Niloufar

مقصود "من" ام اوىِ در آينه بهانه #يداله_رويايى #در_مدت_درخت

@SaamGivrad چه عكس خوبى! ميشه بگى در كدام كتاب ديديش يا اسم عكاسش چيه؟

تهران، خیابان #لاله‌زار، ابتدای کوچه رفاهی، سال ۱۳۱۵ خورشیدی‌. در دورنمای تصویر کافه پارس (هتل نیویورک) هم دیده می‌شود.

چند دقیقه بعد از ورود خانم ۵۳ ساله‌، منشی در را باز کرد و گفت: همسرشان هم می‌خواهند خانم را در زمان ویزیت همراهی کنند. از خانم سوال کردم: خودتان چطور راحتید؟ با خجالت به زمین نگاه کرد و گفت: نیاد، تنها راحت‌ترم. از مطب که خارج شد، داد و بیداد آقا کل ساختمان را پر کرده بود…

@RezaHeyrani متوجه اين متن كوتاه نمى شم رضا جان. كاش قبل يا بعدش را هم مى نوشتى.

آنچه چشم به راهش هستی، نابودت خواهد کرد. چنانچه پیشتر نابودت کرده است. ورنون هاوارد Xavier Martinez | 1908

«Le secret de la longévité intellectuelle? L’amour et la curiosité.» Mémoire d’Edgar Morin, mort à 104 ans, et souvenir de la première découverte de «la Méthode» et de son intelligence joyeuse, sur les bancs du collège.

نام‌بعضی نفرات رزق روحم شده است وقت هر دلتنگی، سویشان دارم دست جرأتم می‌بخشد روشنم می‌دارد. _نیما یوشیج

@SaamGivrad ترانه دلبر نيكو، شعر و موسيقى نعمت اله مينباشيان با صداى جمشيد شيبانى هم شنيدنيه.

#جمشید_شیبانی ترانه‌سرا، خواننده، آهنگساز و کارگردان، فرزند مرد نامدار تئاتر و موسیقی ایران، عنایت‌الله شیبانی و ملوک عبادی (فراهانی) و نوه‌ی دختری میرزا عبدالله فراهانی (موسیقی‌دان و ردیف‌دان برجسته) بود. روز پنجم خرداد زادروز او و سالمرگ پسرخاله‌اش، هوشنگ سیحون است. #سیمین‌بری

@HeidMbs @MahnazShirali چند نفر مثل بهرام بيضايى داريم؟ بيضايى فيلم نساختن را انتخاب كرد و مهاجرت را. اين هم يك انتخاب شخصى بود. اما اين دليل نمى شه ديگرانى كه مثل بيضايى فكر نمى كنند را محكوم كنيم. مهرجويى ماند و حرف خودش را زد و چنان فجيع كشتن اش. فرهادى اما از مرگ ترسيد. اين هم يك حق انسانى است.

گفتمان نه سیخ بسوزد نه‌ کباب، بغایت تهی از معنا، از طرف فردی که همواره میداند چگونه در جمهوری جنایتکار اسلامی گلیم خود را از آب بیرون بکشد. با این ‌مزخرفات، نه تنها دردی از دردهای مردم رنج‌کشیده ایران دوا نکرد، بلکه رشته آنهایی را که سعی می‌کنند صدای ملت را بگوش فرانسوی ها فرو کنند، پنبه کرد. تف به شرف نداشته ات اصغر فرهادی ناگرامی.

هزاران سال ایستاده بودند میان خاک این سرزمین مدفون ماندند تا بگویند برای ایستادن و ماندن باید ریشه در خاک داشته باشه نه دستان رو به آسمان

@SaamGivrad گذشته، گذشته. اما آينده پيش روى ما ست.

@samanou ...

از خشم به خودم می‌پیچم، از عصر صدبار این فیلترنت قزمیت سگ‌صاحاب قطع شده است و این سوا از زمانی است که ناچارم برای جستجوی مرکب در بین سایت‌های داخلی و بین‌المللی، با ترس و لرز مدام قطع و وصلش کنم و با هربار قطع شدن، دلهره‌ی بدعهدی جمنای و کلود را هم داشته باشم... تف به این روزگار.

@MahnazShirali در مورد پولشويى جمهورياسلامى در اين مورد نمى دونم. شايد حق با شما باشه. اما در اينكه فرهادى فيلمسازى در حد جهانى ست شكى ندارم. وقت كه كيارستمى نخل طلاى كن را برد هم كم نبودند كسانى كه او را بى تفاوت به مسائل روز كشور مى دانستند. اما در نهايت آنچه كه ماند آثار منحصر به فرد او بود

@samanou پشت هنر متعهد جناب فرهادی اگر پولشویی های حکومتی ننشسته بود، هیچ ارتباطی نمی توانست با دنیا برقرار کند. مثل بقیه هنرمندان متعهد جمهوری اسلامی.

@MahnazShirali صحبت از هنرمند متعهد يا هنر متعهده. فرهادى هنرمند بزرگيه و فيلم هاش با همه ى دنيا ارتباط برقرار مى كنه. آثارش همان هنر متعهده؛ اگرچه متعهد بودن يا نبودن خودش تنها يك انتخاب شخصيه.

@samanou منم بدم نمی آمد ایران برم ‌و بیام. فقط خودفروشی و‌کشور فروشی انتخاب‌ من نبود. مثل بعضی ها.

@arash_joudaki "جان فدا" نخستين واژه اى نيست كه اونا از ما كپى كردند. پيش از اينها در همه اين سالهاى حكومت شان بسيار كلمه ها و عبارت هاى ما را به نفع خودشان دزديده اند. چرا كه خودشان هيچ خلاقيتى ندارند.

استفاده از واژه «جان‌فدا» تازگی ندارد و مخالفان حکومت از این کلمه برای معترضان کشته شده نیز استفاده می‌کردند. ولی در ادبیات سیاسی جمهوری اسلامی ایران، «جان‌فدا» معنایی فراتر از یک واژه حماسی دارد. حکومت ایران تلاش کرده است این واژه را در چارچوب زبان ایدئولوژیک خود بازتعریف کند؛ زبانی که به گفته یک پژوهشگر فلسفه سیاسی، از نخستین ابزارهای حکومت‌های توتالیتر و نیمه‌توتالیتر برای کنترل جامعه است. آرش جودکی در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی فارسی با اشاره به واژه «آلودگی زبان»، معتقد است حکومت‌هایی مانند جمهوری اسلامی «زبان را به خدمت خود می‌گیرند و در نتیجه، زبان دیگر نه ابزار بیان حقیقت، بلکه ابزاری برای بازتولید قدرت می‌شود.» این پژوهشگر فلسفه با اشاره به تجربه حکومت‌های توتالیتر قرن بیستم می‌گوید که در آلمان نازی نیز زبان به شکلی سازمان‌یافته دچار «آلودگی به ایدئولوژی» شد. به گفته آقای جودکی، یک زبان‌شناس آلمانی به نام «ویکتور کلمپرر»، در کتاب‌ها و پژوهش‌هایش نشان داد که حکومت نازی چگونه واژه‌ها را از معنای اصلی‌شان تهی می‌کرد و آن‌ها را در خدمت ایدئولوژی قرار می‌داد. به باور این پژوهشگر، جمهوری اسلامی نیز در چهار دهه گذشته واژه‌هایی مانند «بسیج» و «پاسدار» را دچار چنین تغییری کرده است و واژه‌هایی که پیش از انقلاب دارای معانی عمومی و غیرایدئولوژیک بودند به مرور به بخشی از زبان رسمی قدرت تبدیل شدند. آرش جودکی معتقد است «جان‌فدا» نیز در همین مسیر قرار گرفته است. به گفته او، حکومت ایران می‌کوشد با استفاده از این واژه، بار دیگر مفاهیمی مانند ایثار و وفاداری مطلق را بازسازی کند، اما این بار نه صرفا در قالب ایدئولوژی مذهبی، بلکه با تلفیقی از ملی‌گرایی، میهن‌دوستی و زبان حماسی. به نظر او، جمهوری اسلامی پس از فرسایش مشروعیت سیاسی و کاهش پایگاه اجتماعی‌اش، اکنون تلاش می‌کند با استفاده از واژه‌هایی که ریشه در حافظه تاریخی ایرانیان دارند، نوعی همبستگی و مشروعیت تازه ایجاد کند. این پژوهشگر همچنین بر تفاوت جمهوری اسلامی با حکومت‌های توتالیتر کلاسیک مانند حکومت استالین تأکید می‌کند. به گفته او، رژیم‌های توتالیتر مدرن، عمدتا «زبان این‌جهانی» داشتند و در پی ساختن «انسان مدرن ایدئولوژیک» بودند، اما زبان جمهوری اسلامی ذاتاً «آن‌جهانی» و آمیخته با مرگ‌اندیشی است. به همین دلیل، واژه‌هایی مانند «شهید» و «شهادت» در این نظام جایگاه محوری پیدا کرده‌اند. آقای جودکی معتقد است استفاده از «جان‌فدا» نیز ادامه همان سنت زبانی است، با این تفاوت که حکومت این بار می‌کوشد از ظرفیت‌های حماسی و ملی این واژه نیز بهره ببرد تا دامنه تأثیرگذاری آن را فراتر از پایگاه سنتی و ایدئولوژیک خود گسترش دهد. به نظر آرش جودکی، حکومت ایران در شرایط بحرانی، بیش از گذشته به زبان و نمادسازی نیاز پیدا می‌کند زیرا زبان ایدئولوژیک تنها ابزار تبلیغاتی نیست، بلکه وسیله‌ای برای تولید هویت، تعریف «ما» و «دیگران» و نمایش مشروعیت سیاسی است. از این منظر، پویش «جان‌فدا» را می‌توان تلاشی برای بازسازی همان «زبان وفاداری» دانست؛ زبانی که جمهوری اسلامی در سال‌های جنگ ایران و عراق توانست با استفاده از آن بخشی از جامعه را بسیج کند، اما اکنون در جامعه‌ای متفاوت و چندپاره، با چالش‌های تازه‌ای روبه‌رو است. bbc.com/persian/articl…

… از روسیه و چین تا کامبوج و الجزایر، فریادشان از ایده‌ی بازگشت رضا‌پهلوی بلند است، بدون اینکه حتی به خود زحمت اشاره به کشتارهای دسته‌جمعی انجام‌شده توسط پاسداران اسلاموفاشیستی را بدهند؛ جنایت‌هایی که متأسفانه بسیار فراتر از دژخیمی‌های ساواک است.

خوش‌اندیشان جهان را غم آرمان مردم ایران نیست. با دورویی و سودجویی، نادانانی که در بحث‌های تلویزیونی درباره وضعیت خاورمیانه روده‌درزای می‌کنند، سرخوش از کاهش قیمت نفت، برایشان سرسری می‌برند و می‌دوزند. دل‌زده پس از بیشمار سرخوردگی، هواداران پیکارهای کم‌وبیش در سراسر جهان ناکام، ..

@payman_injaast به چه جمله ى خوبى از والتر بنيامين اشاره كردى پيمان. بازگشت به روال هميشگى در هر موردى وحشتناكه.

چندروزه که میهمان دوستانم در یکی از شهرهای شمالی ایرانم و این‌روزها با اینترنت آذربایجان اینجام و میخونمتون و حقیقتا هم دیگه نمیدونم چه کاری درسته و چه نظری نامحبوبه فقط میدونم که هنوز دلم با این حرف والتر بنیامینه: «این‌که همه‌چیز به روال همیشگی برمیگردد، خود همان فاجعه است.»

Lever de lune Paul Klee - 1925

دو نفر تو ذهن من ارزش خیلی بالایی دارند: وحید ان لاین، که اگه وحید نبود، صدای ۱۸ و ۱۹ دی خفه می‌شد. مراد ویسی: ما با هر اسمی که خوندی اشک ریختیم. فرزند ایران و جانفدای میهن ۱۷ ساله، ۱۷ ساله، ۱۷ ساله ۱۶ ساله،۱۶ ساله،۱۶ ساله ۱۴ ساله، ۱۴ ساله، ۱۴ ساله ۲ ساله، ۲ ساله، ۲ ساله

@X_ArtGallery It’s me!

William Blake - I Want! I Want! (1793)