังสือเพื่อจบไปหาเงิน ซึ่งความรู้พวกนั้นมันไม่ได้เป็นที่ต้องการของตลาดเหมือนความรู้ของคณะสายวิชาชีพเฉพาะ ส่วนตัวเห็นด้วยนะว่าความรู้ของอักษรก็มีคุณค่าในตัวเองและควรรักษาเอาไว้ แต่ก็ต้องยอมรับว่าเราอยู่ในโลกทุนนิยมซึ่งความรู้เฉพาะของเอกอิ้ง (หรือคณะอักษร) ไม่ได้ใช้หาเงินได้ขนาดนั้น คนที่อยู่รอดคือคนที่เก่งจริง ต่างจากคณะวิชาชีพเฉพาะที่ต่อให้เก่งกลาง ๆ ก็ยังพอหาเงินได้มากกว่า ซึ่งเรื่องนี้โทษใครไม่ได้นอกจากระบบทุนนิยมที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ ถ้าจะเรียนเอกอิ้ง หรือสาขา/คณะอะไรก็ตาม ก็ต้องเอาให้แน่ใจว่าเราจะเป็นหัวกะทิในแวดวงนั้นจริง ๆ แล้วก็ถ้าเรามารู้ตัวทีหลังว่าไม่ได้เก่งขนาดนั้นจะเอาตัวรอดยังไงต่อไป ถ้าบ้านมีเงินอยู่แล้วก็โอเค เรียนไปไม่ต้องคิดมาก แต่ถ้าฐานะทางบ้านไม่ดี ก็ต้องคิดให้ถี่ถ้วน เพราะเพื่อนในเอกที่เก่งกลาง ๆ ไม่ได้โดดเด่นอะไร ส่วนมากจะไปทำงานที่จบคณะอะไรมาก็ทำได้ เติบโตยาก ภาษาอังกฤษก็ไม่ได้ใช้ (เรารู้ดีว่าคณะเฉพาะด้านก็มีแบบนี้ แต่มั่นใจว่าเอกอิ้งมีเยอะกว่าแน่นอน) การจบสายอักษร/สังคมเปิดโอกาสให้เราได้กำหนดเส้นทางอาชีพตัวเอง ได้ทำอะไรที่เป็นสไตล์ของตัวเองเต็มที่ ไม่เหมือนคณะเฉพาะทางที่มีสภาวิชาชีพคอยกำหนดให้ เพราะงั้นถ้าจะเรียนสายนี้ เราต้องวางแผนให้ชัดเจนจริง ๆ ต้องมีใจรักและหาแนวทางของตัวเองให้เจอ ไม่งั้นก็จะเคว้งคว้างเหมือนหลายคนที่จบมาแบบไม่วางแผนอะไรเลย สุดท้ายก็ไปทำงานทั่ว ๆ ไป ไม่รู้จะเติบโตในหน้าที่การงานยังไง ถ้ายังค้นหาตัวเองไม่เจอก็กัดฟันเรียนอะไรที่มันเฉพาะทางไปก่อนดีกว่า อย่างน้อยเรายังมีสิทธิเลือกว่าจะทำวิชาชีพเฉพาะที่เราเรียนมาหรือจะทำงานอย่างอื่นที่เราชอบจริง ๆ เห็นบ่นขนาดนี้ถามว่าส่วนตัวเสียใจขนาดนั้นมั้ยที่เรียนเอกอิ้ง ก็ต้องบอกว่าไม่ขนาดนั้น อย่างน้อยมันยังเป็นอะไรที่เราชอบจริง ๆ เราเองก็เป็นคนที่รู้ตัวตั้งแต่จำความได้แล้วว่าชอบภาษา แล้วสมัยเรียนก็มีความสุขมากที่ได้เข้าเอกอิ้ง ทุกวันนี้ก็ทำงานแปล บวกกับทำแอคสอนภาษาด้วย เพียงแต่ว่าเราแอบคิดบ่อย ๆ ว่าจริง ๆ เราไม่ต้องเรียนลึกขนาดนั้นก็เก่งได้เหมือนกัน บวกกับเราเริ่มมองว่าความรู้ภาษาอังกฤษมันมีความพิเศษน้อยลงเรื่อย ๆ ถ้าเราจบอะไรที่มันเฉพาะทางกว่านี้ก็คงดี อะไรทำนองนี้ . . . พอจะรู้ตัวนะว่าความคิดอาจจะ problematic ไปบ้าง 5555 แต่เอาเป็นว่าเห็นต่างได้ ไม่ว่ากัน รับฟังทุกความคิดเห็น

ขอให้เด็กภาษาทุกคนเติบโตโดนไม่เสียใจหรือตั้งคำถามอะไรกับสิ่งนี้อีก you have that liberal arts spirit in yourself 💛❤️ ได้มองโลกแบบคนศิลปศาสตร์แล้ว ขอให้เลนส์นี้อยู่กับเราไปจนชั่วชีวิต 🫶🏻🫶🏻🫶🏻🫶🏻

ใดๆ คือ ไม่ใช่ว่าเรียนเอกภาษาละจะทำเงินไม่ได้ แต่บางทีเค้ากำลังกดเงินเรามากกว่านะ บางคนบอกว่าแค่นี้เอง จะเอาแพงอะไรขนาดนั้น อืม 5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

โดนผลกระทบจากสงครามกันทั่วหน้าขนาดนี้ แต่ยังเชียร์สงครามกันสนุกสนาน ผมนับถือพวกพรี่จริงๆ สมองปฎิเสธคอมมอนเซนส์ ชีวิตจะชิปหายยังไงก็ได้ ขอแค่ได้สนุกเวลามีข่าวยิงถล่มอีกฝ่ายไปวันๆ

@porporlees "แต่" ตัวโตๆ วิชาการแปลมันหาเรียนที่เอกอื่นไม่ละเอียดเท่านี้อ่ะ การแปลระดับป.โทก็ไม่ได้สอนกันละเอียดโหดอย่างที่เราเรียนมา นั่นเป็นจุดหนึ่งที่ก็ต้อง grateful กับหลักสูตรของคณะในสมัยนั้นที่ปั้นจนมาเป็นแบบนี้

@porporlees จริงคุน คำว่า "เอกอิ้ง" กว้างเป็นมหาสมุทรเลย จาก alum เองอิ้งมอท่อ ทุกวันนี้ความรู้ป.ตรีจาก EG ที่ใช้จริงๆ แบบจริงจิงงงงงงเลยก็คือวิชาการแปลกับสกิลอ่านเขียนที่เก็บมา(บ้าง)เท่านั้น ที่เหลือคือที่ไปเก็บมาจาก LT JC PO HS ตั่งต่างซึ่งตอนเรียนก็ไม่ได้คิดว่าจะได้ใช้ขนาดนี้

ส่วนตัวว่าแล้วแต่คนแหละ แต่งานส่วนมากที่ทำเงินของเราก็ยังเป็นการสอนภาษาอังกฤษและวรรณกรรมอยู่ดี (พูดจริงๆ) ถามว่าเข้าใจคอนเซินคนที่เชียร์ให้ไปเลือก STEM ไหมก็เข้าใจได้ แต่เลือกได้ย้อนกลับไป ก็จะเลือกเหมือนเดิม ทั้งนี้ทั้งนั้นก่อนเลือกคณะ ก็คงต้องศึกษาเรื่องหลักสูตร (วิชาหลัก วิชาเลือก โครงสร้างหลักสูตร) ให้ครบๆ เพื่อไม่ให้มาเสียใจทีหลัง

@lemondayox หนักกว่าผู้ว่าจ้างไม่ให้ความสำคัญ คือเขา(ซึ่งเป็นคนไทย)ไม่มีความสามารถที่จะดูออกว่างานไหนดีหรือไม่ดีค่ะ แยกไม่ได้ เข้าใจความ frustrate ของทุกคนช่วงนี้มาก

@dmnbchs บางคนที่เคยทำงานด้วย จบสายงานที่ไม่ใช่แปล แต่มีใบเซอร์แยก+ความสามารถดี อะไรแบบนั้นก็คือได้แต้มต่อไปเต็ม ๆ สายภาษาล้วนนั่งมองตาละห้อย เอาตัวรอดยากมาก ๆ เลยค่ะถ้าไม่ได้เจนสนามหรือเจอผู้ว่าจ้างที่เขาให้ความสำคัญ ซึ่งผู้ว่าจ้างส่วนใหญ่ก็มีคนโปรด ทีมโปรด กันอยู่แล้ว(ซึ่งก็ไม่ผิดเลย)

เรื่องน่าเศร้าของคนที่เรียกเอกภาษาแล้วมาทำงานแปลคือโดน google translate แย่งงานตั้งแต่ยุคก่อน เกิดอาชีพใหม่คือนักเกลาภาษาจาก ggtl ส่วนตอนนี้คนโยนให้เอไอ/แชทจีพีทีแปลหมด เรียบเรียงภาษาให้เรียบร้อย ถึงจะบอกว่าคุณภาพไม่เท่านักแปลจริง ๆ แต่คนที่ไม่ให้ค่าไม่ยอมจ่ายเขาทำงั้นกันหมดเลย

1 ในความล้มเหลวของการศึกษาไทย คือคนไทยเชื่อประวัติศาสตร์จากละคร/ภาพยนตร์แบบฝังหัว เชื่อทุกอย่างที่อยู่ในหนัง

@the9thbluebook (ออกตัวนิดว่าไม่ได้สลิ่มเอกอิ้ง อิ้งที่สอนแต่การใช้ภาษาในธุรกิจอะไรพวกนั้นซึ่งเจอได้ในหลายมหาลัยก็เป็นเอกที่เอิ่มอ่า จบมาน่าจะหางานยากเหมือนกัน แต่ระดับคุณ เขียนว่าเป็นนักวิจัยภาษาคงไม่ได้จบไก่กา จึงแปลกใจว่าไม่เห็นความแตกต่างจริงหรือเมื่อทำงานจริง แต่ยก law firms ก็เข้าใจละค่ะ)

@the9thbluebook ใดๆคือจากตย.ที่คุณยก แน่นอนคนระดับเข้า law firms ได้ก็ต้องคล่องภาษากฎหมายมากกว่า แต่คนจบนิติ(ไทย)ตกงานก็เยอะมาก ดังนั้นประเด็นอยู่ที่เอกที่เรียนมาหรือปัญหาคอขวดในตลาดงาน? สต.เราจึงคิดว่าการบอกว่าไม่ต้องเรียน ไม่จำเป็น เพราะตอนนี้หางานยากค่อนข้าง misleading นิดนึง ด้วยความเคารพค่ะ