COREY Beebear 🐝 : SVCS ss3

#SVCS_Commu #SVCS_SS3 🐻CORMAC KELLEHER :: COREY (คอร์แมค เคลเลเฮอร์ ) :: โครี่ 43 y | 205 cm | 4 Autumn เขต 12 โซนภูเขา 🐝เจ้าของฟาร์มผึ้ง Cormac Beebear - สามารถช่วยงานช่าง งานซ่อม และอื่นๆ🔧 ---------------------------- Doc: bit.ly/44QAXY5

PART XXXII 𝙏𝙝𝙖𝙩 𝙣𝙤𝙬 𝙤𝙪𝙧 𝙙𝙧𝙚𝙖𝙢𝙨💍 𝙏𝙝𝙚𝙮’𝙫𝙚 𝙛𝙞𝙣𝙖𝙡𝙡𝙮 𝙘𝙤𝙢𝙚 𝙩𝙧𝙪𝙚. [ เทศกาลไข่ฤดูใบไม้ผลิ ] #EggFestivalSVCS3🐣 รายละเอียดเทศกาล🥚 [ Highly recommend to read ] docs.google.com/presentation/d… now playing : CITY OF STARS - LALA LAND✨

📢ประกาศเกี่ยวกับกิจกรรมในเทศกาล #EggFestivalSVCS3🥚 #SVCS_Commu👾 เปิดให้ลงทะเบียนการเข้าร่วมเล่น 'ล่าไข่ประจำปี' ล่วงหน้า : forms.gle/i7oh8g5r2TRiUW… ระยะเวลาในการส่งคำตอบ : 8 - 15 ฤดูใบไม้ผลิ (ส.ค.) สามารถส่งได้โดยไม่จำเป็นต้องมีภาพประกอบ🥚

04 spring | #ชมบุปผาSVCS3 หาก [คุณ] เดินออกมาจากบริเวณไม่ใกล้เขตปิกนิกที่ผู้คนและเด็กๆ กำลังวิ่งเล่น แต่ไม่ไกลเกินกว่าเขตหุบเขา ใต้ต้นไม้ใหญ่ เลยที่ตั้งถังไม้บ่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไป คุณจะพบสาวเลี้ยงแกะกำลัง(แอบ)ดื่มด่ำเครื่องดื่มสีทองอยู่ด้านใต้นั้นเพียงคนเดียว +

4🌷9:00 #ชมบุปผาSVCS3 ผีเสื้อสีฟ้ากระพือปีกแสนบางมาเกาะจมูกสุนัขแสนรู้ นัยน์ตาฟ้าสว่างมันมองด้วยความสงสัยอย่างไม่ได้รู้สึกระคายเคือง ก่อนที่ชายหนุ่มของมันจะก้าวเท้าเข้ามา ก้มคว้าดอกไม้ชนิดเดียวกันขึ้นมาสองจำนวน หนึ่งดอกถูกสอดไว้ในปลอกคอสุนัข ส่วนอีกหนึ่งอยู่กับเจ้าของ +

(awww คุณอีธานกลายเป็นเด็กซะแล้ว 🥺) "น่าๆ สบายมากครับ" ว่าจบก็เริ่มต้นพาเดินออกไปแบบไม่ทิ้งระยะมาก เขาคอยรักษาบรรยากาศไม่ให้ระหว่างเดินเงียบเหงาน่ากลัวด้วยการพูดคุยเป็นระยะๆ ทั้ง small talk และอื่นๆ จนเริ่มรู้ตัวว่าตัวเองเปิดช่องให้อีกฝ่ายพูดน้อยไปรึเปล่านี่ "โอ้ ผมพูดเยอะเกินไปไหมเนี่ย? ฮ่าๆๆ สัตว์ป่าหนีเพราะผมพูดหมดแล้วมั้ง"

@Corey_SVCS (คุณโครี่ใจดีที่1😞🔥) เขาเปรยตามองไปยังทางที่อีดคนชี้ แน่นอนละว่า..มองไม่เห็นหรอก “จะดีหรอคุณ ผมคงไม่รบกวนเกินไปหรอกใช่ไหม..” เขาเกรงใจเล็กน้อยเมื่ออีกคนบอกว่าเขาจะไปส่ง มั้งๆที่อีธานเองก็สามารถเดินฝ่าความมืดได้สบายๆ.. ตอนนี้เขาเหมือนเด็กที่รอพ่อไปส่ง..

[เขต 12 โซนภูเขา | 22.00 น. | เปิดโรล] ในป่าที่มีเสียงลมและธรรมชาติป่าไม้ใหญ่ ภูเขาที่ยามกลางวันว่าสงบสุข ในยามกลางคืนทั้งสงบและเปล่าเปลี่ยว [คุณ] กำลังเดินผ่านทางภูเขา เสียงฝีเท้าลากไปตามทางเดินดิน ลมหวิวผ่านไหล่... 'แก่ก ครืดด... แก่ก ครืดด' ข้าง-หลัง-คุณ ? " นั่ น ใ ค ร "

#ชมบุปผาSVCS3 โรลเปิด|+เนียนรู้จักได้|โกงเวลา “อ้าว! ว่าไง? ใช่ฉันพูดถึงเธอนั่นแหละ” ใต้ต้นไม้ใหญ่ เอนโซในชุดแปลกตากว่าทุกครั้งกลั้วหัวเราะมองมาที่คุณ ก่อนจะยกยิ้มและเขย่าถุงในมือช้าๆจนเจ้านกตัวโตบนไหล่โคลงไปมา “สุขสันต์วันชมบุปผา รับของฝากต้อนรับฤดูใบไม้ผลิสักหน่อยไหมล่ะ?” +

@David_svcs (ขอบคุณที่แวะมาแจมกันค่าา แล้วเจอกันระแวกบ้านได้เสมอนะคะ!)

@Corey_SVCS "อื้มม ว่าจะกลับแล้วล่ะครับ" "ส่งลูโน่เข้านอนด้วย" ว่าแล้วก็เดินไปพร้อมกับลุงหมีตัวใหญ่ เดวิดช่างพูดช่างถามในระหว่างทาง เป็นเสียงของบทสนทนาอื้อหูที่มีแค่สองคนกับอีกหนึ่งได้ยิน (มาปิดให้คับ ดีใจที่ได้แจมคับบ🙌🌟)

"จะว่ากลัวก็นิดหน่อยนะ...แต่งานในกิลด์น่ะมีเรื่องอันตรายกว่าเยอะ สัตว์ป่านี่อาจจะเบาลงไปเยอะเลย!" เขาแสดงท่าทีที่มั่นใจ แต่ก็อุ่นใจที่อย่างน้อยก็มีคนห่วงความปลอดภัยของเขา เมื่อเห็นท่าทีที่หนุ่มข้างๆสนอกสนใจเห็ดที่เขาหามาก็ยิ่งชวนคุยจ้อ "ฮ่าๆๆ เด็กไม่กินผักนี่เป็นกันทุกบ้านเลยสินะเนี่ย" "ได้สิๆ ปกติฉันจะออกมาช่วงหลัง 6 โมงเย็นตลอด ถ้าไม่ห่วงว่าจะค่ำก็ตามมาด้วยกันได้นะ"

@Corey_SVCS "เห็ดพวกนี้ดูอวบอ้วนจัง.. มันผุกออกมาเยอะเลยเหรอครับ?" ในหัวพลันคิดถึงเมนูเห็ดออกมานับสิบไปอย่าง " คุณโครี่จะออกไปเข้าป่าเก็บเห็ดอีกทีตอนไหน ถ้าไม่เป็นการรบกวน ผมขอไปกับคุณด้วยจะได้ไหม?" "มัวจาได้กินเห็ดก็น่าจะดี ช่วงนี้เจ้าตัวเล็กไม่ค่อยจะกินผักเท่าไหร่.."

@SVCS_MRJones "โอเค งั้น ทางนี้" เขาเริ่มเดินนำทางให้ทันที คอยชำเลืองมองอีกคนเป็นระยะ คาดเดาในหัวว่าอีกฝ่ายดูยังหนุ่ม น่าจะไล่ลูกชายเขา? 22? 23? ไม่ปล่อยให้ตัวเองสงสัยนานนัก เขาชวนอีกคนคุยระหว่างเดิน "เธอย้ายมาทำอะไรที่นี่ล่ะคริสโตเฟอร์? ท่องเที่ยว หรือมาทำงานล่ะ"

@Corey_SVCS “มาจากเขต 6 ครับผม” ชูตะเกียงสูงขึ้นหน่อยเพื่อมองโดยรอบ แล้วกลับมาเงยหน้ามองทางคุณ “ไม่มีปัญหาครับ เพียงแค่ขอบเขตที่คุณสะดวกก็รู้สึกขอบคุณมากแล้ว” เขายิ้ม ในระหว่างนั้นเราคงเริ่มออกเดินกันไปด้วย

📌 #SVCS_Commu #SVCS_SS3 🍀 Yuri Sylvaine ยูริ | 22 | เขต 8 ทำฟาร์มดอกไม้ 🌸 bit.ly/yuri_svcs โค-เวิ่น-โรล-จีบ DM 24/7 👌 (ซีซั่นนี้ก็ฝากตัวด้วยนะคะ 🙇 มาช้าหน่อย แต่มาแล้วค่า- แวะทักทายมาเล่นมูมูหัวยูริได้เสมอเยยน้า💜)

#บอร์ดประกาศ_SVCS l @POST_SVCS ใบประกาศขอความช่วยเหลือถูกติดไว้ช่วงเย็นของสักวัน

@SVCS_JorenVH พอเห็นว่าอีกคนดูไม่ชอบติดค้างเลยเข้าใจ และว่าตามที่อีกคนต้องการ "อยากแลกเปลี่ยนกันสินะ? กินสิ" เขาก้มนำของป่ามัดรวมกับกระดาษรองในกระเป๋า ยื่นให้อีกคนแลกกับเบียร์ที่ได้มา ถึงจะเพิ่งตั้งเป้าว่าจะฉุเบียร์ให้น้อยลงปีนี้ แต่ก็รับเบียร์มาอีกจนได้ คงจะเลิกยากสำหรับช่วงแรกๆ...

ของฟรีมันก็ดี แต่โยเรนไม่ชอบความรู้สึกติดค้าง “ไม่เอาน่า ยื่นหมูยื่นแมวไงพี่ชาย” เพราะถ้าจะให้เขาเข้าถ้ำไปหาเองก็คงไม่เอาด้วย มืด ชื้น อันตราย และที่สำคัญเลย ขี้เกียจ “พี่ชายกินเบียร์มั้ย?” นึกขึ้นได้ว่าในกระบะมีขวดเบียร์เหลืออยู่

"ดอกแรกสำหรับตัวเอง ดอกที่สองสำหรับคนที่รัก..." "ปีที่แล้วผมก็เด็ดดอกไม้ได้มาทั้งสองดอกเลย แต่ว่าาา ฮ่าๆๆๆ ผมก็ยังไม่มีโอกาสให้ใครเลย" เขาเกาหัวและรู้สึกใจเต้นเบาๆอย่างบอกไม่ถูก คงรู้สึกแปลกประหลาดอยู่ในอกที่ทำไมเขาต้องเขินอีกฝ่ายด้วยนะ... แต่เมื่อมีเรื่องแพนเค้กขึ้นมาก็สลัดหลุดจากความเขินได้รวดเร็ว "มินิแพนเค้ก? ไอเดียดีเลยนะครับ!" "ต้องมีอะไรบ้างครับ ถ้างั้นเดี๋ยวผมช่วยเตรียมของให้ดีไหม" แน่นอนว่าถ้าให้เขายื่นมือเข้าไปช่วยปรุงหรือทำอาหารคงพินาศเป็นแน่ เลยเลือกช่วยเท่าที่ทำได้

“กิจกรรมเด็ดดอกไม้เหรอคะ?” เธอยังไม่เข้าใจส่วนนั้นเท่าไหร่ คิดว่าเพราะเป็นฤดูใบไม้ผลิ มีดอกไม้เยอะ ทุกคนเลยจะไปชมและเก็บดอกไม้กลับบ้านกันหรือเปล่านะ “ฉันคิดอยู่เลยค่ะว่าควรทำขนมไปบ้าง เผื่อให้ไรลีย์ได้แบ่งกับเด็กคนอื่นด้วย แต่จะเป็นอะไรดี…” ในระหว่างที่คิดก็ถามโครี่ไปด้วยว่าอยากให้ช่วยหรือเปล่า? อย่างน้อยก็สามารถช่วยทำความสะอาดโหลแก้วได้นะ พอมองน้ำผึ้งสีสวยพวกนั้นก็เกิดคิดขึ้นได้ “ตายจริง หรือว่าจะทำมินิแพนเค้กดีคะ” “ถ้าราดกับน้ำผึ้งของคุณโครี่ด้วยก็คงเข้ากันพอดี” ยังไงก็ไปด้วยกันอยู่แล้วนี่นา

ริซ่าได้รู้ข่าวผ่านทางโครี่ @Corey_SVCS เมื่อเขากลับมาถึงบ้าน “งานชมดอกไม้คืออะไรเหรอคะ?” เธอไม่แน่ใจว่าจะมีกิจกรรมอะไรบ้าง แต่ดูเหมือนควรจะเตรียมมื้อกลางวันสำหรับปิกนิกหน่อยนะ 🌷🧺 — และหวังว่าพรุ่งนี้ไรลีย์จะได้เจอเพื่อนใหม่วัยใกล้เคียงกันด้วย 🧒

"ฮ่าๆๆ เท่งั้นเหรอ? เรียกว่าทักษะจากงานเก่าลุงน่ะนะ ✨เด็กห้ามเลียนแบบนะ ต้องรอโตก่อน!" เขาหัวเราะเพราะทำเอานึกถึงสมัยยังทำงานเก่าแล้วแจ้งไปจับงูตามบ้านอะไรแบบนั้น โครี่ก้มลงหยิบตะเกียงเดินมาทางสองแม่ลูก เมื่อเห็นว่าริซ่าเป็นห่วงเขาเลยแสดงออกว่าเขาสบายดี ด้วยการหยิบขากางเกงให้เลิกสูงขึ้น "ผมไม่เป็นไรเลยครับคุณริซ่า สบายมากๆ ต่อให้มีพิษก็กัดไม่เข้าแน่นอนครับ" ใต้ขากางเกงแสดงให้เห็นโครงเหล็กขาปลอม ที่มีรอยเปรอะเปื้อนเล็กน้อย ถึงจะรู้สึกว่านี่โชคดีไปที่งูไม่มีพิษและกัดเข้าที่จุดที่ไร้ความรู้สึก ...แต่ยิ่งตอกย้ำว่าที่นี่ไม่ปลอดภัยเสียเลย "แต่ว่า ที่นี่ไม่ปลอดภัยจริงๆ นั่นล่ะครับ...." เขาครุ่นคิดชั่วครู่ เกิดนึกสิ่งที่เขาก็มักจะช่วยเหลือคนที่ลำบากอยู่กลางป่าเขาตลอด "ถ้าอย่างนั้น...ทั้งสองคน สะดวกเปลี่ยนไปพักผ่อนที่บ้านผมชั่วคราวก่อนไหม?"

เมื่อโครี่หันกลับมาก็เห็นริซ่ากำลังอุ้มไรลีย์จนตัวลอยจากพื้นอยู่ และดูจะไม่กล้าวางลงง่าย ๆ ในตอนนี้ สีหน้าตกใจ “คุณโครี่คะ?! แต่เมื่อกี้ถูกกัดหรือเปล่า“ น้ำเสียงตื่นตระหนกเล็กน้อย เธอพยายามไม่สติแตกต่อหน้าลูกชาย เลยข่มใจเอาไว้ ”คุณลุงเจ๋งจัง!! จับงูมือเปล่าได้ด้วย!“ ส่วนไรลีย์มีหลายความรู้สึกปะปนกัน แต่เมื่อโครี่บอกว่าทุกอย่างปลอดภัยแล้ว เขาก็เหลือเพียงความคิดว่าคุณลุงเป็นคนที่เท่ระเบิดไปเลย ✨💥 ”สอนผมทำแบบนั้นบ้างได้ไหม“ 🧒 นั่นทำให้ริซ่าต้องบอกเด็กชายว่าห้ามเลียนแบบนะลูก คุณลุงเขาทำได้เพราะเป็นผู้ใหญ่แล้วจ้ะ ไรลีย์รู้สึกเซ็งที่เป็นเด็ก แถมเขายังถูกแม่อุ้มเอาไว้ ดูเหมือนเด็กกว่าเดิม ”ที่ขาเป็นอะไรหรือเปล่าคะ…คุณน่าจะโดนงับเข้าไปเต็ม ๆ เลยนี่นา“ เธอหันกลับมาคุยกับโครี่

"ได้เลย แล้วเจอกันนะสาวน้อย-" "โอ๊ จริงสิ? เทศกาลชมบุปผาเธอก็แวะมาที่นี่อีกนี่นะ งั้นอย่าลืมแวะมารับน้ำผึ้งลุงโครี่ล่ะ ทำมาเยอะแต่ของเด็ด หมดแล้วหมดเลยนา! ✨" เขาทิ้งท้ายด้วยการ pr น้ำผึ้งแจกฟรีตัวเองอีกครั้ง แม้อีกคนจะเคยได้รับจากเขาไปแล้ว แต่รับรองว่าน้ำผึ้งสำหรับงานเทศกาลจะเด็ดดวงไม่แพ้ช่วงเวลาอื่นแน่นอน! เขายืนรอตรงนั้นดูสาวน้อยค่อยๆเดินจากไป รอนานให้พอเพื่อให้แน่ใจว่าเธอลับสายตาไปอย่างปลอดภัย ถึงจะเดินออกจากตรงนั้นตามไปด้วย (ขอบคุณที่แวะมาทักทายคุณลุงกันนะคะะ จะรอเล่นกับหนูแมรี่และโกลเด้นมากมายอีกในโรลหน้าแน่ๆค่ะ น่ารักกก)

@Corey_SVCS เพราะอีกฝ่ายแนะนำตัวเธอถึงได้รู้ว่าไม่เคยแนะนำชื่อตัวเองเลยซักครั้ง.. “หนูแมรี่ วาเลนไทน์ มาจากฟาร์มอีเดรียนเขต 8 พึ่งย้ายมาประมาณ3-4เดือนก่อน" เธอตอบรับทันทีก่อนจะยีฟันยิ้มให้อย่างอารมดี มือเอื้อมลูบสองหัวของโกเด้นสีตัวอ้วนตุ้บที่คลอเคลียอยู่ “ได้เลย งั้นไว้เจอกันน้าคุณลุง🖐🏻”

"อื้มมมม จะว่ารู้สึกเหมือนกันเรอะ...." "จริงๆแล้ว... ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรเลยน่ะ! ฮ่าๆๆๆ โธ่ ก็แค่มีอะไรทำในบ้านทั้งวัน กว่าจะออกมาเก็บของป่าก็ดึกเข้าไปซะแล้วสิ" เขาเกาหัวหัวเราะ เริ่มปีใหม่มาก็เชื่องช้าซะแล้ว "? เคยเกิดอุบัติเหตุสินะ? งั้นก็อย่าวางใจซะล่ะ ยิ่งมืดแบบนี้ด้วย" "งั้นกลับเลยไหมล่ะ ยังไงก็น่าจะทางเดียวกันใช่ไหม?" และตัวเขาก็มีตะเกียงเป็นแสงนำทางกับตัวอีกด้วย

@Corey_SVCS "อา คุณเองก็รู้สึกเหมือนผมสินะครับ" "ที่ว่าพวกเราสองคนตัดสินใจออกมาหาของป่าเวลาค่ำคืนแบบนี้" "มันคงจะเจออะไรให้พวกเราเก็บ - น่ะ" ก็ตอบตรงไปตามสิ่งที่คิด ณ ตอนนั้น(...) "บ้านอยู่ไม่ห่างจากตรงนี้ ไม่เป็นอะไรหรอกครับ" "ขอแค่ไม่เดินสะดุดก้อนหินล้มจนขาหักเหมือนเมื่อก่อนก็น่าจะพอ" ?

@Sean_R_SVCS ฌอนยังดูแข็งแรงดีในสายตาโครี่อย่างแน่นอน และถึงจะฟังอีกฝ่ายว่ายังเดินไหว แต่ก็อยากช่วยเหลือเท่าที่จะพอทำได้ "งั้นน ให้ผมไปส่งไหม ให้ผมเดินไปจนถึงสุดเขตก็ยังได้นะ คุณจะได้ไม่ต้องมาเดินมืดๆด้วย" ยังไงซะเขาก็ยังมีตะเกียงที่พอจะช่วยเป็นแสงนำทางให้ได้ด้วย

@Corey_SVCS แม้ปริมาณแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปจะเยอะแต่ว่าเสียอย่างไรฌอนก็ยังคงคุมสติเอาไว้ได้ ” ไหวๆ แค่ฉันคงจะเดินผิดทิศไปเสียสักหน่อยน่ะ “ จากที่ตัวฌอนมองแม้ว่าดวงตาจะไม่ค่อยจะดีแล้วตอนนี้เขาคงจะมาผิดทิศแน่ๆ .. ” เดินเพลินเหมือนกันนะ “

"กรัมปรี๊ยยย- โอ้ะ?" ยังไม่ทันได้ใช้เวลาตื่นเต้นกับขนปุยที่เป็นลูกรักของเขา(?) ขาขวาที่ปกติไม่มีความรู้สึกอะไร ก็โดนดึงจนรั้งที่หัวเข่า "อะไ--- ฟหา่้^%^&#@????" เสียงของโครี่วุ่นวายไม่เป็นคำ เพราะเขาได้โดนลากขาไปมาจนตัวล้มลง ลากพื้นไปมา กลายเป็นภาพที่ชายร่างโตโดนแกะอารมณ์เสียกัดขาและลากสะบัดไปมา "คุ%^$# คา--ท&*^% น่--า^&$ ไม่ต้*(&% ห่ว(*&^ ง โผ๊*(&^--มม" ไม่รู้ว่าสาวจะยังฟังเขารู้เรื่องไหม แต่ก็ยังพยายามพูดออกมาให้..วางใจ? สุดท้ายเขางอตัวเพื่อใช้มือถูไปกับขากางเกงเพื่อพยายามปลดขาเทียม และสุดท้ายก็สำเร็จ!..... ไปพร้อมกับเขาที่ปลิวกระเด็นตามออกไปด้วย กลิ้งไปติดที่พุ่มไม้

@Corey_SVCS ไปจนถึงกรัมปี้ที่พุ่งพรวดออกมาจากพุ่มไม้! โดยที่ในเสี้ยววินั้นคาทรีน่าก็ได้เห็นกับตา ว่าปากของเจ้าตัวแสบไปอยู่ที่ขาเทียมของคุณพ่อหมีฟาร์มผึ้งตรงหน้าแล้ว!

"โธ่ไอ้น้อง พี่บ่าวเองถ้ากลับมาก มีดึกตัวอะไรคาบไปกินขาหายอีกข้างจะทำยังไงเล่า!" ถึงเขาจะพูดอย่างนั้น แต่ก็หัวเราะออกมา...แต่ยังไงก็ตั้งใจส่งแค่สุดเขตนี้จริงๆนั่นล่ะ นอนดึกโมโหง่วง(....) "โอ้โห้ Baked Fish! ขอบใจหลายๆ นี่มีเห็ดทอดแกล้มด้วยคงดีเลยนะเนี่ย.... มาๆ นัดวันนัดที่กันเลยดีกว่างั้น" แม้จะตั้งเป้าว่าปีนี้กะจะฉุเบียร์ให้น้อยลง... แต่พอมีคนดื่มด้วยก็อดเจอสังคมไม่ได้อีก "อะไรกัน คนที่หลับเพลินมีแต่นายม้างงงง?" "แต่ฉันดันหลับเพลินในบ้านแทนน่ะสิ ตื่นอีกทีก็สายโด่งแล้ว งานบ้านงานเรือนอีก กว่าจะออกบ้านตะวันตกดินเข้าแล้ว" โครี่บ่นๆพึมพำๆ แต่ไม่ได้ขัดใจอย่างไร ดีซะอีกที่อย่างน้อยๆระหว่างเดินกลับก็มีเพื่อนพูดคุยด้วยฆ่าเวลา

@Corey_SVCS “จะว่าไปแล้วนายสิมาทำอะไรมืดๆแถวนี้? คงไม่ใช่ว่ากำลังจะแปลงร่างเป็นหมาป่าใช่ไหม? ฉันมาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่า?“ เอนโซมองไปยังป่ารอบกาย ดูแล้วนี่ไม่ใช่เวลาปกติที่จะพบเจอคนได้เสียเท่าไหร่ คงไม่ใช่ว่า… “นายหลับเพลินเหรอ?” (มองเป็นพวกขี้เกียจเดียวกันไปซะแล้ว😂)

"อ้อ บ้านของผมอยู่เขตนี้นี่ล่ะครับ ไม่ห่างจากนี่มากหรอก" ถึงจะบอกว่าอยู่ในเขตนี้ แต่พอเขาชี้ไปในความมืดนั้นก็แทบจะไม่เห็นบ้านหลังไหนใกล้เคียงแถบนี้เลย "คุณอยู่แถวตะวันตกใช่ไหมล่ะ อาจจะคนละเส้นทางกันแต่ผมช่วยไปส่งได้นะครับ....แค่สุดเขตนี้นะ ฮ่ะๆ" โครี่ที่มีตะเกียงพอจะช่วยเป็นแสงนำทางให้ได้อยู่

@Corey_SVCS “ผมเห็นด้วย ตอนนี้เองก็เริ่มจะง่วงเหมือนกัน....” “แล้วบ้านคุณอยู่แถวไหนนะคุณโครี่..” ไหนๆก็ไหนๆถามไถ่เรื่องอีกคนระหว่างเดินลงเขาดีกว่า