सम्राट™

एका अनुस्वाराची ( ं ) ताकद आज जगाला समजली !

'न्याय' व्यवस्था? नसरापूरचा ६५ वर्षांचा आरोपी भिमाजी कांबळे या विकृताकडून स्वतःच्या पुतणीवर सुद्धा अत्याचार एका ७५ वर्षांच्या महिलेवरही आरोपीकडून अत्याचार १९९८,२०१५ मध्ये २ बलात्कार आरोपीने ४ वर्षांचा तुरुंगवासही भोगलाय पहिल्याच गुन्ह्यात शिक्षा झाली असती तर हे सगळं टळलं असतं

देशात तथा राज्यात आपल्या आया-बहिणींवरील होणारे बलात्कार रोखायचे असतील तर एकच शासन लागू व्हायला हवं. ते म्हणजे "छत्रपती शासन". 🚩 #चौरंगा

#पुणे सहायक पोलिस निरीक्षक वैशाली तोटेवार यांना फक्त किरकोळ २८ लाखांची लाच घेताना पकडले आहे. विशेष म्हणजे त्यांच कालच पोलिस निरीक्षक पदावर प्रमोशन झालंय. किती प्रचंड कार्यक्षम महिला अधिकारी आहे ही. लाच लुचपत प्रतिबंधक विभागाचे अभार #Pune #Punenews

शाळेत सोडताना, क्लासला जाताना, संध्याकाळी उशीर झाला की जीव खाली वर होतो. कारण आपण रोज"काही ना काही"बघतो, ऐकतो. महाराष्ट्रात असो की नसरापूर - कुठेच सुरक्षित नाही वाटत. 1. निर्भया झाली - देश पेटला. काय झालं 2. कोपर्डी झाली - मोर्चे निघाले. काय झालं 3. आज नसरापूर - उद्या नवीन.

भोरच्या नसरापूर येथे भिवा कांबळे या ६५ वर्षाच्या नराधमाने... सुट्टीला आजीकडे राहायला आलेल्या ४ वर्षाच्या मुलीवर...अत्याचार करून दगडाने ठेचून तिची हत्या केली.. विशेष म्हणजे या हरामखोराने आधीही दोन बलात्कार केले होते.. @Dev_Fadnavis बास झाले आता मिळमिळीत धोरण असल्या बाबतीत...कोर्ट कचेरी...न्यायदेवता वगैरे वगैरे.. गाडी पलटवा याची नेत असताना आड रानात..पळून जाऊ द्या याला पोलिसांची बंदूक हिसकावून...आणि मग करा त्यानंतर जे करायचे असते ते...ते पण या दोन चार दिवसात.. योगी आदित्यनाथ यांनी काय केले असते याचा विचार करा..

ह्या घटना काही थांबत नाही. तुम्ही कितीही आंदोलने करा. काहीही करा, दुर्दैवाने ह्या घटना ठराविक काळानंतर ऐकायला येतात. आपण निषेध करतो, ती घटना विस्मरणात जाते. काही काळ गेला की पुन्हा नवीन घटना घडते. या घटना थांबवण्यात किंबहुना कमी करण्यात सरकार वारंवार शेण खातंय. #नसरापूर

ये आदमी डिटॉल से नहा धोकर साहब के पीछे पड़ गया है 😂😂

सह्याद्रीच्या कडेकपारीतून घुमणारा तोच गर्जना... तलवारीच्या धारेवर स्वराज्याचं स्वप्न विणणारा तोच महामेरू... अन्यायाचा काळ आणि रयतेचा राजा, शिवछत्रपती पुन्हा एकदा अवतरणार मोठ्या पडद्यावर! इतिहासाच्या पाऊलखुणा पुन्हा एकदा जिवंत होणार आहेत. रितेश देशमुख दिग्दर्शित आणि अभिनित 'राजा शिवाजी' हा महासंग्राम उद्या १ मे रोजी, महाराष्ट्र दिनाचे औचित्य साधून आपल्या भेटीला येत आहे. @Riteishd @jiostudios

@Me_Saleel मी खलील

Good Morning....

तर मंडळी, महाराष्ट्र दिनाच्या सर्वांना हार्दिक शुभेच्छा. #महाराष्ट्रदिन

लातूरला 'मराठवाड्याचे पुणे' करण्यासाठी शासन दरबारी प्रयत्न करायला हवेत...!

@BTechComedian @Sahil_pawar98 वदफ

बोलायचे काय घेऊन बसलात, पवार कधी काय करतील याचाही नेम नाही 😁

तुम्हाला आज सुट्टी आहे का? #महाराष्ट्र_दिन #कामगार_दिन

Confessions and realities 42M, 55LPA I am a 42-year-old man with a senior job in IT. I have a house in Chennai, a supportive wife, and two children. On paper, everything about my life looks perfect. I have achieved all the things society says a man should achieve. In my twenties, life felt different. I had friends to spend time with. We would hang out at Marina Beach and Besant Nagar beach, watch movies at Rohini, Udayam, and Kasi theatres, and ride around Mount Road on my RX100. In my thirties, I had colleagues to talk with over tea breaks. We would discuss apartments, onsite trips, and share random stories about life and work. But now, in my forties, life has turned into a quiet routine. My phone rarely rings for anything personal. Most calls are about office work, bank alerts, or someone from home asking me to pick up milk on the way back. The loneliness of a man in his forties is unusual. I am not physically alone, but I often feel like a machine. When I enter my home, I am simply “Appa.” I am the person who pays school fees, fixes the Wi-Fi, and handles repairs. My wife is busy with her work and the kids. My children are teenagers now, living in their own worlds and their own rooms. They love me, but they mostly see me as the person who provides comfort and stability. They no longer see me as an individual. At the office, I am the senior person. I am expected to have all the answers. I cannot tell my team that I feel tired. I cannot tell my boss that I sometimes struggle to keep up with new technologies. I must appear confident and strong, even when I quietly worry about the future. Sometimes I drive home slowly from work just to spend a few extra minutes in the car. I listen to songs from my college days. For those fifteen minutes, I am not a manager or a father. I am simply myself again. I realize that I have not had a real conversation about my feelings with anyone in years. My old friends now exist mostly as names on WhatsApp. We send “Happy Birthday” or “Congratulations” messages, but rarely talk. When we meet at weddings, our conversations revolve around our children’s grades or the cars we drive. We never talk about what we actually feel. The hardest part is that I cannot even complain. If I tell my family that I feel lonely, they look confused and say, “But we are all here with you.” They do not understand that a person can be surrounded by people and still feel like they are on a desert island. Society teaches men that if they provide money and security, they have succeeded in life. But no one teaches us how to deal with the silence that comes with it. I have built a beautiful life for everyone around me, but sometimes it feels like there is no space left for me inside it. And maybe… this is what life in your forties feels like.

@prestine_pearls ह्या सगळ्या माझ्या सायकली आहेत. 1 रुपये तासाने देतो मी.

@Samraatraao अजून तू सायकल च घेऊन फिरतो का

सायकल चालवणार का मैम?

बाय बाय पुणे! 🥵

@Deistheus मी तर पांढरा रस्सा पिताना पाहिलंय...

@Samraatraao काट्या चमच्याने केळे खाताना एक माणूस बघितला मी

ईराणी लोकांच्या कॅफेमध्ये 🪳 झुरळविरहित Cheese 🧀 Omlette 🍳 खाऊन रैवारची सुरुवात करण्यात आली... तुम्हाला आणि तुमच्या परिवाराला या रैवारच्या हार्दिक शुभेच्छा 🙏🏻

@swapnp त्येच त्ये...

@Samraatraao विकणारा विष्वगुरू कोणे ?

wo stree hai kuch bhi kar sakti hai...