Sabitlenmiş Tweet
𝓒astorice
123 posts

𝓒astorice
@ofriverofsouls
【🪬】——I am Castorice. Apologies, it is my habit to keep my distance from others... I can get closer if you wish, however.. / 📩 เปิดอยู่ค่ะ #HonkaiStarRail
ณ ทุ่งบุปผาแห่งการวนเวียน Katılım Ekim 2022
53 Takip Edilen70 Takipçiler
𝓒astorice retweetledi
𝓒astorice retweetledi
𝓒astorice retweetledi
𝓒astorice retweetledi
𝓒astorice retweetledi
𝓒astorice retweetledi

@TheBlasphemys สายลมตะวันตกไหลเวียนอย่างที่ควรจะเป็น กระแสพัดเปิดประตูสู่โลกอนธการอีกครา
อีกฟากหนึ่งเป็นดวงจิตที่เฝ้ารอดังที่คิดไว้ ฉันขอแสดงให้เห็นภาพอันงดงามแห่งปลายทางสุดท้าย
“ท่านอาจารย์อานักซา ฉันได้หลักฐานที่ท่านต้องการแล้วค่ะ”

ไทย

@TheBlasphemys เวลาของฉันกับเธอต้องสิ้นสุดลงเพราะการตัดสินใจครั้งใหญ่อีกแล้ว...
แต่ครั้งนี้ ฉันจะโอบกอดเธอไว้ตลอดทาง เหมือนกับที่เราเคยทำเมื่อตอนเด็กเลย...
ทุ่งดอกไม้ของเราพร้อมต้อนรับเหล่าวิญญาณผู้ลาลับแล้ว
พักผ่อนเสียเถิด... ขอบคุณเธอที่คอยเฝ้าดูแลทะเลบุปผานี้ด้วยหยดน้ำตาแห่งความเดียวดาย

ไทย

【 โรลเพลย์แบบกลุ่ม : สัญจรเคียงสมุทร บุปผาแห่งผืนนิทรารมณ์ 】
ไม่ว่าด้วยจุดยืนของผู้เป็นอาจารย์
หรือจุดยืนของผู้สวมองค์แห่งปราชญ์
นั่นหมายความว่าชีวิตหลังจากนี้ เขาจะต้องแบกรับความวุ่นวายอันมหาศาลไว้เป็นเท่าตัว และในวันนี้ เขาจึงกลับมายืนอยู่ ณ สนามสงครามแห่งรัฐ สมัชชาพลเรือนอีกครั้ง พร้อมกับอำนาจสำหรับบัญญัติชะตากรรมของผู้สืบสายโลหิตทอง, โลกของแอมโฟเรียส
ภายในอกของเขาไร้แรงกดดันสั่นสะเทือน เพราะเป็นแค่อีกหนึ่งเรื่องราว ที่จะต้องก้าวข้าม ไปเพื่อ “ จุดสูงสุดของตัวเอง ” เท่านั้น
และในตอนนี้ เขาเอง ก็สัมผัสได้อย่างแจ่มแจ้ง ว่าจุดสูงสุดที่ตัวเองนั้นเฝ้ารอหาคำตอบมาตลอดชั่วชีวิต กำลังจะมาถึง แม้สิ่งที่เดินข้างขนานมาควบคู่ ตามติดราวกับเงาแห่งพันธะ จะเป็น ความตาย ก็ตาม
สายลม พัดพาความเหน็บหนาว มาพร้อมกับความอลหม่านภายใต้ กระแสธารสงัดงันเบื้องหลังสนธยา หมอกยะเยือกคลุมสลัวทั่วด้วยประสาทสัมผัส บ่งชี้ว่านี่ไม่ใช่สถานที่ดั้งเดิมที่ตนเคยประสบพบมาก่อน ห้วงภวังค์หลุดลอยเข้า โอบล้อมด้วยมืดมิด หมู่ดารา ฟากฟ้า เนินเขา ต่างถูกกลบฝังด้วยความรกร้าง อุณหภูมิหนาวเหน็บกัดเซาะถึงกระดูก และผืนปฐพีไร้ซึ่งเขตแดน พาให้จินตนาการถึงสังเขปได้ยาก
เสียงลมเฉือนผิว สอดประสานกับบทพึมพำนับร้อยไหลเวียนเข้ามากระตุ้นต่อมใคร่รู้ ให้ต้องออกเดินทางตามความสับสนชี้นำ ท่ามกลางรอยเท้ามากมาย ฝูงชนสวมผ้าคลุมปกปิดตัวตน แต่กลับซุกซ่อนกลิ่นอายวิญญาณแสนโดดเดี่ยวไว้ไม่มิด เขาไถ่ถาม คนกลุ่มนี้ซึ่งมุ่งตรงไปยังจุดหมายใดจุดหมายหนึ่ง ที่ไม่อาจฟังได้ศัพท์ แม้จะคอยสดับถ้อยคำ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงของพวกเขากลับกังวานเพียงความเหือดแห้ง
นี่คือจุดผันเวียนของอนธการอันเป็นทางสัญจรของผู้ล่วงลับ เบียดเสียดแออัดราวกับการรอคอยที่พร้อมปะทุความอลหม่านได้ทุกเมื่อ ผู้คนทั้งหลายต่างคล้ายมุ่งหน้าหวังไปสู่ปลายทางซึ่งถูกกำหนดเอาไว้
เหล่าผู้รอนเรประคองสติเอาไว้ลำพังเพียงเพื่อแบกสังขารที่เหลือริบหรี่ ให้สิ้นลงที่จุดหมายหนึ่งร่วมกัน ร่างของผู้คนทั้งหลายซึ่งยังคงมีเค้าโครงความเป็นมนุษย์ ก่อขบวนนำพาให้เขายลยินถึงเสียงระลอกคลื่นแห่งการรอคอยที่ไม่มีวันเปิดประตูสู่จุดจบอันแท้จริงได้ เหล่านักเดินทางผู้แห้งกรังดั่งไม้ขาดปัจจัยสิ้นอายุขัย หรือในอีกแง่คือกลไกของจุดจบ สมควรแก่การรอคอย กำลังอาวรณ์ถึงการไม่มีอยู่จริงของปลายทางแห่งจุดจบ
เมื่อเงี่ยหูฟัง จึงสดับถึงความเนิ่นนานรกร้างเสียดโสตประสาท เมื่อมองผืนฟ้าพร่างดาว ก็ไม่อาจบอกตำแหน่งได้ว่านี่คือจุดหมายปลายทางใด หรือพื้นที่ใต้อาณัติของหัตถ์นิลกาฬโดยเที่ยงแท้จริงหรือไม่
สายน้ำของความสิ้นหวังพยายามไหลเวียนผ่านแรงคลื่นของฝีเท้าผู้วายชนม์ กำลังส่งคลื่นสะท้อนกลับมาว่าตัวตนทั้งหลาย ณ ที่แห่งนี้ ภายใต้ความสลัวคลุมเครือดั่งผ้าไหมถักทอ กำลังถูกปฏิเสธอย่างน่าอาดูร และริบหรี่ เสียยิ่งกว่าความสิ้นหวังใดในโลกนี้จะประสบพบ ใต้แสงสะท้อนบนผืนน้ำของทางผ่านแห่งการรอคอยเคียงอนันต์
ณ วันแรก ที่เขาฝันถึงภาพบรรยากาศเหล่านั้นซ้ำซาก จนสลักลึกลงเป็นความทรงจำอันคุ้นเคย แรกเริ่มเขาซึมซับ และจมดิ่งไปกับความสับสนจนกลมกลืนไปกับผู้คนภายในภวังค์ฝันอันแสนศัลย์โศก ทว่าบัดนี้ แม้กระทั่งความหวั่นเกรง ต่อทิศทางที่เคยหลง กลับอันตรธานหายไป เพราะผู้คนในที่แห่งนั้น ต่างเป็นสักขีพยานให้กับคำตอบที่เขาเฝ้ารออย่างแจ่มแจ้ง
ดินแดนอนธการ ภพภูมิหลังความตาย ที่เขาเคยยื้อชีวิตของมนุษย์มานับไม่ถ้วน และเดินเข้าใกล้มัน มานับไม่ถ้วน

ไทย
𝓒astorice retweetledi

ในขณะที่สงครามในหัวยังดำเนินต่อไป เธอเบือนสายตามองออกนอกหน้าต่าง ดูผู้คนเดินขวักไขว่ไร้จุดหมาย นักวิชาการหอบหิ้วม้วนตำรา มีเพียงภาพเดิม ๆ ที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าเรื่อยไป
จนราวกับเสียงขัดแย้งในจินตนาการของเธอดังสู่โลกภายนอก เจ้าของเรือนผมดุจเปลวเพลิงจึงเดินผ่านมา
@TheMydeimos
ไทย
𝓒astorice retweetledi
𝓒astorice retweetledi

ครั้งหนึ่งเมื่อผู้สืบบัลลังก์ยังคงเป็นเพียงผู้นำทัพแห่งกองทหารโดดเดี่ยว
เสียงเซ็งแซ่ประกาศร้อง ทุกย่างก้าวที่สองเท้าของข้าได้เหยียบย่ำล้วนประจักษ์เกียรติยศให้กู่ก้องทั่วแดน
วันแล้วคืนเล่าข้าจารึกศักดิ์ศรีลงสู่ชัยชนะ พาดผ่านสมรภูมิให้ทุกสรรพสิ่งได้จดจำ ข้าตรากตรำด้วยฝีเท้าจมสู่อนธการ สู่การก้าวผ่านโลหิตเจิ่งนอง —ไร้คำสรรเสริญใดในคราแรก

ไทย
𝓒astorice retweetledi
𝓒astorice retweetledi

【 วิดีโอโปรโมทอย่างเป็นทางการ 】
ไฟน่อนแห่งอิลิเซีย พร้อมในการเดินทางไปกับพวกเธอแล้วล่ะ—— ด้วยรูปลักษณ์ที่แสนพกพาง่ายนี้ มาพรีออเดอร์ไฟน่อนไปด้วยกันนะ
เนนโดรอยด์ : ไฟน่อน เปิดให้พรีออเดอร์แล้ว
ระยะเวลาในการพรีออเดอร์ : 25 กรกฎาคม - 10 กันยายน
นอกจากนี้ยังมีของแถมพิเศษสำหรับผู้ที่พรีออเดอร์ด้วยล่ะ เข็มกลัดเคลือบพิเศษชวนให้สะสมแบบนี้ พลาดไม่ได้แล้วจริง ๆ !
ช่องทางการสั่งซื้อ e.tb.cn/h.hrGWrGYwdZSk…

ไทย
𝓒astorice retweetledi

ไม่กลัวเลยหรือ?
ทั้งที่อยู่กลางมหาสมุทร บนเรือลำเดียวเคว้งคว้าง
สายลมที่พัดผ่าน เย็นเยียบราวกับคำเชื้อเชิญจากโลกใต้ผืนสมุทร บอกเล่าคำจาหวานล้ำจากไซเรนให้ลุ่มหลงไปกับเสียงเพลงแด่เจ้า, ผู้จำต้องจมลงสู่แดนอนธการ
หรือความเหน็บหนาวไม่อาจจับไปถึงดวงใจที่ลุกไหม้
ผู้เผาผลาญความหวาดกลัวเป็นเชื้อเพลิง
บนใบหน้าของชายผู้นั้นจึงไร้ซึ่งความกังวล
สายน้ำที่โหมซัด นภาลั่นเสียงกร้าว อึกทึก
ตัวเขาผู้เป็นดังไฟนำทาง , ดุจเพลิงรวมใจ ยังคงยืนอยู่บนเสากระโดง
ไม่คิดหวาดกลัวเลยหรือ?
แม้สายฝนที่หนักหน่วงก็มิอาจดับ คลื่นที่สูงจนเหมือนอสูรกายอ้าปากกว้างก็มิอาจกลืนกิน
ท่ามกลางเสียงบดขยี้อันชวนแตกตื่น ชวนได้ยินใจตัวเองเต้นโครมคราม, คล้ายเสียงนาฬิกากำลังนับถอยหลัง
แผ่นหลังเย็นเฉียบ แต่ทุกคนก็ยังจดจ่อในตำแหน่งของตนเอง
หากกลัวล่ะก็, ขอแค่มองขึ้นไปบนนั้น
บนยอดเสาที่ชายผู้นั้นไม่เคยดับแสง
มองดูสีแสบสันที่ตัดกับภาพรอบข้างโดยสิ้นเชิง
ไฟที่ส่องสว่างเป็นเส้นทางให้รอดพ้น
เสียงของเขาชัดเจน หนักแน่น กระนั้นก็ยังอ่อนโยน
เมื่อรู้ตัวจึงเหลือเพียงความเชื่อมั่นในตัวของเขา
เชื่อใน "กัปตัน"
ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่กลัว
แต่พวกเขามีเพลิงที่ไม่มีวันดับอยู่
เพลิงที่ลุกโชติช่วง ราวกับพรแห่งการปกป้อง
เท้าของพวกเขาจะมั่นคงแม้เจอคลื่นแรง ในขณะที่ความกลัวถูกเผาไหม้เป็นฟืนไฟให้แก่เวทีของเขา
แด่การแสดงที่ไร้จุดจบ, บทบาทลงตัวราวฟ้ากำหนด
ว่าภายใต้การมีอยู่ของเขา สิ่งที่หลงเหลืออยู่จะมีเพียงเสียงหัวเราะอย่างอิสระเสรีเท่านั้น
"อย่าลืมหายใจ ! ผ่อนคลายไว้ สหายฉัน !"
"ตามแสงนั่นไป แล้วเราจะกลับบ้านกัน !"

ไทย
𝓒astorice retweetledi


















