Eva Þorsteinsdóttir

Nú verð ég að koma dómsmálaráðherra til varnar. Það er líklega ekki hlutverk mitt en einhver þarf að gera það, því ég efast um að félagar ráðherrans taki það að sér. Í Kastljósi RÚV var fjallað um svo kallaðar brottfararstöðvar og ýmsir fengnir til að setja út á að börn gætu lent í slíku úrræði (með meintum aðstandendum). Einnig var vísað í að formaður Viðreisnar hefði áður andmælt slíku. Líklega er óhætt að segja að dregin hafi verið upp mynd af litlum börnum í eins konar fangelsum. Höfðað var til hinnar innstu tilfinningar mannfólks, þeirrar að vernda börn. Framsetningin var hins vegar röng. Brottfararstöðvar eru úrræði þeirra þjóða sem hafa misst stjórn á landamærum sínum. Þær eru ætlaðar þeim sem eiga engan rétt á að dveljast i landinu. Þá eru öll önnur úrræði til að fá fólkið til að fylgja lögum, reglum og úrskurðum uppurin. Þetta er ekki fangelsi fyrir flóttabörn. Ekki alls fyrir löngu fór ég ásamt allsherjarnefnd Alþingis til Danmerkur þar sem hópurinn skoðaði eins konar flóttamannabúðir fyrir þá sem biðu niðurstöðu (ekki brottfararstöð þar sem endanleg niðurstaða er komin, heldur biðstöð). Eitt hús máttum við þó ekki skoða. Það var „barnahúsið”. Þar stóðu skeggjaðir karlmenn fyrir utan og reyktu. Fulltrúar Rauða krossins, sem rak búðirnar, sögðu að það væri illa séð að efast um aldur barnanna. En hvað með raunveruleg börn? Á meðan ég var í ráðuneytinu skoðaði ég aðstöðu flóttamanna í Líbanon og á Möltu. Á Möltu hittum við fulltrúa Frontex (landamærastofnunar Evrópusambandsins). Við vildum læra af reynslu þeirra. Megin skilaboðin voru þessi: „Hvað sem þið gerið, ekki hafa sérreglur fyrir börn”. Það kom á okkur. Hvernig má það vera? Svarið var á þá leið að slíkt væri fyrst og fremst til þess fallið að setja börn í aukna hættu. Þau væru þá send af stað í hættuför, ein eða oftar með einhverjum sem tæki að sér að flytja þau á milli landa. Það væru jafnan vafasamir menn sem tækju greiðslu fyrir og börnin skiluðu sér ekki alltaf. Nefnt var sem dæmi að ef það væru fjórir synir í afganskri fjölskyldu væri einn sendur í herinn, einn í Talibanana, einn til Persaflóaríkjanna sem verkamaður og einn til Svíþjóðar. Svo væri metið hverjum hefði vegnað best. Að því sögðu finnst mér afleitt ef stjórnvöld telji sig þurfa að setja upp brottfararstöðvar á Íslandi. Það væri algjör óþarfi ef við nýttum landfræðilega legu landsins og alþjóðasamninga og hefðum stjórn á landamærunum. Þá þyrftum við ekki brottfararstöð fyrir þá sem eiga engan rétt og áttu aldrei að koma en neita að hlýða. Þá væri það fólk ekki hér.

þjóðargeymd fyrir mig þjóðargleymd fyrir þig

Það er hræðilega ljótt að koma sér fyrir hjá þjóð sem tekur vel á móti manni og nýta það sem skálkaskjól til að vinna að eyðingu sömu þjóðar. "Queen bee of mass immigration" Af hverju pöddulíking?