Samaneh M

یک ایرانی عادیِ عادیِ در جنگی که قرار بود آزادی بیاورد چه می‌کشد؟ آقامیری به خوبی توصیف کرد:

شادی صدر چند سال پیش با ارجاع به اینکه نوروز یکی از زیباترین سنت‌های ایران است اشاره کرد و گفت با این حال برخی اقلیت های اتنیکی یا مذهبی این سنت را جشن نمی‌گرفتند و این سنت به آنها تحمیل شده، او با تمجید از زیبایی این سنت با انتقال تحمیلی آن مخالف بود و میگفت این «تحمیل» خطرناک است. شادی صدر آن موقع مورد حمله شدید و وسیع سه گروه، جمهوری اسلامی، چپ محور مقاومت و جریان ایرانگرای علاقمند به پادشاهی قرار گرفت: نقطه مشترک هر سه گروه‌ها ناسیونالیسم شکننده ایرانی بود که با صرف ارجاع به چنین تحمیلی می‌شکست. آنها عامدانه به تمجید شادی صدر از نوروز ارجاع نمیدادند تا خشونت‌ورزانه ثابت کنند که ایرانی‌ها هیچ چیزی را با خشونت به کسی تحمیل نکرده‌اند. ناسیونایسم شکننده در نهایت چیزی شبیه مردانگی شکننده است، ادعای قدرت میکند، اما با کوچکترین بحثی در رابطه با ستم «می‌شکند» و احساس «ناامنی میکند». عرب‌ها هم مثل همه مردمان دیگر متنوع هستند و ممکن است برخی از آنها نوروز را جشن بگیرند، نوروز هم واقعا جشن زیبایی است، این منافی این نیست که ممکن است در یک سیر تاریخی این سنت زیبا به برخی نه منتقل که «تحمیل شده باشد». کسانی که با این تحمیل مقابله میکنند چه بسا خیلی هم این سنت را دوست داشته باشند و اما آنچه با آن مشکل دارند «تحمیل و خشونت» است.