^¶∆™©

واقعا کلمه کم میارم که بخوام در مورد رنج مردم بنویسم .نمیدونم چجوری درموندگی مردم رو توضیح بدم. چطور توضیح بدم که خیلیا ۱۸-۱۹ روی زندگی و جونشون قمار کردن. خیلیا فراری هستن هنوز و به خونه برنگشتن! خیلیا هنوز نگفتن که حکومت بچشونو کشته. مسائل اقتصادی هم که به کنار...

A deal with the Islamic regime would incentivise terror. You kill 40,000 of your own citizens, attack US allies and bases, close one of the world’s most important straits, and then get rewarded for your thuggish behaviour.

رها بحرینی اگر نه اون روزی که به آمار ۱۵۰۰ کشته رویترز گفت اغراق‌آمیر یا اگر نه اون روزی که آمار وزارت بهداشت حماس براش قابل استناد بود دیگه اون روزی که پذیرفت در تجمعی باشه که توش پرچم جمهوری اسلامی بالا بود قاعدتا باید موضوعیتش رو درباره ایران از دست می‌داد. نه؟

Lots to read online about a putative deal.  I’ve read zero about the Iranian people themselves.

The Islamic Republic is an illegitimate regime that is weaker than ever. Only its fall will end its chaos and terror once and for all. POTUS can do that. But deal or no deal, Iranians will not give up their fight for freedom. My thoughts on @FoxNews:

بچه نوزاد توخونه از گشنگی مرد چون پدر مادرش به معترضا پناه داده بودن ... اينارو دنيا بايد به انگلیسی بشنوه ... پخش كردنش با شما

We have been warning the free world for years: The regime is not just the Iranian people's problem. It is a global terror threat. 47 is the only U.S. politician who had the courage to stand against IRGC terrorists. When will the rest of the world learn?

The new White House policy requiring green card applicants to apply from outside the US is a capricious attack on legal immigration. It will hurt families, leave us with fewer doctors, teachers and scientists, and hurt American competitiveness in AI.

خیام در زمانه خودش و حتی قرن‌ها پس از آن، اصلاً به عنوان یک شاعر شناخته‌شده یا محبوب نبود! ​در ایران قرن پنجم هجری، شأن یک دانشمند، حکیم و منجم بسیار بالاتر از یک شاعر بود. برای فردی در جایگاه او که تقویم جلالی را تدوین کرد و رسالات پیچیده ریاضی می‌نوشت، کسر شأن بود که به عنوان شاعر شناخته شود. رباعیات برای خیام، یادداشت‌های خصوصی، گلایه‌های فلسفی و خلوت‌های شبانه‌اش بودند. او این اشعار را در مجالس عمومی نمی‌خواند و دیوانی منتشر نکرد. به همین دلیل، معاصرانش او را فقط به عنوان یک دانشمند خشک و عبوس می‌شناختند، نه یک ادیب! ​جامعه سلجوقی زمان خیام، به شدت تحت سیطره فقیهان متعصب و اشعری‌گرایان بود. در مخفی ماندن اشعار خیام یک استراتژی بقا وجود داشت. رباعیات او بنیان‌های فکری جزمی آن زمان را زیر سؤال می‌برد: شک در معاد، به چالش کشیدن عدالت الهی، دعوت به خوش‌باشی در زمان حال، و بی‌اعتباری جهان. اگر این اشعار در زمان حیاتش فاش و همه‌گیر می‌شد، خیام قطعاً به اتهام کفر و الحاد تکفیر و اعدام می‌شد. او آگاهانه خروجی ادبی خود را قرنطینه کرده بود. ​حقیقت تلخ این است که شهرت امروز خیام در ایران، وام‌دار غرب است. تا پیش از قرن ۱۹، خیام در تذکره‌های ادبی ایران یک شاعر درجه سه یا چهار محسوب می‌شد که چند رباعی پراکنده به او منسوب بود. اما در سال ۱۸۵۹، ادوارد فیتزجرالد انگلیسی رباعیات او را به شکل بسیار زیبایی به انگلیسی ترجمه (و تا حدی بازآفرینی) کرد. ​این ترجمه غوغایی در اروپا و آمریکا به پا کرد؛ به طوری که کلوپ‌های خیام‌خوانی در لندن شکل گرفت. روشنفکران ایرانی در اواخر دوره قاجار و پهلوی اول، وقتی دیدند غرب این‌گونه شیفته غنای فلسفی خیام شده، تازه به سراغ نسخه‌های خطی او رفتند و او را به عنوان یک فیلسوف-شاعر ملی بازکشف کردند! ​خلاصه اینکه، خیام در زمان خودش بایکوت فکری بود؛ چون جامعه‌اش کشش فلسفه شکاکانه او را نداشت و خودش نیز برای حفظ جان و جایگاه علمی‌اش، این بخش از فکرش را پنهان کرد.

من، مادرِ سودا اکرمی‌فرد، از شما خواهش می‌کنم عکس دخترم را در تظاهرات با خودتان ببرید… من به تنهایی از پسِ زنده نگه داشتن اسم و صدای سودا برنمی‌آیم. نگذارید دنیا فراموشش کند. #سودا_اکرمی_فرد #پاینده ایران #جاوید_شاه ✌️

باید تمرین‌کنیم با وضعیتمون بالغانه برخوردکنیم؛ معلوم نیست چقدر دیگه طول‌بکشه، و چقدر وضع از این بدتر بشه. من همچنان نور رو در انتهای تونل می‌بینم، ولی با این همه کشته، این همه اسیر، صدای خفه‌شده‌ی بچه‌های داخل، و عربده‌کشی بی‌وقفه‌ی طرفدارای حکومت تو خیابون و اینجا باید روانمون رو برای چیزی که پیش روی ماست آماده‌کنیم. این رو به خون اون بچه‌ها مدیون‌ایم. جایی برای کارهای روزمره و روتین پیداکنیم. این بزرگ‌ترین مهارت ما ایرانی‌هاست که دووم بیاریم. به هم روحیه بدیم و هوای هم رو داشته‌باشیم. یادمون نره که داریم با چه هیولایی می‌جنگیم، ولی یادمون هم نره که این هیولا چی بوده و چی شده. آسیموف یه داستان کوتاه داره (جزییاتش رو ممکنه اشتباه بگم) که یک نفر به نمایندگی انسان‌ها با یک ربات روی یک سیاره‌ی متروکی می‌جنگه و این جنگ فقط یک قانون داره: هرچقدر که تو خسته باشی، طرف مقابل هم همون‌قدر خسته‌ست!

میرزا عبدالله فراهانی، پدربزرگ مادری مهندس سیحون، بهائی بود و به توصیۀ عبدالبهاء به آموزش و اشاعۀ موسیقی سنتی، در قالب «ردیف میرزا عبدالله»، همت گماشت. پس از انقلاب، اموال مهندس سیحون نیز همچون دیگر بهائیان مصادره شد. او در مصاحبه‌ای گفت: «بعد از انقلاب همۀ آثار هنری‌ام، یادگارهای شخصی‌ام و عکس‌های خانوادگی‌ام از بین رفت، خانه و دفتر کارم مصادره و فروخته شد. من با ساختن این همه بنا در تهران، سرپناهی برای خودم ندارم.» #DigitalBlackOutIran‌

وصیت سیحون بود که این کتاب «ارزان یا حتی‌الامکان رایگان اما با بهترین کیفیت به دست بچه‌های ایران و دانشجویان معماری برسد» و این راز ناممکنی کار بود که پنج سال چاره‌اش زمان برد. از نادر سیحون، عزیز بناییان و دوستانم در نشر کارنامه و شرکت سنگ سروش که ناممکن را ممکن کردند، ممنونم.

روایت دقیق‌تر این است که تفاوت ایران و اسپانیا را نباید با این جمله توضیح داد که «اسپانیایی‌ها مسلمان نشدند ولی ایرانی‌ها شدند». این جمله ساده‌سازی است. در اسپانیای اسلامی یا همان اندلس ((al-Andalus)) تعداد زیادی از مردم محلی، یعنی همان مسیحیان رومی‌زبان و گوتی‌تبارِ سابق، به‌👇🏻

پروژه کثیف جمهوری اسلامی اینه: اینترنت رو قطع میکنیم. ملیگرای قلابی، چپ و اصلاحطلب رو با خط سفید(یا از خارج) میفرستیم جلو، تا با پهلوی بجنگند و به پهلوی و هوادارنش بگن نوکر آمریکا و اسرائیل. بعد در داخل چون زورمون به آمریکا و اسرائیل نمیرسه، به جوجه بسیجی و خونواده‌اش تفنگ میدیم تا مردم رو بکشند. بعد هم میگیم تو دشمن ایران رو کشتی. طرفدار پهلوی همون دشمنه. به بخش اول میگن پروپاگاندا به بخش دوم میگن سرکوب هر کسی به هر شکلی این روزها با پهلوی بجنگه همراه این پروژه‌است. میخواد پدر من باشه، عمه فلان جاویدنام باشه، و یا فلان سلبریتی و بهمان رسانه

@colbinab همین طور موقعیت‌های لیدرشیپ، نتورک های قوی می‌خواد که بخشی از اون از تولد در این جامعه و داشتن روابط خانوادگی ‌‌و دوستانه و … میاد که یه مهاجر بهش‌دسترسی نداره…

بخش بزرگی از مهاجران ایرانی با عبور از فیلترهای سخت دانشگاهی، در مهارت‌های سخت (Hard Skills) مثل مهندسی، دیتا و علوم پایه بی‌رقیب‌اند. اما چرا وقتی نردبان شغلی به سمت مدیریت کلان و رهبری (Leadership) می‌رود، حضور ما به شکل معناداری کمرنگ می‌شود؟ ​۱. تخصص‌گرایی مفرط و فقر مهارت‌های نرم: تمرکز مطلق بر دانش فنی باعث شده مهارت‌های حیاتی مثل مذاکره، هوش عاطفی منطبق بر فرهنگ غرب، و پلتیک‌های سازمانی نادیده گرفته شوند. ​۲. چالش زبان و فرهنگ کاری: تفاوت در نحوه ارتباط‌سازی و پرزنت کردن خود در محیط‌های بین‌المللی، فراتر از تسلط ساده به زبان است! بحث بر سر درک کدهای رفتاری پنهان در سازمان‌هاست. ​۳. محافظه‌کاری شغلی: تمایل ناخودآگاه به ماندن در لایه امن «کارشناس ارشد عالی‌رتبه» به جای پذیرش ریسک‌ها و مسئولیت‌های سنگین رهبری. خلاصه اینکه، ​تخصص فنی بلیت ورود ما به دنیای حرفه‌ای غرب است، اما برای ماندن در اوج و هدایت سازمان‌ها، نیازمند بازنگری جدی در تقویت Soft Skills و جسارت مدیریتی هستیم. ارتقای شغلی، فقط حل کردن معادلات سخت‌تر نیست.

"نمودار درختی مادرجندگان" - این قسمت سه‌ فاسد #جاویدشاه 🇮🇷

فیلم #فهرست‌شیندلر یک سری سکانس‌ها داره که تو ذهن ادم حک میشه. و با گذر سالها هم فراموش نمیکنی. (از اینجا هشدار #اسپویل میذارم ولی چیز خاصی نیست ک اسپویل کرده باشم. اکثریت هم دیدن...) ایده‌ای که تو فهرست شیندلر، خیلی دوس داشتم، این بود که فیلم سیاه سفیده، ولی دو جا #رنگی میشه. اول؛ اون دختر بچه با کت قرمز رنگ. و این رنگی بودن نماد غروب اون بچه‌ست. و دوم پایان فیلم، که نماد طلوعه. طلوع دوباره جامعه یهود. ---------- چیزی که باعث میشه به #بی‌بی‌ و بطور کلی جامعه یهودی علاقه داشته باشم اینه که جامعه‌شون، هویتش رو فراموش نمیکنه. رنج‌هاش رو فراموش نمیکنه. درس‌های تاریخی‌ش رو فراموش نمیکنه. نسل به نسل اموزش میده که چه رنج‌ها و درس‌هایی از تاریخ دیدیم که امروز اینجا ایستادیم. تردید نکنید فضای سیاه و سفید ایران هم بالاخره #رنگی میشه، و طلوع خورشید ایران هم رقم میخوره. و اون روز، تنها وظیفه‌مون اینه تموم رنج‌های ۴۷ ساله رو مستند کنیم و نسل به نسل انتقال بدیم که تو چه رنجی زندگی کردیم. چه جون‌هایی فدا کردیم، تا #ازادی رو بدست بیاریم هرگز نباید فراموش کنیم