Kat ن
31.6K posts

Kat ن
@KChlip
~Tolerance and apathy are the last traits of a dying society~ #MandateFreedom #JavidShah 🚫no DMs
















I too grew up in Lebanon. When I was only five years old, Palestinian gunmen, in coordination with local militias, helped ethnically cleanse Christians from southern Mount Lebanon. In September 1983, they and their allies displaced tens of thousands of Christians from the Shouf and Aley regions, slaughtering at least 1,500 people in the process. This was not an isolated episode. In January 1976, Palestinian factions carried out what was then the largest act of ethnic cleansing of the Lebanese Civil War in the coastal city of Damour. At least 300 civilians—women, children, and the elderly—were murdered, and thousands more were driven from their homes. These were Lebanese civilians, killed in their own country by foreign armed groups. @TaghridAlMawed should be ashamed—unequivocally—for two reasons. First, she is falsifying history by portraying Palestinians as nothing more than victims in Lebanon. That is a distortion. Palestinian militias were not passive actors; they were perpetrators. They helped trigger the civil war in 1975, killed thousands of Lebanese Christians, contributed to the fragmentation of the country, and later turned their guns on one another (Abu Musa vs. Arafat) as well as on Lebanese factions such as Shia Amal during the War of the Camps (1985–1988). The scale of violence and devastation they inflicted on Lebanon—a country that had taken them in—cannot simply be erased or rewritten. Second, and even more reprehensible, is her willingness to exploit the deaths of two recently killed individuals in Lebanon for political point-scoring. These deaths occurred in a context entirely unrelated to a civil war that ended 36 years ago. Yes, Pierre Moawad was a Lebanese Forces activist. But unlike Palestinian gangs in the camps, or Hezbollah, the Lebanese Forces have long disarmed and operate today as a political party. To circulate images of the newly dead in order to resurrect old conflicts and weaponize their deaths is not just irresponsible—it is morally indefensible. Then again I am not surprised because I expect no better from extremist Palestinian activists. @TaghridAlMawed: shame on you.


هممیهنان عزیزم، ملت بزرگ ایران، به همه شما که در این ۱۰۰ روز برای آزادی و بازپسگیری ایران ایستادید؛ با فداکاری در برابر گلولهها سینه سپر کردید و در ۴۰ روز گذشته خطر بمباران را به جان خریدید، درود میفرستم. میدانم خبر آتشبس دوهفتهای میان جمهوری اسلامی با آمریکا و اسرائیل، بسیاری از شما را دلسرد کرده است. اما امروز، نه زمان ناامیدی، که زمان باور بیشتر به پیروزی است. آنچه در این ۴۰ روز رخ داد، دقیقاً در مسیر همان مطالباتی است که ملت ایران از جامعه جهانی خواست و بعد از جانفشانی در خیابانهای ایران، در تظاهرات روز جهانی اقدام در ۱۴ فوریه (۲۵ بهمن) نیز فریاد زد. ضرباتی که در تنها ۴۰ روز بر پیکر جمهوری اسلامی وارد شد، بیسابقه بوده، و برای این رژیم جبرانناپذیر است. حذف علی خامنهای، قاتل دهها هزار ایرانی شجاع، بهتنهایی دستاوردی تاریخی برای ملت ماست. حال آنکه، به جز او، دهها تن از فرماندهان و عاملان اصلی سرکوب در سپاه و بسیج و دستگاههای اطلاعاتی رژیم نیز از میان برداشته شدند. هزاران نیروی سرکوب به هلاکت رسیدند. ساختار فرماندهی و کنترل سرکوب، فلج شده و فرو پاشیده است. زیرساختهای نظامی، که نه برای دفاع از ایران، بلکه برای صدور تروریسم و بیثباتی ساخته شده بودند، نابود شدهاند. منابع مالی رژیم برای سرکوب در داخل و تروریسم در خارج، بهشدت کاهش یافته است. جمهوری اسلامی امروز در منطقه و جهان از همیشه منزویتر و منفورتر است. آنچه برای این رژیم باقی مانده، تکیه بر مزدوران بیگانه و اقلیتی خونریز و خونشوی است که منافعشان در بقای این رژیم است؛ رژیمی که در میدان واقعیت شکستی سخت خورده، اما با قطع اینترنت به ۹۰ میلیون ایرانی، و از طریق ماشین دروغپردازیاش، هنوز ژست پیروزی میگیرد و رجز میخواند. آنها که مدعی بودند هرگز تن به آتشبس نمیدهند، امروز هم رهبر و فرماندهانشان را از دست دادهاند، هم جنگ را باختهاند، هم آتشبس را پذیرفتهاند، و هم به میز مذاکره برای تسلیم کامل کشانده شدهاند. ما اما از آغاز میدانستیم که جمهوری اسلامی تنها با حذف فرماندهی و تضعیف دستگاه سرکوب از طریق حملات هوایی، سقوط نمیکند. از همین رو بود که در تمام پیامهایم به شما تاکید کردم که این ما ملت ایران هستیم که باید ضربه نهایی را به رژیم ضعیفشده وارد و آن را سرنگون کنیم. میخواهم بدانید که من وضعیت شما در ایران را بسیار دقیق زیر نظر دارم. میدانم که جمهوری اسلامی بسیار تضعیف شده اما هنوز توانایی سرکوب آن به طور کامل از بین نرفته است. همه هدف من این است که اقدام نهایی برای سرنگون کردن جمهوری اسلامی با کمترین هزینه جانی باشد. جان تکتک شما برای من ارزشمند است. پس، از شما میخواهم که شکیبا باشید، از خودتان محافظت کنید، و با باور به پیروزی و آمادگی کامل، در انتظار لحظه تعیینکننده بمانید. در این فاصله، من و همه هممیهنانمان در خارج از کشور با تمام توان، خواست شما را که پایان دادن به جمهوری اسلامی است، فریاد خواهیم زد. ایمان داشته باشید که هیچ نیرویی در جهان توان ایستادن در برابر قدرت یک ملت متحد را ندارد. جمهوری اسلامی این بار، راه گریز، و بختی برای بقا ندارد؛ و به دستان پرقدرت شما ملت بزرگ ایران سرنگون خواهد شد. پاینده ایران، رضا پهلوی













