estahban

هم‌میهنان عزیزم، در روزهای اخیر، چند گروه‌ تجزیه‌طلب -که در کارنامه‌ بعضی از آنها همکاری با خمینی و صدام، هر دو به چشم می‌خورد- ادعاهایی موهوم و سخیف را درباره تمامیت ارضی و یگانگی ملی ایران مطرح کرده‌اند. چنانکه بارها تأکید کرده‌ام، حفظ و دفاع از تمامیت ارضی ایران، اصلی خدشه‌ناپذیر است. ما بر سر یکپارچگی و تمامیت ارضی ایران نه با کسی مذاکره می‌کنیم و نه ذره‌ای از آن کوتاه می‌آییم. چنین ادعاهایی تنها به جمهوری اسلامی، بزرگ‌ترین دشمن ملت ایران و تمامیت ارضی کشور، بهانه می‌دهد تا خود را به دروغ مدافع این اصل معرفی کند؛ حال آنکه این رژیم از نخستین روز روی کار آمدنش، عامل اصلی انواع تبعیض و تفرقه در ایران بوده است. تمامیت ارضی ایران خط قرمز ملت بزرگ و متحد ماست. هر فرد یا گروهی که از این خط قرمز عبور کند، یا با عبورکنندگان از آن همکاری کند، با پاسخ قاطع ملت آگاه ایران روبه‌رو خواهد شد. در روزها و هفته‌های پیش رو، هم‌زمان با درهم‌شکستن کامل جمهوری اسلامی و بیرون راندن این رژیم از کشور، در دفاع از یکپارچگی ملی و تمامیت ارضی ایران نیز هوشیارتر، استوارتر و کوشاتر از همیشه خواهیم بود. با پایبندی به این اصل بنیادین، می‌توان انتظار داشت که ارتش ایران نیز به وظیفه‌ی ملی-میهنی خود عمل کند، در کنار ملت بایستد و از ایران در برابر جمهوری اسلامی و تجزیه‌طلبان دفاع کند. تنها در یک ایرانِ یکپارچه و دموکراتیک، در سایه‌ی حاکمیت قانون است که آزادی‌های فردی و حقوق برابر همه شهروندان، فارغ از باور، مذهب، زبان یا قومیت، تضمین می‌شود. پاینده ایران، رضا پهلوی

برای شما که هر شب منتظرید بزنه: یه لحظه خودتون رو جای طرف مقابل بذارید. این وضعیت تعلیق وحشتناکه، یه جورایی یه سمتش مرگِ صددرصد و قطعیه. نه فقط خامنه‌ای؛ از روحانی گرفته تا قالیباف، لاریجانی و کل سپاه. همه‌شون دارن زیر فشار خفه‌کننده‌ای له می‌شن. هر شب جای خوابشون ر عوض می‌کنن، با خانواده‌هاشون تماسی ندارن، نگرانن که یکی اشتباه یا خیانت کنه. حتی با بعضی‌هاشون تماس می‌گیرن و دعوتشون می‌کنن به خیانت و جدا شدن. دودل شدن، تحت فشارن، هر لحظه با خودشون می‌گن: این قدرت واقعاً به مرگ می‌ارزه؟ این فشار روانی داره دیوونه‌شون می‌کنه. سان‌زو تو کتاب "هنر جنگ" دقیقا به همین تکنیک اشاره کرده. می‌گه هنر واقعی جنگ، شکست دادن دشمن بدون جنگیدنه. باید دشمن رو تو وضعیت تعلیق و انتظار نگه داری. با حرکات فریبنده، عقب‌نشینی‌های نمایشی، محاصره بدون حمله مستقیم، و پخش شایعه‌هایی مثل مذاکره یا خیانت و ریزش نیروها. این روش دشمن ر زیر فشار شدید روانی می‌ذاره تا خودش اشتباه کنه و سقوط کنه. چنگیز خان وقتی به امپراتوری خوارزمشاهیان ایران حمله کرد، تو یکی از بزرگ‌ترین جنگ‌هاش یعنی محاصره شهر اوترار (تو قزاقستان امروزی) پنج ماه کامل شهر رو محاصره کرد. شب‌ها با صدای طبل و سر و صدا نمی‌ذاشت بخوابن (مثل رسانه‌های امروزی که فشار می‌آرن)، روزها سیگنال مذاکره می‌فرستاد. حتی وسط محاصره، بخشی از سپاهش رو برای جنگ دیگه‌ای فرستاد تا قایر خان (حاکم شهر) فکر کنه هدف اصلی چنگیز، تسخیر اونجا نیست. در نهایت، بعد از پنج ماه تعلیق، خیانت از داخل، و رسیدن همه مدافعان به حالتی که بگن "بزن راحت شیم دیگه"، هم شهر رو گرفت، هم سرب داغ ریخت تو چشم و گوش حاکم (اینالچوق). این تکنیک آمریکا کاملاً حساب‌شده‌ست. اگه یه لحظه خودتون رو جای اونایی که دشمنش هستن بذارید، می‌فهمید چه فشار خفقان‌آوری دارن تحمل می‌کنن. ما هم باید بیشتر از اونا صبور باشیم. باید به حالتی برسن که خودشون بگن: “بزن لعنتی راحتمون کن”

آخرین فرصت برای اینکه بشود با تدبیر جلوی یک ویرانی بزرگ را گرفت فرداست. نظام حکمرانی در ایران با یک منطق مشخص از سوی دولت قلدر ترامپ روبروست: «یا امتیاز میدهید، یا خسارتی بزرگ به شما تحمیل میکنیم که مجبور شوید امتیاز دهید» در این گزاره تنها نقطه ابهام اینست که آیا میتوانند خسارتی بزرگ تحمیل کنند یا بلوف است؟ پاسخ در میزان بودجه نظامی دو طرف است: ایران ۱۰ میلیارد دلار در سال و آمریکا ۹۹۶ میلیارد دلار که یعنی بلوف نیست و میتوانند. عاقل همینجا توقف میکند و نتیجه برایش روشن میشود. اما ممکن است بعضی بگویند ایران هم میتواند هزینه‌هایی تحمیل کند ولی عاقل اینگونه به این نامعادله می‌نگرد: اگر در دعوایی ۱۰ دندانت شکست ولی تو هم توانستی سیلی به گوش طرف مقابل بزنی آیا اگر بتوانی با حتی باج دادن جلوی این دعوا را بگیری این به نفع توست یا نه؟ اما آیا همان سیلی را میتوان فروخت؟ بله میتوان اما قبل از شروع درگیری و در مذاکرات پنج‌شنبه نه پس از شروع. پس چه باید کرد؟ دو راه بیشتر نیست: یا از این فرصت استفاده میشود و بازی درستی ترتیب داده میشود و از قدرت بازدارندگی اندک همان سیلی استفاده میشود و امتیازاتی نامتقارن داده میشود و فعلا کشور از زیر بار فشار جنگ خارج میشود و بعد شروع به اصلاح در رویه‌های غلط داخلی و خارجی میکنند یا منتظر می‌مانند که ۱۰ با ۹۹۶ درگیر شود تا به چشم ببینند نتیجه محتوم چه میشود و بعد سعی میکنند با هزینه به مراتب بالاتر از زیر فشار خارج شوند. پ.ن: برای آنهایی که به هر ترتیبی حتی با دخالت خارجی و بدون در نظر گرفتن تبعات میخواهند نظام سیاسی را عوض کنند هم بگویم که ترامپ به هیچ‌وجه کاری برای مردم ایران نمیکند. بیخود در ترامپ دنبال سعادت نگردید. جنگ جز بدبختی چیزی برای مردم ندارد. تاریخ گواه این گزاره است.