tropical desespero

150.1K posts

tropical desespero banner
tropical desespero

tropical desespero

@murilopavo

vem espírito santo e remova minha vida

São Paulo Katılım Haziran 2009
587 Takip Edilen3.6K Takipçiler
tropical desespero retweetledi
Beta
Beta@Ganyyuuu·
I DECIDE... THE RULES OF THE GAY
English
31
919
7.1K
111.2K
tropical desespero retweetledi
Boitempo
Boitempo@editoraboitempo·
Boitempo tweet media
ZXX
56
6K
36.6K
338.8K
tropical desespero retweetledi
Rothmus 🏴
Rothmus 🏴@Rothmus·
Rothmus 🏴 tweet media
ZXX
61
1.2K
18.1K
433.4K
tropical desespero retweetledi
Mike “The Burg” Burgan
Mike “The Burg” Burgan@mike_burgan·
Today’s to do list: 1. Bite off more than I can chew 2. Build Rome in one day 3. Poke a bear with a stick 4. Beat a dead horse 5. Skate on thin ice
English
258
29K
153.4K
1.9M
tropical desespero retweetledi
ivan ☭ 🚩🇧🇷🇵🇸
O Brasil no tuiter pós tradução automática:
Português
870
21.6K
248.5K
8.1M
tropical desespero retweetledi
sick public transit, gloria
sick public transit, gloria@seungylee14·
this is why magical realism thrives in Latin America
English
115
16.8K
163.1K
3.1M
tropical desespero retweetledi
Terminally Online Leftist 🥂
Terminally Online Leftist 🥂@terminallyOL·
"You're a generation of rentiers who doesn't know how to produce, only how to collect." dog he read you to fucking filth, why would you post this?
Antonio Ayuso.@CondeSala20

Mi inquilino se fue el mes pasado. Yo tengo 29 años. Él tiene 54. Llevaba seis años viviendo en el piso que heredé de mi abuela en el centro de Madrid. Antes de irse, me pidió café. —No sé cómo lo hacéis los jóvenes —me dijo, mirando el contrato—. Yo a tu edad ya tenía mi casa pagada y dos hijos. Tú vives de lo que yo te pago. Se hizo un silencio pesado. —Paco —le dije—, yo no vivo de lo que tú me pagas. Yo gestiono un activo que mi familia sudó durante 40 años. Él soltó una carcajada amarga. —Tú no has sudado nada. Solo has nacido en el código postal correcto. Si yo no te pagara estos 1.200€, tú no tendrías ni para el café que nos estamos tomando. Estás asfixiando a la generación que de verdad trabaja. Me entró ese calor en la cara. El peso de la culpa social que intentan cargarte por tener algo que otros quieren. —Paco, si te parece caro, ¿por qué te has quedado seis años? —le pregunté—. El mercado es el que es. Si yo te lo bajo a 600€ por "bondad", mañana tengo a 100 personas en la puerta peleándose por entrar. ¿Eso arregla el problema de España o solo me hace a mí más pobre? Él se levantó, dejó las llaves sobre la mesa y sentenció: —Lo que te hace es parte del problema. Sois una generación de rentistas que no sabe producir, solo cobrar. Se fue sin darme la mano. El Resultado: Al día siguiente puse el anuncio. En 4 horas tenía 40 solicitudes. Subí el precio 100€ más por la alta demanda. El nuevo inquilino es un chico de 25 años que trabaja en banca y me dio las gracias por elegirlo a él entre tantos candidatos. La Reflexión: En España se ha instalado una narrativa peligrosa: que tener propiedad es un pecado y que el propietario es el culpable de un sistema fallido. Te llaman "explotador" por pedir el valor de mercado de tu propiedad, pero nadie llama "miserable" al Estado por no construir vivienda pública o por freírte a impuestos sobre ese mismo suelo. Intentan que sientas vergüenza de tu patrimonio para que cedas ante el chantaje emocional. Pero la realidad es fría: la propiedad privada no es una ONG. Gestionar lo que es tuyo con cabeza no te hace un villano. Esperar que los demás te subvencionen la vida porque "el sistema está mal", sí te hace una víctima por elección. Poner límites al sentimiento de culpa es el primer paso para proteger tu futuro.

English
22
1.1K
18.3K
678.6K
tropical desespero retweetledi