Çok doğru bir noktaya değinmişsiniz. İnsanlar umut gördükleri yere yatırım yaparlar; siyasetin içinde var olmak çoğu kişi için bir tutkudur. Bırakın rüştünü ispatlamamış yeni partileri, 90’ların o koalisyon ortağı olan merkez sağ partilerinde yerel düzeyde siyaset yapıp vekil veya belediye başkanı bile olamadan bu uğurda ciddi servetler tüketenleri bizzat biliyorum. Elbette işin bir de partililerin fedakârlık boyutu var ama o durum daha çok "dava" partilerinde karşımıza çıkıyor. Örneğin şu an tanıdığım, hala örgütlü Saadet Partili biri, "YRP’nin şu an kullandığı genel merkezinde annemin bilezikleri var" diyebiliyor. Milli Görüş gibi köklü yapılarda bu ideolojik aidiyet ve geçmişten gelen maddi/manevi ortaklık çok güçlüdür. Ancak Anahtar Parti gibi yeni oluşumlarda durum, sizin de belirttiğiniz gibi daha çok umuda ve geleceğe dayalı bir beklenti yatırımından ibaret. Elbette yine bireysel olarak bir şeyler yapmaya çalışan, destek veren samimi kişiler de olabilir ama dediğim gibi, bu tip yeni yapılarda bu kitle oldukça azdır.
Türkçe
