حمید
191 posts
کلمات در برابر اندوهی که این روزها بر سینهٔ شما اهالی افغانستان سنگینی میکند، چقدر حقیرند. چقدر سخت است دیدنِ بالهایی که برای پرواز آفریده شدهاند، اما در قفسِ تاریکی و محدودیت گرفتار ماندهاند. خواهران ما، غمِ شما، غمِ ماست. بغضی که در گلوی شماست، در قلب ما میشکند. میدانیم که پشت این سکوتِ تحمیلی، چه رؤیاهای بزرگی پنهان شده و چه استعدادهای درخشانی در کتابها و دفترهای بستهتان در انتظارِ روزنهای از نورند. تاریخ بارها ثابت کرده است که هیچ تاریکیای ابدی نیست و هیچ زمستانی نمیتواند جلوی رویشِ بهار و شکوفههای امید را بگیرد. دستهایتان را از دور میفشاریم و با تمام قلبمان به امید روزی هستیم که دوباره خورشیدِ آگاهی و رهایی بر آسمانِ آرزوهایتان بتابد و صدای خندهها و قدمهای استوارتان در کوچهها، مدرسهها و دانشگاهها بپیچد. ما صدای سکوت شما هستیم؛ شما تنها نیستید. متن از @nimruz_ir
