Moongirl

جنگ ۱۲ روزه عجب نعمتی بود و قدرش رو ندونستیم. میدونم به تصمیم من و بقیه نبودا ولی کیر بره تو مغز هرکی اونموقع مخالف جنگ بود.

در این لحظه زیادی عاشق تهران و زبان ایتالیایی و سینما و مترجمی‌ و انسان‌های زیبام و برای فردا و زندگی‌کردن و رسیدن به کارهام شور دارم.

متوجه سوگواری هستم اما جمعیتی که دیدم واقعا بی‌نظیر بود پنجشنبه شب. از سلسبیل تا جمهوری، از جمهوری تا کارگر، از کارگر تا انقلاب، از انقلاب تا امیرآباد و بالای پارک لاله تا فاطمی و از اون طرف تا سر جیحون جای سوزن انداختن نبود. توی عمرم همچین جمعیتی رو ندیده بودم، یک شعار و همدل.