Allen Foster

SVCS SS3 🍂 Allen Foster | เจ้าของรีสอร์ท Dawn (เกาะขิง) “ช่วยเข้าประเด็นเลยได้ไหมครับ?” ”ขอบคุณสำหรับของฝากครับ…ผมทำมื้อเย็นให้แล้วกัน” “อย่าดีกว่าครับ แบบนั้นผมไม่สันทัดเท่าไหร่” #SVCS_Commu ——- คุยได้ แมวส้มไม่กัดค่ะ (มั้ง) โค/โรล DM ได้เสมอค่ะ 🥰

หมาฮัสกี้ตัวหนึ่งเดินผ่านมา ดมคุณฟุดฟิดพร้อมกับทําตาแป๋ว(เหม็นแบ๊ว)ราวกับจะถามว่า มีหนมมั้ย?

@SVCS_Fairyrose (...../กัด)

@Foster_SVCS (จ้มกระทืบอุ้ง งุ้ย น่ายั้ก🥺🥹🧡🧡)

(อะไร๊!?)

@SVCS_Fairyrose (/กระทืบเท้าปึงปัง หน็อย!)

@Foster_SVCS (จ้มจ้มไง🫶🧡)

(จบมูระ มีคัยอยากตามไประรานในเฟสไหมฮะ)

(สินค้าที่ขายเป็นรูปวาด ง่าย ๆ คิกคัก ((จะชี้เป้าก็ได้ รับบทมือปืนรับจ้างค่ะ)) - ในบูธนั่งจ๋องคนเดียวแค่เซไฟรัส แอชฟิลด์ ไม่มีใครอื่น - กิจกรรมคือชวนชาวสตาดิวที่ยังเหลือมาโรลกันเถอะ ระหว่างที่นั่งวาดรอภาพไปก็อยากจะเล่านิทาน หรือตำนานเกี่ยวกับดวงดาวด้วยค่ะ! ถ้าท่านไหนสะดวก)

[9 Winter 198x | Zuzu City | 🌃] 🎵 youtu.be/vGW1pHJAZ44?si… “หากวันที่เราไม่อาจเคียงข้างมาถึง โปรดเก็บฉันไว้ในหัวใจของเธอ ฉันจะอยู่ตรงนั้นตลอดกาล” “อืม… ของเอ. เอ. มิลน์ จากวินนีย์เดอะพูห์?” “ฉันอุตส่าห์ตั้งใจหาจำมาแท้ ๆ แกล้งทำเป็นจำไม่ได้ให้กันหน่อยได้ไหมอะ มิสลอเรนเซน” +

@SVCS_commu (อัลเลน ฟอสเตอร์)

[ เข้าร่วมการแข่งขันตรงนี้ 🎣✨ ]

#IceFishingSVCS3🧊 [การแข่งขันตกปลา] สตาฟจะทำการสุ่ม จำนวนปลาที่จับได้ ให้+จำนวนปลาตามนี้ ตัวละครตกปลาเป็นอาชีพ [ที่สุ่มได้+4ตัว] ตัวละครมีทักษะในการตกปลาดีเยี่ยม [ที่สุ่มได้+3 ตัว] ตัวละครมีทักษะในการตกปลาดี [ที่สุ่มได้+2ตัว] ตัวละครมีอุปกรณ์ที่ดีมาก [จำนวนที่สุ่มได้+1ตัว]

PART XXXIX #SVCS_Commu 👾 ᴀɴᴅ ʏᴏᴜ'ʟʟ ʙᴇ ᴀʟʀɪɢʜᴛ [เทศกาลตกปลาน้ำแข็ง] #IceFishingSVCS3 ☃️ [Highly recommend to read] docs.google.com/presentation/d… now playing : CITY OF STARS - LA LA LAND ✨

@AL1S3_SVCS (หยักจับอยิดเปียกๆ เช็ดขน)

[ 6 Winter | Somewhere in Pelican Town | 14.00 | ย้อนเวลา ] เสียงลมหายใจดังสะท้อนกลับไปกลับมาอีกครั้งและอีกครั้ง ตอนที่รู้สึกตัวถึงสัมผัสได้ว่าปลายเท้าเจ็บแปลบแล่นขึ้นมา เนื้อผ้าหนาเปียกชุ่มไปจากหิมะที่ละลาย เปลี่ยนอุณหภูมิร่างกายให้เท่าปุยสีขาวใต้ปลายเท้าตนเอง ‘ พวกท่านไม่ได้ตั้งใจ ’ ‘ ที่บ้านเป็นห่วงเธอมากเลยนะ ’ ‘ กลับไปคุยกันสักครั้งได้ไหม? ’ อลิสจำไม่ได้ว่าตัวเองวิ่งออกมาจากตรงนั้นในประโยคไหน หรืออาจเป็นประโยคที่ตอนนี้จำไม่ได้แล้วก็ได้ ที่คิดว่าคงไม่เป็นไร —พอถึงเวลากลับรู้สึกแย่กว่าที่คิดไว้จนทนฟังแทบไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ไม่ได้ตั้งใจ? เป็นห่วง? อยากคุยกัน? พูดออกมาได้, แต่ละคำ สิบกว่าปีที่ผ่านมาไม่เคยนึกอยากจะทำเรื่องพรรค์นั้น แล้วอยากจะชดเชยเอาตอนที่มันไม่ทันแล้วทำไม มือแดงก่ำ เท้าเจ็บเหมือนถูกความเย็นกรีดซ้ำ ๆ และเสื้อผ้าสำหรับใส่ในบ้านก็เย็นจนหนาวเยือกถึงข้างใน เพราะตอนที่เริ่มวิ่งก็หัวซุกหัวซุนแบบที่ไม่เคยคิดว่าจะทำได้ ในสมองเหมือนมีแต่คำว่าต้องออกจากตรงนั้นให้ได้ จะเสื้อคลุมหรือรองเท้าก็เลยไม่ได้ติดตัวมาทั้งนั้น เขาผ่อนลมหายใจ หัวใจเต้นแรงจากการออกกำลังกายแบบที่ไม่เคยทำ อลิสทรุดตัวลงที่ม้านั่งข้างกาย ขดขาขึ้นมากอดไว้ ซุกหน้าลงไป ขอพัก—แค่ครู่เดียวเท่านั้น แล้วเดี๋ยวค่อยคิดแล้วกันว่าจะทำยังไงต่อ

(มีคนบอกให้ติดธง แต่นี่ว่าไม่นะ🤔)

"ผีบังตารึเปล่านะ" คุณชายหันไปมองคุณด้วยสีหน้าขำขันกึ่งจะล้อเลียน วงกตก็มีอยู่แค่นั้น หลงอยู่ได้ตั้งนานนม โถ "คิดว่าถ้าคุณหลงอยู่นานกว่านั้นคงมีคนเข้าไปช่วยหาแน่เลย พวกพนักงานน่ะ ในกิจกรรมมีพนักงานคอยดูแลอยู่น่ะครับ ส่วนผมคงหลงเข้าไปในเส้นทางเดินของพนักงานเข้า ก็เลยได้ออกมาไวหน่อย" สรุปคือเราทั้งคู่ต่างหลง เพียงแต่คนหนึ่งหลงหาทางออกไม่เจอ อีกคนหนึ่งหลงไปในทางลัดเฉยเลย "อืม...ก็เป็นมือของพนักงานแหละครับ โผล่ออกมาจากพุ่มไม้น่ะ ไม่ได้เจ็บตอนที่โดนจับ แต่เจ็บตอนที่ล้มก็ใช่อยู่" หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้างก็เหมือนจะไม่ค่อยได้อยู่ในสารบบความทรงจำแล้ว อัลเลนยังคงจิ้มผลไม้ทานต่อ หมดไปแล้วครึ่งหนึ่งจากที่ตักมา "คุณกลัวผีไหม?" คุณชายถาม "น่าจะไม่ คนกลัวผีที่ไหนจะไปกางเต๊นท์นอนกลางป่าดึกๆ ดื่นๆ" ก่อนจะตอบเองเสร็จสรรพ ไม่เหลือคำตอบให้คุณแต่อย่างใด

นึกคิดอยู่ครู่หนึ่งว่าระหว่างทางเจออะไรบ้างหรือเปล่า ก่อนจะกลืนสิ่งที่เคี้ยวอยู่ลงไปให้เรียบร้อยก่อนจะพูด "ไม่นะครับ แต่ผมรู้สึกหาทางออกไม่เจอ ..." สาเหตุที่ใช้เวลานานนั่นแหละ "ผมเดินวนที่เส้นทางเหมือนเดิม แต่ว่ามันไม่เหมือนเดิม" "พยายามมองพ้นแล้วก็แต่งต่างไปด้วย" พูดด้วยเสียงแบบมึน ๆ ผสมปวดหัวนิดหน่อย — แค่นึกไปแล้วก็มึนหัว เขาผ่านออกมาได้ยังไง นึกว่าตัวเองจะติดอยู่ตรงนั้นจนถึงตี 4 "โอ้... เจ็บมั้ยครับนั้น" "มันไม่ใช่ของประดับเฉย ๆ เรอะ"

27 Autumn | 22:12 | โรลปิด w/@Foster_SVCS (ย้อนเวลา) หาเพื่อนไม่เจอ ... คุยกับเพื่อนก้อน ๆ ขาว ๆ เมื่อกี้ไปก็แยกย้ายลาก่อน ไม่ได้เจอใครอีก- หายไปไหนกันหมด!! คุณคริสล่ะ ผมทอง ๆ นั่น หาไม่เจอเลยครับ!!! สุดท้ายก็มาเจอผมส้ม ๆ นี่แทน ... เอาเถอะ สนิทกันแล้วขนาดนี้ "ไง" เดินเข้าไปสะกิดอีกคนอย่างถือวิสาสะ ไม่ได้แนะนำตัวอะไร อีกคนก็คงจำได้แล้วแหละ เจอกันบ่อยขนาดนี้ในช่วงท้ายเดือน ... "ไปเดินเล่นมาบ้างยังครับ" ยืมคำถามเพื่อนมาหน่อยก็แล้วกัน-

[Story 07] 5 Winter 17.45 l somewhere in zone6 "จะไม่มีอะไรให้พวกคุณทั้งนั้น" "อยากได้มากก็ให้เจ้าของมันมาเอาเอง" คำมั่นจากปากหญิงสาว ยืนกรานแก่พวกคนก่อกวนความสงบของเธอเธอตลอดสองฤดูที่ผ่านมา และด้วยประกาศิตนั้น แลกกับอัญมณีแวววับใต้สวนหลังบ้าน พี่เลี้ยงสาวจึงมายืนอยู่บนผืนดินโซนตะวันออก เธอไม่ค่อยได้มาเขตหกเท่าไหร่นัก แม้อยู่ติดกับใจกลางเมือง อาจเพราะไม่มีธุระหรือความจำเป็นที่จะต้องมา หล่อนก้มหน้ามองซองจดหมายสลับกับถุงผ้าลายดอกในมือ นอกจากจะเป็นบรรจุภัณฑ์แล้วมันยังประกอบไปด้วยน้ำหนักของความรู้สึกทั้งหมด วันนี้— ที่นี่— ต้องจบมันเสียที เธอแกร่งไม่พอ ไม่พอจะรับความสูญเสียไปมากกว่านี้อีกแล้ว . [ I measure every Grief I meet. ] เธอวัดขนาดความโศกทุกครั้งที่พบเจอ อาจเพราะเธอได้รับความสุขเกินจนท่วมท้นหัวใจ เพราะเหตุนั้นใช่ไหม, พายุคลั่งถึงได้ทำลายเธอมากถึงเพียงนี้ docs.google.com/document/d/1cV…

@Elrik_SVCS (เหย...ผม...อยากหยุมแกะ /แปะไว้ เดะมาบวกฮะ)

"ฮัดชิ้ว" เอลริคจามออกมาน้ำมูกยืด ขณะที่ปั้นหิมะทั้งหน้าตาคารมดี คุณหมอแลดูจะเคลื่อนไหวช้าเล็กน้อยกว่าตอนช่วงฤดูอื่น ๆ ส่วนซูซี่เองก็วิ่งเล่นไม่ไกลนักจากเขา เพราะหนาวรึเปล่าน้า

4 Winter ❄️| เขต7 | เปิดโรลแยกรูท เวลาช่วงสายไม่ห่างไกลนักจากตัวเมือง ทุกวันพุธคลินิกสัตวแพทย์ของคุณ เฟิร์นฮาร์ทมักจะปิดทำการเสมอ เขาจึงถือโอกาสพาคุณซูซี่แกะประจำคลีนิกออกมาเดินเล่นรับหิมะเสียหน่อย +

@Zephyrus_SVCS (อย่าตามมาไล่ถึงในนี้ดิ๊)

@Foster_SVCS (ไปอาบน้ำสิ จะมาเชียร์มวยทัมมัย)

( เน้นตัวหนาด้วยนะ หมอนี่ )

(ก็ได้ค่ะ)

@Febe_svcs (/ผงะ/ ไม่...มั้ง?)

@Foster_SVCS (อย่างงี้พวกเราจะกลายเป็นฝาแฝดมั้ย,,)

27🍁 #EVESVCS3 หญิงสาวเรือนผมสีแดงในเครื่องแต่งกายพยาบาลแบบล้าสมัย เดินออกมาจากสวนวงกตพร้อมเยอรมันเชพเพิร์ดของคุณเพื่อนบ้าน ใครผ่านมาก็เห็นทั้งสองตัวติดกันตลอดเทศกาล แม้เธอจะยิ้มอย่างเข้มแข็ง เพื่อกลบความกลัวกับเหล่าพลังงานที่ต้องเผชิญ ขอบคุณอย่างสุดซึ้ง! ฉันติดหนี้เธอแล้ว!

@Zephyrus_SVCS ยิ้มทำไม....ภูมิใจอะไร... มองคนข้างๆ ด้วยสายตาไม่เข้าใจ ได้ป้อนอาหารเขาคืนมันเท่ากับการหักล้างกันจากเมื่อตอนนั้นที่เขายัดอาหารเข้าปากอีกฝ่ายรึ เจ๊ากัน? "เจออะไรในเขาวงกตเมื่อครู่ไหมครับ ผี รึอะไรแบบนั้น" คุณชายเริ่มเปิดบทสนทนาทั่วไป "ปีก่อนผมเจอผีจับข้อเท้าในนั้นด้วยล่ะ"

@Foster_SVCS เซไฟรัสยกยิ้มขึ้นมาเล็ก ๆ ภูมิใจ เก่งมากส้ม กินแล้วโตไว ๆ "ก็แค่หาคนกินด้วย" "ถ้าผมให้คุณจิ้มเองคุณจะกินมั้ยล่ะครับ" เชื่อเหอะว่าไม่- อ้าว ใช่ว่ะ เห็นแบบนั้นก็ยื่นส้อมให้ ส่วนตัวเองก็หยิบช้อนลงจ้วงกินอาหารอื่น ๆ