Miria (ทำงานมากมาย)

༺♥༻✧ #PIL_Commu ✧༺♥༻ ᴍɪʀɪᴀ ʟɪᴠᴇʀʟᴇɴᴇ ꜰʟᴏʀᴇɴᴛɪᴀ |𝟤𝟢ʏ| ✧ ᴛʜᴇ ᴅᴀᴜɢʜᴛᴇʀ ᴏꜰ ᴛʜᴇ ᴠɪꜱᴄᴏᴜɴᴛ ʟɪᴠᴇʀʟᴇᴇɴ ᴅᴏᴄ : bit.ly/44ZvlLd ʀᴏʟᴇ - ᴄᴏ - ꜰʟɪʀᴛ - ᴇᴛᴄ. -> ᴅᴍ𝟤𝟦/𝟩

@Helfrid_PIL ( กลับมาอีกทีก็ /มือป้องปาก)

@PIL_Dion ( ไม่มีคำว่าขาดทุนเลยค่ะทั้ง 2 ฝั่ง 😤 )

( โห )

Story 02 (2/2) ((ยังเป็นอีเวนท์ก่อนอยู่เพราะผมพึ่งกระดึ้บมาวาดต่ออย่างช้าๆ งานแต่ละช่วงถึงต่างกันขนาดนี้))

( เพื่อนข้างบ้านเราสวยมาก 😭 )

( ยังไม่มีรูปอีเว้นใหม่แต่มีรูปที่ คมช.บนเฟสมา แก๊งสาวๆน่ารักมากTT Cr.Prawanrut Jah ) @Lucelia_PIL @Ines_pil_

@Abelle_PIL ( แล้วของเลดี้ได้จากไหนคะหน้าเวทีเหมือนกันมั้ย /มารับ )

@Miria_PIL (สามารถวิ่งมารับดอกกุหลาบจากคุณพิคเคิลได้ที่หน้าเวทีนะคะ /ผายมือ)

( ว๊ายกรี้ดดด มายไอดอลของดิฉัน )

@Leroy_PIL ( ว๊ายตัวนิดเดียว /ชู )

(ก้อนม๋าจิบชากับชูครีม😭🩵✨🤏🏻)

@Leonie_PIL ( ใครทำกรี้ดๆๆๆ )

#LASTNOCTURNEPILss2 ดูท่าพฤติกรรมที่ชอบสวาปามของหวานในงานเลี้ยง ของมิสเลโอนี่ อาร์แซนโอลต์ จะมิใช่เพียงแค่ความ 'ตะกละ' ทว่าแท้จริงแล้ว..มันซ่อนอะไรไว้มากกว่านั้นรึเปล่านะ.. —

( 55555555555555555เธอค๋า )

( ว๊ายยย 😳😳😳 )

@PIL_Dandela ( หนุ่มๆดูตัวกันค่ะ /ชีๆ้ )

@Miria_PIL @Clarence_PIL @RowanB_PIL (เอ๊ะ—/โดนเรียกแบบงงๆ)

@PIL_Dion ( มาดูด้วย )

@PIL_MDelphine ( ว้าย รอวันนั้นนะคะ )

@Miria_PIL (ตายแล้ว ตายจริง น่ารักที่สุด อยากจะทะลุกำแพงไปเล่นฮาร์ปคู่กับเลดี้ทันทีเลยค่ะ 🥺)

「 Letter dog Buddy 」 มีหมาน้อยตัวนึงวิ่งไปหยั่งคฤหาสน์ที่งดงามหลังนึงบนหลังเจ้าหมาน้อยมีจดหมายหนึ่งฉบับและกล่องชา มันคือชากุหลาบ เมื่อส่งจดหมายเสร็จเหมือนว่าเจ้าหมาตัวนี้จะลืมหน้าที่ไปแล้วนะ ? จดหมายถึง : @PIL_MDelphine ( docs.google.com/document/d/1Kt… จดหมายชัดๆค่ะ )

@Tfrey_PIL ( ไม่น่ารักเท่าคุณพ่อหรอกค่ะ 😊😊(คาราคัล ))

@Miria_PIL (คุณมีมาสคอตสัตว์เป็นอะไรครับ น่ารักมั้ย😏)

( น่ารักสุบ )

@PIL_ELIJAH ( ไม่มีอะไรเลยค่ะคุณพ่อ )

@Miria_PIL @Leroy_PIL (/ลูบคาง)

#BURRELSBALLPILss2 ( เก็บตกที่ระเบียงนั้นมีความลับของเรา2(+1)คนอยู่ ) @Leroy_PIL

@Leroy_PIL ( มาเวขมได้ไง)

[คืนนั้นหลังจากไปย่านสามัญชน | ห้องนอน | 00:00 ] ————————— แสงไฟในห้องสลัวลงเหลือเพียงแสงจากเชิงเทียนที่ยังเปล่งแสงอ่อนนุ่มสีเหลืองอำพัน ทอเงาไหววูบลงบนผ้าม่านบางและพรมลายวิจิตร ประตูห้องน้ำเปิดออกช้าๆ กลิ่นหอมสะอาดของสบู่และสมุนไพรพร้อมไอน้ำอุ่นลอยฟุ้งภายในห้องน้ำเล็ดลอดออกมาพร้อมกับร่างสูงของลีรอย แซง-ลุซ โบเดอแลร์ เส้นผมที่ถูกย้อมเป็นสีดำ กลับคืนสู่สีบลอนด์หม่นตามธรรมชาติเปียกลู่แนบศีรษะ มีเพียงเสียงหยดน้ำแผ่วเบาที่ร่วงหล่นจากปลายผมลงบนพื้นไม้ขัดเงา เสื้อคลุมอาบน้ำสีน้ำเงินเข้มเนื้อนุ่มแนบลำตัวเปียกชื้นเล็กน้อย รัดไว้ด้วยเชือกผูกเอวอย่างหลวมๆ เผยให้เห็นช่วงไหปลาร้าและแผงอกแน่นใต้ผิวพรรณไร้ตำหนิที่ได้รับการทะนุถนอมตั้งแต่วัยเยาว์ราวกับรูปสลักหินอ่อนที่ถูกเก็บรักษาอย่างดีในคฤหาสน์ ลีรอยยืนหน้ากระจกบานสูงข้างเตาผิง ดวงตาสีเขียวอมเทาเงยขึ้นสบกับเงาสะท้อนของตนเอง แววตาในตอนนี้ไม่ใช่ของชนชั้นสูงผู้เคร่งขรึม หากแต่เป็นแววตาของชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าผู้เพิ่งกลับจากชีวิตอีกแบบ เขายกมือขึ้นเสยผมเปียกขึ้นไปด้านหลัง ลมหายใจผ่อนช้า เขาเอื้อมมือไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็ก เช็ดผมอย่างช้าๆ แผ่วเบาเหมือนกลัวจะทำลายความทรงจำที่ยังเกาะอยู่ปลายเส้นผมแต่ละเส้น ท่าทางของเขาสงบนิ่ง ทุกการเคลื่อนไหวแม่นยำและนุ่มนวลราวกับพิธีกรรม แม้จะอยู่ลำพัง แต่ความเป็น แซง-ลุซ โบเดอแลร์ ก็ไม่เคยหายไป เสียงนาฬิกาตีเตือนเวลาเที่ยงคืนดังขึ้นในห้องเงียบสงบ ลีรอยละสายตาจากกระจก คล้ายตัดใจจากอะไรบางอย่างที่ยังไม่ควรถามหาคำตอบในคืนนี้ หรือเพียงเพราะเขายังไม่อยากยอมรับว่าสิ่งที่เขาต้องการ … เขาไม่มีสิทธิ์ครอบครอง