soli ozel

Türkiye İran’a soğuk - Taha Akyol karar.com/yazarlar/taha-… @KararHaber Türkiye savaşa karşı, ama İran’a mesafeli durdu. İsrail’i kınadı ABD’ye ses etmedi. RTE sürekli “NATO müttefiklerimizle” vurgusu yaptı. Dün Araplarla birlikte yayınlanan ortak bildiride yine ABD’ye ses çıkarılmadı. İran’ın füze attığı ülkelerin “meşru müdafaa hakkı” vurgulandı. İran’ın meşru müdafaa hakkı, ağıza alınmadı. İran’ın, Hizbullah’ı, Husileri birakması istendi. Türkiye İran’a karşı “mesafeli”nin ötesinde artık “soğuk.” Türkiye NATO ve Araplarla birlikte. İran “devrim ihracı” politikasıyla kendini yalnızlaştırdı.

I talked yesterday to @freddiesayers about why we are well beyond the point of no return in the Persian Gulf and why energy disruption might serve the Trump administration's geopolitical ambitions.

🔴 Üç tarz-ı siyaset ve Türkiye’ye dersler: Carney, Sanchez, Takaichi 📌 Diyelim ki Türkiye'de AKP hükümeti yeni bir yönelim arayışı içerisine girdi ve başka ülkelerin ortaya koyduğu yaklaşımları incelerken Carney'e liberal, Sanchez'e ise sosyalist olduğu için sıcak bakmadı. Malumunuz, AKP hükümeti için siyaset, muhafazakâr ideolojinin sınırlarını aşamaz ancak kendileri için uygun muhafazakâr milliyetçi bir model de mevcut... Nitekim, Japonya'nın sağ ideolojiye mensup başbakanı Takaichi'ye de böyle bir üçüncü alternatif çerçevesinde bakabiliriz... ✍️ Namık Tan'ın yazısı... t24.com.tr/yazarlar/namik…

Körfez'de başlayan savaşın ilk 13 iş gününde Merkez Bankası'nın net döviz kaybı 25 milyar dolar oldu. 19 Mart 2025'te İBB'ye başlatılan operasyonun ilk 13 iş günündeki net döviz kaybı 44 milyar dolardı.

İran savaşı: Kimi yorumcular İngiltere'nin Süveyş krizine , kimileri de Atina'nın Sicilya seferini düşünüyor. Her ikisi de anlamlı ama fazlası da var: Bu savaş ve yarattığı kriz ABD hegemonyasının tükenme sürecinin sonu. Şimdi yeni bir dönem başlıyor. erginyildizoglu.blogspot.com/2026/03/iki-im…

Iran may ultimately emerge strengthened from this campaign. By continuing to leverage the tools at its disposal particularly control over the Strait of Hormuz — it is effectively forcing regional and global actors to factor Iran into any equation involving Gulf energy flows. In practice, this creates a form of coerced interdependence: states that seek access to Gulf energy may find themselves needing to accommodate Iran, whether directly or indirectly. There is real doubt that this dynamic will fundamentally change once the fighting ends. #IranWar‌

That's only 1 min and 23 sec of a thoughtful, nuanced 45-min long conversation about the war and its trajectory youtu.be/8NKTm9qwq5A?si…

Adding to the Guardian article on the U.S.-Iran negotiations, here is @amwajmedia's version of what took place, and Jonathan Powell's and more importantly Qatar's role in the process. All the signs point to significant progress made, which the U.S. undermined by attacking Iran: amwaj.media/en/article/ins…

Hormuz closure puts Turkey at the centre of Europe’s energy supply eualive.net/hormuz-closure… The Southern gas corridor has emerged as the only major overland route delivering non-Russian, non-Gulf gas into the EU

A brief summary of last night’s events: A. Iran emerged with the upper hand. It demonstrated once again that it will not hesitate to raise the level of escalation to defend its strategic assets — without any retreat on the issue of the Strait of Hormuz. This was entirely predictable. B. Yet another indication that this war lacks a coherent, pre-planned strategy. Once the regime did not collapse early on, it is no longer clear what the overarching strategy actually is. C. Trump was aware of the strike, but chose to look the other way once tensions escalated. This reflects an ongoing gap between Washington which may still be interested in preserving a future-facing Iran and Israel, whose approach appears aimed at systematically degrading the country’s entire infrastructure. D. The strike itself seems to have been driven by frustration: Iran is not yielding, and there is a desire to force outcomes (such as opening the Strait of Hormuz) without committing ground forces — and before external pressure brings the campaign to a halt. E. The strategic failure so far leaves Trump facing a difficult choice: escalate dramatically, potentially including boots on the ground, or move to stop the campaign now. F. At this stage, the fundamental questions remain unanswered: What is the ultimate objective? What are the exit ramps? What does success even look like? G. Instead, the conflict is drifting into a war of attrition — with no clear signs of regime collapse in Iran. Meanwhile, the president, having committed to the idea that Iran has effectively capitulated, may find it difficult to disengage while facing a visible disadvantage in the maritime arena and no resolution to the nuclear issue. Bottom line, last night’s events underscored just how unstructured this campaign has become — lacking strategic clarity, long-term planning, and a defined end state. At the same time, they exposed growing gaps between Israel and the United States, gaps that may widen further if similar outcomes repeat. And as always..just because something is operationally feasible does not mean it is strategically wise. One more point that must be stated clearly — Iran is not close to capitulating. #IranWar‌

Finding an Off-ramp in the Middle East War crisisgroup.org/stm/middle-eas… via @crisisgroup

@kryrvk you don’t have to do anything

@soliozel2 are we supposed to be impressed?

çok bilg ilendirici yazı güzel de bitiyor t24.com.tr/yazarlar/eray-…

Turkey and the War on Iran: Between Opportunity and Catastrophe by @salimcevikk via @ArabCenterWDC arabcenterdc.org/resource/turke…

“İnsan, acaba özellikle Arap baharından bu yana yapılan hatalardan ders alındı da başlangıç noktasına geri mi dönüldü diye düşünmeden edemiyor.” t24.com.tr/yazarlar/barci…

Barçın Yinanç dış politikayla ilgili çarpıcı bir yazı kaleme almış. "Türkiye’nin stratejik marka konumlanması Avrupa mı, Orta Doğu mu?" başlıklı yazısında bir soru üzerinden dış politikayla ilgili önemli bir paradoksa dikkat çekiyor: "Her şey iyiye gider gibi gözükürken, “oyun kurucu biz olacağız, Orta Doğu’da değişimin öncüsü de sözcüsü de biz olacağız” türünden merkezî konumlanma başta cazip gelebilir. Ancak bölge alev aldığında, ateş çemberinin içinde bir konumlanma sonucunu doğurabilecek söylemler bugün kulağa acaba ne kadar akıllıca gelir? " t24.com.tr/yazarlar/barci…