Erdal Serce

Kur'an, "الغة عربية" diyecek kadar ciddiyetsiz bir kitap değildir. "لغة / lügat" kelimesi Türkçeye “sözlük” olarak geçmiştir. Lisan ise "konuşulan dil" demektir. Kur'an "لسان / lisan" demiştir; çünkü Kur'an konuşma diliyle inmiştir. O dil, Muhammed'in gönderildiği kavmin lisanı olan Arapçadır.

Üslup meselesini baştan netleştireyim: Hakaret ve küfür içeren bir dil sürdüğü sürece seninle tartışmaya devam etmeyeceğim. Eğer konuşacaksak, bunu delil ve saygı çerçevesinde yaparız. Benim söylediğim şeyler kişisel yorum değil, Kur'an bütünlüğüne dayalıdır: 1. Adem'in seçilmişliği, onun "yeryüzünde halife kılınması"dır (Bakara 2:30). Bu, onun nebi olduğunu zorunlu kılmaz. 2. Kur'an, "Adem'in zürriyetinden nebiler kılındığını" söyler (Meryem 19:58). Bu ifade, Adem'in değil, onun soyunun içinden nebilerin seçildiğini gösterir. 3. Allah, "Eğer yeryüzünde yerleşik melekler olsaydı, onlara gökten melek bir resul indirirdik" der (İsra 17:95). Bu ayet, gönderimin muhatabın türüne göre olduğunu bildirir. Nitekim: "Eğer (resulü) bir melek yapsaydık, onu mutlaka bir beşer suretinde kılardık" (En’am 6:9). Yani tam da bu yüzden, insanlara melek bir resul gönderilecek olsaydı bile, bu gönderim insan/beşer görünümünde olurdu. 4. Nuh kavmi, "Bu sizin gibi bir beşerden başka bir şey değildir… Atalarımızdan böyle bir şey duymadık" der (Mü’minun 23:24, 23:33). Bu, onların zihninde "resul" kavramının henüz insanla özdeşleşmediğini gösterir. 5. Nuh kavmi, mesajdan önce resulün insan oluşuna itiraz ederken, Firavun ve çevresi Musa'nın getirdiğini "sihir" diye nitelendirir (Kasas 28:36). Yani Musa kıssasında tartışma, resulün kimliği değil, vahyin niteliğidir. 6. Kur'an ayrıca: "Allah meleklerden de insanlardan da resuller seçer" der (Hac 22:75). Bu da resullüğün tek bir türe indirgenmediğini açıkça ortaya koyar. Bütün bu veriler birlikte değerlendirildiğinde: Nübüvvetin insan merkezli olarak belirginleşmesinin Nuh ile başladığı, ondan önceki resullerin melek olma ihtimalinin ise göz ardı edilemeyecek bir ihtimal olduğu görülür. Eğer buna itirazın varsa, hakaret veya küfürle değil ayetle ve delille konuş. Aksi halde bu tartışmayı burada bitirelim.

Bu arkadaşa birisi Meryem 58 i okusun

Eleştiriler doğrudan Muhammed'e yöneliktir. Kur'an, onun hem resul hem de nebi olduğunu açıkça bildirir (Fetih 29; Ahzab 40). Buna rağmen bazı ayetlerde hitap "Ey nebi!" şeklinde açıkça yapılır ve düzeltme içerir (Tahrim 1). Bazı ayetlerde ise herhangi bir sıfat kullanılmadan doğrudan onun bir tutumu düzeltilir (Abese 1–10; Enfal 67; Muhammed 19). Buna ek olarak Kur'an, onun için "Allah, geçmiş ve sonraki zembini bağışlasın" ifadesini de kullanır (Fetih 2). Bu da bağışlanma bağlamının doğrudan aynı şahsa yöneldiğini gösterir. Bu durum açıkça ortaya koyar ki muhatap tek ve aynı kişidir. Muhammed hem nebi hem resuldür; dolayısıyla ona yöneltilen eleştirileri ve bağışlanma ifadelerini yapay biçimde iki ayrı makama bölme zorunluluğu yoktur.

Üslup meselesini baştan netleştireyim: Hakaret ve küfür içeren bir dil sürdüğü sürece seninle tartışmaya devam etmeyeceğim. Eğer konuşacaksak, bunu delil ve saygı çerçevesinde yaparız. Benim söylediğim şeyler kişisel yorum değil, Kur'an bütünlüğüne dayalıdır: 1. Adem'in seçilmişliği, onun "yeryüzünde halife kılınması"dır (Bakara 2:30). Bu, onun nebi olduğunu zorunlu kılmaz. 2. Kur'an, "Adem'in zürriyetinden nebiler kılındığını" söyler (Meryem 19:58). Bu ifade, Adem'in değil, onun soyunun içinden nebilerin seçildiğini gösterir. 3. Allah, "Eğer yeryüzünde yerleşik melekler olsaydı, onlara gökten melek bir resul indirirdik" der (İsra 17:95). Bu ayet, gönderimin muhatabın türüne göre olduğunu bildirir. Nitekim: "Eğer (resulü) bir melek yapsaydık, onu mutlaka bir beşer suretinde kılardık" (En’am 6:9). Yani tam da bu yüzden, insanlara melek bir resul gönderilecek olsaydı bile, bu gönderim insan/beşer görünümünde olurdu. 4. Nuh kavmi, "Bu sizin gibi bir beşerden başka bir şey değildir… Atalarımızdan böyle bir şey duymadık" der (Mü’minun 23:24, 23:33). Bu, onların zihninde "resul" kavramının henüz insanla özdeşleşmediğini gösterir. 5. Nuh kavmi, mesajdan önce resulün insan oluşuna itiraz ederken, Firavun ve çevresi Musa'nın getirdiğini "sihir" diye nitelendirir (Kasas 28:36). Yani Musa kıssasında tartışma, resulün kimliği değil, vahyin niteliğidir. 6. Kur'an ayrıca: "Allah meleklerden de insanlardan da resuller seçer" der (Hac 22:75). Bu da resullüğün tek bir türe indirgenmediğini açıkça ortaya koyar. Bütün bu veriler birlikte değerlendirildiğinde: Nübüvvetin insan merkezli olarak belirginleşmesinin Nuh ile başladığı, ondan önceki resullerin melek olma ihtimalinin ise göz ardı edilemeyecek bir ihtimal olduğu görülür. Eğer buna itirazın varsa, hakaret veya küfürle değil ayetle ve delille konuş. Aksi halde bu tartışmayı burada bitirelim.

İsrâ 95'te "Yeryüzünde yerleşik olanlar melekler olsaydı, onlara melek bir resul gönderirdik" denmesi, insanlara beşer suretinde melek resul gönderilmesini reddetmez. Enam 9 ise açık bir ilke ortaya koyar: Eğer melek bir resul gönderilseydi, mutlaka insan suretinde gönderilirdi. Bu durumda Nuh kavminin "Evvelki atalarımızdan beşer bir resul geldiğini duymadık" demesi, sıradan bir inkar değildir. Bu ifade, onların zihninde "resul" kavramının insanla özdeşleşmemiş olduğunu gösterir.

Adem peygamber değilmiş haberiniz olsun Erdal tanrı böyle buyurdu tövbe ya Rabbim tovbe